Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

29 Οκτ 2012

Ημίφωνα κοάσματα λευκών συνειρμών, Γιώργος Φαλελάκης

Juan Medina 1950
Έχω φυλακή
αρχίζω να κρυώνω
εκεί που η μόνωση

μπαίνει στην απομόνωσή μου
Λευκά κελιά, λευκά φώτα
Απονιά.
Χρόνια κουβαλώ την ψυχοπάθειά μου
τη χαρίζω στους γιατρούς.
Εγώ κρατώ τ’ αστέρια
που τρεμοσβήνουν στις αισθήσεις μου
και το φεγγάρι
να σέρνεται σ’ ανώγεια του μυαλού μου
Κορμί, ψυχή και μοναξιά
Όποιος αντέξει.
 
Από τη συλλογή «Ατέρμονη Ροή», 1996

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...