Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

23 Ιουλ 2012

Στα όρια του χυδαίου, Raul Gomez Jattin


Να μπορούσες ν¢ ακούσεις τις λέξεις που προφέρω στο μαξιλάρι
Θα άξιζε μόνο και μόνο για το ρόδισμα στο πρόσωπό σου
Είναι λέξεις τόσο προσωπικές, όσο η ίδια μου η σάρκα
που υποφέρει απ¢ τον πόνο της αμείλικτης ανάμνησής σου
Σου λέω λοιπόν Εντάξει; Δε θα μ¢ εκδικηθείς μια μέρα; Μονολογώ:
Αργά θα φιλούσα εκείνο το στόμα έως ότου γίνει κόκκινο
Και στην πηγή σου το θαύμα ενός χεριού που χαμηλώνει
την πιο ανέλπιστη στιγμή και σαν από σύμπτωση
την αγγίζει μ¢ εκείνη τη ζέση που μόνο τα άγια εμπνέουν
Δεν είμαι τιποτένια προσπάθεια αποπλάνησής σου
πασχίζω να ¢μαι ειλικρινής μες στην αρρώστια μου
και να εισχωρήσω στου κορμιού σου τη μαγεία
σαν ποταμός που τρέμει τη θάλασσα,
μα πάντα μέσα της πεθαίνει.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...