Αξίζει να διαβάσετε (από τον ιστότοπο της Αναστασία Ευσταθίου): Θέλω σήμερα, λίγες ημέρες πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων να σας συστήσω τους μικρούς αγαπημένους μου φίλους. Έτσι αποκαλώ τα παιδικά βιβλία, αφού δεν σας το κρύβω, τα διαβάζω μανιωδώς. Στην ουσία κάνω διάλλειμα από τα διαβάσματα των μεγάλων μου φίλων και τα προσωπικά μου γραψίματα. Εκεί ανάμεσα, λοιπόν, στους Έλληνες και ξένους λογοτέχνες βρίσκουν μια θεσούλα και οι μικροί μου φίλοι. Κάτι σαν αποτοξίνωση, θα έλεγα και δεν ντρέπομαι καθόλου γι’ αυτό. Ίσα ίσα μπορώ να πω ότι το διασκεδάζω κιόλας. Βάζω τα πόδια μου ψηλά στον τοίχο έτσι όπως έκανα μικρή, ας πονάει λίγο η μέση, μασάω δυνατά τσιχλόφουσκα και αφήνομαι για λίγο στις πολύχρωμες σελίδες τους. Λέξεις που ταιριάζουν εδώ: Απόλαυση, ψυχαγωγία, χαμένη αθωότητα και μια τελευταία: το παιδί που είναι μέσα μου χοροπηδά από χαρά για το αναπάντεχο δώρο.
Μέρες πού ‘ναι, Τους διάλεξα για εσάς τους facebookόφιλους, όπως χαριτωμένα, θέλω να πιστεύω σας αποκαλώ και δεν σας πειράζει. Προτάσεις για δώρα σε ανίψια, παιδιά αγαπημένων φίλων, βαφτιστήρια. Όχι όμως δώρο ΚΑΙ ένα βιβλίο. Μπορεί να είναι απλά ΤΟ δώρο σας φέτος ένα βιβλίο. Με αφιέρωση θα ‘ταν το καλύτερο. Δεν το πετάει κανένας εύκολα. Είναι εκεί στο ράφι και υπενθυμίζει φιλίες και σχέσεις που κρατάνε χρόνια.
Έχουμε και λέμε λοιπόν: Αρχίζω από την αγαπημένη μου Λότυ Πέτροβιτς –Ανδρουτσοπούλου (έχει και ένα στρέμμα όνομα)! Αποτέλεσε για μένα πηγή έμπνευσης και δημιουργίας όχι μόνο των δικών μου βιβλίων, αλλά και δραστηριοτήτων φιλαναγνωσίας με τους μαθητές μου στο σχολείο.
Τα Χριστούγεννα της ασημόφυλλης ελιάς, εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ(2007) αποτελεί ένα βιβλίο με την κλασική συνταγή της βραβευμένης και πολυαγαπημένης παιδικής συγγραφέα. Γραφή στρωτή, «δωρική», μια γραφή που μιλά κατευθείαν στην καρδιά του παιδιού χωρίς πολλά μαλάματα και δαντέλες. Το βιβλίο μιλά για το πολύτιμο κι ευλογημένο δέντρο των Ελλήνων, την ασημόφυλλη ελιά και αν θα πρέπει να στολίζεται αυτή στη θέση του χριστουγεννιάτικου ξενόφερτου έλατου, όπως θέλουν οι φίλοι της τα δέντρα. Αξίζει όμως να κόβεται και να χαραμίζεται με στολίδια κάθε Χριστούγεννα; Τι γνώμη έχει το φεγγάρι; (Μου αρέσουν οι ερωτήσεις στις βιβλιοπαρουσιάσεις. Προκαλούν την περιέργεια στους υποψήφιους αναγνώστες).
Ο ΚαλΟκάντζαρος σώζει το Καλικαντζαροχωριό, εκδ. Πατάκη (2008)Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος, όπως ίσως γνωρίζετε, διαδέχτηκε στην προεδρία του ΚΥΚΛΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΠΑΙΔΙΚΟΎ ΒΙΒΛΙΟΥ τη Λότυ. Ο πρόεδρος εκτός από άξιος είναι και πολυγραφότατος. Ο Βαγγέλης προξένησε πανικό όχι με το διάσημο κύριο Τριγωνοψαρούλη αλλά με τον ΚαλΟκάντζαρό του. Αυτά παθαίνουν όσοι δεν πιστεύουν στους καλικαντζάρους, φίλοι μου. Ένα ολόκληρο χωριό, το Καλικαντζαροχωριό κινδυνεύει να χαθεί. Ποιος θα σώσει λοιπόν τους καλικάντζαρους; Μα ένα παιδί, ο Μανόλης με τον ΚαλΟκάντζαρο που μέσα στο βιβλίο γίνονται φίλοι. Μια πολύ όμορφη και επιμελημένη έκδοση με χοντρό εξώφυλλο και πρωτότυπη εικονογράφηση της Κάρλας Μανέα, αλλά και cd με αφήγηση από τον καλικατζαροηθοποιό Γεράσιμο Γεννατά (δε φταίω εγώ, όλοι οι συντελεστές έχουν σκούφο και αστεία μουστάκια στο εσώφυλλο) και καλικαντζαροτραγούδια που σίγουρα θα ξεσηκώσουν τα παιδιά αναγνώστες. Ουφ! Θα φάω έναν κουραμπιέ από αυτούς που έχω αφήσει έξω από την πόρτα του σπιτιού μου για τους επίδοξους επισκέπτες καλικαντζάρους.
Τρίτο βιβλίο για αυτό το α΄ μέρος της βιβλιοπαρουσίασης είναι
Το Παραμύθι της Μουσικής της βραβευμένης Θεσσαλινικιάς συγγραφέα
Βασιλικής Νευροκοπλή, εκδ. Λιβάνη (2009). Η συναδέλφισσα παιδαγωγός ξεκινά το πανέμορφο βιβλίο της με το κλασικό «Μια φορά κι έναν καιρό, στη Μαρώνεια της Θράκης γεννήθηκε η Θεοδώρα». Στις σελίδες του ο μικρός (και γιατί όχι ο μεγάλος αναγνώστης) θα διαβάσει την ιστορία της μουσικής και θα γνωρίσει την πρωταγωνίστρια αρχοντοπούλα μέσα από τη διαφορετικότητα της. Η ιστορία έχει έντονα παραμυθικά στοιχεία, το κυριότερο όμως είναι ότι σε ταξιδεύει σε κόσμους και μακρινά παρελθόντα με μουσικές και χρώματα. Ο εικονογράφος Νικόλας Ανδρικόπουλος δένει την πλοκή με βυζαντινά μοτίβα και κάνει το ταξίδι της ανάγνωσης ακόμα πιο γοητευτικό. Γνωρίστηκα με τη Βασιλική μέσα από το facebook και αναγνώρισα μια ευαίσθητη αλλά και ταλαντούχα συγγραφέα που πολλές φορές μοιράζεται τα παραμύθια και τις σκέψεις της με τους επισκέπτες του blog της. Γράφει κι αυτή, γιατί «Η γραφή είναι το οξυγόνο της», όπως είπε σε πρόσφατη συνέντευξή της. Εκδόσεις που συνοδεύονται από cd είναι καλοδεχούμενες στην εποχή μας. Αφήγηση από την ίδια και μουσικά κομμάτια με παραδοσιακά μουσικά όργανα από τον Κυριάκο Καλαϊτζίδη, εκδ. Εν χορδαίς.
Τι πιο όμορφο, σκέφτομαι, να εισάγεις το παιδί στην αγκαλιά της ανάγνωσης με συνοδεία μουσικών ακουσμάτων, ήχων και εικόνων; Συστράτευση των τεχνών για την αυτού μεγαλειότητα:
Διά Βίου Σχέση με το Βιβλίο. ..............................................................................
Είπαμε, θα μείνουμε στα βιβλία παιδικής λογοτεχνίας τώρα που τα περισσότερα δημοτικά έκλεισαν λόγω γρίπης ή κοντεύουν να κλείσουν για τις γιορτές και τα παιδιά θα μένουν σπίτι. Μέρες γιορτινές διανύουμε και αντί να μας πιάσει το ντελίριο της κατανάλωσης, που έτσι κι αλλιώς τελειωμό δεν έχει, καλύτερα να μας πιάσει η μανία του διαβάσματος.
Τώρα, πώς θα πείσουμε τα παιδιά μας να διαβάζουν αντί να παίζουν ολημερίς ηλεκτρονικά παιχνίδια, αντί να βλέπουν τηλεόραση και να σερφάρουν ψάχνοντας, ένας Θεός ξέρει τι, στο διαδίκτυο, ε, αυτό είναι υπόθεση κάθε γονιού. Οι περισσότεροι γονείς θεωρούν ότι είναι ρόλος του σχολείου να μαθαίνουν τα παιδιά τους να αγαπούν το βιβλίο, ξεχνάνε όμως ότι το σχολείο χτίζει πάνω στην οικοδομή της οικογένειας ισχυροποιώντας την αγάπη για το διάβασμα. Βέβαια μπορεί να συμβαίνει και το αντίθετο, παιδιά που διαβάζουν να χάνουν την όρεξή τους για διάβασμα στο σχολείο. Ε, αυτό ας το λάβουν σοβαρά υπόψη οι συνάδελφοι δάσκαλοι κι ας κάνουν τη διδασκαλία τους πιο ουσιαστική και ειδικότερα τη διδακτική προσέγγιση της λογοτεχνίας πιο ενδιαφέρουσα και πιο γοητευτική.
Αγάπιος το όνομά του, εκδ. Περί Τεχνών (2007), είναι ένα από τα βιβλία που θα πρότεινα να αγοράσετε στις γιορτές. Κι αυτό γιατί δεν θα μπορούσε με άλλον τρόπο να επικοινωνήσει με τους αναγνώστες της η συγγραφέας
Άννα Δενδρινού, χρόνια εργαζόμενη στη Μέριμνα, στη φροντίδα παιδιών με ειδικές ανάγκες, εκτός από εκείνον που ακούει στο όνομα αγάπη. Βουτάει την πένα της στο μελάνι της ευαισθησίας και της τρυφερότητας και δεν τσιγκουνεύεται καθόλου να τη διοχετεύσει στο βιβλίο της. Η εικονογράφηση της Μαρίας Χονδραλή αναδεικνύει το κείμενο με ζωηρά χρώματα παρμένα από την παλέτα της φύσης.
Τι θα συμβεί στο δάσος όταν η μάγισσα Κακιστρούμ αποφασίζει να καταστρέψει τη γιορτή της Άνοιξης που διοργανώνουν τα ζώα; Τι ρόλο θα παίξει το γαλάζιο ξωτικό στην ιστορία; Το βιβλίο ξεκινά και τελειώνει με δύο πολύ δροσερά ποιήματα (η μουσικός του σχολείου μας τα μελοποίησε και με χορωδία τους μικρούς μαθητές του 2ου Δημ. Σχ. Ακράτας θα «ζωντανέψουν» το βιβλίο με κουκλοθέατρο, τραγούδι, αφήγηση και καλεσμένη τη συγγραφέα τον Μάιο). Για να μην τελειώνουν τα παραμύθια με το κλείσιμο του βιβλίου ας ακούσουμε τι μας λέει η ίδια: «Το παραμύθι τελείωσε μα στην καρδιά σου μένει κερήθρα με το μέλι». Τόσο γλυκό και μελένιο είναι το βιβλίο της Πατρινής συγγραφέα που αν και δεν είναι χριστουγεννιάτικο, στάζει αγάπη και μέλι από την πρώτη ως την τελευταία του λέξη.
Είναι αλήθεια ότι διανύουμε μια τρελή περίοδο πανικού με τον ατίθασο «γιο» της γρίπης. Το περίεργο είναι ότι δεν κρύωσαν μόνο οι άνθρωποι αλλά και τα αεροπλάνα. Μάλιστα! Πρόκειται για ένα μικρό αεροπλανάκι που ξεπάγιασε το κακόμοιρο, όχι, διαπιστωμένα όχι, δεν είχε τον ιό Η1Ν1, απλά έπεσε θύμα της τεχνολογίας και της απροσεξίας των τεχνικών του αεροδρομίου που το κατασκεύασαν.
Το Συναχωμένο Αεροπλανάκι της Μ. Γεωργαλά- Καρτούδη από τις νεαρές και πολλά υποσχόμενες
εκδόσεις Κ.Μ. Ζαχαράκης (2008), είναι ένα αξιοζήλευτο βιβλίο τόσο από πλευράς περιεχομένου όσο και από πλευράς έκδοσης. Η ιστορία ακέραια πλασμένη απευθύνεται μικρούς αναγνώστες καλά υποψιασμένους. Πιστεύω ότι ένας ευφάνταστος δάσκαλος θα μπορούσε πολύ εύκολα να ¨δραπετεύσει¨ με τους μαθητές του, κάνοντας πράγματα με αυτό το βιβλίο (ελεύθερη δραματοποίηση, θέατρο και παντομίμα). Τα οικολογικά μηνύματα που στέλνει η συγγραφέας είναι δοσμένα με απλό, άμεσο και προσιτό τρόπο. Η έκδοση επιμελημένη με σκληρό εξώφυλλο και πρόλογο, θα έλεγα καλύτερα λόγια καρδιάς, από το συγγραφέα
Μάνο Κοντολέων για το παραμύθι. Η εικονογράφηση της
Ιωάννας Γαλανομάτη σε όλες τις σελίδες -όνειρο κάθε συγγραφέα παιδικών βιβλίων- έχει φόντο το αρρωστούλη αεροπλανάκι κι έναν σκοτεινό, ίσως από τους ρύπους, ουρανό που μαλακώνει όμως μέσα σε όλα αυτά τα κόκκινα, πράσινα μουντά και γεμάτα θαλπωρή χρώματα της εικαστικού σα να βγήκαν από ονειρική άλλων εποχών παιχνιδούπολη. Ναι, εδώ, η εικονογράφηση κατορθώνει να γίνει ένα με το κείμενο και να ταξιδέψει το μικρό αναγνώστη πίσω και πέρα από τις λέξεις.
Όταν ο ουρανός αποφασίζει να μην πέσει στο κεφάλι μας τότε μας επιφυλάσσει άλλα σχέδια:
Ένα αστέρι πέφτει στη γη από τις εκδ. Άγκυρα (1998). Η συγγραφέας Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη από την Κρήτη με τη μαγική της πένα στέλνει τον Αστερούλη στη γη και ταυτόχρονα μας στέλνει μήνυμα αποδοχής του διαφορετικού σε έναν κόσμο που έτσι κι αλλιώς είναι όμορφος εξαιτίας αυτής της διαφορετικότητας. Το άτακτο αστεράκι που κατρακυλά στη γη, κάνοντας χιλιάδες τούμπες, κρατώντας ένα κομματάκι από το φόρεμα της Συννεφούλας, συναντά διάφορα πρόσωπα στο γήινο ταξίδι του (μια κουκουβάγια, ζώα και πουλιά, αλλά και μια μικρή γοργόνα) έως ότου να καταλήξει αστερίας πια στο γιαλό, βρίσκοντας έτσι μια νέα θέση στον κόσμο. Η συγγραφέας υφαίνει ένα μαγευτικό, τρυφερό παραμυθάκι που δονεί τις ψυχές των μικρών αναγνωστών. Ο
Σπύρος Γούσης εικονογράφησε το βιβλίο με πολύ δόση κίτρινου και πορτοκαλιού για να αποδώσει ίσως το φως των αστεριών αλλά και της ακρογιαλιάς, της νέας κατοικίας του Αστερούλη.
Μέρες που είναι, σκηνοθετήστε την ανάγνωση. Δεν χρειάζεται να είστε μαμά ή μπαμπάς. Μπορεί να το κάνετε δώρο στο ανιψάκι σας ή στο βαφτιστήρι σας. Βάλτε γλυκιά χριστουγεννιάτικη μουσική, χαμηλό φωτισμό –αρκούν τα φωτάκια του δέντρου- καθίστε μαζί με το παιδί στο χαλί μπροστά στο τζάκι ή στο κρεβάτι του και διαβάστε του ένα απόσπασμα σα να μην υπάρχουν άλλοι στη γη εκτός από εσάς τους δυο και τους ήρωες του βιβλίου. Ύστερα ζητήστε του να σας διαβάσει αυτό και δείξτε ενδιαφέρον, ειλικρινές όμως, γιατί το παιδί, σε αντίθετη περίπτωση, θα το καταλάβει. Θα δείτε πόσο εύκολα η μαγεία συναντά και καταργεί την καθημερινότητα. Δοκιμάστε το! Θα έλεγα ότι είναι το αντιικό εμβόλιο κατά της πανδημίας της ανίας στις γιορτές που έρχονται μα πάνω απ’ όλα είναι μια μικρούλα, τόση δα, πράξη αγάπης στα «δικά» μας παιδιά.
Κι αν δεν μπορείτε να δείτε την ανάγνωση αλλιώς, τότε πάρτε το παιδί απ΄ το χέρι και πηγαίνετε στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας ή σε ένα από τα μεγάλα βιβλιοπωλεία που διαθέτουν χώρους για παιδικές αναγνώσεις και διαλέξτε μαζί το βιβλίο των Χριστουγέννων. Σίγουρα θα είναι το δικό ΣΑΣ βιβλίο.
Αναστασία Ευσταθίουhttp://www.anastasiaefstathiou.gr/data/
