Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

15 Σεπ 2017

Αναστάσης Βιστωνίτης, "1968"

Το βράδυ βούλιαξε στο ποτάμι,
από τα χόρτα βγήκε μισό το φεγγάρι,
αέρας χύθηκε στις κορνίζες
και το παράθυρο νεκρός κρατήρας
κοίταξε τον ίσκιο, κοίταξε τον τυφλό,
τα ξεραμένα φύλλα του καπνού στην αποθήκη.

Είμαι ένα κομμάτι απ' όλα όσα συνάντησα,
είμαι το άστρο που πηδάει από τη βάρκα,
η μουσική που κυματίζει στο μυαλό,
το όνειρο του ποταμού κι ο ίσκιος του καθρέφτη.

(Aπό τη συλλογή "Η εσωτερική εξορία-ποίηση 1971-1995", εκδ. Ροές, 2005)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...