Εκείνο το
βρόντημα
πίσω απ' τους αμμόλοφους
ακούγονταν
πάντα
την ώρα που έπρεπε να μιλήσουμε
γι αυτό
που μας συμβαίνει.
Στο απέναντι
βουνό
νερομάνες
κατεβαίνουν με ορμή…
Στα πόδια
μας λακκούβες θύμησης
Στο στήθος
μας κομπόδετη η εξουσία
Κι η απορία
εύγλωττη
Πότε
θα βρούμε ησυχία να μιλήσουμε;
(αδημοσίευτο)
