Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

26 Οκτ 2013

Κατρακύλησα, ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΡΣΗ

Δεν βρίσκω από πού ν' αρχίσω
Ξέχασα / ξεχνάω λοιπόν
Βγήκα χωρίς κλειδιά
Χωρίς σπίτι
Oλοι φαίνεται να ξέρουν
(κι ας μη μιλάω με αγνώστους)

Εσύ βάδιζες χαμένος
Κουράστηκες στην κόψη του παραμυθιού
Είχε νερό ακόμα
από την παλιά καθαρή βροχή
(Eκλεισα τα μάτια)
Στο γλυκανάλατο λασπωμένο πρωινό
(Κρύφτηκα μετά)
Για να γυαλίσει στο νερό τα σύνεργά του
Ο άσχημος ξένος
(Και κατρακύλησα)
Χωρίς εμφανείς τραυματισμούς
Στου νερού τα μαλακά εντόσθια
Κοιμισμένη στο φιλί του βατράχου
Στου πρίγκιπα την έκπληξη
(Θα αργήσω να λιώσω)
Σου φύλαξα ζεστό φαΐ


Ποίημα-συμμετοχή στο αφιέρωμα των «Αναγνώσεων», για τον Κ. Π. Καβάφη,
εφημ. Η Αυγή, (β' μέρος: 26/5/2013)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...