Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

25 Ιουν 2014

ΙΑ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΨΑΛΤΗΣ

Το σημείο προκύπτει, αρχίζει ως γραμμή, τεντώνεται
κάποιες φορές πολύ - οπότε σπάει˙ όμως τις περισσότερες
απλώνεται ώσπου ήσυχα παίρνει ξανά μορφή σημείου˙ σκιάς
που παραμένει φωτισμένη.
Είναι καθοριστική η ησυχία.
Η απλωμένη γραμμή δεν χρειάζεται χάδια ή παρηγοριές˙
την τσαλακώνουν. Εμείς κοιτάμε τη γραμμή με ενοχές
που μαυρίζουν σε όσα δεν έχουν πια σημασία,
καθότι είναι δικές μας - όχι δικές της. Ποτέ δεν ήταν.
Οι σκιές συνεννοούνται αιωνίως.


Ποίημα από τη συλλογή Παναγιές Ελένες, Ικαρος 2014

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...