4 Φεβ 2012

Ήρθες - Άθως Χατζηματθαίου

Ένα χαμόγελό σου ήταν αρκετό

για να αλλάξει της καρδιάς μου τους παλμούς

κι εκεί που πήγαινα ολόισια στον γκρεμό

βρέθηκα να πετώ στους ουρανούς

Ήρθες την πιο κατάλληλη στιγμή

λίγα λεπτά πριν πέσει η αυλαία

ήρθες κι ανοίξανε μαζί σου οι ουρανοί

κι όλα φαντάζουν γύρω τόσο ωραία.

Μια μόνο λέξη σου ήταν αρκετή

για να αλλάξει η ζωή μου ριζικά

κι' ενώ πιο πριν σερνόμουνα στη γη

τώρα στους ώμους έβαλα φτερά.

Υστερόγραφο - Ελένη Μαυρογονάτου

Ήρθα…

Τόσο καιρό

εναγώνια σε ζητούσα…

Σχεδόν ανέλπιστα…

Σχεδόν…

Ανάβω το τσιγάρο που

δεν πρέπει,

μιλάω με λόγια που

δεν θέλεις ν΄ ακούς,

μέσα σου μπαίνω

με το άλλοθι του ποιητή,

που μπορεί να μπαινοβγαίνει

σε ψυχές κι όνειρα

αλώβητος…

Βράδυ

~μεταίχμιο άνοιξης

και καλοκαιριού...

Άραγε τι κυοφορείς

για μένα μέσα σου;

{εκ των έσω}

3 Φεβ 2012

Coco Robicheaux - Love of a Woman

Love Of A Woman, το τέταρτο κατά σειρά τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο Louisiana Medicine
Man του αμερικάνου μουσικού της blues John Curtis Arceneawy περισσότερο γνωστός
με το όνομα Coco Rodicheaux।Ηχογραφήθηκε στα Chez Flames Studio και Orleans Records Studio το 1997 και κυκλοφόρησε στις 14 Απριλίου του 1998.

Ύφος τραγουδιού και άλμπουμ: Modern Electric Blues

Πηγή: http://rhythmichorizons.blogspot.com/

Οι Παραμυθοκόρες αφηγούνται παραμύθια των αδερφών Γκριμ

Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012 οι Παραμυθοκόρες, Αντωνία Βέλλιου, Βασιλεία Βαξεβάνη και Ιφιγένεια Κακριδώνη, τιμώντας την επέτειο των 200 χρόνων από την πρώτη έκδοση των παραμυθιών των αδερφών Γκριμ, θα έρθουν στο Ιδιόμελο να αφηγηθούν ιστορίες των μεγάλων παραμυθάδων με μουσικές και τραγούδια.

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά δημοτικού αλλά και σε όσους αγαπούν τις ιστορίες των αδερφών Γκριμ και γενικώς τις αφηγήσεις!
ώρα 12.00 μ.μ.
είσοδος 10 ευρώ

πληροφορίες - κρατήσεις θέσεων: 210 6817 042

Πηγή: idiomelo

2 Φεβ 2012

Θέλω να μου χαρίσεις κάτι - Ανθή Δοξιάδη Τριπ

Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.

- Ό,τι θες.

- Ό,τι θέλω; Τ’ ορκίζεσαι;

- Στ’ όρκίζομαι.

- Είναι δύσκολο.

- Δεν πειράζει.

- Είναι ακριβό.

- Δεν με νοιάζει.

- Είναι σπάνιο.

- Τόσο το καλύτερο.

- Είναι επικίνδυνο.

- Δεν φοβάμαι.

- Μπορεί να καείς άμα το πιάσεις.

- Θα γίνω νερό να σβήσω την φωτιά.

- Μπορεί να σου γλιστρήσει απ’ τα χέρια και να φύγει.

- Θα το ξαναπιάσω.

- Μπορεί να πάει πολύ μακριά.

- Θα το κυνηγήσω.

- Μπορεί να χαθεί στον ουρανό.

- Θα γίνω πουλί να το ψάξω.

- Μπορεί να βυθιστεί στη θάλασσα.

- Θα γίνω αγκίστρι να το πιάσω.

- Μπορεί να πνιγεί στο σκοτάδι.

- Θα περιμένω τα χαράματα.

- Μα μπορεί να διαλυθεί ως τότε.

- Θα φέρω τ’ άστρα να φωτίσουν πιο νωρίς.

- Είναι τόσο μικρό, δεν θα μπορέσεις να το πιάσεις.

- Θα ζητήσω σ’ ένα μυρμήγκι να με βοηθήσει.

- Κι αν είναι μεγάλο σαν σπίτι;

- Θα φέρω γερανό.

- Κι αν είναι μεγάλο σαν βουνό;

- Θα φέρω ένα γερανό πιο μεγάλο από βουνό.

- Υπάρχει;

- Θα τον φτιάξω.

- Που ξέρεις να φτιάχνεις γερανούς;

- Δεν ξέρω.

- Τότε;

- Τότε θα μάθω.

- Από που;

- Από τα βιβλία.

- Κι αν δεν το λένε τα βιβλία;

- Θα βρω τον γέροντα που φτιάχνει γερανούς.

- Κι αν έχει πεθάνει;

- Θα βρω τον άλλον γέροντα.

- Ποιον άλλον γέροντα;

- Εκείνον που ξέρει όλα τα βότανα.

- Όλα τα βότανα;

- Όλα τα χόρτα και τα μικρά άνθη του αγρού. Ξέρει τι μάγια κρύβουν.

- Και πως θα φέρει εκείνος το βουνό;

- Όχι εκείνος, εγώ. Θα μου δώσει βότανα να πιω, να γίνω τόσο δυνατός, που θα μπορέσω να το σηκώσω το βουνό.

- Εμένα θα μπορείς να με πάρεις αγκαλιά;

- Πάντα.

- Τώρα.

- Τώρα. Έλα, τι θέλεις;

- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.

- Ό,τι θέλεις.

- Ό,τι, ό,τι θέλω, τ’ ορκίζεσαι;

- Στ’ ορκίζομαι.

- Θέλω … θέλω κάτι που δεν υπάρχει πουθενά.

- Να το φτιάξουμε.

- Με τι;

- Με τι θέλεις;

- Δεν ξέρω.

- Να το φτιάξουμε με ξύλο καρυδιάς και χρυσά καρφιά.

- Όχι, όχι δεν είναι έτσι.

- Να το φτιάξουμε με πούπουλα και ψίχουλα, με σταγόνες και γαργαλήματα και να του βάλουμε ένα κλειδί να το κουρδίζεις.

- Όχι, όχι, δεν θέλω κλειδί.

- Γιατί;

- Μπορεί να το χάσω.

- Θα στο κρεμάσω στον λαιμό.

- Μπορεί να χαθώ κι εγώ.

- Θα έρθω να σε βρω.

- Κι αν δεν μπορείς να με βρεις;

- Θα μπορέσω.

- Κι αν είναι σκοτάδι;

- Θ’ ανάψω κερί.

- Κι αν λιώσει το κερί;

- Ως τότε θα σ’ έχω βρει.

- Κι αν όχι;

- Θα ψάχνω ώσπου να σε βρω.

- Πόσο θα ψάχνεις;

- ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!

- Τι θα πει για πάντα;

- Ότι Σ’ ΑΓΑΠΩ!

- Κι εγώ τι θα κάνω ώσπου να με βρεις;

- Μπορείς να κοιμηθείς.

- Που;

- Κάτω από μια μυρσινιά.

- Που έχει μυρσινιές;

- Παντού.

- Έχει και λιοντάρια παντού;

- Όχι.

- Που έχει λιοντάρια;

- Στην ζούγκλα.

- Είναι κοντά η ζούγκλα;

- Πολύ μακριά. Στην άλλη άκρη του κόσμου…

- Δεν μπορούν να έρθουν εδώ ποτέ;

- Ποτέ.

- Τ’ ορκίζεσαι;

- Στ’ ορκίζομαι.

- Ξέχασα τι θα πει για πάντα.

- Θα πει ότι σ’ αγαπώ.

- Πόσο;

- Ως τον ουρανό.

- Ναι, ναι. Να κοιμηθώ τώρα;

- Ναι.

- Θα με πάρεις αγκαλιά;

- Ναι.

- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.

- Ό,τι θέλεις.

- Ό,τι, ό,τι θέλω, τ’ ορκίζεσαι;

- Ναι.

1 Φεβ 2012

Μαίρη Γούλστονκραφτ Σέλλεϋ, Mary Wollstonecraft Shelley (30 Αυγούστου 1797 – 1 Φεβρουαρίου 1851)

Η Μαίρη Σέλεϊ γεννήθηκε το 1797 στο Λονδίνο, κόρη του William Godwin και της Mary Wollstonecraft, διάσημων ριζοσπαστών συγγραφέων της εποχής τους. Η μητέρα της, μια από τις πρώτες φεμινίστριες, πέθανε στη γέννα. Τη μεγάλωσε ο απόμακρος πατέρας της (ο φιλόσοφος Γουίλιαμ Γκόντγουιν).

Η Μαίρη Σέλεϊ είχε από μικρή ιδιαίτερη σχέση με τους νεκρούς. Με τα βιβλία της αγκαλιά συνήθιζε να επισκέπτεται τον τάφο της μητέρας της στον ναό του Αγίου Παγκρατίου, στο Κεντρικό Λονδίνο. Εκεί περνούσε ώρες διαβάζοντας Γκαίτε, Μίλτωνα ή Πλούταρχο κάτω από τη μαρμάρινη μητρική σκέπη. Στο ίδιο σημείο, όταν δεν συνομιλούσε με σπουδαίους συγγραφείς, συναντούσε μυστικά τον μέλλοντα σύζυγό της, εξίσου σπουδαίο ποιητή, Πέρσι Σέλεϊ.

Το 1814 η Μαίρη γνώρισε και σύντομα ερωτεύτηκε τον τότε άσημο Πέρσι Μπις Σέλεϊ, με τον οποίο παντρεύτηκε. Από τα τέσσερα παιδιά που έκαναν, επέζησε μόνον ο Πέρσι Φλόρενς. Έζησαν στην Ιταλία από το 1818 ως το 1822, ως το θάνατο δηλαδή του Σέλεϊ, που πνίγηκε όταν ανατράπηκε το σκάφος του "Άριελ" σε μια καταιγίδα. Η Μαίρη επέστρεψε στο Λονδίνο με τον Πέρσι Φλόρενς, όπου συνέχισε να ζει ως επαγγελματίας συγγραφέας

H Σέλεϊ έγραψε το μυθιστόρημα Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας όταν ήταν 19 χρόνων, λίγο πριν παντρευτεί τον Σέλεϊ. Το έναυσμα για τη συγγραφή του δόθηκε σε μια από τις πιο διάσημες λογοτεχνικές βραδιές, στις 16 Ιουνίου 1816. Η Μαίρη βρισκόταν με τον Σέλεϊ στην Ελβετία και εκείνη τη νύχτα την πέρασαν στη βίλα του λόρδου Βύρωνα στις όχθες της λίμνης της Γενεύης. Ο καιρός όλες εκείνες τις μέρες ήταν βροχερός και η παρέα περνούσε την ώρα της με αφηγήσεις ιστοριών για φαντάσματα. Ο λόρδος Βύρων πρότεινε ένα διαγωνισμό: να γράψει ο καθένας τους από μια ιστορία τρόμου. Πέρασε μια βδομάδα μέχρι να εμπνευστεί η Μαίρη τη δική της ιστορία για τον αποκρυφιστή Βίκτορα Φρανκενστάιν και το τερατώδες πλάσμα που δημιούργησε. Ολοκλήρωσε το γράψιμό της τον Μάιο του 1817 και την πρωτοχρονιά του 1818 κυκλοφόρησε σε βιβλίο.

«Ενα πλέγμα φοβερής και αηδιαστικής παράνοιας» χαρακτήρισαν οι κριτικοί τον «Φρανκενστάιν» όταν έσκασε ανώνυμα στο εκδοτικό προσκήνιο. Και δεν ήταν οι μόνοι που είχαν αμφιβολίες για το αποτέλεσμα: «Πώς μπόρεσε ένα τόσο μικρό κορίτσι (σ.σ.: 19 χρόνων) να συλλάβει και να αναπτύξει μια τόσο αποκρουστική ιδέα;» αναρωτιόταν η ίδια η Σέλεϊ στο ημερολόγιό της. Το λογοτεχνικό δημιούργημα είχε τρομάξει τη δημιουργό του, ακριβώς όπως το τέρας είχε τρομάξει τον πρόγονό του (προσοχή, Βίκτωρ Φρανκενστάιν λέγεται ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου. Το τέρας δεν αποκτά ποτέ όνομα αλλά αποκαλείται «αυτό», «ερπετό», «δαίμονας» κ.ά.). Και είναι εντελώς φυσιολογικό να σταθεί ανήσυχη η νεαρή γυναίκα απέναντι σε αυτή τη ζοφερή μεταφυσική ιστορία αρρωστημένης φιλοδοξίας, παραμορφωτικής πατρότητας και υπαρξιακής απελπισίας που γέννησε η πένα της. «Ποιος ήμουν; Τι ήμουν; Από πού προήλθα;» αγωνιά να ανακαλύψει το πλάσμα, που περιφέρεται στα δάση πεταμένο από τον μοναδικό γονέα του, ανεπιθύμητο από τους ανθρώπους, με τη μανία για εκδίκηση να πυροδοτεί τη σκέψη του. Άλλα έργα της είναι: "Ο τελευταίος άνθρωπος" (1826), "Πέρκιν Ουόρμπεκ" (1830), "Λοντόρ" (1835), "Φόκνερ" (1837) και "Περιπλανήσεις στη Γερμανία και την Ιταλία" (1844). Επιμελήθηκε επίσης την πρώτη συγκεντρωτική έκδοση του ποιητικού έργου του Πέρσι Μπ. Σέλεϊ (1839). Πέθανε στο Λονδίνο την 1η Φεβρουαρίου 1851.

πηγές: perizitito, livani, lexilogia, reviewtheatre.wordpress

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΠΛΗΣΗ "ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΕΡΑΣ, ΣΟΥ ΛΕΩ!"

Θα χαρώ πολύ να σας δω στην παρουσίαση του βιβλίου μου που θα γίνει την Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου στο Σπίτι της Κύπρου Ξενοφώντος 2Α, Σύνταγμα στις 8 το βράδυ.

Για το σύνδρομο άσπεργκερ θα μιλήσει η ψυχολόγος Ελένη Λούβρου.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η δημοσιογράφος Σάντρα Βούλγαρη και ο συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου.

Οι ηθοποιοί Κωνσταντίνος Πασσάς και Άννα Ψαρρά θα παρουσιάσουν αποσπάσματα του βιβλίου σε θεατρική μορφή.

31 Ιαν 2012

Νόρμαν Κίνγκσλεϊ Μέιλερ, Norman Kingsley Mailer (31 Ιανουαρίου 1923 - 10 Νοεμβρίου 2007)

"Αμερικανός μυθιστοριογράφος (γεννήθηκε το 1923 στο Λονγκ Μπραντς του Νιου Τζέρσυ, ΗΠΑ), ο οποίος καλλιέργησε με επιτυχία ένα δημοσιογραφικό ύφος, παρουσιάζοντας πραγματικά γεγονότα μέσα από την πλούσια σε υποκειμενικό στοιχείο και σε φαντασία μορφή του μυθιστορήματος. Με τα έργα του άσκησε ριζοσπαστική κριτική στον ολοκληρωτισμό, τον οποίο θεωρεί συμφυή με τη συγκεντρωτική δομή της εξουσίας στην Αμερική του 20ού αιώνα.

Ο Μαίηλερ αποφοίτησε από το Χάρβαρντ το 1943 με ειδικότητα στην αεροναυτική μηχανική. Το 1944 κατατάχθηκε στον στρατό και υπηρέτησε στον Ειρηνικό ώς το 1946. Ενώ είχε ήδη εγγραφεί στη Σορβόνη, στο Παρίσι, έγραψε το Οι γυμνοί και οι νεκροί (The Naked and the Dead, 1948), που χαιρετίστηκε αμέσως ως ένα από τα τελειότερα αμερικανικά μυθιστορήματα που γεννήθηκαν από τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο.

Η επιτυχία του αυτή, στα 25 του χρόνια, τον έκανε να ελπίσει ότι θα αναδειχνόταν από συγγραφέας πολεμικών μυθιστορημάτων σε ηγετική μορφή της μεταπολεμικής γενιάς στον χώρο της λογοτεχνίας. Η αναζήτηση όμως θεμάτων και μορφών που θα του έδιναν τη δυνατότητα να εκφράσει την ουσία εκείνων τα οποία ο ίδιος θεωρούσε ως τα προβλήματα του καιρού του τον παγίδεψε σε έργα αναζήτησης, που έβρισκαν πολύ μικρή απήχηση στο πλατύ κοινό. Το δεύτερο μυθιστόρημα του Στο χείλος τής βαρβαρότητας (Barbary Shore, 1951) και το Πάρκο ελαφιών (The Deer Park, 1955) έγιναν δεκτά από την κριτική με εχθρότητα και ανάμικτα σχόλια. Το επόμενο σημαντικό έργο του ήταν ένα μεγάλης έκτασης δοκίμιο με τον τίτλο Ο Λευκός Νέγρος (The White Negro, 1957), μια γεμάτη συμπάθεια μελέτη ενός περιθωριακού κοινωνικού φαινομένου - των «χίπις».

Το 1959 ο Μαίηλερ προσείλκυσε και πάλι την προσοχή με τις Αυτοδιαφημίσεις του (Advertisements for Myself), μια συλλογή από ημιτελείς ιστορίες, τμήματα από μυθιστορήματα, δοκίμια, σχόλια, σημειώσεις σε καρνέ και ιδέες για μυθιστόρημα. Αυτό το συνονθύλευμα, ως τρόπος αυτοαπογύμνωσης και αυτοαποκάλυψης, κίνησε τον θαυμασμό της νεώτερης γενιάς, που αναζητούσε νέους τρόπους ζωής και νέες μορφές τέχνης. Τα μεταγενέστερα μυθιστορήματα του Μαίηλερ Αμερικανικό όνειρο (Αn American Dream, 1965) και Γιατί είμαστε στο Βιετνάμ; (Why are we in Vietnam?, 1967) διαβάστηκαν πλατιά, αν και δεν είχαν επιτυχία στον χώρο τής κριτικής.

Σε σύγκρουση με την κριτική και με τους αναγνώστες, ο Μαίηλερ εκτιμήθηκε λιγότερο ως μυθιστοριογράφος και περισσότερο ως δημοσιογράφος με τις Στρατιές της νύχτας (The Armies of Ihe Night, 1968), το Μαϊάμι και η πολιορκία του Σικάγου (Miami and the Siege of Chicago, 1968) και τo Για μια φωτιά στο φεγγάρι (Of a Fire on the Moon, 1970). Από τα έργα του αξίζει ακόμη να αναφερθούν οι συλλογές δοκιμίων, Τα χαρτιά τού προέδρου (The Presidential Papers, 1963) και Κανίβαλοι και χριστιανοί (Cannibals and Christians, 1966), Το τραγούδι τού εκτελεστή (The Executioner's Song, 1979), μυθιστόρημα βασισμένο στη ζωή του κατάδικου δολοφόνου Γκάρυ Γκίλμορ, Αρχαία βράδια (Ancient Evenings, 1983), ο πρώτος τόμος μιας τριλογίας για την Αίγυπτο και Τα σκληρά παληκάρια δεν χορεύουν (Tough Guys Don't Dance, 1984), ένα σύγχρονο μυθιστόρημα αγωνίας και μυστηρίου («θρίλερ»). Έπειτα από το Harlot's Ghost (1991), εξέδωσε μια μελέτη για τον Λη Χάρβυ Όσβαλντ με τίτλο Η ιστορία τού Όσβαλντ (Oswald's Tale, 1995), το βιβλίο Πορτραίτο του Πικάσο σε νεαρή ηλικία (Portrait of Picasso as a Young Man, 1995) και μια παράδοξη αναθεώρηση της ιστορίας του Ιησού με τίτλο Το κατά τον Υιόν Ευαγγέλιον (The Gospel According to the Son, 1997)".

Πηγή: Πάπυρος, Larousse, Britannica

Nina Simone - I put a spell on you.

I put a spell on you..

'Cause you're mine.

You better stop the things you do..

I ain't lyin'

No I ain't lyin'...

You know I can't stand it,

You're runnin' around.

You know better daddy..

I can't stand it cause you put me down.

I put a spell on you..

Because you're mine...

You're mine..

I love ya..

I love you..

I love you...

I love you anyhow..

And I don't care.

if you don't want me,

I'm yours right now...

You hear me,

I put a spell on you..

Because you're mine...

Κολατσιό με κουπόνια σε 18 σχολεία

Από την ερχόμενη εβδομάδα

Κολατσιό με κουπόνια σε 18 σχολεία για να αντιμετωπιστεί ο υποσιτισμός μαθητών

Από την ερχόμενη εβδομάδα το υπουργείο Παιδείας θα ξεκινήσει να παράσχει μικρογεύματα σε 18 σχολεία εννέα περιοχών του Λεκανοπεδίου που αντιμετωπίζουν έντονα κοινωνικά προβλήματα, ενώ πρόκειται σύντομα να τεθεί σε εφαρμογή πρόγραμμα βοήθειας απευθείας σε οικογένειες που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση.

Τα σχολεία όπου θα εφαρμοστεί πιλοτικά το πρόγραμμα βρίσκονται καταρχάς στον Ταύρο, τα Κάτω Πατήσια, τα Εξάρχεια, το Μενίδι και την Πλατεία Βάθη και αργότερα στο Μοσχάτο, τη Νίκαια, τον Ασπρόπυργο και τον Αυλώνα.

Τα μικρογεύματα θα προσφέρονται δωρεάν με κουπόνια σε όλους τους μαθητές των σχολείων και θα περιλαμβάνουν υγιεινές τροφές, όπως γάλα, μπισκότα με δημητριακά, φρούτα, σάντουιτς κ.λπ.

Ταυτόχρονα εξελίσσονται συνέργειες με την Εκκλησία, τους δήμους, ιδιωτικές εταιρείες αλλά και την αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων που έχει στη διάθεσή του το κράτος.

Τις ανακοινώσεις έκανε στη Βουλή η υφυπουργός Παιδείας Εύη Χριστοφιλοπούλου, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με την αντιμετώπιση των κρουσμάτων υποσιτισμού παιδιών.

Πηγή: http://www.tanea.gr

30 Ιαν 2012

Το ανεκτίμητο τίποτα,Γιάννης Η. Παππάς

Τίποτα είναι το κλάμα του μωρού,
το ζεστό ψωμί στα χέρια του μετανάστη,
ένα ποτήρι νερό στα χείλη του διψασμένου˙

είναι το πρώτο φως της αυγής,
το σ'’αγαπώ του έφηβου κοριτσιού,
το σκίρτημα του ζαρκαδιού.

Τίποτα είναι το δάκρυ στο μάγουλο της μάνας,
ο ήχος της καμπάνας σ'’έρημο ξωκλήσι,
το λάλημα του πετεινού τα χαράματα˙

είναι η κάθε μέρα που ανυπόμονη περνάει,
είναι η ίδια μας η ζωή,
τίποτα είναι αυτό το ανεκτίμητο τίποτα.

Η Apple δημιουργεί τα βιβλία του μέλλοντος

Όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε φανταστεί στο απώτερο μέλλον μαθητές σε μία τάξη να χρησιμοποιούν αντί για βιβλία, tablet PCs. Η Apple φέρνει αυτό το μέλλον λίγο πιο κοντά, με την κυκλοφορία του λογισμικού iBooks 2, το οποίο θα επιτρέπει στους εκδότες να δημιουργήσουν διαδραστικά βιβλία ειδικά για το iPad.

Οι ειδικοί κάνουν λόγο για μία σειρά από εφαρμογές που θα μεταμορφώσουν εντελώς τη διδασκαλία, όπως απλές εικόνες που με ένα κλικ οδηγούν σε μαζική προβολή περισσοτέρων εικόνων, υπερσυνδέσμους που συνδέουν απευθείας το κείμενο με ένα γλωσσάρι, καθώς και τεστ πολλαπλής επιλογής που βαθμολογούνται την ίδια στιγμή. Ακόμα, οι μαθητές θα μπορούν να «υπογραμμίζουν» κείμενο με ένα άγγιγμα του δαχτύλου τους και να αποθηκεύουν όλες τις σημειώσεις τους σε έναν συγκεκριμένο χώρο, για πιο εύκολη και άμεση πρόσβαση.

Στα αρνητικά μέχρι τώρα έχουν επισημανθεί η υψηλή τιμή των διαδραστικών βιβλίων (θα κοστίζουν κοντά στα 15 δολάρια το καθένα), αλλά και η ελιτίστικη φύση του iPad, που πολλοί φοβούνται πως θα έχει σαν αποτέλεσμα την διεύρυνση των ανισοτήτων στην εκπαίδευση μεταξύ εύπορων και φτωχών, αφού ουσιαστικά όποιος μπορεί να αγοράσει ένα iPadθα μπορεί και να «αγοράσει» καλύτερη παιδεία।

Πηγή: index