Για τα παιδιά, Χαλίλ Γκιμπράν ( Kahlil Gibran )

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα
κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου,
αλλά όχι τις σκέψεις σου
αφού ιδέες έχουν δικές τους.

Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους,
αλλά όχι και στις ψυχές τους
αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο
που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.

Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις
αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα
αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω
ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες.

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου
ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.

Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο
και κομπάζει ότι με τη δύναμή του
τα βέλη του μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.

Ας χαροποιεί τον τοξοτή ο κομπασμός του
αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει
έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο.

PIGEON IMPOSSIBLE

Μήπως το παιδί μου έχει δυσλεξία; με το Νίκο Τομαρά στο Δημιουργικό Σχολείο (Εκδόσεις Πατάκη)

Οι Εκδόσεις Πατάκη
(ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ - Από τη Θεωρία στην Πράξη)
διοργανώνουν επιμορφωτικά σεμινάρια

Αίθουσα εκδηλώσεων των Εκδόσεων Πατάκη
Παναγή Τσαλδάρη (πρώην Πειραιώς) 38, Αθήνα, τηλ.: 210.36.500.76

Δημιουργικά Σάββατα για γονείς

Μήπως το παιδί μου έχει δυσλεξία; Και άλλες ερωτήσεις που ζητούν απάντηση, με τον Νίκο Τομαρά:
Σάββατο 6/02/2010

Παιδαγωγικός σχεδιασμός: Δρ. Βασιλική Νίκα

Τηλ. επικοινωνίας: 210.36.50.076 (Γ. Πετρούλιας)

Πρόσκληση

Στοά του Βιβλίου, εκδηλώσεις Φεβρουάριος 2010

Τρίτη 2
Ώρα 19.30
Αίθουσα Λόγου «Η στιγμή τής αλήθειας (El momento de la verdad)»
Ένα δοκίμιο για την ταυρομαχία.
Εκδήλωση για το βιβλίο τού Γιώργου Γεωργούση.
Ομιλητές: Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, επίκ. καθηγητής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Κώστας Χατζηαντωνίου, συγγραφέας, Γιώργος Γεωργούσης, ποιητής. Αποσπάσματα από το βιβλίο διαβάζει ο Κώστας Καστανάς.
ΣΤΟΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Παρασκευή 5
Ώρα 19.30
Αίθουσα Λόγου Εκδήλωση με θέμα: «Οι εκπαιδευτικοί ερευνούν και γράφουν για την Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία»
Ομιλητές: Στέφανος Βιτζηλαίος, πρόεδρος τού Συνδέσμου, Χρύσα Ζόμπολα-Σαρρή, αντιπρόεδρος τού Συνδέσμου, Δρ Λυδία Αμπόνη-Τσούρα, Μαρία Βαϊάννη, Δρ Δημήτριος Κανελλόπουλος, Δρ Μαριάνθη Ελισάβετ Μάστορα-Παπαϊωάννου.
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ Α.ΕΚ.Φ.Ε. «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΚΚΩΝΗΣ»

Σάββατο 6
Ώρα 10.30
Αίθουσες
Λόγου & Τέχνης Εκδήλωση και έκθεση με θέμα:«Τα γεφύρια τού Καλαμά»
Έκθεση Φωτογραφίας και διάλεξη τού Μιχάλη Πασιάκου. Παρουσίαση τού Βιβλίου-Οδηγού «Καλαμάς και Αχέροντας: Φύση-Άνθρωπος-Ιστορία-Πολιτισμός»
ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΤΡΙΝΩΝ ΓΕΦΥΡΙΩΝ

Τρίτη 9
Ώρα 17.30
Αίθουσα Λόγου Ποιητική συνάντηση με θέμα:
«Ποιητικός ή αντιποιητικός ο κόσμος στον οποίο ζούμε;»
Διαφορετικές γενιές ποιητών συνομιλούν.
Ομιλητές: Λουκάς Κούσουλας, Γιώργος Βέλτσος, Γιώργος Μπλάνας, Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Βασίλης Ρούβαλης, Γιάννης Δάλλας Νίκος Δήμου, Γιώργος Βέης, Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Άγης Μπράτσος, Κώστας Στεργιόπουλος, Γιώργος Γεωργούσης, Παυλίνα Παμπούδη, Θανάσης Χατζόπουλος, Μαριγώ Αλεξοπούλου.
Συντονιστές: Ντίνος Σιώτης, Ειρήνη Δάγλα, Ελισάβετ Αρσενίου.
ΣΤΟΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ- ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ (ΔΕ)ΚΑΤΑ- POETIX

Παρασκευή 19
Ώρα 19.30
Αίθουσα Λόγου «Σωκράτης, ο σοφός που δε γνώριζε τίποτα»
Εκδήλωση –συζήτηση για το βιβλίο τού Βασίλη Καρασμάνη.
Θα μιλήσει η Κωνσταντίνα Λώμη, φυσικοθεραπεύτρια.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πέμπτη 25
Ώρα 14.00
Αίθουσα Λόγου «Δίκαιο Νομικών Προσώπων»
Παρουσίαση βιβλίου.
Ομιλητές: Δημήτριος Γουργουράκης, Θεόδωρος Λύτρας, Κλεάνθης Ρούσσος, Γιώργιος Δέλλιος, Κώστας Παναγόπουλος.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ Π.Ν. ΣΑΚΚΟΥΛΑ

Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Κάθε φορά που με κοιτάζεις

Στίχοι: Ρεβέκκα Ρούσση
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Κάθε φορά που με πληγώνεις θέλω να τρέξω να κρυφτώ
απ' όλα όσα εσύ δεν ξέρεις, από τον άλλο μου εαυτό
μα όπου κι αν είμαι είσαι μαζί μου και μ' αρρωσταίνει το γιατί
γιατί εκεί που κλαίει η αγάπη ο εγωισμός κάνει γιορτή.

Κάθε φορά που με τρομάζεις με μια κουβέντα τυπική
θέλω να μπω να ταξιδέψω στην αύρα μου την παιδική
μα όπου κι αν είσαι είμαι μαζί σου και με πονάει το γιατί
γιατί εκεί που κλαίει η αλήθεια η μοναξιά κάνει γιορτή.

Μα αυτή η αγάπη χάνει χρόνια, χάνει λέξεις
χάνει όρκους και στιγμές
Κι εγώ αντέχω που δε σ' έχω κι όμως σ' έχω
Έλα σ' αφήνω στην καρδιά μου αν το θες.

Κάθε φορά που με κοιτάζεις παίρνω τον ήλιο αγκαλιά
κι όταν τα μάτια χαμηλώνεις θέλω να πέσω στη φωτιά
μα όπου κι αν είσαι είμαι μαζί σου και μη ρωτήσεις το γιατί
γιατί όταν βγαίνει ουράνιο τόξο ο ουρανός κάνει γιορτή!
Αυτή η αγάπη...

Κάθε φορά που με πληγώνεις θέλω να τρέξω να κρυφτώ...

Ανάξιες πράξεις και Βακχεία, Γιάννης Βούλτος

Ανάξιες πράξεις

Παραμορφώσαμε τα πλάσματα του ονείρου μας
Γυρεύοντας μια νόθη αγαλλίαση
Η πάλη τώρα έχει τελειώσει
Περιοδείες σε ενοχές
Ανάξιες πράξεις
Σε εκλάμψεις.

Βακχεία

Στον αιώνα των Σάτυρων
Και στης μέθης τα κρόταλα
Αγκαλιάζω φωλιές
Με ασπίδες ζωσμένος
Ανασαίνω αντάρες
Του λιμνάζοντος χρόνου
Ξεπηδώ απ’ τον ίσκιο μου
Σαν ατρύγητος Μύστης
Και βουλιάζω στον άνεμο
Που ξεσκίζει σιωπές.

Γιάννης Βούλτος

Η 3η έκθεση παιδικού και εφηβικού βιβλίου στη HELEXPO 29/01 - 1/02/2010 ξεκίνησε...

Τα παιδιά παρακολουθούν....


...την αφηγήτρια λαϊκών παραμυθιών Λίλη Λαμπρέλλη


...ψάχνουν, αγγίζουν..


...αγαπούν και διαβάζουν βιβλία....

Βιωματικό Εργαστήριο από το Ανοιχτό Σχολείο: Αναζητώντας τoν Εκπαιδευτικό Μέσα μας

Έναρξη:Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010, 18:00-20:00
Διάρκεια:Δύο δίωρες συναντήσεις (9/2, 16/2)
Διοργάνωση:Κέντρο Βιωματικής & Συνεργατικής Μάθησης: Ανοιχτό Σχολείο (Παιανία)
Συντονίστρια:Βαρβάρα Ρεκλείτη (Ψυχολόγος)
Κόστος Συμμετοχής:Για εγγραφή έως τις 15 Ιανουαρίου 60€ (φοιτητικό 40€)
Για εγγραφή από τις 16 Ιανουαρίου 80€ (φοιτητικό 60€)

Τι είναι αυτό που κάνει τους μαθητές να εμπιστευτούν τον εκπαιδευτικό που έχουν απέναντί τους;
Πώς μπορεί ο εκπαιδευτικός να δημιουργήσει την κατάλληλη μαθησιακή ατμόσφαιρα;
Πώς μπορεί το μάθημα να γίνει μια διασκεδαστική διαδικασία τόσο για τους μαθητές όσο και για τον ίδιο τον εκπαιδευτικό;
Η εκπαίδευση είναι ένα απαιτητικό επάγγελμα. Το πιο σημαντικό εργαλείο που έχει ο εκπαιδευτικός την ώρα της δουλειάς του είναι ο ίδιος του ο εαυτός.

Στόχος αυτού του σεμιναρίου είναι να εστιάσουμε στον Εκπαιδευτικό ως Άνθρωπο, με τις δικές του ανάγκες, δυσκολίες και επιθυμίες. Να δούμε πώς αναγνωρίζοντας κάποια δικά μας κομμάτια, μπορούμε να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στην επαφή με τους μαθητές - γιατί η εκπαίδευση είναι κάτι παραπάνω από τη μεταφορά γνώσεων από τον εκπαιδευτικό στον μαθητή. Το κλίμα που θα δημιουργηθεί, η σχέση εμπιστοσύνης, το θετικό συναίσθημα, η αίσθηση ασφάλειας που θα νιώσει ο μαθητής, όλα θα συμβάλουν στην αποτελεσματικότερη μεταφορά της γνώσης.

Κέντρο Βιωματικής & Συνεργατικής Μάθησης:Ανοιχτό Σχολείο
Αντωνίου Καπελή 1, Παιανία

Site: www.anoixto-sxoleio.gr
e-mail: anoixto@anoixto-sxoleio.gr

Τηλ:6977785599, 2106640433

ΑΦΗΣΕ ΛΕΥΤΕΡΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ

Αφησε λεύτερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη!
Αφησε τα δάχτυλά μου να τρέξουν
στους δρόμους του κορμιού σου.
Το πάθος - αίμα, φωτιά, φιλιά -
με ανάβει με τρεμουλιαστές φλόγες.
Αλλά εσύ δεν ξέρεις τι είναι τούτο!

Είναι η καταιγίδα των αισθήσεών μου
που διπλώνει τον ευαίσθητο δρυμό των νεύρων μου.
Είναι η σάρκα που φωνάζει με τις διάπυρες γλώσσες της!
Είναι η πυρκαγιά!
Και συ είσαι εδώ, γυναίκα σαν άθικτο ξύλο
τώρα που η καμμένη μου ζωή πετάει
προς το γεμάτο με άστρα, σαν τη νύχτα, σώμα σου!

Αφησε λεύτερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη!
Δεν είναι έρωτας, είναι επιθυμία που ξεραίνεται και σβήνει,
είναι καταιγισμός από ορμές,
προσέγγιση του απίθανου,
αλλά υπάρχεις εσύ,
υπάρχεις εσύ για να μου δώσεις τα πάντα,
και για να μου δώσεις αυτό που κατέχεις ήρθες στη γη -
όπως εγώ ήρθα για να σε περιέχω
για να σε επιθυμώ,
για να σε δεχτώ!

ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΝΤΑ

Παιδικό Ιχνογράφημα: Η διαφορετική γλώσσα των παιδιών

ΑΘΗΝΑ: Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010 (18:00-21:30)
Εισηγητής: Γιάννης Κοσμόπουλος, Δάσκαλος Ειδικής Αγωγής

Πρόγραμμα Σεμιναρίου
17:15-18:45 Προσέλευση, Παραλαβή Φακέλων, Εκπαιδευτικού
Υλικού & Βιβλίων
18:00-19:00 Εισήγηση: Η Εξέλιξη και τα Στάδια του Παιδικού
Ιχνογραφήματος
19:00-19:20: Προβολή Ταινίας
19:20-19:30 Συζήτηση - Σχολιασμός της ταινίας
19:30 -19:50 Διάλειμμα
19:50-20:15 Εισήγηση: Το Ιχνογράφημα ως test
20:15-20:30 Εργαστήρι Ζωγραφικής της ομάδας
20:30-21:00 Εισήγηση: Τα Χρώματα στο Ιχνογράφημα και Συγκριτικά
Στοιχεία
21:00-21:20 Εισήγηση: Σύμβολα και Συμβολισμός των Παιδικών Σχεδίων
21:20-22:00 Ανταλλαγή εμπειριών και βιωμάτων:
Η ομάδα ακούει περιπτώσεις και συζητά εμπειρίες, μέσα
από τη σχολική ζωή mε την κ. Λιάννα Σαραντοπούλου,
Δασκάλα στο Μαράσλειο Διδασκαλείο.
22:00-22:15 Παραλαβή Βεβαιώσεων


Δηλώσεις Συμμετοχής - Εγγραφές:
Τηλεφωνικά: 210-3846930 & 210-3846534
Με sms: 6941-597970 (ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΚΩΔ. ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ --ΠΙ.Α.01--)
Με e-mail: info@aiecollege.gr

Παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Μάγου «Καλωσήρθες, καρακάξα»

ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΩΡΑ 12.30 μ.μ.

Παρουσίαση του βιβλίου
του Κώστα Μάγου

«Καλωσήρθες, καρακάξα»

Το Σάββατο 30 Ιανουαρίου στις 12.30 μ.μ ο Κώστας Μάγος θα παρουσιάσει στο βιβλιοπωλείο ΜΙΚΡΟΣ ΚΟΡΑΗΣ (Παπάγου 7 & Αριστοφάνους, Χαλάνδρι) το βιβλίο του «Καλωσήρθες, καρακάξα» (Εκδόσεις ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ)
Η εικονογράφηση είναι της Χριστίνας Γαγγάδη.
Μια καρακάξα έρχεται στο δάσος και η κουκουβάγια χάνει το πολύχρωμο κολιέ της. Τι σχέση μπορεί να έχουν μεταξύ τους αυτά τα δύο γεγονότα και πώς συνδέονται μαζί τους μια αλεπού, ένας λαγός, ένας ασβός, ένας δρυοκολάπτης και κάμποσα ακόμη ζώα του δάσους;
Γραμμένη με κέφι και εικονογραφημένη με έμπνευση, αυτή η ιστορία δημιουργεί στα παιδιά μερικά ερωτήματα, με πρώτο και κύριο αυτό: Είναι πάντα τα πράγματα έτσι όπως φαίνονται, ή πρέπει να τα ψάχνουμε λίγο παραπάνω, για να μη γινόμαστε, ακόμα και άθελά μας, άδικοι;
Ο Κώστας Μάγος γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και ζει στον Βόλο. Είναι Λέκτορας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και ασχολείται με τη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Όταν έχει χρόνο, του αρέσει να κάνει βόλτες στο δάσος και, ανάμεσα στα άλλα, να παρατηρεί τα πουλιά. Σε μια τέτοια βόλτα γνώρισε την Κάρη, την καρακάξα, που του είπε την ιστορία της.
Η Χριστίνα Γαγγάδη γεννήθηκε στην Kέρκυρα το 1979. Σπούδασε γραφιστική, αλλά προτιμά να ζωγραφίζει και να εικονογραφεί παιδικά βιβλία. Έχει αναπτύξει ιδιαίτερη σχέση με... ομιλητικά παραμυθόζωα, μια και έχει και εικονογραφήσει, μεταξύ άλλων, δύο βιβλία με σαράντα μύθους του Αισώπου.

«Μικρός Κοραής», Παπάγου 7 & Αριστοφάνους, 15234 Χαλάνδρι, τηλ. 210 6890321

Το Βιβλίο του FACEBOOK, Μελπομένη Σιδέρη, Εκδόσεις Κλειδάριθμος

Ένας οδηγός για «αθώους» χρήστες

FACEBOOK… ένας νέος τρόπος επικοινωνίας που εισέβαλε στην καθημερινότητά μας.

Ένα μέσο που μπορεί να μας φέρει κοντά σε ανθρώπους που βρίσκονται μακριά μας, ένα επαγγελματικό εργαλείο, ένας εναλλακτικός τρόπος ψυχαγωγίας για τον ελεύθερο χρόνο μας.

Με λίγα λόγια, μια νέα μορφή κοινωνικοποίησης που ενισχύει τις ανθρώπινες σχέσεις χωρίς να τις αντικαθιστά.

Στόχος του βιβλίου/οδηγού χρήσης που κρατάτε στα χέρια σας είναι να σας δώσει απαντήσεις σε αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα που απασχολούν το νέο χρήστη του Facebook, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, και το βαθμό εξοικείωσής του με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Χωρίς περιττές πληροφορίες, με απλά λόγια και πολλές εικόνες, το βιβλίο θα σας καθοδηγήσει στα πρώτα σας βήματα.

Θα μάθετε:

• Τι είναι το Facebook
• Πώς λειτουργεί
• Πώς μπορώ να «μπω» στο Facebook
• Τι μπορώ να κάνω με αυτό
• Τι είναι το Προφίλ στο Facebook
• Πώς μπορώ να βρω παλιούς μου φίλους
• Αν δεν μου αρέσει, πώς μπορώ να «φύγω» από το Facebook

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά προκηρύσσει τον 55ο πανελλήνιο διαγωνισμό της για τη συγγραφή βιβλίων για παιδιά. Τα έργα πρέπει να είναι λογοτεχνικά, προσεγμένα στη γλώσσα, να εμπνέουν αισιοδοξία και πίστη για τη ζωή και να κινούνται μέσα στην ελληνική πραγματικότητα.

Τα βραβεία για το 2010 είναι τα ακόλουθα:

1. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΨΥΧΟΓΙΟΣ, 800 Ευρώ. Μυθιστόρημα με ελεύθερο θέμα για παιδιά 9-12 ετών. Έκταση 20.000 λέξεις

2. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΕΔΡΟΣ, 800 Ευρώ. Μυθιστόρημα, για εφήβους και νέους που θίγει κάποια από τα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας με τρόπο υπεύθυνο αλλά χωρίς διδακτισμό. Έκταση 30.000 -40.000 λέξεις.

3. Βραβείο Ιεράς Μητρόπολης Ν. Σμύρνης, 500 Ευρώ. Μυθιστόρημα με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού». Έκταση 20.000 λέξεις

4. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΜΙΝΩΑΣ, 500 Ευρώ. Μυθιστόρημα για παιδιά 9-12 ετών με θέμα ξενοφοβία- διαφορετικότητα. Έκταση 20.000 λέξεις

5. Βραβεία Ελένης Μαυρουλίδου Δάβαρη και Βίλμας Μαυρουλίδου-Σαλιβέρου εις μνήμην Λούλας και Ηλία Μαυρουλίδη και Λιλής Γιαννέτσου.
α) Ποίηση. Συλλογή 25 ποιημάτων για παιδιά Δημοτικού Σχολείου. 500 Ευρώ
β) Μυθιστόρημα για παιδιά 9-12 ετών, με θέμα «Θησαυροί της Ελληνικής γης». 500 Ευρώ . Έκταση 20.000 λέξεις

6. Βραβείο Λούλας Παπιδάκη-Πιπίνη εις μνήμην Δημητρίου και Αθανασίας Παπιδάκη και Αντωνίου Πιπίνη. 500 Ευρώ

α) Μονογραφία για το έργο Έλληνα συγγραφέα ή ποιητή της παιδικής λογοτεχνίας, εν ζωή, πλήρως τεκμηριωμένη με στοιχεία, βιογραφικά, θεματικής, ύφους, τεχνοτροπίας κ.λ.π.) 500 ευρώ. Έκταση έως 10.000 λέξεις.

β) Τρεις (3) μικρές ιστορίες για παιδιά πρωτοσχολικής ηλικίας (6-8 ετών). Έκταση 500 λέξεις εκάστη. 500 Ευρώ.

7. Βραβείο «Θεάτρου της Ημέρας» Ανδρομάχη Μοντζολή-Λάκης Κουρετζής. 500 Ευρώ. Θεατρικό έργο για εφήβους με θέμα προβλήματα που απασχολούν την ηλικία αυτή.
ΣΗΜ.:Τα θεατρικά έργα πρέπει να ανταποκρίνονται σε μια θεατρική παράσταση. Να είναι χωρισμένα σε πράξεις, σκηνές να υπάρχουν σκηνικές οδηγίες, διάλογοι, δράση, εντάσεις, συγκρούσεις και θεατρικά αποδεκτή ολοκλήρωση του έργου.. Τα σχολικά σκετς αποκλείονται.

8. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΠΑΤΑΚΗ, 300 Ευρώ σε βιβλία, για σχολικό έντυπο (περιοδικό, εφημερίδα, ημερολόγιο κ.λ.π.)

9. Βραβείο ΤΑΤΙΑΝΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ, τιμητικό και όχι χρηματικό. Απονέμεται σε συγγραφείς για το σύνολο του έργου τους ή για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη και προώθηση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.
Αθλοθέτες Νίκος Αδαμαντιάδης και Σμαράγδα Αδαμαντιάδη.

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

1.Όλα τα έργα υποβάλλονται με ψευδώνυμο και σε πέντε αντίτυπα.
Επίσης πρέπει να είναι δακτυλογραφημένα με μέγεθος γραμμάτων 12. Σε μικρότερο σφραγισμένο φάκελο αναγράφεται το πραγματικό όνομα, το τηλέφωνο το mail και η ταχυδρομική διεύθυνση του συγγραφέα. Οι φάκελοι δεν ανοίγονται παρά μόνο σε περίπτωση επιτυχίας του διαγωνιζομένου. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες παραμένουν άγνωστοι. Τα έργα που θα σταλούν χωρίς να τηρούν τους παραπάνω όρους της προκήρυξης δεν θα κριθούν.
2. Στο φάκελο να αναγράφεται οπωσδήποτε σε ποιον διαγωνισμό και κατηγορία συμμετέχει ο/η υποψήφιος/α.
3. Οι βραβευμένοι υποχρεούνται να δώσουν για έκδοση το έργο τους στον εκδοτικό οίκο που αθλοθέτησε το βραβείο.
4. Αποκλείονται από το διαγωνισμό όσοι έχουν ήδη βραβευτεί ή επαινεθεί τρεις φορές από την Γ.Λ.Σ. καθώς και εκείνοι που διακρίθηκαν για το ίδιο κείμενο σε άλλο διαγωνισμό στην Ελλάδα ή στην Κύπρο.
5. Τρία αντίτυπα των βραβευμένων βιβλίων, όταν εκδοθούν, πρέπει να καταθέτονται στη Γ.Λ.Σ. για το αρχείο της.

ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΕΡΓΩΝ
1 Οκτωβρίου 2010 .
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν τηλεφωνικά ή ηλεκτρονικά με τις κυρίες:

Ναννίνα Σακκά-Νικολακοπούλου 210 6917708, 22940 75455
Μουρίκη Κατερίνα 210 5562221, 2744057180, 6972083344 E-mail: kmouriki@hol.gr
Ελένη Τσιάλτα 210 7757233 E-mail: tsialtaeleni@gmail.com
Σούλα Ροδοπούλου 210 6434838

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ (όχι κούριερ – όχι συστημένο)
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
Μπουμπουλίνας 28, Τ.Κ. 10682 ΑΘΗΝΑ

Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο του 2010 στη Στοά του Βιβλίου, στην Αθήνα.

Βιωματικό Εργαστήριο για παιδιά 6-11 ετών “Ταξιδεύοντας με Έναν Χαρταετό”

Διοργάνωση: Κέντρο Βιωματικής και Συνεργατικής Μάθησης: Ανοιχτό Σχολείο
Συντονίστρια: Βαρβάρα Ρεκλείτη
Κόστος: 15 €

Προσοχή! Προσοχή!

Ο Τούλης ο Χαρταετούλης δε θέλει να
πετάξει την Καθαρά Δευτέρα γιατί
έχει υψοφοβία.

Μια παρέα παιδιών θα μαζευτεί το
Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010, στις 10:00-12:00
στο Ανοιχτό Σχολείο (Αντ. Καπέλη 1, Παιανία)
για να βοηθήσουν τον Τούλη
να αντιμετωπίσει τους φόβους του.

Αν θες να γίνεις μέλος της παρέας μας
δήλωσε συμμετοχή στο 2106640433

Σε περιμένουμε!!!

Περιοδικό Οροπέδιο, τεύχ. 8

Κυκλοφόρησε το Οροπέδιο τ. 8, Χειμώνας 2009-2010

Ένα τεύχος με δύο ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Κυκλοφόρησε 8° τεύχος του περιοδικού Οροπέδιο, με δύο Αφιερώματα. Με ένα
πολυσέλιδο αφιέρωμα στην αλληλογραφία του μεγάλου Πυργιώτη ποιητή Τάκη Σινόπουλου
με τον Γιώργο Σεφέρη (κατά τα έτη 1939-1962), που έχει επιμεληθεί ο φιλόλογος Γιάννης
Ρηγόπουλος, και το δεύτερο στην Λογοτεχνική Πάτρα.
Την αλληλογραφία Σινόπουλου- Σεφέρη, αποτελούν πέντε επιστολές, δύο ταχυδρομικά δελτάρια, μία ευχετήρια κάρτα καθώς και η αποστολή του -σημαντικότερου ίσως - ποιήματος του Τάκη Σινόπουλου «Νεκρόδειπνος» με μικρό συνοδευτικό κείμενο. Ο αναγνώστης εδώ έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη διαδικασία σχηματισμού και κυοφορίας ενός προ-ποιητικού υλικού, από την πρώιμη αναγνωστική συνάντηση του Σινόπουλου με την πρωτοποριακή ποίηση μέχρι την ανατροπή και τη ρήξη του με την παραδοσιακή γραφή. Αξίζει να σημειωθεί ότι δημοσιεύεται για πρώτη φορά το
πεντασέλιδο χειρόγραφο του ποιήματος «Νεκρόδειπνος» του πυργιώτη ποιητή, όπως το
έστειλε το 1964 στον Σεφέρη. Χαρακτηριστική είναι επίσης, η πρώτη επιστολή του νεαρού
Σινόπουλου, στον Γιώργο Σεφέρη:

Σινόπουλος: 1.7.39
Φίλε Κύριε,
Παρακολούθησα τη συζήτησή σας με τον Τσάτσο πάνω στα προβλήματα της ποίησης. Δε μπορώ να κρίνω καθαρά πού γέρνει η πλάστιγγα του δίσκου. Πάντως διαβάζοντας – με κόπο, καμμιά φορά με δυσφορία – τα γραφόμενα του Τσάτσου ένιωθα έντονες αντιρρήσεις να ορθώνονται κάθε τόσο. Προσπαθούσε να σφίξη έναν σιδερένιο κλοιό γύρω από την ποίηση με θεωρίες, κανόνες, νόμους,συστήματα. Να δημιουργήση ένα στενό χώρο. Εκεί αναπτύσσεται η ασφυξία. Η ποίηση θέλει αέρα, προπαντός. Από χρόνια αναζητώ ποιητικές συγκινήσεις. Και σε κάθε μορφή τέχνης. Τελευταία με τράβηξε η «πρωτοποριακή ποίηση». Πέρασα βραδινές ώρες με τον Supervielle, τον Jouve. Τους οφείλω συγκινήσεις πολλές. Ίσως είμαι ο «αισθαντικός αναγνώστης» του Τσάτσου, που προβαίνει σ’ ένα έργο συμπλήρωσης των κενών χώρων. Ο Τσάτσος λέει «ο τέτοιος αναγνώστης ναρκισσεύεται αντικατοπτρίζοντας τον εαυτό του στο έργο που συμπλήρωσε και αγαπάει το έργο νομίζοντας πως το καταλαβαίνει. Ίσως νάχει δίκηο. Όμως η διαπίστωση με θλίβει. Ικανοποιούμαι με τον ορισμό του Montaigne που ανακαλύψατε: Un suffisant lecteur…
Η «Στροφή» και το «Μυθιστόρημα» δεν έφτασαν ως την επαρχία μας. Ως ποιητή σας γνώρισα στα «Νέα Γράμματα». Γοητεύτηκα διαβάζοντας τη «Λεωφόρο Συγγρού», τις «Φωτιές τ’ Αγιάννη» και τα κατοπινά. Δεν διατηρώ συγκεκριμένες αναμνήσεις. Γοητεία με την πρώτη επαφή. Ύστερα διάβασα, ξανά διάβασα. Όταν θέλησα να καταλάβω το νόημα μου ξέφευγε. Πήγαινε κι η γοητεία να σβύση. Παραιτήθηκα από νέες απόπειρες. Χάρηκα το μουσικό και το ζωγραφικό στοιχείο. Γλύτωσα από το ρυτιδωμένο πρόσωπο που μπορούσα ν’ ανακαλύψω. Έτσι δεν νομίζω πως καταλαβαίνω όπως ο αναγνώστης που ναρκισσεύεται του Τσάτσου.
Θα σας χρωστώ ευγνωμοσύνη. Για τον Κάλβο, το Μακρυγιάννη, τα δημοτικά μας
τραγούδια. Μου δείξατε γιατί πρέπει να τα διαβάση κανείς. Αναζητούσα το Γιατί,
αλλά δεν τόβρισκα.
Και για τον Καβάφη ως ένα σημείο. Θέλω να εμπιστευθώ στις υποδείξεις σας. Έτσι
θα αισθάνομαι λιγώτερο την «ορφάνεια και τη μόνωση του αυτοδίδακτου».
Μολονότι θα μου στερήσει λίγη υπερηφάνεια.
Δε θα μπορούσα να πω πιο πολλά. Δεν θα είχα τίποτα να «κομίσω». Όμως μ’
αρέσει κι εμένα η θάλασσα. Η πλατιά θάλασσα. Θυμάμαι τον Baudelaire:
homme libre, toujours tu chériras la mer!
Κι αν σας αρέσει περισσότερο να ρίχνετε μποτίλιες στη θάλασσα, ένας άνθρωπος
από την επαρχία αισθάνεται βαθύτατη σχεδόν οδυνηρή χαρά αν καθώς πλανιέται
στην ολότελη ερημιά της ανακαλύψη μια μποτίλια να πλέη στα νερά.
Εσάς κι ελάχιστους άλλους εκεί στην Ελλάδα θάπρεπε να ευγνωμονώ για τέτιες
ανακαλύψεις.
Θάπρεπε να τελειώσω με τον χαιρετισμό που συνήθιζε να βάζει ο Rabelais στα
γράμματά του. Όμως δεν έχω το δικαίωμα. Για τον Πλάτωνα και τους
«κλασσικούς» αισθάνομαι ανεπάρκεια. Χωρίς να φταίω. Σας χρωστώ κάτι και μ’
αυτό τελειώνω. Με τις ευχαριστίες μου και την εκτίμησή μου.
Τάκης Σινόπουλος
Πύργος 1-VII-39

***

Το δεύτερο αφιέρωμα του περιοδικού τιτλοφορείται «Λογοτεχνικές φωνές της Πάτρας».
Επιχειρείται, μια όσο γίνεται πιο πλατιά παρουσίαση των λογοτεχνών της σύγχρονης
Πάτρας: Σπύρος Βρεττός, Διονύσης Καρατζάς, Γιάννης Ζαρκάδης, Γιώργος Καραχάλιος,
Κώστας Λογαράς, Βασίλης Λαδάς, Αντώνης Eλευθεριώτης, Στέλιος Θ. Μαφρέδας, Γιάννης Η.
Παππάς, Μάρκος Σκληβανιώτης, Αλέξανδρος Φωσταίνης, Γιάννης Χρυσανθόπουλος,
Τηλέμαχος Τσαρδάκας, Βασίλης Χριστόπουλος, Άρης Δρουκόπουλος, είναι οι ποιητές,
πεζογράφοι και θεωρητικοί που παρουσιάζονται με πρωτότυπα ποιήματα, πεζά ή θεωρητικά
κείμενα.

***
ΠΟΙΗΣΗ

Η ύλη του τεύχους ξεκινά με τρία ποιήματα του Νίκου Χειλαδάκη: Χαρακτηριστικό είναι το ποίημα με τον τίτλο Γεώργιος Καραβασίλης, αναφορά στον αγαπημένο φίλο ποιητή, που έφυγε λίγα χρόνια πριν, από κοντά μας

Γεώργιος Καραβασίλης

Γεώργιος Καραβασίλης
Όπως θα λέγαμε Γεώργιος Καραϊσκάκης
…σε άλλες εποχές.
Ασφυκτιούσες μέσα στο παλιομοδίτικο
το κουστουμάκι σου
Ασφυκτιούσε το μυαλό μες στο κεφάλι σου
Αλήθεια σε ποιες συχνότητες συντονιζόσουνα;
Ποια «καλλιέργεια αίματος» θ’ αποκαλύψει
Τους κώδικες της ειμαρμένης σου;
Γεώργιος Καραβασίλης
Όπως θα λέγαμε Intime και Aurevoir
Είκοσι χρόνια πίσω
Άλλαζες τις μάρκες των ουίσκι σαν πουκάμισα
Και οι γυναίκες ήταν η αφορμή
Της διαρκούς επαναστάσεως της φαντασίας σου.
Αλήθεια ποιος καημός,
Ποιος αετός;
Σταλιά- σταλιά ρουφούσε, μεθυσμένος, το συκώτι σου;
Γεώργιε Καραβασίλη, Προμηθέα αδέσποτε
Στις παρυφές της άγριας νιότης σου.

Στην συνέχεια παρουσιάζονται αδημοσίευτα ποιήματα των: Σοφίας Κολοτούρου, Αντώνη Λεγάκη,Θάνου Κανδήλα.

ΟΙ ΦΙΛΟΙ
Σ’ αυτή την στήλη παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά, η ποίηση των: Νίκ Κέηβ
και Ρότζερ ΜάκΓκόου, σε απόδοση του Θοδωρή Ρακόπουλου.

ΔΙΗΓΗΜΑ
R Πολύκαρπος Πολυκάρπου: Μνήμη

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
R Ένα ακόμη εξαιρετικό κείμενο της Σοφίας Κολοτούρου, με τίτλο Ποιόν καταδίωκε το
πνεύμα; Μια ανίχνευση της σχέσης Πολυδούρη-Καρυωτάκη στη λογοτεχνική δεκαετία του
1920.

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Ο ερευνητής Κώστας Παπαντωνόπουλος, παρουσιάζει ένα κείμενο αγωνίας με τίτλο: Για τη
διάσωση του ηλειακού δημοτικού τραγουδιού.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ
Ακολουθεί το κείμενο του Θοδωρή Ρακόπουλου, με τίτλο Ignazio Buttita: η ιστορία ενός
λαού σε σικελική διάλεκτο (κι οι διάλεκτοι των λαών του κόσμου) και το αυτοβιογραφικό
κείμενο του Νίκου Χειλαδάκη: Βαλπούργεια νύχτα
Το τεύχος κλείνει όπως πάντα με τις βιβλιοκριτικές κι ακόμη με το ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ, όπου
αναδημοσιεύονται ποιήματα από τις συλλογές που φτάνουν στα γραφεία του Περιοδικού

Το επόμενο τεύχος του περιοδικού θα κυκλοφορήσει τον Μάιο 2009

Περιοδική Έκδοση Πολιτισμού
Καστοριάς 10, 173 42 – Αθήνα / τηλ.: 210 9915043, 6976 408666 / oropedio@gmail.com

ΤΟ ΜΕΙΔΙΑΜΑ, ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Ζύγι ανάμεσα στην άβυσσο και την άβυσσο:
ένα χαμόγελο. Μια από τις ευγενείς χειρονομίες της ψυχής.
Οι χειρονομίες της ψυχής, όλες μα όλες, απεικονίζουν την πνοή του αοράτου, αυτό το ανάλαφρο πνεύμα που έρχεται απρόβλεπτο, απρόσκλητο, ακαταμάχητο, άδολο, αυθόρμητο, απύθμενο, απαραβίαστο, αρχαίο και πάντα νεαρό, πάντα απερίγραπτο (απερινόητο θα το έλεγε κάποιος αγαπημένος στοχαστής), και δροσίζει κάπως ή θερμαίνει την ύπαρξη ανάλογα τις εποχές της αβύσσου.
Ως χειρονομία της ψυχής είναι υπαινικτικό. Είναι μυστηριώδες. Είναι μυστηριακό. Δεν δίνει και δεν παίρνει. Ισορροπεί. Ανάμεσα στη γεύση της χαράς και την επίγευση του πόνου, ή το αντίστροφο. Ανάμεσα στη μέθη και στη θύμηση, το παρελθόν και το μέλλον, τη συγκατάβαση και την περιφρόνηση, την παρουσία και την απουσία, την έλξη και την άπωση.
Αποτυπώνει δε το ζητούμενο του προσώπου: το μέτρο το άριστο της ύπαρξης στη συνάντηση με το άλλο πρόσωπο. Που αφήνει να φτερουγίζει ανάμεσά τους το πτέρωμα της ζωής, η ζωογόνα πνοή του Καλού. Πριν, είναι η σιωπή, ο μη λόγος. Μετά, είναι το τσάκισμα της πνοής μέσα στον θόλο του στόματος. Η εκπληκτική συνεύρεση των φθόγγων που καθιστούν την πνοή υπαρκτή ως λόγο. Το χαμόγελο είναι ο βατήρας του λόγου. Η συσπειρωτική κίνηση του αθλητή στις δυνάμεις του πριν εκτιναχθεί στον αέρα. Είναι ο βατήρας της κοινωνίας των προσώπων.
Δεδομένου ότι η άβυσσος είναι άβυσσος και δεν κατανοείται από την καρδιά, την πληγώνει, την κομματιάζει, την αφήνει πανταχόθεν τρωτή, την δίνει στο πένθος, όπως η Αγαύη το γιο της, το χαμόγελο είναι εκείνη η επινόηση της καρδιάς που αντιμάχεται την άβυσσο και το σπαραγμό. Αν μπορεί κανείς να οσφρανθεί το άρωμα του Ακέραιου, θα το κάνει χαμογελώντας. Αν προσπαθήσει κάποιος να τραγουδήσει την άβυσσο θα την τραγουδήσει χαμογελώντας. Το μάταιο το χωρίζει μια τρίχα από το νοηματοδοτούμενο. Το χαμόγελο είναι μια κίνηση από το μάταιο στο νόημα. Και εμπεριέχει την επέκταση της ύπαρξης προς τη γενναιότητα.
Και τη γενναιοδωρία.
Και το κάλλος.
Και τη σοφία.
Και το πάντα κρυμμένο ανθοφόρο μυστικό.

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

The Beatles - Hard Day's Night

It's been a hard day's night, and I've been working like a dog
It's been a hard day's night, I should be sleeping like a log
But when I get home to you I find the things that you do
Will make me feel alright

You know I work all day to get you money to buy you things
And it's worth it just to hear you say you're gonna give me everything
So why on earth should I moan, 'cause when I get you alone
You know I feel okay
When I'm home everything seems to be right
When I'm home feeling you holding me tight,tight,yeah
It's been a hard day's night, and I've been working like a dog
It's been a hard day's night, I should be sleeping like a log
But when I get home to you I find the things that you do
Will make me feel alright

Owwww

But when I get home to you I find the things that you do
Will make me feel alright
When I'm home everything seems to be right
When I'm home feeling you holding me tight,all through the night,yeah

It's been a hard day's night, and I've been working like a dog
It's been a hard day's night, I should be sleeping like a log
But when I get home to you I find the things that you do
Will make me feel alright
You know I feel alright
You know I feel alright...

ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ - ΟΚΤΑΝΑ

Οκτάνα , φίλοι μου, θα πη μεταίχμιον της Γης και του Ουρανού, όπου το ένα στο άλλο επεκτεινόμενο ένα τα δύο κάνει.
Οκτάνα θα πη πυρ, κίνησις, ενέργεια, λόγος σπέρμα.
Οκτάνα θα πη έρως ελεύθερος με όλας τας ηδονάς του.
Οκτάνα θα πη ανά πάσαν στιγμήν ποίησις, όμως όχι ως μέσον εκφράσεως μόνον, μα ακόμη ως λειτουργία του πνεύματος διηνεκής.
Οκτάνα θα πη η εντελέχεια εκείνη, που αυτό που είναι αδύνατον να γίνη αμέσως το κάνει εν τέλει δυνατόν, ακόμη και την χίμαιραν, ακόμη και την ουτοπίαν, ίσως μια μέρα και την αθανασίαν του σώματος και όχι μονάχα της ψυχής.
Οκτάνα θα πη το «εγώ» «εσύ» να γίνεται (και αντιστρόφως το «εσύ» «εγώ») εις μίαν εκτόξευσιν ιμερικήν, εις μίαν έξοδον λυτρωτικήν, εις μίαν ένωσιν θεοτικήν, εις μίαν μέθεξιν υπερτάτην, που ίσως αυτή να αποτελή την θείαν Χάριν, το θαύμα του εντός και εκτός εαυτού, κάθε φοράν που εν εκστάσει συντελείται.
Οκτάνα θα πη η ενόρασις και η διαίσθησις εκείνη, που επιτρέπουν σωστά να νοιώθης, να καταλαβαίνης όλην την αγωνίαν των αλγούντων, τα λόγια τα συμβολικά του Ιησού, όλην την σκέψιν των αθέων, τας αστραπάς των προφητών και όλην την σημασίαν των τηλαυγών εκλάμψεων του Ζαραθούστρα.
Οκτάνα θα πη (χωρίς να περιφρονούμε του γήρατος την σοφίαν) θα πη πάση θυσία διατήρησις της παιδικής ψυχής εις όλα τα στάδια της ωριμότητος, εις όλας τας εποχάς του βίου, διότι άνευ αυτής και η πιο χρυσή νεότης γρήγορα στάχτη γίνεται και χάνεται και φεύγει και μένει στη θέσι της η θλίψις, η άνευ ελπίδων μεταμέλεια και η στυγνή ρυτίς.
Οκτάνα θα πη εν πλήρει αθωότητι Αδάμ, εν πλήρει βεβαιότητι Αδάμσυν-Εύα.
Οκτάνα θα πη οι άνθρωποι άγγελοι να γίνουν, αλλ άγγελοι με φύλον φανερόν, συγκεκριμένον.
Οκτάνα θα πη επί γης Παράδεισος, επί της γης Εδέμ, χωρίς προπατορικόν αμάρτημα, πέραν πάσης εννοίας κακού, με ελευθέραν εις πάσαν περίπτωσιν παντού και την αιμομιξίαν.
Οκτάνα θα πη απόλυτος ενότης πνεύματος και ύλης.
Οκτάνα θα πη διατήρησις επαφής και στα απώτερα σημεία των εξελίξεων με πάσαν πηγήν που όντως αποτελεί των αρχετύπων της ζωής ιερή μια νερομάνα.
Οκτάνα θα πη παν ότι μάχεται τον θάνατον και την ζωήν παντού και πάντοτε διαφεντεύει.
Οκτάνα θα πη αληθινή ελευθερία και όχι εκείνη η φοβερά ειρωνεία, να λέγεται ελευθερία ό,τι χωρεί ή ό,τι εναπομένει στα ελάχιστα περιθώρια που αφήνουν στους ανθρώπους οι απάνθρωποι νόμοι των περιδεών και των τυφλών ή ηλιθίων.
Οκτάνα θα πη , όχι πολιτικής, μια ψυχικής ενότητος Παγκόσμιος Πολιτεία (πιθανώς Ομοσπονδία) με ανέπαφες τις πνευματικές και εθνικές ιδιομορφίες εκάστης εθνικής ολότητος, εις μίαν πλήρη και αρραγή αδελφοσύνην εθνών, λαών και ατόμων, με πλήρη σεβασμόν εκάστου, διότι αυτή μόνον εν τέλει θα ημπορέση διά της κατανοήσεως, διά της αγωνιστικής καλής θελήσεως, ουδόλως δε διά της βίας, τας τάξεις και την εκμετάλλευσιν του ανθρώπου από τον άνθρωπον να καταργήση, να εκκαθαρίση επιτέλους!

Οκτάνα θα πη παντού και πάντα εν ηδονή ζωή.
Οκτάνα θα πη δικαιοσύνη.
Οκτάνα θα πη αγάπη.
Οκτάνα θα πη παντού και πάντα καλωσύνη.
Οκτάνα θα πη η αγαλλίασις εκείνη που φέρνει στα χείλη την ψυχή και εις τα όργανα τα κατάλληλα με ορμήν το σπέρμα.
Οκτάνα, φίλοι μου, θα πη, απόλυτος μη συμμόρφωσις με ό,τι αντιστρατεύεται, ή μάχεται, ή αναστέλλει την έλευσιν της Οκτάνα.
Οκτάνα θα πη μη συμμετοχή και μη αντίταξι βίας εις την βίαν.
Οκτάνα θα πη ό,τι στους ουρανούς και επί της γης ηκούετο, κάθε φοράν που ως μέγας μαντατοφόρος, με έντασιν υπερκοσμίου τηλεβόα, ο ʼγγελος Κυρίου εβόα.
Ιδού με ολίγα λόγια, αλλά σαφή, ιδού τι θα πη, φίλοι μου, Οκτάνα.
Και τώρα θα προσθέσω:
Όσοι από σας πια βαρεθήκατε στον κόσμο αυτόν τον άδικον και τον βλακώδη να άγεσθε και να φέρεσθε από τους ψεύτες, από τους σοφιστάς και λαοπλάνους, όσοι πια βαρεθήκατε οι δεσμοφύλακές σας σαν τόπια ταλαίπωρα να σας εξαποστέλλουν εις τον Καϊάφα και πριν απ αυτόν στον ʼννα, προσμένοντας να έλθη η Ώρα η χρυσαυγής, η πολυύμνητος και ευλογημένη, όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, όσοι την σημερινήν ελεεινήν πραγματικότητα να αλλάξετε ποθείτε, προσμένοντας να έλθη η Ώρα, όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, ελάτε και ως ανακράξωμεν μαζί (νυν και αεί, νυν και αεί) σαν προσευχή και σαν παιάνα, ας ανακράξωμεν μαζί, με μια ψυχή, με μια φωνή ΟΚΤΑΝΑ!

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου: Γονέων Cafe με θέμα «Μιλώντας στα παιδιά για απώλειες» από τη Σχολή Χατζήβεη

Η Σχολή Χατζήβεη σε συνεργασία με τη Fnac και τη μη κερδοσκοπική εταιρία Μέριμνα σας προσκαλούν να συμμετάσχετε σε ένα ακόμα «Γονέων Café» το Σάββατο 30/1, στις 10:00 π.μ. στο forum του Fnac, The Mall Athens, 1ος όροφος.

Τα Γονέων café είναι συναντήσεις χαλαρού χαρακτήρα, όπου γονείς έρχονται σε επαφή με ειδικούς σε θέματα διαπαιδαγώγησης σε έναν ανοικτό διάλογο προς όφελος των παιδιών.

Η συνάντηση θα έχει θέμα:

«Μιλώντας στα παιδιά για απώλειες»

Την επιμέλεια και το συντονισμό της ανοικτής συζήτησης θα έχει η προσκεκλημένη μας κ. Μεταλληνού Όλγα, ψυχολόγος με μεταπτυχιακό στη ψυχολογία της υγείας και εκπρόσωπος της εταιρίας «Μέριμνα». Η «Μέριμνα» είναι μη κερδοσκοπική εταιρία που έχει κύριο σκοπό τη φροντίδα παιδιών και οικογενειών που αντιμετωπίζουν μια σοβαρή αρρώστια, μια απώλεια ή το θάνατο.

Είσοδος Ελεύθερη

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση gonewncafe@xatzivei.gr ή να τηλεφωνήσουν στο τηλέφωνο 210-2511371.

Bob Dylan - To Ramona

Ramona, come closer,
Shut softly your watery eyes.
The pangs of your sadness
Shall pass as your senses will rise.
The flowers of the city
Though breathlike, get deathlike at times.
And there's no use in tryin'
T' deal with the dyin',
Though I cannot explain that in lines.

Your cracked country lips,
I still wish to kiss,
As to be under the strength of your skin.
Your magnetic movements
Still capture the minutes I'm in.
But it grieves my heart, love,
To see you tryin' to be a part of
A world that just don't exist.
It's all just a dream, babe,
A vacuum, a scheme, babe,
That sucks you into feelin' like this.

I can see that your head
Has been twisted and fed
By worthless foam from the mouth.
I can tell you are torn
Between stayin' and returnin'
On back to the South.
You've been fooled into thinking
That the finishin' end is at hand.
Yet there's no one to beat you,
No one t' defeat you,
'Cept the thoughts of yourself feeling bad.

I've heard you say many times
That you're better 'n no one
And no one is better 'n you.
If you really believe that,
You know you got
Nothing to win and nothing to lose.
From fixtures and forces and friends,
Your sorrow does stem,
That hype you and type you,
Making you feel
That you must be exactly like them.

I'd forever talk to you,
But soon my words,
They would turn into a meaningless ring.
For deep in my heart
I know there is no help I can bring.
Everything passes,
Everything changes,
Just do what you think you should do.
And someday maybe,
Who knows, baby,
I'll come and be cryin' to you.

Αφιλόξενες θάλασσες,Γεωργαλλίδης Ανδρέας

Προσθέτω, λίγο ουρανό στη σκέψη μου
και ταξιδεύω - εκεί - που με ορίζω.
Κλειδώνομαι στις αφιλόξενες θάλασσες
και παρασέρνω τα κύματα στο ναό της σιωπής.
Πλήθος οι ρόλοι.
Μα το ξέρεις,
υπάρχω όσο δεν συμμετέχω στο μύθο.
Πλήθος οι ρόλοι.
Μα το ξέρω,
ο καλύτερος παρατηρητής
δεν βλέπει μόνο με τα μάτια.

Ιταλία: Με SMS θα πληροφορούνται οι γονείς τις κοπάνες των μαθητών

Με σκοπό να αποθαρρύνει τους μαθητές να κάνουν τη γνωστή «κοπάνα», ο Ιταλός υπουργός Δημόσιας Διοίκησης Ρενάτο Μπρουνέτα αποφάσισε να εκμεταλλευθεί τις ευκαιρίες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες. Έτσι σε λίγες ημέρες, σε πεντακόσια σχολεία της Ιταλίας, ξεκινά η πειραματική εφαρμογή της «ανοικτής επικοινωνίας με τις οικογένειες», μέσω sms κινητών τηλεφώνων. Οι απουσίες, θα καταγράφονται πλέον με υπολογιστή, από τους καθηγητές και το βοηθητικό προσωπικό. Έτσι, μέσα σε λίγα λεπτά, οι γονείς κάθε μαθητή, θα γνωρίζουν, μέσω μηνύματος στο κινητό τηλέφωνο, αν το παιδί τους βρίσκεται στο σχολείο ή αν έπεσε στον πειρασμό του «σκασιαρχείου».

«Η περίοδος των απλών δικαιολογητικών με πλαστογραφημένες υπογραφές της μαμάς ή του μπαμπά, έχει παρέλθει οριστικά», γράφει ο ιταλικός Τύπος. «Λυπάμαι για τους μαθητές, αλλά η μέθοδος αυτή είναι χρήσιμη και αποτελεσματική», δηλώνει ο Ρενάτο Μπρουνέτα. Παράλληλα, εισάγεται και μια άλλη καινοτομία: στο κλασικό λύκειο της Ρώμης «Aristofane», δόθηκε σε 1.100 μαθητές μαγνητική κάρτα, την οποία θα πρέπει να χρησιμοποιούν για να εισέρχονται, καθημερινά, στο σχολικό οίκημα.

Σε περίπτωση καθυστερημένης «άφιξης» των πιο ράθυμων, μόλις η κάρτα θα αποκωδικοποιείται από το ειδικό μηχάνημα με οπτικές ίνες, θα τυπώνεται και βεβαίωση που θα αναφέρει το όνομα του μαθητή και πόσες φορές έφτασε αργοπορημένος, κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους. Έτσι, οι καθηγητές, θα μπορούν να ξέρουν, με μια γρήγορη ανακεφαλαίωση, αν η συγκεκριμένη κακή συνήθεια τείνει να γίνει κανόνας, ή αν πρόκειται, απλώς, για σποραδικό φαινόμενο.

Σε ό,τι αφορά τους μαθητές, είναι μάλλον διχασμένοι. Κάποιοι, έξω από το λύκειο «Aristofane», κάνουν λόγο για «υπερβολικά αυστηρές μεθόδους που θυμίζουν εργάτες περασμένων εποχών». Δεν λείπουν, όμως, και εκείνοι, που κρίνουν θετικά τις τεχνολογικές αλλαγές του Ρενάτο Μπρουνέτα και τονίζουν ότι «το σχολείο, σε τελευταία ανάλυση, δεν πρέπει να προσφέρει μόνο γνώσεις, αλλά και να διαμορφώνει την προσωπικότητα υπευθύνων πολιτών».

Πηγή:ΕΡΤ

Δίκη Πρωτονοτάριου: "Αθώα" δήλωσε και ο βασικός κατήγορος

Κάθισε στο εδώλιο της κατηγορουμένης γιατί θέλησε να βοηθήσει τους αλλοδαπούς μαθητές του σχολείου της να ενταχθούν καλύτερα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Η δυναμική διευθύντρια βρέθηκε στο «μάτι του κυκλώνα» όταν κατηγορήθηκε από τον διευθυντή που τη διαδέχθηκε ότι παραχώρησε αίθουσες του σχολείου για να διδάσκονται αλλοδαποί μαθητές τη μητρική τους γλώσσα -συγκεκριμένα την αλβανική και την αραβική- κατά την περίοδο 2005-2007. Ολόκληρη παραφιλολογία αναπτύχθηκε τότε, ακόμη και ότι προχώρησε στις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες επειδή διατηρούσε σχέσεις με τις αλβανικές Αρχές...

Η κατηγορία
Στο κλητήριο θέσπισμα σε βάρος της κ. Πρωτονοταρίου αναφερόταν πως «παραχώρησε τη χρήση των εγκαταστάσεων του σχολείου σε εκπαιδευτικό της Αλβανίας, προκειμένου η τελευταία να διδάξει σε δύο τμήματα από 22 μαθητές του παραπάνω σχολείου που το επιθυμούσαν, για 2 έως 4 ώρες εβδομαδιαίως, εκτός ωραρίου λειτουργίας του σχολείου, την αλβανική γλώσσα χωρίς έγκριση από τις αρμόδιες Προϊστάμενες Αρχές». Οι ίδιες κατηγορίες απαγγέλθηκαν και στην Αλβανίδα δασκάλα - απόφοιτη εκπαιδευτικός του Πανεπιστημίου του Ελμπασάν.

Οι αποκαλύψεις ωστόσο προέκυψαν από τα χείλη του καταγγέλλοντα Εμ. Γιουτλάκη, του διευθυντή που διαδέχθηκε τη Στέλλα Πρωτονοταρίου στο 132ο Δημοτικό Σχολείο Γκράβας, είναι εντυπωσιακές. Παραδέχθηκε πως η πολιτική ηγεσία του υπουργείου τον πίεσε να διακόψει όλες τις πρωτοβουλίες των δασκάλων στο 132ο Σχολείο της Γκράβας.

Οπως δήλωσε στο δικαστήριο, ο ίδιος είχε εκφράσει την αντίθεσή του, αλλά ο τότε γραμματέας στο υπουργείο Παιδείας (σ.σ.: Δ. Πλατής) του έδωσε προφορική εντολή ότι, εάν δεν είναι σε θέση να διακόψει τα μαθήματα, να παραιτηθεί, για να στείλει στη θέση του άλλον διευθυντή.

«Μαζί με εμένα δικαιώθηκαν όλοι οι δάσκαλοι που παλεύουν για ένα ανθρώπινο και δημοκρατικό σχολείο», μας δήλωσε η Στέλλα Πρωτονοταρίου.

Οι δύο δασκάλες όχι μόνο αθωώθηκαν πανηγυρικά, αλλά ακόμη και ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους. «Δυστυχώς, καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο που δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Οποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε Ελληνόπουλα και Αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα, γιατί όλα τα παιδιά πρέπει να νιώθουν ασφάλεια και συνεργασία», είπε κατά την αγόρευσή του.

Η ΔΗΛΩΣΗ

Η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου δήλωσε για το αποτέλεσμα της δίκης: «Εκφράζω την ικανοποίησή μου για ένα σημαντικό θέμα για το οποίο εξαρχής είχα εκφράσει ξεκάθαρα την υποστήριξή μου. Η δικαίωση της Στέλλας Πρωτονοτάριου, μιας δασκάλας με κεφαλαίο Δ, είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ, μια και η συζήτηση για την ένταξη των παιδιών των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της κυβέρνησης. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών σε αυτή τη διαδικασία είναι καταλυτικός και η πολιτεία σήμερα είναι κοντά τους».

Πηγή: Εφημ. Έθνος

Γεώργιος Ιακωβίδης, ζωγράφος

Ο Γεώργιος Ιακωβίδης γεννήθηκε το 1852 στα Χύδηρα της Λέσβου. Σε ηλικία 13 ετών πήγε στην Σμύρνη, για να ζήσει με τον θείο του, πρακτικό αρχιτέκτονα, και να φοιτήσει στην Ευαγγελική Σχολή, ενώ παράλληλα εργάζονταν. Από νωρίς έδειξε ενδιαφέρον για την τέχνη και κυρίως για την ξυλογλυπτική.

Το 1868 ακολούθησε το θείο του στη Μαινεμένη για δύο έτη και το 1870 με την προτροπή και την οικονομική βοήθεια του Μιχαήλ Χατζηλουκά, ξυλέμπορου, συνεργάτη του θείου του, αποφάσισε να σπουδάσει γλυπτική στην Αθήνα.

Το 1870, εγγράφηκε στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών). Δάσκαλοί του στην Αθήνα ήταν ο ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας και ο γλύπτης Λεωνίδας Δρόσης. Από το Σχολείο των Τεχνών αποφοίτησε με άριστα τον Μάρτιο του 1877, ενώ είχε ήδη αρχίσει να διακρίνεται για το ζωγραφικό του ταλέντο.

Τον Νοέμβριο του 1877 έλαβε υποτροφία από το ελληνικό κράτος και αναχώρησε για το Μόναχο με σκοπό να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης. Δάσκαλοί του εκεί ήταν ο Λούντβιχ φον Λοφτς (Ludwig νοn Löfftz), ο Βίλχελμ φον Λίντενσμιτ (Wilhelm νοn Lindenschmidt) και ο Γκαμπριέλ φον Μαξ (Gabriel νοn Max). Το 1883 αποφοίτησε από την Σχολή Καλών Τεχνών του Μονάχου, αλλά για τα επόμενα δεκαεφτά χρόνια συνέχισε να εργάζεται στην ίδια πόλη.

Το 1878 δημιούργησε στο Μόναχο δικό του εργαστήριο και σχολή ζωγραφικής θηλέων που λειτούργησε μέχρι το 1898. Με το ταλέντο και την εργατικότητά του, έγινε ευρύτατα γνωστός και αγαπητός. Οι διακρίσεις άρχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη: «Χρυσούν μετάλλιον» στην Αθήνα το 1888, ιδιαίτερο βραβείο των Παρισίων 1889, «βραβείο τιμής» στην Βρέμη το 1890, χρυσό μετάλλιο στο Μόναχο το 1893, Βρέμης το 1891, Μονάχου 1893, το «Οικονόμειον βραβείον» στην Τεργέστη το 1895, Βαρκελώνης το 1898 και το χρυσό μετάλλιο στο Παρίσι το 1900.

Το 1889, πέθανε η σύζυγός του, Άγλα. Το γεγονός αυτό σημάδεψε την ζωή του και λέγεται πως κατόπιν σταμάτησε να ζωγραφίζει χαρούμενα παιδικά θέματα.

Το 1900, δημιουργήθηκε η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας και ο Ιακωβίδης ανέλαβε πρώτος της διευθυντής. Μετά τον θάνατο του δασκάλου του Νικηφόρου Λύτρα, ανέλαβε αμισθί την θέση του καθηγητή ελαιογραφίας στην Σχολή Καλών Τεχνών. Για την προσφορά του αυτή, του απονεμήθηκε ο «Χρυσούς Σταυρός των Ιπποτών». Κατά την ίδια περίοδο, ο Ιακωβίδης, ως ο αγαπημένος προσωπογράφος της βασιλικής οικογένειας (υπήρξε προσωπικός φίλος του φιλότεχνου πρίγκηπα Nικολάου) και της υψηλής αθηναϊκής κοινωνίας, ήταν ήδη ένας από τους λίγους ευκατάστατους έλληνες ζωγράφους.

Το 1910, με τον διαχωρισμό της Σχολής Καλών Τεχνών από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, με βασιλικό διάταγμα τού ανατέθηκε η διεύθυνση του Σχολείου Καλών Τεχνών.

Το 1918 την θέση του στην διεύθυνση της Εθνικής Πινακοθήκης ανέλαβε ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου. Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1926, ορίσθηκε ως ένα από τα τριάντα οκτώ αριστίνδην μέλη της νεοσυσταθείσας Ακαδημίας Αθηνών.

Το 1930, αποχώρησε από την Σχολή Καλών Τεχνών, με τον τίτλο του «επιτίμου διευθυντού». Πέθανε το 1932, λίγο καιρό πριν κλείσει τα ογδόντα του.