Βασιλοπούλου Φωτεινή, Παγωμένος Φλεβάρης

Έριχνε χιόνι τη μέρα που μπήκες στο τελευταίο σου σπίτι.

Δεν ήθελα να φύγω.
Στεκόμουν από πάνω και σκεφτόμουν πως
κρυώνεις
όμως δεν είχα να σου ρίξω παρά μονάχα
χιόνι.
Κι άλλο χιόνι.
Με κατεβάσαν με το ζόρι
τραβώντας με απ' το χέρι.
Τραβώντας το χέρι απ' την ίδια τη θλίψη.

Πάμε, μην στέκεις, θα πουντιάσεις.
Δεν κρυώνουν οι νεκροί.

Οι αφελείς.
Δεν ήξεραν πως και οι νεκροί κρυώνουν.

 Από την ποιητική συλλογή Αμείλικτο νερό, Οι εκδόσεις των φίλων, 2019