Σπύρος
Κατσίμης (1933–2026)
Με βαθιά
συγκίνηση πληροφορήθηκα τον θάνατο του Σπύρου Κατσίμη.
Ένας άνθρωπος που υπηρέτησε τη δημοσιογραφία και τα γράμματα με συνέπεια, ήθος
και εσωτερική καθαρότητα, έφυγε πλήρης ημερών, στα 93 του χρόνια.
Πριν από
δεκαπέντε περίπου χρόνια, μου είχε παραχωρήσει μια συνέντευξη για το ιστολόγιό
μου.
Θυμάμαι τη νηφαλιότητα της σκέψης του, την απλότητα στον λόγο, αλλά και εκείνη
τη λεπτή ειρωνεία που πρόδιδε εμπειρία δεκαετιών. Δεν μιλούσε για να
εντυπωσιάσει. Μιλούσε για να φωτίσει.
Λόγια του
που μένουν
Στη
συνέντευξη εκείνη είχε μιλήσει:
- για την ποίηση ως εσωτερική
ανάγκη και όχι ως δημόσια επίδειξη,
- για τη δημοσιογραφία ως λειτούργημα
ευθύνης,
- για την εποχή του διαδικτύου,
όπου η πληροφορία πληθαίνει αλλά η ουσία λιγοστεύει,
- για τη σημασία της παιδείας ως
βάθους και όχι ως τίτλου.
Είχε μια
πίστη ότι η λογοτεχνία δεν σώζει τον κόσμο με θόρυβο — τον αλλάζει σιωπηλά,
μέσα από τη συνείδηση.
Μια μικρή
προσωπική μαρτυρία
Αυτό που
κράτησα από εκείνη τη συνάντηση δεν ήταν μόνο οι απαντήσεις του.
Ήταν ο τρόπος.
Η αίσθηση ότι συνομιλείς με άνθρωπο που έχει διανύσει μια ολόκληρη εποχή, χωρίς
να γίνει πικρός.
Με ρίζες στην παράδοση, αλλά με καθαρό βλέμμα για το παρόν.
Η
αναδημοσίευση της συνέντευξης σήμερα δεν είναι απλώς ένα αρχειακό γεγονός.
Είναι ένας τρόπος να ακουστεί ξανά η φωνή του, όπως ήταν: ήρεμη, στοχαστική,
ουσιαστική.
Αποχαιρετισμός
Αποχαιρετώ
έναν άνθρωπο των γραμμάτων που τίμησε τη λέξη.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
Και επιλέγω
να τον θυμάμαι έτσι:
όχι μόνο ως δημοσιογράφο ή λογοτέχνη,
αλλά ως παρουσία.
Η συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει το 2011 αναδημοσιεύεται σήμερα στη μνήμη του.
Διαβάστε τη
συνέντευξη εδώ:
https://n-tomaras.blogspot.com/2011/06/blog-post_30.html
Καλή του
ανάπαυση.
Η
νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας Ψυχικού –
Χαλανδρίου την Πέμπτη 5 Μαρτίου στις 11.30 π.μ., ενώ την Παρασκευή 6 Μαρτίου θα
ταφεί στους αγαπημένους του Παξούς, όπως επιθυμούσε ο ίδιος. Αντί στεφάνου, η
οικογένεια προτρέπει σε δωρεά στο Κέντρο Ημέρας Αττικής για κακοποιημένα παιδιά
“Ελένη Αγάθωνος” του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού.
