Για τα βυθισμένα, Γεωργία Δεληγιαννοπουλου

Ένα ναυάγιο

που περιμένει να το ανασύρεις

είναι το ποιημα

γεμάτο

λάφυρα πειρατών χρυσά

φιλιά πετρωμένα

Είναι  ίσως που πνίγεται η ζωή

γι' αυτό

άγαλμα  νεογνό

οξειδωμένο κι

άπνοο

το ποιημα

αν μιληθεί

αναστήθηκα