
Άτιτλο
ο χρόνος
η αιώνια λέξη που με κυνηγά,
δεν έχω μια στιγμή
ένα στίχο στα μαλλιά
να σου καρφιτσώσω
η μοναξιά
λυτρωτική, δική μου
δίχως υποκρισίες
ούτε σε δήθεν λόγους να ενδίδω
οι αλήθειες,τα «θέλω» μας
πνιγμένα στα όρια
μιας συμβατικής πραγματικότητας
για μεταμέλειες
είναι αργά
τώρα που με κυνηγούν
ανελέητα
λίγη σιωπή
μόνο μου ανήκει
και οι χίμαιρες πως μπορώ
τα ανέλπιστα να ελπίζω
επιδιώξεις φτηνές
λάμψεις που σβήνουν
όταν πέφτει το σκοτάδι
κατατρώγουν τις ζωές μας
Χρύσα Μαστοροδήμου, από την ποιητική συλλογή «Διερμηνείς», Λάρισα 2009