Θα σ’ αγκαλιάσω τρυφερά,
μια νύχτα πρώιμου χειμώνα,
στο κεφαλόσκαλο,
λίγο προτού γλιστρήσεις
κλέφτης - στο πρώτο φως της μέρας.
Θα σε προφτάσω
με πιρουέτες στο σκοτάδι
και θα μου ψιθυρίσεις λόγια του ανέμου.
Μια στιγμή μονάχα θα σε κρατήσω.
Κι ύστερα με το ξημέρωμα
θα σε επινοήσω πλάι μου,
ιδανικά διαθέσιμο,
σαν ποταμάκι στην έρημο
και σαν λουλούδι κάκτου,
μήπως και σε λαχταρήσω πάλι.
Από την ποιητική συλλογή: "Μέρες δεμένες σε σπάγγο" Εκδόσεις Γαβριηλίδη
