Ένας χώρος στοχασμού και ευθύνης.
Η επιστημονική εμπειρία και ο δημόσιος λόγος συναντούν την παιδεία, την ψυχική υγεία και τα βιβλία, σε μια προσπάθεια να διατηρείται η σκέψη κριτική και παρούσα.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

4 Δεκ 2013

Οι αγρύπνιες, Guillaume Apollinaire

Κι ενώ η σελήνη λάμπει
Πάλι η καρδιά μου τραγουδά
Κυρίες και Δεσποινίδες μου
Τι πλήξη πέθανα για τα καλά
Μακάρι κι η ερωμένη μου τη νύχτα
Πάνω στον έρωτα να είχε ξεψυχήσει

Ακου λοιπόν τα μοιρολόγια
Μετάλλια σφυρήλατα
Χρυσές καμπάνες πένθιμες
Ολες οι πασχαλιές όλες οι βιόλες

Είναι οι νεκροί που σηκώνονται
Είναι οι νεκροί στρατιώτες που ονειρεύονται
Τις αγάπες που έχουν πια φύγει
Ασπιλες
Κι απελπισμένες

Απόσπασμα από το ποίημα, στην έκδοση Σαλτιμπάγκοι και άλλα ποιήματα,
μτφρ.: Χριστόφορος Λιοντάκης, Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2007