Υπάρχουν έργα που αφηγούνται μια ιστορία και υπάρχουν έργα που δημιουργούν έναν κόσμο. Το Αγόρι που τύφλωσε έξι Ά-λογα ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Πρόκειται για ένα μεταδραματικό ποιητικό μονόπρακτο, στο οποίο η αφήγηση υποχωρεί για να αναδειχθούν οι εικόνες, οι συμβολισμοί και οι εσωτερικές διαδρομές των προσώπων. Το τραύμα δεν περιγράφεται, αποκτά φωνή, σώμα και σκηνική παρουσία.
Η συγγραφέας αντλεί δημιουργικά από το Equus του Peter Shaffer, χωρίς να επιχειρεί να το μιμηθεί. Αντίθετα, οικοδομεί ένα δικό της δραματικό σύμπαν, όπου το άλογο δεν είναι απλώς ένα ζώο αλλά ένας τόπος ελευθερίας, καταφυγής και μεταμόρφωσης. Η μετάβαση από τον άνθρωπο στο «Ά-λογο» δεν λειτουργεί ως βιολογική ή ρεαλιστική μεταβολή. Αποτελεί μια ποιητική αναζήτηση ταυτότητας απέναντι σε έναν κόσμο που τραυματίζει.
Η γλώσσα του έργου είναι πυκνή, απαιτητική και βαθιά εικονοπλαστική. Σύντομες φράσεις, βιβλικές αναφορές, μυθολογικά σύμβολα και επαναληπτικοί ρυθμοί συνθέτουν έναν λόγο που θυμίζει περισσότερο ποιητική λειτουργία παρά συμβατικό θεατρικό διάλογο. Δεν πρόκειται για κείμενο που διαβάζεται βιαστικά. Ζητά από τον αναγνώστη να επιβραδύνει, να επιστρέψει στις λέξεις και να αφουγκραστεί τα πολλαπλά τους νοήματα.
Το έργο συνομιλεί με ζητήματα όπως η παιδική κακοποίηση και παραμέληση, η ψυχική οδύνη, η βία απέναντι στα ζώα, η έμφυλη ταυτότητα και η ανάγκη του ανθρώπου να αναζητήσει έναν τόπο όπου θα μπορέσει να υπάρξει χωρίς φόβο. Ωστόσο, δεν εγκλωβίζεται σε μια κοινωνική καταγγελία. Επιλέγει να φωτίσει την ανθρώπινη εμπειρία μέσα από τον συμβολισμό, αφήνοντας τον αναγνώστη να συνθέσει τις δικές του ερμηνείες.
Το Αγόρι που τύφλωσε έξι Ά-λογα δεν είναι ένα εύκολο ανάγνωσμα ούτε ένα έργο που εξαντλείται με την πρώτη ανάγνωση. Είναι ένα θεατρικό κείμενο που συνεχίζει να συνομιλεί με τον αναγνώστη και μετά την τελευταία του σελίδα, υπενθυμίζοντας πως η λογοτεχνία, όταν τολμά να εισχωρήσει στις πιο σκοτεινές περιοχές της ανθρώπινης ύπαρξης, δεν προσφέρει βεβαιότητες. Προσφέρει χώρο για σκέψη.
Θερμά συγχαρητήρια στην Amelia Hamlet Medusa για ένα έργο που τολμά να κινηθεί στα όρια της ποίησης και του θεάτρου, προσκαλώντας τον αναγνώστη σε μια απαιτητική αλλά βαθιά ουσιαστική εμπειρία.
