Κάλλια Ρήγα
Όταν οι ψίθυροι σιωπούν
Εκδόσεις Νοών
Το μάταιο
Και το λευκό πέταξε στου ανέμου το χέρι.
Σαν ψίθυρος ξεχάστηκε -
ήχοι του παρελθόντος χίμηξαν
να σβήσουν την κραυγή.
Δοσμένο και αδοκίμαστο δεν άπλωσαν το χέρι.
Σαν σπέρμα αιωρείται η αλήθεια πάνω από τη γόνιμη γη.
Μέριασε ο ουρανός για να φανούν τα σωθικά.
Σύμπαν και άβυσσος, ζωή και παιδεμός
μικρός ο νους του ανθρώπου
δεν βαστάει τόσο τίποτα...
Διαβαίνοντας
Κουρασμένο το κορμί του ταξιδιώτη.
Διαβατάρικη απόσταση
τα βήματα του χρόνου πιο βαριά απ' τα δικά μας.
Ταχύτερα.
Μια πέτρα,
ένα βότσαλο βαρύ ορθώνεται μπροστά.
Κρύψου να γιάνεις τις πληγές,
εμπόδιο μην το ονομάσεις.
Σκύψε το αγρίμι να δαμάσεις.
