Στην κατασκευή του μύθου
οι λέξεις ριγούν στο ειδικό τους βάρος.
Οι εικόνες φορτωμένες σκιές
διαθλώνται αμέριμνες.
Η συνείδηση ακολουθεί.
Έχει προηγηθεί η τυχαία έκρηξη.
Τώρα που σε γνώρισα
θα προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα.
Καινούργια ταξίδια αδημονούν.
Το άγνωστο καραδοκεί
με μια αγκαλιά φεγγάρια.
Το ποτάμι τρέχει
κι εμείς καλπάζουμε
στην κόψη του καιρού.
Θάλλει ο μύθος
στην υγρασία των αισθήσεων
κι η λιτανεία της ηδονής
επαναλαμβάνεται σταθερά
κάθε που κλείνει η αυλαία.
Τη μνήμη συντηρούν αθόρυβα
στίχοι κρεμαστοί
που φωσφορίζουν σε κοιλότητες ψυχής.
Από την ποιητική συλλογή: Ο καιρός κυνηγός, Εκδόσεις Γαβριηλίδη
