Ο όρος «βάρβαροι»
συνδέεται βασικά με την εθνική συνείδηση των Ελλήνων —ιδιαίτερα στην
κλασική εποχή και έπειτα. Πριν οι Έλληνες (γύρω στον 7ο π.Χ. αιώνα)
καθορίσουν με το όνομα «Πανέλληνες» και έπειτα με το όνομα «Έλληνες» τον
λαϊκό χαρακτήρα, είχαν ήδη χαράξει γύρω τους έναν κύκλο, που διαχώριζε
αυτούς από τους άλλους λαούς, τους οποίους ως πρώτο γνώρισμα προβάλλουν
οι ακατάληπτες για τους Έλληνες και κακόηχες λέξεις και γλώσσες γενικά.
Έτσι κατανοείται και η αρχικά ονοματοποιημένη λέξη «βάρβαροι».
Βασικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία μιας αντίθεσης: Έλληνες-βάρβαροι
έδειξε ο Θουκυδίδης στην «αρχαιολογία» του. Εκεί διατυπώνει ότι ο
Όμηρος δεν χρησιμοποίησε ακόμη το όνομα «Έλληνες» για τη σύνοψη και
συνένωση όλων των Ελλήνων. Γι’ αυτό δεν υπάρχει σ’ αυτόν και η αντίθεση
με χαρακτηρισμό των βαρβάρων
Η συνέχεια εδώ
