Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

19 Ιαν 2017

Γρηγόριος Ξενόπουλος: "Η άφαντη πόρτα"

Ένα διήγημα του Γρηγορίου Ξενόπουλου (9/12/1867 − 14/1/1951), με αφορμή τα 66 χρόνια από τη μέρα που έφυγε από τη ζωή


«- Μάντσια που θ’ αφήση μεμόρια! φώναξε κατενθουσιασμένος ο Κέκος ο Λαγάτορας (και στη γλώσσα του μάντσια έλεγε τη φάρσα).

– Μωρέ μπράβο, Μίμη! φώναξε με τον ίδιο ενθουσιασμό κι ο Μπάμπης ο Μπαρζός, καλά τη σοφίστηκες!

Ο Μίμης ο Δαργόνας καμάρωνε.

– Μα για συλλογισθήτε, είπε. Να γυρίση τη νύχτα στο σπίτι του και να μην εύρη πόρτα για να μπη! Αφαντη η πόρτα του σπιτιού του! Νάξερα πώς θα του φανή και τι θα κάμη στο μεθύσι του;

Αλήθεια, ήταν η καλύτερη φάρσα απ’ όσες είχε σοφιστή ως τότε η μουρλοπαρέα εκείνη – οι τρεις Ζακυνθινοί φίλοι, τα ζιζάνια, οι «ξεκληρίες», που δεν ζούσαν παρά για να κάνουν φάρσες, μάντσιες, και προπάντων του Γερολυμάκη του Μπαλωμένου, που ήταν το συχνότερο θύμα τους.

Η συνέχεια εδώ

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...