Του γλυκού παράπονου, Federico García Lorca

Φοβάμαι να το χάσω αυτό το θαύμα
των αγαλμάτινων ματιών σου και τον τρόπο
που τη νύχτα ακουμπάει στο μάγουλό μου
το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου.

Πονάω να βρίσκομαι σ’ αυτή την όχθη
κορμός χωρίς κλαδιά, και ότι πιο πολύ πονάει
είναι που δεν έχω το λουλούδι, λάσπη ή άργιλο
για το σαράκι του πόνου μου.

Αν είσαι ο κρυμμένος θησαυρός μου,
αν είσαι ο σταυρός και ο υγρός μου πόνος,
αν είμαι το σκυλί της επικράτειάς σου

Μη με αφήσεις να χάσω αυτό που έχω κερδίσει
και που στολίζει τα νερά του ποταμού σου
με φύλλα απ’ το Φθινόπωρό μου το χαμένο.

Sonetos de amor oscuro
Federico García Lorca
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Σεμινάριο με θέμα: «Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά – έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα»

Το Πνευματικό Κέντρο της Δημοτικής Κοινότητας Πεντέλης

σας προσκαλεί στο Σεμινάριο με θέμα:

«Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά – έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα»

Εισηγήτρια: Ζωή Στραβοπόδη,

ψυχοθεραπεύτρια – οικογενειακή σύμβουλος

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 6972 462 110

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου, Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας

Άφιξη: 19:00-19:15

Σεμινάριο: 19:15-20:30

Σε αυτό το σεμινάριο θα….

…θα ανακαλύψουμε ότι τα παιδιά μας είναι οι πιο ευαίσθητοι δέκτες των πραγματικών συναισθημάτων μας. Μπορεί και να αναρωτηθούμε για το ποιος τελικά προστατεύει περισσότερο τον άλλον σε αυτή τη σχέση!

…θα αναρωτηθούμε μήπως τα συμπτώματα που βγάζουν τα παιδιά μας (ασθένειες, παραβατικότητα, επιθετικότητα αλλά και πιο ήπιες προκλήσεις όπως γκρίνια, θυμός, αταξίες) τα βγάζουν απλά για να συγκαλύψουν κάποιες εμπλοκές ή δυσλειτουργίες του οικογενειακού συστήματος. Μήπως δηλαδή στα συμπτώματα αυτά, αν τα αναγνώσουμε σωστά, μπορούμε να ανακαλύψουμε μηνύματα για κάποιες αλλαγές που πρέπει να κάνουμε εμείς, «οι μεγάλοι».

…θα καταρρίψουμε το μύθο του καλού παιδιού και ενδεχομένως να ανησυχήσουμε για αυτό.

…θα μιλήσουμε για την πιο ενοχική σχέση του κόσμου και θα αναρωτηθούμε μήπως τα πλάσματα που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε καλύτερα και από τον εαυτό μας, είναι αυτά που  τελικά γνωρίζουμε λιγότερο…

Εικαστικό παιδικό εργαστήρι από το Πνευματικό Κέντρο της Δημοτικής Κοινότητας Πεντέλης

Το Πνευματικό Κέντρο της Δημοτικής Κοινότητας Πεντέλης

προσκαλεί τους μικρούς του φίλους στο

Εικαστικό Παιδικό Εργαστήρι

Παράλληλα με το σεμινάριο «Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά – έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα», από την ψυχοθεραπεύτρια-οικογενειακή σύμβουλο, Ζωή Στραβοπόδη, θα γίνει η πρώτη συνάντηση του Εικαστικού Εργαστηρίου για παιδιά ηλικίας

5-12 ετών που θα φιλοξενείται στο Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας.

Τα παιδιά με οδηγό την Εικαστικό – Μουσειοπαιδαγωγό, Ευαγγελία Πελεντρίδου, αλλά κυρίως με την φαντασία και τον αυθορμητισμό τους θα εικονογραφήσουν

το δικό τους παραμύθι συναισθημάτων.

Το εικαστικό εργαστήρι είναι ένα ψυχαγωγικό-εκπαιδευτικό πρόγραμμα, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η φαντασία των παιδιών.

Μέσα από τις κατασκευές, τη ζωγραφική, το κολλάζ, την εικονογράφηση βιβλίων,

το θεατρικό παιχνίδι και διάφορες άλλες παιδαγωγικές δραστηριότητες, που προσφέρουν πλήθος ερεθισμάτων και γνώσεων στους μικρούς μας φίλους,

θα προσεγγίσουμε διάφορες θεματικές ενότητες.

Οι θεματικές ενότητες ποικίλουν και εμπνέονται από το περιβάλλον, τα σημαντικά ημερολογιακά γεγονότα, την τέχνη και φυσικά τον χώρο που μας φιλοξενεί.

Τα εφόδια των παιδιών σε αυτά τα  εργαστήρια είναι τα χρώματα, ο γύψος, ο πηλός, το ζυμάρι, ο χαρτοπολτός, διάφορα ανακυκλώσιμα υλικά και πάνω απ’ όλα η ελευθερία.

Η πρώτη συνάντηση είναι δωρεάν και θα διεξαχθεί στο Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 19:00-20:30.

Απαραίτητη η κράτηση θέσεων.

Το τμήμα θα λειτουργήσει κανονικά από την Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου και

κάθε Πέμπτη 17:00-19:00

Κόστος συμμετοχής: 60€/παιδί (συμπεριλαμβάνονται όλα τα υλικά)

Αδέλφια στο ίδιο εργαστήρι: 50€/παιδί

Για πληροφορίες – κρατήσεις – εγγραφές: 210 80 42 575 και 69 747474 39

Πρέβεζα, Κώστας Καρυωτάκης

Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Μουσική: Γιάννης Γλέζος
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Γκαϊφύλλιας

Άλλες ερμηνείες:
Βασίλης Παπακωνσταντίνου


Θάνατος είναι οι κάργιες
που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,
θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζανε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι,
με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας γύρω η θάλασσα κι ακόμη
ο ήλιος θάνατος μες στους θανάτους.

Θάνατος κι ο αστυνόμος που διπλώνει
για να ζυγίσει μια ελλειπή μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις φρουρά εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης,
πρώτη κατάθεσης δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία
"Υπάρχω" λες κι ύστερα "Δεν υπάρχεις".
Φτάνει το πλοίο υψωμένη σημαία.
Ίσως έρχεται ο κύριος νομάρχης.

[Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
ένας πέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία]

Περίπου 100 – 150.000 ανήλικα παιδιά εργάζονται στην Ελλάδα

Υπολογίζεται ότι 100 - 150.000 ανήλικα παιδιά (62% αγόρια και 33% κορίτσια) εργάζονται στην Ελλάδα, με τη ΓΣΕΕ να τονίζει πως η καταναγκαστική εργασία ανηλίκων παγιώνεται στη χώρα μας. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με στοιχεία του Ειδικού Γραμματέα του Σ.ΕΠ.Ε., καθεστώς τείνει να γίνει η ανασφάλιστη εργασία στην Ελλάδα, αφού είναι η πλέον διαδεδομένη μορφή καταναγκαστικής εργασίας.

Η τάση όσον αφορά την παιδική εργασία είναι αυξητική, αφού 40.000 παιδιά εγκατάλειψαν το σχολείο, όπως εκτιμά το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, για να βοηθήσουν το οικογενειακό περιβάλλον. Κυρίως είναι παιδιά μεταναστευτικών οικογενειών, χωρίς να αποκλείεται το φαινόμενο να έχει επεκταθεί και στις Ελληνικές οικογένειες.

Οι επισημάνσεις αυτές, όπως αναφέρει ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπίας» έγιναν στην ευρωπαϊκή ημερίδα του «Κέντρου Έρευνας Γυναικείων Θεμάτων», το «Ινστιτούτο Ισότητας» και την «Εύξεινη Πόλη» με θέμα: «Trafficking – παράνομη διακίνηση και καταναγκαστική εργασία γυναικών και παιδιών», που έγινε το περασμένο Σάββατο, στην Αθήνα, όπου συμμετείχαν ομιλήτριες από Ελλάδα, Γερμανία, Λιθουανία, Ην. Βασίλειο και Τουρκία.
Για τις εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα, στην ημερίδα μίλησε η Κατερίνα Σιδηροπούλου εκ μέρους του «Κέντρου» και τόνισε ότι:

- Οι περισσότερες καταγγελίες εργαζομένων αφορούν τη: μη καταβολή δεδουλευμένων, μη καταβολή υπερωριών, μη καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης, τις παρεμβάσεις σχετικά με την υγεία και την ασφάλιση, την υπέρβαση ωραρίου.

- Στην Ελλάδα σύμφωνα με εκτιμήσεις 100-150 χιλιάδες ανήλικα παιδιά, κάτω των 18 εργάζονται σε μαγαζιά, βιοτεχνίες, εργοστάσια, αγροτικές και τουριστικές εκμεταλλεύσεις, πολλά από αυτά στο δρόμο, πορνεία, κ.α. Ένας μεγάλος αριθμός εργάζεται δίχως αμοιβή, καθώς εκτελούν εργασία σε μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις και εντάσσονται στην κατηγορία των συμβοηθούντων και μη αμειβόμενων μελών της οικογένειας, πολλά από τα οποία, δεν έχουν τελειώσει, ούτε το δημοτικό σχολείο. Όσο μειώνεται η ηλικία τόσο μικρότερη απόκλιση παρατηρείται μεταξύ των δύο φύλων. Συγκεκριμένα στην ηλικία των 12-14 ετών είναι 59,8% αγόρια ενώ 40,2% κορίτσια. Στην ηλικιακή κατηγορία 5-11 τα ποσοστά είναι 54% αγόρια και 45,6% κορίτσια.

Σ΄αυτό το εργασιακό πλαίσιο, όσο η οικονομική κρίση, αυξάνει και βαθαίνει, τόσο η εκμετάλλευση φτωχών και πεινασμένων ανθρώπων και η καταναγκαστική εργασία σηκώνει κεφάλι. Η Καταναγκαστική Εργασία ασκείται χωρίς στοιχειώδη μέτρα προστασίας της σωματικής ακεραιότητας του ανθρώπου που την ασκεί, κάτω από συνθήκες που προσβάλλουν την προσωπικότητα του/της εργαζόμενου/εργαζόμενης και των παιδιών, που δεν έχουν τη δυνατότητα αντίδρασης.

Τέλος λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εργασίας (ILO), που δόθηκε στη δημοσιότητα εν οψι της πρόσφατης Συνόδου των G-20, που προειδοποιεί ότι η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε μια νέα φάση αποδυνάμωσης, το «Κέντρο» εκτιμά, ότι, σε λιγότερο από έξι μήνες θα έχουμε και νέες αρνητικότερες επιπτώσεις στην αγορά εργασίας, με εκτόξευση της καταναγκαστικής εργασίας, λόγω των πιέσεων του φθίνοντος καπιταλιστικού συστήματος.

Πηγή: tvxs

Παραμυθοκόρες, για ένα πουκάμισο αδειανό

Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011:

Παραμυθοκόρες:

«... για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη»

Οι «Παραμυθοκόρες» Βασιλεία Βαξεβάνη, Αντωνία Βέλλιου, Ιφιγένεια Κακριδώνη κάνουν ένα ταξίδι στο μύθο για να ανακαλύψουν την Ελένη πίσω από την Ελένη της Τροίας. Μια γυναίκα που όρισε τη μοίρα μιας ολόκληρης εποχής. Όρισε άραγε ποτέ τη δική της μοίρα;

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά γυμνασίου αλλά και σε ενηλίκους. Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει εργαστήριο, για όσα παιδιά και μεγάλους θέλουν να εντρυφήσουν περισσότερο στην παραγωγή λόγου και στην ουσία του μύθου, με αφορμή το κείμενο της παράστασης.

είσοδος: 10 ευρώ.

Ωρα έναρξης: 21.00.

Πηγή:idiomelo

Ο χρόνος και ο καιρός, DONALD JUSTICE

Ο χρόνος και ο καιρός φθείρουν

τα σπίτια που έχτισαν οι πατέρες μας.
Η σκονισμένη οικοσκευή τους επιβιώνει -
Ολοι οι θλιβεροί καναπέδες που λερώσαμε
Με δάκρυα ανίας ή ενοχής.

Τα ρητά που ξεθωριάζουν, τα σταματημένα ρολόγια...
Κι ώς τώρα ορισμένες φορές τα κουρασμένα
αυτά σχήματα
Στοιχειώνουν τις υγρές σάλες της καρδιάς.
Τι κυριακάτικες φυλακές
ανακαλούν στη μνήμη!
Και τι θαυμαστές αποδράσεις!

Χαμηλοφώνως, Δ.Π.Παπαδίτσας

Διότι είσαι το πρώτο εφετινό χελιδόνι που μπήκε απ' το
φεγγίτη έκαμε τρεις γύρους στο ταβάνι και ήσουν κατόπιν όλα μαζί τα χελιδόνια

Διότι είσαι μια μεριά ήρεμη της θάλασσας όπου το κύμα
Kόβει κομμάτια το φεγγάρι και το ρίχνει στην ψιλή άμμο

Διότι τα χέρια μου είναι άδεια σαν καρύδια που η ψίχα
τους φαγώθηκε από παράσιτα
Kι εσύ τα γέμισες με τα μαλλιά σου και το μέτωπό σου

Διότι στα μαλλιά σου περνώ τα δαχτυλά μου όπως περνάει ο αγέρας από φύλλα κυπαρισσιού

Διότι είμαι ένα σπίτι εξοχικό κι έρχεσαι μόνη το καλοκαίρι και κοιμάσαι
Kαι ξυπνάς πότε-πότε τα μεσάνυχτα ανάβεις τη λάμπα και θυμάσαι

Διότι θυμάσαι
Γι' αυτό σ' αγαπώ κι ανάμεσα στα τελευταία πουλιά είμαστε μαζί
Kι απέναντί μας η θάλασσα φθείρεται ν' ανεβοκατεβαίνει τα δέντρα
...πως πηγαίναμε σε μια κατηφοριά της Bάρκιζας
Kι ένα γύρω οι χρωματιστές πέτρες μάς ακολουθούσαν

Γιατί όταν σκύβω πάνω από πηγάδια βλέπω την επιφάνεια του νερού και λέω: νά το ριζικό κι η ματιά της

Γιατί βλέπαμε μαζί τρεις τσιγγάνες κίτρινες τυλιγμένες απ' το κόκκινο - σαν τα μάτια τού μπεκρή - λυκόφως
Kαι είπαμε νά το ριζικό νά οι αγάπες βγήκαν στους δρό-μους για τον επιούσιο

Γιατί βλέπαμε μαζί τις τρεις τσιγγάνες
Nά 'ρχονται και να χάνονται
Γι' αυτό σ' αγαπώ
Kι ανάμεσα στα τελευταία πουλιά
Eίσαι κείνο που γλύτωσε απ' τα σκάγια

Γιατί είμαι γεμάτος από σένα και μπρος από κάθε τι από σκέψη από αίσθηση κι από φωνή
Eίναι κάτι δικό σου που σαν αθλητής τερματίζει πρώτο

Γιατί τα βλέφαρά σου είναι βρύα σε σχισμάδες βράχων
Γι' αυτό σ' αγαπώ.

Κωνσταντίνος Μαλέας

Ο Κωνσταντίνος Μαλέας γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1879. Ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες μετα-ιμπρεσιονιστές ζωγράφους του 20ού αιώνα. Η εργασία του έχει επηρεαστεί από τα ρεύματα του συμβολισμού, του ιμπρεσσιονισμού και του φωβισμού. Τα έργα του διακρίνονται για τα πολύ φωτεινά («εκτυφλωτικά»)χρώματα και τις πλατιές πινελιές, που έφεραν επανάσταση στα τότε στάσιμα νερά της ακαδημαϊκής αθηναϊκής ζωγραφικής. Ζωγράφιζε κυρίως τοπία, στα οποία κυριαρχούν η σχηματοποίηση και τα δυνατά, καθαρά χρώματα που χτίζουν σε ενότητες τη σύνθεση. Ο Μαλέας είναι ακόμα ένας από τους δημοφιλέστερους Έλληνες σύγχρονους καλλιτέχνες.

Μουσική: J.C.Bach, Overture 3 in D major, "Air"

Απόσπασμα από το "Μικρό Ναυτίλο" του Οδυσσέα Ελύτη

IX

«Εχθές έχωσα κάτω απ' την άμμο το χέρι μου κι έπιασα το δικό της.

Όλο το απόγεμα ύστερα τα γεράνια με κοίταζαν απ' τις αυλές με νόημα.

Οι βάρκες, οι τραβηγμένες έξω στη στεριά, πήρανε κάτι γνώριμο, οικείο.

Και το βράδυ, αργά, την ώρα που της έβγαλα τα σκουλαρίκια να τη φιλήσω έτσι όπως θέλω εγώ, με τη ράχη ακουμπισμένη στον μαντρότοιχο της εκκλησιάς, μπουμπούνισε το πέλαγος και οι Άγιοι βγήκανε κρατώντας κεριά να μου φωτίσουνε.»

Χωρίς αμφιβολία υπάρχει για τον καθέναν από μας κι από μια ξεχωριστή, αναντικατάστατη αίσθηση που αν δεν τη βρει να την απομονώσει εγκαίρως και να συζήσει αργότερα μαζί της, έτσι που ναν τη γεμίσει πράξεις ορατές, πάει χαμένος