Στεφάν Εσσέλ, Αγανακτήστε!, Εκδόσεις Πατάκη

Συγγραφέας: Στεφάν Εσσέλ
Μετάφραση: Σώτη Τριανταφύλλου

Το βιβλίο του Στεφάν Εσσέλ αποτελεί το εκδοτικό φαινόμενο της Ευρώπης, καθώς ήδη έχει πουλήσει περισσότερα από 1.500.000 αντίτυπα μόνο στη Γαλλία. Παράλληλα, τους τελευταίους μήνες ο 93χρονος Γάλλος αντιστασιακός δίνει τον τόνο στις δεκάδες διαδηλώσεις των Ευρωπαίων που συγκεντρώνονται στις πλατείες, διαμαρτυρόμενοι για το δημοκρατικό έλλειμμα που χαρακτηρίζει τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας.

«Ενενήντα τριών ετών. Το τέλος δεν είναι μακριά. Αλλά τι τύχη να μπορώ να υπενθυμίσω σε όλους μας αυτό που αποτέλεσε τη βάση της πολιτικής μου δράσης: το πρόγραμμα που εκπόνησε πριν από 67 χρόνια το Εθνικό Συμβούλιο της Αντίστασης!» γράφει ο αντιστασιακός Στεφάν Εσσέλ. Τι τύχη και για μας τους εκδότες που έχουμε την ευκαιρία να τροφοδοτήσουμε τους αναγνώστες με την πείρα αυτού του ακούραστου αγωνιστή, που γλίτωσε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ και του Ντόρα-Μίττελμπαου, αυτού του συντελεστή της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου το 1948, που υπήρξε πρέσβης της Γαλλίας και που ανακηρύχθηκε αξιωματούχος της Λεγεώνας της Τιμής!

Για τον Στεφάν Εσσέλ, το «βασικό κίνητρο της Αντίστασης ήταν η αγανάκτηση». Σίγουρα οι αιτίες που προκαλούν αγανάκτηση στον περίπλοκο σημερινό κόσμο φαίνονται λιγότερο σαφείς απ' ό,τι τον καιρό του ναζισμού. Αλλά «όποιος ψάχνει βρίσκει»: η όλο και μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ πλουσίων και φτωχών, η περιβαλλοντική κρίση του πλανήτη, η κακομεταχείριση των λαθρομεταναστών αλλά και των νόμιμων μεταναστών και των τσιγγάνων... Η κούρσα του «όλο και περισσότερο», ο ανταγωνισμός, η δικτατορία των χρηματαγορών, η επίθεση στα δικαιώματα που εξασφάλισε η Αντίσταση – συντάξεις, κοινωνική ασφάλιση... Όμως, για να είμαστε αποτελεσματικοί, πρέπει, όπως παλιά, να δικτυωθούμε και να δράσουμε συλλογικά.

Ας ακούσουμε λοιπόν τον Στεφάν Έσσελ, που μας καλεί σε μια «ειρηνική εξέγερση»

Ισίδωρος Ζουργός, Η Αηδονόπιτα, Εκδόσεις Πατάκη

Η Αηδονόπιτα είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα περιπέτειας, πρωταρχικά όμως είναι ένα βιβλίο για τον έρωτα και την ελευθερία.

Η περιήγηση ενός Αμερικανού φιλέλληνα στον κόσμο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 είναι η αφορμή για να ανασυσταθεί στα μάτια του αναγνώστη ο ελληνικός κόσμος του πρώιμου 19ου αιώνα, ο κόσμος του εμπορίου στα λιμάνια και στις ευρωπαϊκές παροικίες, ο κόσμος των γραμμάτων της Εσπερίας, η ελληνική φιλοκαλία και παράδοση, αλλά και ο βρόντος των όπλων του ξεσηκωμού.

Ο Γκάμπριελ Θάκερεϊ Λίντον, σπουδαστής της αρχαίας ελληνικής φιλολογίας, ύστερα από έναν πικρό και ατελέσφορο έρωτα αποφασίζει να περάσει τον ωκεανό συνεπαρμένος από το πνεύμα των ταξιδιών του Μπάιρον. Περνώντας από τα πιο βασικά μεσογειακά λιμάνια και καθώς αναζητά τους χάρτινους Έλληνες των βιβλίων του, η ρότα του ταξιδιού φέρνει τον νεαρό Αμερικανό στη Νάξο και από εκεί στη Θεσσαλονίκη την εποχή που η πόλη δοκιμάζεται σκληρά από έναν πολύμηνο κύκλο αίματος και τρομοκρατίας. Από εκεί μια καινούρια περιπλάνηση ξεκινά, στεριανή αυτήν τη φορά, στα λημέρια του Ολύμπου, στον Θεσσαλικό κάμπο, στον Ασπροπόταμο, στα αρματολίκια της Ρούμελης ως και στο έγκλειστο Μεσολόγγι. Περνούν έτσι πέντε χρόνια δράσης, στοχασμού αλλά και ενός τυραννικού έρωτα, που, εκτός από τη κύρια αφήγηση, περιγράφονται και μέσα από τις σελίδες ενός ημερολογίου, το οποίο και καταλήγει σημαντικό στα επόμενα χρόνια. Στις σελίδες του περνούν και καταγράφονται με το άρωμα του ρομαντισμού ο Μπάιρον, ο Ανώνυμος ο Έλληνας, συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας, γνωστοί αρματολοί, οι υπερασπιστές του Μεσολογγίου, πιο πολύ όμως καταγράφεται μια εσωτερική ζωή, ένας φιλοσοφικός σπαραγμός για την ανθρώπινη μοίρα και την αναζήτηση του Θεού.

Η «αηδονόπιτα» ήταν μια φράση των Ελλήνων εκείνης της εποχής που δήλωνε το ανέφικτο, το άπιαστο ιδανικό της ομορφιάς, τη ραχοκοκαλιά των ονείρων και τη σχέση τους με το αδύναμο του ανθρώπου. Το μυθιστόρημα χρησιμοποιεί αυτήν τη λέξη όχι ως χλεύη κατά του οράματος αλλά πιο πολύ ως υπόσχεση στην ανθρώπινη μοίρα πως δικαιούται ένα κομμάτι στην ελπίδα.

Σοφία Παπαϊωάννου, Κρυμμένο στο Αιγαίο. Μια αληθινή ιστορία, Εκδόσεις Πατάκη

Η συγκλονιστική ιστορία του Δωδεκανήσιου Μιχάλη Κουτλάκη στη δίνη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου

Η ιστορία του Μιχάλη Κουτλάκη είναι για χρόνια ένα καλά κρυμμένο μυστικό στο μικρό νησί της Δωδεκανήσου, την Κάσο. Όλοι γνωρίζουν ότι είναι ο ήρωας του νησιού, αλλά κανείς δε θέλει να μιλά για τα αίτια της σύλληψής του από τους Ιταλούς το 1943. Μέσα από μία προδοσία φανερώνεται όλη η ιστορία της Δωδεκανήσου και της Ελλάδας. Ένα βιβλίο βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και ντοκουμέντα. Με έρευνα στα μυστικά αρχεία των Ιταλών στη Ρόδο, στα στρατιωτικά αρχεία των Γερμανών και με δεκάδες συνεντεύξεις σε όλη την Ελλάδα αναπλάθεται μυθιστορηματικά η πραγματική ζωή και ο θάνατος του ήρωα. Το βιβλίο παρακολουθεί τη ζωή του Κουτλάκη από τα ξέγνοιαστα παιδικά χρόνια στο νησί επί ιταλοκρατίας, τα εφηβικά χρόνια στα διάσημα σχολεία της Ελλάδας, τη συμμετοχή του ως εθελοντή στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, την επιστροφή του στην Κάσο, τη σύλληψή του από τους Ιταλούς και τον θάνατό του. Έδωσε τη ζωή του για την απελευθέρωση του αγαπημένου του νησιού· σκοτώθηκε σε ηλικία 22 χρονών από τους Γερμανούς. Προδόθηκε δύο φορές – και τις δύο από Έλληνες. Οι Κασιώτες λένε ότι θα γινόταν κάτι σπουδαίο αν ζούσε.

Ιστορικές μαρτυρίες για μεγάλες στιγμές και προσωπικότητες της Ελλάδος που παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Ένα βιβλίο της δημοσιογράφου Σοφίας Παπαϊωάννου.

Το Ίνδαλμα, Σπύρος Κατσίμης

Με τόσους προβολείς και χειροκροτήματα
το σώμα σου παραμορφώνεται
αλλ΄ έτσι
θέλουν να βλέπουν την ομορφιά σου.

 Από την ποιητική συλλογή "Διαφυγή", εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2011

Ισίδωρος Ζουργός, Στη σκιά της πεταλούδας, Εκδόσεις Πατάκης

Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα του ευρύτερου βορειοελλαδικού χώρου μέσα από το χρονικό δύο οικογενειών που απλώνεται σε τρεις ολόκληρες γενιές. Από την Ανατολική Ρωμυλία και την Αδριανούπολη στα τέλη του 19ου αιώνα και από τα καμένα χωριά των φυλετικών ανταγωνισμών στη Μακεδονία της ίδιας εποχής, έως τη σημερινή Θεσσαλονίκη, οι πόλεμοι, η προσφυγιά, ο ιδρώτας και τα πάθη τόσων χρόνων έρχονται και στραγγίζουν στη συνάντηση ενός άντρα και μιας γυναίκας έναν τριήμερο καύσωνα του Αυγούστου κάτω από περίεργες συνθήκες. Είναι ακόμη ένα μυθιστόρημα-έπος του αγώνα της καθημερινής ζωής, καθώς και μια ελεγεία των «αποτυχημένων», του έρωτα και του χρόνου που περνά. Πιο πολύ όμως είναι το εκτενές μυθιστόρημα της Θεσσαλονίκης.

Γιώργος Αριστηνός, Τοξικά Απόβλητα, Εκδόσεις Κέδρος

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Οι εκδόσεις Κέδρος και το Σπίτι της Κύπρου σάς προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Αριστηνού

Τοξικά απόβλητα

τη Πέμπτη 9 Ιουνίου και ώρα 20.00 στο Σπίτι της Κύπρου

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Νάσος Βαγένας, ποιητής, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Μάνος Στεφανίδης, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Να απορριφθούν τα «τοξικά απόβλητα» μιας σκέψης που έχει μολυνθεί από τη συνήθεια, τη γλωσσική πτώχευση, τα περιττά λίπη και τον κορεσμένο αέρα της αδράνειας – ιδού ένα αίτημα που προβάλλει επιτακτικά, αλλά αναβάλλεται εξίσου επίμονα. Η τέχνη, και ειδικά η λογοτεχνία που με ενδιέφερε από τα πρώτα αμήχανα σκαριφήματά μου έως το Νάρκισσος και Ιανός, είναι ωστόσο εκεί, αλλά απαιτεί μια τολμηρότερη αναψηλάφηση. Αυτή ακριβώς την αναψηλάφηση, χωρίς όμως τις αλαζονικές βλέψεις μιας αυστηρής ετυμηγορίας, επιχειρούν τα άρθρα αυτά, minima δοκίμια για την ακρίβεια. Πλην των άλλων, το βάρος έπεσε στην αυτορρύπανση της γλώσσας, στην απόξεση της σκουριάς της. Έτσι κι αλλιώς ήμουν πάντα σε εμπόλεμη κατάσταση με όπως λέξεις, όπως έγραφε ο Χούλιο Κορτάσαρ αυτοσαρκαστικά.

Γιώργος Αριστηνός

Μια συλλογή με minima δοκίμια που αναψηλαφούν με τόλμη την τέχνη και ειδικότερα τη λογοτεχνία. Η απόξεση όπως γλώσσας από καθετί το περιττό και κορεσμένο είναι το κύριο αίτημα που προβάλλει ετούτο το βιβλίο.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΓΓΕΛΗΣ,…ΜΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΚΑΡΔΙΑΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΠΑΡΤΖΟΥΛΙΑΝΟΣ

Γιά τίς ἡμικρανίες σας καί τά χαμένα λόγια

τίς χαλασμένες μῆτρες σας καί τά νεκρά παιδιά σας

καί γιά τήν ἀνεργία σας καί γιά τά στραβά σας

γιά ἐκείνους πού ἀμύνονται

κι ἔπειτα φθηνά δωροδοκοῦνται

-γιά τήν παγκόσμια μοναξιά μας, λέω

...θά φταίω ἐγώ·

ὁ ἀγαπημένος τῶν ἐχθρῶν σας -ἐγώ

πού σάν τήν σύφιλη

ἐπάνω στίς πληγές σας κατακάθομαι

καί δέν σᾶς ἀφήνω ποτέ νά χαρεῖτε.

Μιά ποιητική συλλογή πού ἔρχεται... μέ ταχύτητα καρ-

διᾶς, νά κραυγάσει τίς ἀγωνίες, τίς φοβίες, τίς φαντα-

σιώσεις, τά ὄνειρα, τούς ἐφιάλτες, τίς ἐλπίδες τοῦ σύγ-

χρονου ἀνθρώπου σέ μιά στυγνή πραγματικότητα, πλαισιωμένη ἀπό τόν ἀδιάκριτο φακό τοῦ ἀστικοῦ φωτογράφου, Μάριου Ἀντωνίου.

Ανδρέας Τσιάκος, "Ασκήσεις Αναπνοής", Εκδόσεις Χαραμάδα

Aπ’ το πουθενά πλησιάζει, συστήνεται σαν πόνος και ενοικιάζει το καλύτερο δωμάτιο του εγκεφάλου μου, -σκόνη είναι παγιδευμένη στη γωνία, κύκνος και θάνατος αργός, έχει τη γεύση κάποιου γλυκού, μη με ρωτάς τι γλυκό, έχω ξεχάσει αυτή την αίσθηση, λειτουργώ μόνο με το συναίσθημα-, αφήνει προκαταβολή δυο νοίκια μπροστά, δεν έχει οικογένεια μόνο μια τσάντα αλλαξιές για τα σαββατοκύριακα, φορά μαύρα κάτι θα πενθεί νομίζω δεν είμαι σίγουρος, κρατά στα χέρια του ρίζες, μια γλάστρα πλαστική και ένα ξύλινο παράθυρο δίχως τζάμια, δεν μιλά, ωραία λέω, ήσυχος φαίνεται, του δίνω τα κλειδιά, τον ξανακοιτώ, κάποιον μου θυμίζει, δεν βαριέσαι λέω, λάθος θα κάνω, αποκλείεται να ’ναι αυτός που πιστεύω, παίρνει τα κλειδιά λίγο βιαστικά, ανοίγει την πόρτα, πριν μπει στο δωμάτιο τον ακούω να ψιθυρίζει, κάτι σαν τραγούδι έμοιαζε, σκέφτηκα τι είδους πόνος είναι αυτός που τραγουδά, αλλά πάλι το τραγούδι είναι κι αυτό ένας πόνος , ένα μοναχικό παιχνίδι στην τράπουλα του χρόνου, το τραγούδι απαλύνει τον πόνο, στην έσχατη περίπτωση σε συμφιλιώνει με τον πόνο, για δες τώρα μήπως θέλει να γίνουμε φίλοι και μου το λέει έτσι γιατί ντρέπεται, αλλά θα τρελαθώ, πόνος και να ντρέπεται δεν υπάρχει, κάνω μια κίνηση να του μιλήσω, γυρίζει σαν να κατάλαβε τι σκεφτόμουνα και μου λέει:

- « …ο έρωτας είμαι…»!

Ο Αντρέας Τσιάκος γεννήθηκε το 1979 στο Άργος.

Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή : «ΠΟΣΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΣΑΚΟΣ;» το 2007 από τις εκδόσεις ΧΑΡΑΜΑΔΑ

Από την ποιητική της εφηβείας στην αναζήτηση της ερμηνείας της, Εκδόσεις Πατάκη

Συγγραφείς: Συλλογικό έργο

Επιμέλεια: Μένη Κανατσούλη, Δημήτρης Πολίτης

Εκδόσεις: Πατάκη

Η ενασχόληση των Ελλήνων ερευνητών με την εφηβική λογοτεχνία χαρακτηρίζεται μέχρι τώρα σποραδική και μη συστηματική, αφού περιορίζεται, ως επί το πλείστον, στη μελέτη ενός ή δύο λογοτεχνικών έργων (στο πλαίσιο της εργογραφικής θεώρησης ενός συγγραφέα που γράφει για παιδιά), τα οποία συμβαίνει να διαθέτουν χαρακτηριστικά που προσιδιάζουν περισσότερο σε εφήβους. Το κενό προσπαθεί να καλύψει αυτή η συλλογή μελετώνπου παρουσιάστηκαν σε συνέδριο που οργάνωσε το Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 2009.

Στις μελέτες αυτές αντιμετωπίζονται ζητήματα που έχουν σχέση με το εννοιολογικό περιεχόμενο του όρου «εφηβική λογοτεχνία», με τις αποσαφηνίσεις παρεμφερών όρων που θεωρούνται ταυτόσημοι ή συγχέονται με την εφηβική λογοτεχνία, καθώς και με οριοθετήσεις που προβάλλουν την ηλικιακή φάση των αναγνωστών προς τους οποίους απευθύνεται. Παράλληλα, στη γενικότερης κατεύθυνσης θεματική αυτή, προστίθενται και άλλες, περισσότερο επικεντρωμένες σε ιδιαίτερες πτυχές ή αφηγηματικές τεχνικές που αναπτύσσονται και υιοθετούνται σε μεμονωμένα έργα ή από συγγραφείς που εγγράφονται στον χώρο της εφηβικής λογοτεχνίας (όπως ο Μάνος Κοντολέων, η Λίτσα Ψαραύτη, η Τούλα Τίγκα κ.ά.), σε γλωσσικές ιδιολέκτους που μορφοποιούνται στο εσωτερικό της και συγκροτούν την ιδιαιτερότητά της ως σώματος κειμένων.

Από πού πάνε για την άνοιξη; / Αρλέτα

Χωρίς καμιά προειδοποίηση ήρθες από το πουθενά
με αναθυμιάματα
με περιδέραια από πλάσματα ηλιοχαρή
κολυμβητές της λάβας.
Εγώ στην εποχή των βροχών
εσύ στην εποχή της ανήλεης ξηρασίας.
Κι όπως έρημος με ήπιες
όπως ατμοί ενωθήκαμε
όπως χλωρά λιβάδια,έλη και σπαθόχορτα.
Πνίγηκα μέσα στην βροχή μου.
Εσύ ποτέ δεν είπες ψέματα.
Όλα ήταν όπως έπρεπε
αναπόφευκτα.
Μόλις ξημέρωσες
σαν έρημος με εξάτμισες.

Palmer Sue, Τα αγόρια και η ανατροφή τους στον 21ο αιώνα, Εκδόσεις Πατάκη

Συγγραφέας: Palmer Sue
Μεταφραστής: Γλυνάτσης Θέμελης
Εκδόσεις Πατάκη

Τι ακριβώς συμβαίνει με τα αγόρια στην εποχή μας;
Στο σπίτι, κάθονται με τις ώρες μπροστά σε μια οθόνη, βυθισμένα σε μοναχικούς, εικονικούς κόσμους. Στο σχολείο καταλήγουν όλο και πιο συχνά να παίζουν το ρόλο του «νταή» ή του «φυτού», του θύτη ή του θύματος. Καθώς μπαίνουν στην εφηβεία, οι κίνδυνοι της κατάθλιψης, της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς, του αλκοολισμού και των ναρκωτικών φαίνεται να πολλαπλασιάζονται χρόνο με το χρόνο – πέρα από την αύξηση της βίας και της εγκληματικότητας που εκδηλώνεται στους δρόμους. Η ανατροφή των αγοριών δεν ήταν ποτέ τόσο δύσκολη υπόθεση όσο είναι σήμερα, την εποχή της καταναλωτικής αφθονίας και της τεχνολογικής εξέλιξης.
Στο βιβλίο αυτό η Sue Palmer, γνωστή για τις απόψεις της περί «τοξικότητας» της παιδικής ηλικίας στην εποχή μας, στρέφει την προσοχή της ειδικά στα αγόρια από τη γέννησή τους ως την εφηβεία και διερευνά το πώς ο σύγχρονος τρόπος ζωής μπορεί να τα επηρεάσει αρνητικά. Μεταξύ άλλων εξετάζει τα ερωτήματα:

– Γιατί μερικά αγόρια εμφανίζουν ΔΕΠ-Υ, σύνδρομο Άσπεργκερ ή άλλες μαθησιακές δυσκολίες, και πώς μπορεί η ανατροφή τους να συμβάλει στη μείωση των προβλημάτων;

– Με ποιους τρόπους μαθαίνουν τα αγόρια και γιατί το παιχνίδι είναι σημαντικός παράγοντας μάθησης σε όλη τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας;

– Πώς μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς τον κίνδυνο εθισμού στην τηλεόραση και στον υπολογιστή;

– Γιατί το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα οδηγεί τα αγόρια στη σχολική αποτυχία και τι μπορούν να κάνουν για αυτό γονείς και δάσκαλοι;

Ο πολύτιμος αυτός οδηγός ανατροφής για τα αγόρια του 21ου αιώνα παρουσιάζει τα πορίσματα των πιο πρόσφατων επιστημονικών ερευνών με εύληπτο τρόπο και παρέχει πρακτικές συμβουλές προς γονείς, εκπαιδευτικούς και κρατικούς φορείς.

Χάρης Βλαβιανός, Σονέτα της Συμφοράς,Εκδόσεις Πατάκη

«Τα Σονέτα της συμφοράς συνοψίζουν όλους τους βασικούς σταθμούς της ποιητικής πορείας που έχει διαγράψει μέχρι τώρα ο Χάρης Βλαβιανός, ενώ την ίδια ώρα επιφέρουν μια καίρια τομή στο έργο του, το οποίο εμφανίζεται με μια ριζικά αναπλασμένη μορφή. Παίζοντας με την παράδοση του σονέτου, όπως έχει κατοχυρωθεί στην ευρωπαϊκή ποίηση, ο Βλαβιανός συναιρεί το παρελθόν με τη νεωτερικότητα σ' ένα μεταμοντέρνο ιδίωμα το οποίο καταργεί τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο υψηλό και στο χαμηλό, στην κωμωδία και στο δράμα, αλλά και στο συνεκτικό νόημα ή στην αποσπασματική και ελλειπτική έκφραση.

Με μια περσόνα η οποία μετατρέπει το αυτοβιογραφικό στοιχείο σε ολοζώντανη περιπέτεια της τέχνης του, ο ποιητής υιοθετεί ένα ύφος γεμάτο υποβλητικούς αιφνιδιασμούς. Καταφεύγοντας άλλοτε στη λεπτή ειρωνεία και άλλοτε στον αιχμηρό σαρκασμό και αυτοσαρκασμό, ο Βλαβιανός δείχνει, ήδη από τον δίσημο τίτλο της συλλογής, πως η ασέβεια μπορεί να αποτελέσει τη βασιλική οδό για την ανανέωση της ποιητικής ευαισθησίας».

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου

Ο άνεμος κουβάρι - Διονύσης Χαριτόπουλος

"Θέλω να ξέρεις πως όλο αυτόν τον καιρό που δεν θα ιδωθούμε, θα είμαι απόλυτα καλά και ευτυχισμένη. Όλα είναι ολοκαίνουργια και μαγικά.
Τώρα έχω αυτοπεποίθηση και θάρρος.
Θα περιμένω να συναντηθούμε με ευτυχία και σιγουριά κι εσύ θα ξέρεις πως, ακόμα κι αν όλοι - φίλοι και γνωστοί, συνεργάτες και περαστικοί και ότι άλλο -φύγουν, εγώ θα μείνω τελευταία, και ποτέ πια δεν θα έχεις κανέναν άλλον -τόσο πολύ- εκτός από μένα....
...Και δεν συμβαίνει επειδή ήρθε η εποχή να μου συμβεί. Είναι επειδή εσύ είσαι αυτός και χωρίς εσένα δεν θα υπήρχε αυτό το καινούργιο πλάσμα που είμαι...
.. Αγωνία
Κι αν περνάς τόσο καλά που δεν θέλεις πια να με ξαναδείς? Γιατί είμαστε έτσι φτιαγμένοι βρωμιάρηδες να μην μας αρέσει να περνάει καλά ο άλλος χωρίς εμάς?
Εσύ το παθαίνεις?
Το μόνο παραθυράκι παρηγοριάς είναι πως κατά βάθος πιστεύεις πως η χαρά του άλλου αδύνατον να μην σε εμπεριέχει. Περνάει καλά επειδή υπάρχεις κι εσύ και χωράς μέσα στο "καλά" του, σκέφτεσαι. Και μάλλον έτσι θα συμβαίνει.
Οι σελίδες που σου έχω γράψει και ποτέ δεν θα λάβεις είναι εκατοντάδες. Καθετί που μου περνάει από το κεφάλι στο γράφω και μετά γελάω μόνη μου...
... Το πρόσεξες πως δεν φοβάμαι πια?
Είναι ωραίο αίσθημα ασφάλειας, το πιο ωραίο που υπάρχει... Δεν θα ξαναφοβηθώ. Το αποφάσισα.
Είναι μια κεκτημένη ταχύτητα. Και με σένα περισσότερο γιατί έζησα κάποιους μήνες "κάτω από την απειλή του χτυπήματος που θα ερχόταν".

«36 παρτιτούρες για όλους. Οι έλληνες συνθέτες πρωτοπορούν και… προκαλούν.»

Μόλις εκδόθηκε το βιβλίο «36 παρτιτούρες για όλους. Οι έλληνες συνθέτες πρωτοπορούν και… προκαλούν. Καινοτόμες προτάσεις διδασκαλίας» σε επιμέλεια Μιχάλη Κεφάλα. 14 συνθέτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μιας 9/μελούς επιστημονικής-καλλιτεχνικής επιτροπής γράφοντας μουσικά εκπαιδευτικά έργα ειδικά για άτομα με αναπηρίες (ΑμεΑ). Είναι η πρώτη φορά που έλληνες συνθέτες προσπαθούν να καλύψουν τις μουσικές εκπαιδευτικές ανάγκες των ΑμεΑ. Το βιβλίο ολοκληρώθηκε με την χρηματοδότηση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Υμηττού, της εκδοτικής εταιρείας ΕΛΙΞ και του Μουσικού Οίκου «Παπαγρηγορίου-Νάκα», είναι δίγλωσσο (ελληνικά-αγγλικά) και συνοδεύεται από cd. Ακολουθώντας αποτελεσματικούς τρόπους προώθησης και διανομής επιδιώκουμε το βιβλίο αυτό να καταλήξει όπου υπάρχουν ΑμεΑ, ενώ σε ξεχωριστό τεύχος και σε γραφή Braille προγραμματίζουμε να τυπώσουμε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων ειδικά για άτομα με προβλήματα όρασης.

Τα μέλη της επιστημονικής-καλλιτεχνικής επιτροπής ήταν οι: (1) Χριστιάνα Αδαμοπούλου, (2) Θόδωρος Αντωνίου, (3) Αθανάσιος Δρίτσας, (4) Πελίνα Ευαγγέλου, (5) Λευκοθέα Καρτασίδου, (6) Μιχάλης Κεφάλας, (7) Γιάννης Σπετσιώτης, (8) Μαρία Φιλιάνου και (9) Ντόρα Ψαλτοπούλου-Καμίνη. Οι δημιουργοί που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας ήταν: 1) Μαρίζα Βαμβουκλή, 2) Γιώργος Δαραβέλης, 3) Φραγκούλης Καραγιαννόπουλος, 4) Μπάμπης Καρράς, 5) Έφη Μαρκουλάκη, 6) Δημήτρης Μπούκας, 7) Βαγγέλης Μπουντούνης, 8) Απόστολος Ντάρλας, 9) Αλεξάνδρα Περιστεράκη10) Ευαγγελία Σερέτη, 11) Ελένη Σκάρκου, 12) Γεράσιμος Τριανταφύλλου, 13) Βασιλική Φιλιππαίου και 14) Νίκος Χατζηελευθερίου.

Θεωρούμε πολύτιμο τον συντονισμό των συνθετών με τους ειδικούς παιδαγωγούς, την γονιμοποίηση του έργου τους με ιδέες από τον χώρο της μουσικής ψυχολογίας, της μουσικοθεραπείας και της ανθρωπολογίας της εκπαίδευσης και, τελικά, την ευαισθητοποίησή τους απέναντι στις ιδιαιτερότητες και την οπτική μιας σημαντικής κοινωνικής ομάδας. Θέλουμε να πιστεύουμε πως η πρωτοβουλία μας αυτή θα τύχει και συνέχειας και ενθάρρυνσης από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς ώστε στο μέλλον να υπάρξει μια σημαντική βιβλιοθήκη που να εξυπηρετεί τις ανάγκες της μουσικής εκπαίδευσης των ΑμεΑ αλλά και να υποστηρίζει τη δυναμική ένταξης του ταλέντου των νέων μουσικών ΑμεΑ στο υπάρχον μάχιμο μουσικό δημιουργικό δυναμικό της χώρας μας.

Το βιβλίο διατίθεται από τον Οίκο «Παπαγρηγορίου-Νάκα», ο οποίος και το εξέδωσε (Πανεπιστημίου 39, Αθήνα, 210 3221786).

Robert A. McCabe, ΕΛΛΑΔΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ 1954 - 1965, Εκδόσεις Πατάκη

Μετάφραση:Αθηνά Κακούρη

«Αιχμαλώτισε» με τον φωτογραφικό φακό του την ανεξάντλητη ποικιλομορφία της ζωής που πάντοτε πρόσφερε η Ελλάδα.

Τοπιογραφίες και θαλασσογραφίες, μεγαλοπρεπή χαλάσματα και απέριττες αγροικίες, γεωργία και βιομηχανία, άνθρωποι την ώρα της δουλειάς και την ώρα της αναψυχής, το παλιό και το καινούριο.

Η καθημερινότητα σε όλες τις εκφάνσεις της απαθανατίστηκε από τον Robert Mc Cabe. Αυτά τα «στολίδια» συγκεντρώθηκαν σε μια συλλογή 111 φωτογραφιών και απαρτίζουν το λεύκωμα Ελλάδα, τα χρόνια της αθωότητας: από την καλλιέργεια κρεμμυδιών και ντομάτας έως το παλιό λεωφορείο που συντηρείται με στοργή πέρα από κάθε λογική σε σχέση με τη διάρκεια της ζωής. Δεν πρόκειται για την αφήγηση μιας και μοναδικής ιστορίας, αλλά για την παρουσίαση ενός καλειδοσκοπίου από ανθρώπους, γη και ελληνική ιστορία.

Εικόνες που καλούν το θεατή να κοντοσταθεί, να συλλογιστεί τη δραστηριότητα, τον κοινωνό και την τοποθεσία της εικόνας. Πρόκειται για μια συλλογή που δεν μπορεί να ξεφυλλιστεί στα γρήγορα, αλλά που πρέπει να αφομοιωθεί αργά. Αυτό το βιβλίο καλεί τον αναγνώστη να προβεί στους δικούς του συνειρμούς και να ανασύρει τις δικές του αναμνήσεις. Εδώ εκτίθενται όλες οι διαφορετικές απόψεις που έλκυσαν ξένους στην Ελλάδα ανά τους αιώνες.

Ένα βιβλίο-ταξίδι αναψυχής…

Μελπομένη Σιδέρη, Το Bιβλίο του Twitter

Εκδόσεις:Κλειδάριθμος
Συγγραφέας: Μελπομένη Σιδέρη
Ένας οδηγός για «αθώους» χρήστες

Twitter, ο καλύτερος τρόπος για να ανακαλύψετε τι συμβαίνει στον κόσμο!

Το twitter είναι ένας δικτυακός τόπος που σας δίνει την ευκαιρία να ενημερώνεστε άμεσα για ό,τι συμβαίνει, αλλά και να ενημερώνετε τους φίλους σας και τον κόσμο για το τι συμβαίνει σε εσάς ή την επιχείρησή σας εύκολα και γρήγορα.

Στόχος του βιβλίου είναι να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που απασχολούν το νέο χρήστη του Twitter, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, και το βαθμό εξοικείωσής του με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Χωρίς περιττές πληροφορίες, με απλά λόγια και πολλές εικόνες, το βιβλίο θα σας καθοδηγήσει στα πρώτα σας βήματα.

Θα μάθετε:
• Τι είναι το twitter;
• Πώς λειτουργεί;
• Πώς θα ενημερώνεστε για τα νέα που σας ενδιαφέρουν;
• Πώς μπορείτε να αναρτήσετε ένα δικό σας μήνυμα;
• Πώς μπορείτε να αποθηκεύσετε τα αγαπημένα σας μηνύματα;

Η Μελπομένη Σιδέρη είναι εκπαιδεύτρια νέων τεχνολογιών. Από το 1995 διδάσκει Πληροφορική σε ανθρώπους όλων των ηλικιών. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με την ECDL (European Computing Driving License) και δραστηριοποιείται στον ιδιωτικό τομέα οργανώνοντας παρουσιάσεις επιστημονικού περιεχομένου μέσω νέων τεχνολογιών

Αλαίν ντε Μποττόν, Η παρηγορία της φιλοσοφίας, Εκδόσεις Πατάκη

Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : De Botton Alain
Μεταφραστής : Καλοκύρης Αντώνης

Ο Αλαίν ντε Μποττόν, συγγραφέας της μεγάλης εκδοτικής επιτυχίας Πώς ο Προυστ μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου, χρησιμοποιεί έξι από τα καλύτερα μυαλά στην ιστορία της φιλοσοφίας προκειμένου να μιλήσουν για τα προβλήματα της καθημερινότητας. Έχουμε λοιπόν τον Σωκράτη, τον Επίκουρο, τον Σενέκα, τον Μονταίνι, τον Σοπενχάουερ και τον Νίτσε να ασχολούνται με ορισμένα θέματα που απασχολούν όλους μας: την έλλειψη χρημάτων, τα βάσανα του έρωτα, την ανικανότητα, το άγχος, τον φόβο της αποτυχίας και την πίεση για συμμόρφωση.

«Ελάχιστες συζητήσεις για τους μεγάλους φιλοσόφους θα μπορούσαν να είναι τόσο ψυχαγωγικές… ένα ευφυές, ευφάνταστο βιβλίο».
Humphrey Carpenter, Sunday Times

«Απολαυστικό ανάγνωσμα. Και η καλή γραφή, όπως η καλή φιλοσοφία, είναι πάντοτε μία παραμυθία».
John Banville, Irish Times

«Απλό και προσιτό… απολαυστικά ιδιαίτερο, ξεχειλίζει από πνευματώδεις σύγχρονες παραβολές».
Ben Rogers, Sunday Telegraph

«Πνευματώδες, στοχαστικό, διασκεδαστικό… Ένα βιβλίο που καταφέρνει να μετατρέψει τη φιλοσοφία σε κάτι απολαυστικό ενώ ταυτόχρονα παραμένει ουσιώδες».
Anthony Clare, Literary Review

«Μειλίχιο, χρήσιμο και ανθρώπινο… Το ένστικτο του Ντε Μποττόν έχει σίγουρα δίκιο: προκειμένου να ζωντανέψουμε τη φιλοσοφία, οφείλουμε να στραφούμε σε εκείνους τους στοχαστές που δεν αποζητούσαν να γίνουν έξυπνοι ή παράδοξοι, αλλά απλώς σοφοί».
Roger Scruton, Mail on Sunday

«Με μία κίνηση, ο Ντε Μποττόν ξαναγυρίζει τη φιλοσοφία στον απλούστερο και σπουδαιότερο στόχο της: να μας βοηθά να ζούμε τις ζωές μας».
The Independent

Niall Ferguson

Ο σκοτσέζικης καταγωγής Νάιαλ Φέργκιουσον ανήκει στις μέρες μας στην πρωτοπορία της βρετανικής ιστορικής σκέψης. Είναι ένας από τους νεότερους αλλά συνάμα και διεθνώς ευρύτατα καταξιωμένους ιστορικούς, που διαμορφώνουν το επιστημονικό πεδίο στον χώρο της πάντα ανανεούμενης και επανεξεταζόμενης (υπό το πρίσμα νέων προοπτικών και στοιχείων) Ιστορίας.

Το έργο του Ο Πόλεμος στον Κόσμο (με υπότιτλο της ελληνικής έκδοσης Ο αιώνας του Μίσους, εκδόσεις Ιωλκός, 2007, και στα αγγλικά History’s age of Hatred) αποτελεί το καταστάλαγμα και την κορύφωση των συμπερασμάτων των ερευνών του και των προβληματισμών του πάνω στα αίτια τα οποία κατέστησαν τον 20ό αι. -και ιδιαίτερα τα χρόνια μέχρι και το 1953- την πιο αιματοβαμμένη περίοδο της ανθρώπινης Ιστορίας. Ο Φέργκιουσον αναζητά να βρει απαντήσεις σε ερωτήματα όπως «αν είναι χειρότερο το να σκοτώνεις ανθρώπους από θρησκευτική ή φυλετική προκατάληψη, από το να τους σκοτώνεις επιδιώκοντας ένα στρατηγικό σκοπό». Προσπαθεί να εντοπίσει τι βρίσκεται ακριβώς στη ρίζα της σκέψης εκείνων των κρατών, που τα οδηγεί στην οργανωμένη βία η οποία φτάνει σε κάποιες περιπτώσεις έως και τη «γενοκτονία» ή την «εθνοκάθαρση».

Το έργο του γεννήθηκε (όπως παραδέχεται και ο ίδιος) μέσα στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου η πρόσβαση σε χιλιάδες πηγές ιστορικής πληροφόρησης είναι εύκολη και όπου τα ερεθίσματα της σκέψης και των αναζητήσεων έρχονται από παντού.

Μιλώντας στο Παράρτημα (Η ιστορική προοπτική του Πολέμου στον Κόσμο) του βιβλίου του, ο συγγραφέας οριοθετεί το πλαίσιο αυτών των αναζητήσεών του κυρίως στο στοιχείο που παραμένει η απόλυτη αντίφαση του 20ού αι.: Πώς, δηλαδή, οι ηγέτες κάποιων προφανώς πολιτισμένων κοινωνιών κατάφεραν να απελευθερώσουν τα πλέον πρωτόγονα δολοφονικά ένστικτα των συμπολιτών τους. Καλύτερα όμως να πάρει το λόγο ο ίδιος ο συγγραφέας: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο 20ός αιώνας γνώρισε έναν αριθμό θανάτων από οργανωμένη βία που σαστίζει το μυαλό. Οι εκτιμήσεις για το συνολικό αριθμό, που στηρίζονται σε κάποιες τολμηρές αν όχι σαφώς ριψοκίνδυνες υποθέσεις, κυμαίνονται μεταξύ 167 και 188.000.000. Μια έρευνα στις διαθέσιμες δημοσιευμένες εκτιμήσεις του φόρου αίματος συμπεραίνει ότι το 4,5% των θανάτων κατά τη διάρκεια του αιώνα, οφείλεται σε πράξεις άλλων ανθρώπινων όντων. Αλλά -όπως προσπαθώ να δείξω σ’ αυτό το βιβλίο- η οργανωμένη φονική βία είχε υψηλό βαθμό συγκέντρωσης όσον αφορά τον τόπο και το χρόνο.

Πράγματι, ένα διακριτικό χαρακτηριστικό των πολέμων του 20ού αιώνα, που σημειώνεται στην εισαγωγή, είναι ακριβώς το ότι ήταν πολύ σφοδρότερος (σε όρους ετήσιων θανάτων στο πεδίο της μάχης ανά έθνος) από τους πολέμους των προηγούμενων αιώνων. Συνεπώς, το ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι στην πραγματικότητα το “γιατί ήταν ο 20ός αιώνας βιαιότερος από το 18ο ή το 19ο;”, αλλά το “γιατί η ακραία βία εμφανίστηκε περισσότερο στην Πολωνία, τη Σερβία και την Καμπότζη, παρά στην Αγγλία, την Γκάνα και την Κόστα Ρίκα;” και το “γιατί τόση περισσότερη ακραία βία εμφανίστηκε μεταξύ 1936 και 1945, παρά μεταξύ 1976 και 1985;”. Συνολικά, οι καλύτερες διαθέσιμες εκτιμήσεις υποδεικνύουν ότι εξαιτίας του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου έχασαν τη ζωή τους περίπου 58 με 59.000.000 άνθρωποι. Αυτό μπορεί να εκφραστεί ως ποσοστό του προπολεμικού παγκόσμιου πληθυσμού στο 2,6%…».
Θα είναι ο 21ος αιώνας άραγε καλύτερος για τους κατοίκους αυτού του πλανήτη;

Πηγή: indexonline.gr

Αλληλογραφία Νίκου Καββαδία, Μ. Καραγάτση, από τις εκδόσεις Άγρα

Με τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννηση του Νίκου Καββαδία και πενήντα από τον θάνατο του Μ. Καραγάτση, παρουσιάζεται συγκεντρωμένη για πρώτη φορά η μεταξύ τους αλληλογραφία.

Αρκετές από τις επιστολές, υπερβαίνοντας τον πληροφοριακό τους ρόλο, λειτουργούν ως προέκταση του δημιουργικού έργου τους και καθώς διακρίνονται για την αυτοδυναμία, την αυτάρκεια και την αφηγηματικότητά τους διεκδικούν τη θέση μικρών πεζογραφημάτων.

Γράμματα σαν ποιήματα και ποιήματα σαν γράμματα για τον «ιδανικό κι ανάξιο εραστή», τον απελπισμένο κι αμετανόητα ευάλωτο στις μαγγανείες της θάλασσας Καββαδία. Μπορεί και στα γράμματα αυτά να αναγνωρίσει κανείς τα επίμονα μοτίβα της ένοχης, της αμαρτίας, του έρωτα και της εξομολόγησης, της σήψης, της τρέλας και της αρρώστιας αλλά και της ζάλης στην αφιλόξενη άσφαλτο.

Και δίπλα σ' αυτά ό φόβος για τον στεριανό θάνατο, ό μαγνήτης του άφεγγου βυθού, το χρώμα και η ζωγραφική σε οργανική συσχέτιση με την οδύνη και την ηδονή, οι τεχνητοί παράδεισοι, οι παραισθήσεις, οι φαντασιώσεις και οι διαχρονικές γυναικείες μορφές στη θάλασσα πού καθιστούν ακόμη πιο οδυνηρή την ανάγκη για επικοινωνία.

Ο Καραγάτσης πάλι έχει κι εδώ την ευκαιρία να καταδείξει την κοινωνία ως πλάνη, φάρσα και απάτη, να εξυμνήσει την τρυφεράδα κάτω από την άγρια και σκληρή κρούστα, να κινητοποιήσει στρατηγικές της ειρωνείας, της σάτιρας, της παρωδίας και του χιούμορ, να μεταμορφώσει τον Κόλια σε Σεβαχ και Τρίτωνα, να επενδύσει στον παντοκράτορα έρωτα ως αναπόσπαστο μέρος του ζεύγους έρωτας-θάνατος, να θεωρήσει τη σαρκική ηδονή το μοναδικό αντιστάθμισμα της οδύνης και του πόνου, να μιλήσει για τη λογοτεχνία καταθέτοντας απόψεις ποιητικής για το διονυσιακό μεθύσι της γραφής, να δοκιμάσει τα όρια της ερωτικής επιθυμίας ελέγχοντας ταυτόχρονα τις δυνατότητες αποδοχής ή απόρριψης του φυσικού/αφύσικου.

H έκδοση συνοδεύεται από φωτογραφίες των συγγραφέων και αναπαραγωγές χειρογράφων και καρτ-ποστάλ.

Απόσπασμα

Ξάνθη 26 Νοεμβρίου 1939
Αγαπημένε μου Φίλε,
Οι κακές μέρες περάσανε. Σήμερα ωραία λιακάδα. Είμαι ελεύθερος. Έχω μια Ν. Εστία και διαβάζω το Γιούγκερμαν. Στο άλλο φύλλο τελειώνει. Δε θα’θελα να τελειώσει. Τι θα γίνω χωρίς άλλη συνέχεια; Αυτές οι τελευταίες σελίδες είναι αναμφισβήτητα αριστούργημα. Πες μου ποιος δικός μας έχει γράψει παρόμοιες; …
Σ’ αφήνω γιατί σ’ έχω ζαλίσει. Και πάλι συχώρεσέ με που σ’ απασχόλησα τελευταία. Γράφε μου μόνο.
Δούλος Σου
Μαραμπού

1.12.39
Σεβάχ Θαλασσινέ,
Δεν υπάρχει λόγος πως πρέπει να μπαρκάρεις. Όχι τόσο για τις 40 μηνιάτικες στερλίνες, όσο γιατί η θάλασσα είναι θάλασσα και συ Μαραμπούς…Ένα μόνον, κατορθώνει ο πόλεμος: Φέρνοντας το θάνατο στο προσκήνιο, κάνει τη ζωή πιο έντονη, πιο ξεφρενιασμένη.
Τρύγα την ηδονή όπου κι όπως τη βρεις, κάτω απ’ οποιαδήποτε μορφή της. Το κορμί μας, που τόσους πόνους μας στοιχίζει, έχει την υποχρέωση, σε αντιστάθμισμα της οδύνης να μας χαρίζει την ηδονή. Αυτή είναι η μεγάλη σαρκική δικαιοσύνη…
Τα σκυλόψαρα σε περιμένουν.

Γειά χαρά
Μ. Καραγάτσης

Τα άνθη του κακού - Απαγορευμένα Ποιήματα, Σαρλ Μπωντλαίρ, Εκδόσεις Μεταίχμιο

Ψυχή ανελέητη, ω έλα στην καρδιά μου,
τίγρη σκληρή και ράθυμη που σ' αγαπάω·
μες στη βαριά, πλούσια χαίτη σου ζητάω
να βάλω τα τρεμάμενα τα δάχτυλά μου·


μες στο φουστάνι σου, με σάρκα μυρωμένο,
το λυπημένο μου κεφάλι εκεί να θάψω.
Τ' άρωμα της παλιάς λατρείας δε θα πάψω,
οσμή από τεφρό λουλούδι, να ανασαίνω.

Καλλιτεχνική, εικονογραφημένη, δίγλωσση έκδοση με τα περίφημα «Απαγορευμένα Ποιήματα» του γενάρχη της νέας ποίησης και πατέρα της μοντέρνας συνθήκης Σαρλ Μπωντλαίρ. Πρόκειται για ποιητικές συνθέσεις με τολμηρό ερωτικό περιεχόμενο που απαγορεύτηκαν στην εποχή τους με την κατηγορία της προσβολής της δημόσιας αιδούς και των χρηστών ηθών.

Tα ποιήματα προέρχονται από τη μία και μόνη ποιητική συλλογή του Μπωντλαίρ, τα Άνθη του κακού (1857), και δημοσιεύονται σε νέα, έμμετρη μετάφραση του Ερρίκου Σοφρά, μεταφραστή της Έμιλυ Ντίκινσον.

Η εικονογράφηση έγινε από τον ολλανδό ζωγράφο Πατ Αντρέα (Pat Andrea, Xάγη 1942), βασικό εκπρόσωπο του μαγικού ρεαλισμού και της νεοπαραστατικής ζωγραφικής.

Στη συγκεκριμένη έκδοση περιέχονται τα έξι απαγορευμένα ποιήματα και το σονέτο «Επιγραφή σʼ ένα βιβλίο καταδικασμένο» που γράφτηκε για να «ανοίγει» την τρίτη έκδοση των Fleurs du mal (1868), την οποία ο Μπωντλαίρ δεν πρόλαβε να δει τυπωμένη. Στα επτά ποιήματα ανιχνεύουμε όλα σχεδόν τα μοτίβα του ποιητή: δαιμονολογία, ερωτευμένες γυναίκες, ars amoris, σαδισμός, ανέφικτο και παιδωμές του έρωτα, καταραμένο ζευγάρι, taedium vitae, επιθυμία θανάτου, λήθη, ωμοφαγία κ.ά. Έξι και ένα από τα θερμότερα, τα πιο βαθύχρωμα άνθη του κακού γραμμένα σε στιχουργική τελειότητα.

Ο Ερρίκος Σοφράς, πιστός στο πνεύμα και το γράμμα του ποιητή, παρά τους τόσους περιορισμούς της φόρμας και της ομοιοκαταληξίας, κατόρθωσε να διατηρήσει το ρυθμό του πρωτοτύπου χαρίζοντάς μας επτά ελληνικά ποιήματα. Με χυμώδη γλώσσα και εκφραστική ένταση συστήνει στον αναγνώστη έναν Μπωντλαίρ απόλυτα σημερινό, αναδεικνύοντας τον άγριο λυρισμό, τον βίαιο ερωτισμό, τον κολασμό της φωνής του μεγάλου καταραμένου.

Ο Πατ Αντρέα, μετά τη θαυμαστή εικονογράφηση της Αλίκης του Λιούις Κάρολ (2006), εμπνέεται από τα «Απαγορευμένα ποιήματα» και ζωγραφίζει (2008) δεκαεννιά εικόνες γεμάτες ερωτισμό και υποβολή. Έγχρωμα σχέδια και τέμπερες, ανάμεσα στο ρεαλισμό και το όνειρο, νοτισμένα από τον αισθησιασμό και την απειλή της ποίησης του «βασιλέα των ποιητών» (ο Ρεμπώ για τον Μπωντλαίρ).