Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

10 Απρ 2014

Ιστορίες από την ομίχλη, Αγγέλα Γαβρίλη

Κι είπες, εγώ δεν κάθομαι να με ρημάξει η νύχτα.
Ερχεται η Σκοτεινή Κυρά να υφάνει τον ιστό της
και ανεβάζει μυστικά στο στήθος της το γάλα,
να το ταΐσει στα παιδιά που πέθαναν στη γέννα.
Κι εκείνα ξεπετάγονται από τη γη βοτάνια,
πικρά, να τα μαζέψουνε οι μάγισσες στη χάση,
όλες μαζί χορεύοντας στ' ανήλιαγο χορτάρι.
Κι είπες, άλογα μαύρα όταν διαβούν από το σταυροδρόμι,
η μάνα μου μ' ορμήνεψε να στρέψω το κεφάλι
γιατί έχουνε στα μάτια τους του Αδη το μαράζι
κι όποιος σταθεί αντίκρυ τους, πια γυρισμό δεν έχει:
με αγρίμια κοκκινότριχα και λύκους απ' τα χιόνια,
θα ζήσει όλα τα χρόνια του κι αυτός κυνηγημένος.
Γι' αυτό, είπες, δεν κάθομαι να με ρημάξει η νύχτα.


Ποίημα από τη συλλογή Iridium, Εκδόσεις Momentum 2013

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...