Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

7 Ιουλ 2012

Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί, Ρομπέρ Ντεσνός



Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί που πια δεν είσαι αληθινή.
Προφταίνω άραγε ν’ αγγίξω αυτό το σώμα που πάλλεται,
να φιλήσω πάνω σ’ αυτό το στόμα
μια αγαπημένη φωνή που γεννιέται;
Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί που τα μπράτσα μου συνηθισμένα,
σφίγγοντας τη σκιά σου, ν’ αγγίζουν το στήθος μου,
ίσως δεν θα μπορούσαν να τυλίξουν το κορμί σου.

Και είναι πολύ πιθανό, αν γίνει αληθινό το όραμα
που χρόνια με κατέχει τώρα, να μεταμορφωθώ και ‘γω
-σε μια σκιά. Ω ζυγαριές των αισθημάτων!

Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί που σίγουρα δεν μπορώ πια
να ξυπνήσω.
Αποκοιμιέμαι όρθιος, το κορμί μου έχει εκτεθεί
σ’ όλες τις μορφές της ζωής και του έρωτα,
και συ, η μόνη που μετρά σήμερα για μένα,
είσαι τόσο μακριά,
που είναι πιο εύκολο ν’ αγγίξω οποιαδήποτε άλλα χείλη
ή μέτωπο παρά το δικό σου σώμα.

Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί, έχω τόσο μιλήσει,
περπατήσει και πλαγιάσει με το φάντασμά σου,
ώστε το μόνο που απομένει είναι να είμαι
ένα φάντασμα μες στα φαντάσματα,
πιο σκιά κι από τον ίσκιο που περπατά
και θα συνεχίζει να βαδίζει χαρούμενα-
πάνω στο ηλιακό ρολόι της ζωής σου.


Μ. Λαϊνά, Ξένη ποίηση του 20ου αιώνα, Ελληνικά Γράμματα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...