Κρατάω στα
χέρια μια άδεια κιθάρα χωρίς μουσική
Με νύχια
σπασμένα - γεράνια ανθισμένα μπροστά στην αυλή
Το χιόνι
βαμμένο, μελίσσι θαμμένο στη παγωνιά
Ω! να χα του
Μάρτη κλωστούλα δεμένη σιμά στην καρδιά
Η πόρτα
χτυπάει το τέμπο κρατάει· χαμένες φωνές
σταθμοί που
περάσαν, λιμάνια που αδειάσαν, αυλαίες κλειστές
Στα φύλλα
της λεύκας τα λάγνα φεγγάρια μου τραγουδούν
χορδές
περασμένες σε πεύκου βελόνι, ερήμην κεντούν
Ανάσες
θαμπώνουν το τζάμι που τρίζει - οργανάκι κρουστό
Πουλί
λαβωμένο την άδεια κιθάρα γεμίζει ουρανό
Λιγνά τα
όνειρά του, κλωστούλα του Μάρτη σε πέντε γραμμές
Κρατάω στα χέρια τον ήχο που τρέμει και μύριες σιωπές
