Οι Πανελλήνιες εξετάσεις είναι μια σημαντική διαδικασία. Δεν είναι όμως η τελική κρίση για την αξία, την ευφυΐα ή το μέλλον ενός παιδιού.
Κάθε παιδί φτάνει σε αυτή τη στιγμή κουβαλώντας τη δική του διαδρομή: κόπο, αγωνία, προσδοκίες, φόβους, αλλά και μικρές ή μεγάλες υπερβάσεις που πολλές φορές δεν φαίνονται.
Ιδιαίτερα για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, ΔΕΠ-Υ, διαταραχές αυτιστικού φάσματος ή άλλες νευροαναπτυξιακές ιδιαιτερότητες, η πορεία μέχρι τις εξετάσεις είναι συχνά πιο απαιτητική. Έχουν χρειαστεί περισσότερο χρόνο, περισσότερη επιμονή και περισσότερη ψυχική αντοχή. Κι όμως, αυτό που έχει σημασία δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και η διαδρομή που κατάφεραν να διανύσουν.
Αυτές τις μέρες τα παιδιά χρειάζονται λιγότερες συμβουλές και περισσότερη ηρεμία. Λιγότερη πίεση και περισσότερη εμπιστοσύνη. Ένα βλέμμα που λέει «είμαι εδώ», χωρίς να προσθέτει βάρος.
Καλή δύναμη σε όλα τα παιδιά που ξεκινούν τις εξετάσεις.
Και καλή δύναμη στους γονείς που στέκονται δίπλα τους, με αγάπη, υπομονή και πίστη.
Οι εξετάσεις είναι ένας σταθμός.
Το παιδί είναι πολύ περισσότερο από αυτόν.
Σκέψη και Στάση
Νίκος Τομαράς
