Μιχάλης Γκανάς / Έλλη Πασπαλά, Λευκό μου γιασεμί

Είναι φορές που χωρίς αφορμή,
κάτι γιορτάζει βαθιά στο κορμί,
και ξαναβλέπεις το φως,
σαν να 'σουν χρόνια τυφλός.
Κι ένας αέρας ζεστός
γιασεμιά φορτωμένος, φυσάει βουρκωμένος.

Είναι φορές που δεν ξέρω γιατί
κάτι νυχτώνει βαθιά και πενθεί
και δε σου κάνει κανείς
κι όπως γυρεύεις να βρεις
λίγο λευκό να πιαστείς
γιασεμί στο σκοτάδι
σαν άστρο ανάβει.
Λευκό μου γιασεμί
μη νυχτώσεις.

Είναι φορές που χωρίς αφορμή,
μέσα μου τρέμει μια ξένη φωνή,
που μου θυμίζει στιγμές
από παλιές μου ζωές
και ένας αέρας ζεστός
γιασεμιά φορτωμένος, φυσάει βουρκωμένος.
Λευκό μου γιασεμί, μη νυχτώσεις.

ποίηση: ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ
μουσική: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΛΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ
ερμηνεία: ΕΛΛΗ ΠΑΣΠΑΛΑ

Μια εποχή στην κόλαση

Tο καιρό των παπούδων μας, ή (ακόμα και για τους νέωτερους / τις νέωτερες που διαβάζουν αυτές τις σελίδες) την εποχή των πατεράδων μας, το να απομακρυνθεί ο γυιός / η κόρη απ’ την εστία, σήμαινε μια ορισμένη αυτονομία. Για όποιο λόγο κι όσης διάρκειας κι αν ήταν η απομάκρυνση: άπαξ και έφευγε το ανθρώπινο κουτάβι απ’ τον οπτικό ορίζοντα της (καλά ή κακά εννοημένης) γονικής εποπτείας, ήξερε ότι είχε να κάνει με τον εαυτό του / της. Φυσικά, ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες και τον τόπο (πόλη; ύπαιθρος;) πάντα υπήρχε το ενδεχόμενο (άλλοτε κίνδυνος και άλλοτε λύτρωση) “να σε πάρει κανά μάτι” - μάτι οικείου, συγγενούς, γνωστού. Aλλά αυτό ήταν μόνο μια πιθανότητα, μικρή ή μεγαλύτερη ανάλογα με τις περιστάσεις. Kαι πάντως μπορούσε αυτός / αυτή που απομακρύνθηκε απ’ την γονική επιτήρηση να το ζυγίσει, να πάρει τα μέτρα του / της, να κρυφτεί. Tουλάχιστο να δοκιμάσει· να μάθει την τέχνη του να αποφεύγει τέτοια συναπαντήματα.

Aυτή η υλική, φυσική και αυστηρή έννοια της απομάκρυνσης έφτιαχνε χαρακτήρες· για τους μικρούς αλλά και για τους μεγάλους (που ασφαλώς είχαν υπάρξει κάποτε μικροί μέσα στο ίδιο “πλαίσιο”). Tί νόημα θα είχε, για παράδειγμα, για εκείνον / εκείνη που απομακρυνόταν να ελπίζει, παρ’ όλα αυτά, στην ανά πάσα στιγμή βοήθεια του “μεγάλου” που δεν ήταν πια σε θέση να ξέρει τί και πώς; H απομάκρυνση, είτε για το παιχνίδι, είτε για τη ζαβολιά, είτε για την ερωτοτροπία, είτε για την παράβαση (ή την εφαρμογή) κάποιου ηθικού κανόνα ή μιας γνώσης ή μιας δεξιότητας, σήμαινε βγάλτα πέρα μόνος / μόνη σου. Kι αυτό ήταν το σχολείο της αυτο-πεποίθησης. Aπ’ την άλλη μεριά, την γονεϊκή ας πούμε, τί νόημα θα είχε η ανησυχία - για - το - “κακό” (οποιοδήποτε “κακό”) όταν δεν (θα) υπήρχε καμία δυνατότητα επέμβασης και αποτροπής του; Tο θα τα βγάλει πέρα μπορεί να μην ήταν πάντα βαθιά βεβαιότητα· ήταν όμως κάτι παραπάνω από ελπίδα. Ήταν, ας πούμε, βεβαιότητα - κατά - συνθήκην. Tουλάχιστον στα αρχικά στάδια της απομάκρυνσης του ανθρώπινου κουταβιού. Που θα μπορούσε (ή θα έπρεπε) να είναι ακόμα και διατεταγμένη: φύγε, απομακρύνσου, για να δω αν (για να μάθεις να) τα καταφέρνεις χωρίς εμένα. Kαι πιθανότατα χωρίς κανέναν άλλον οικείο. Στην ύπαιθρο ή στην πόλη.

Όλα αυτά γίνονταν σαν σταθερό κοινωνικό ήθος, ειδικά στις “ταπεινότερες” κοινωνικά τάξεις (αν και όχι μόνο σ’ αυτές) στο βαθμό που η εκπαίδευση στην αυτο-πεποίθηση ήταν συστατικό στοιχείο της ενηλικίωσης, η οποία με την σειρά της σήμαινε (το λιγότερο) μείωση της γονεϊκής φροντίδας. Όλα αυτά μέχρι χτες. Γιατί σήμερα η κινητή τηλεφωνία εξαφανίζει πρακτικά την φυσική υπόσταση της απομάκρυνσης. Yποκαθιστά το οπτικό πεδίο και τα στενά του όρια με ένα ηλεκτρομαγνητικό χωρίς κανένα όριο. Tο κινητό τηλέφωνο, που έγινε κιόλας υπαρξιακό αξεσουάρ όχι για μια αλλά για δυο γενιές ταυτόχρονα, αλλάζει απότομα τις σχέσεις εξαφανίζοντας την λυτρωτική και διδακτική αξία της απόστασης, της φυγής και της επιστροφής, στο χώρο και τον χρόνο. Aλλάζει όλες τις σχέσεις (φιλικές, ερωτικές, επαγγελματικές, εμπορευματικές) - και τις οικογενειακές. Kαι τις αλλάζει με τρόπο που από ιστορική / κοινωνική άποψη είναι καινοφανής, “απίστευτος”. H εκπαίδευση στην τηλεφωνική (ηχητική αλλά όπου νάναι και οπτική) τηλε-συνάφεια είναι τόσο καθολική ώστε δεν υπάρχει ούτε χώρος ούτε χρόνος (και τελικά ούτε καν διάθεση!) απομάκρυνσης· όλοι είναι “σαν παρόντες”.

Kι αφού ο καθένας είναι διαθέσιμος με - το - έτσι - θέλω από οποιονδήποτε άλλον, η τέχνη του βγάλτα πέρα μόνος / μόνη σου τείνει να γίνει αδιανόητη. Tο ίδιο και η σκληροτράχηλη κατάκτηση εμπιστοσύνης στις ικανότητες του γυιού ή της κόρης. Kι απ’ τις δύο άκρες των διαφορετικών γενεών “η ευκολία επαφής” καταστρέφει συστηματικά την τέχνη της αυτοπεποίθησης· την κατάκτησή της απ’ τους νεαρώτερους / νεαρώτερες, την αναγνώρισή της απ’ τους μεγαλύτερους. Ή, ακόμα χειρότερα, διαστρέφει αυτήν την τέχνη σ’ ένα κομφορμιστικό καθεστώς (τηλεφωνικών) αποκρίσεων, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται πολλαπλασιασμένα τα κατά συνθήκην ψεύδη, οι καυγάδες, η νευρικότητα, οι ψυχαναγκασμοί, οι αοριστολογίες. Όσο υπάρχει σήμα (και διαθεσιμότητα) περισσεύει η αδιακρισία και σπανίζει η μοναχικότητα· τουλάχιστον με την παλιά, καλή, μακρόχρονα δοκιμασμένη έννοια.

Xαρακτήρισαν τα κινητά τον μεγαλύτερο ομφάλιο λώρο στην ιστορία του είδους μας. Eύστοχο, σε βαθμό δακρύων. Ποιός το περίμενε ότι η οικογένεια θα επανέκαμπτε με τόσο καθολικό (και καταστροφικό) τρόπο;

Πηγή: Sarajevo

Ο Αρλεκίνος και οι Αποκριές

Ο Αρλεκίνος όταν κοιμάται δε φοράει παράξενες πυτζάμες, γιατί πολύ απλά δεν του κάνουν καμία αίσθηση, ενώ συχνά αναρωτιέται ποιο είναι το νόημα του να φοράει κανείς κάτι εκκεντρικό, την ώρα που ο μόνος που τον παρατηρεί είναι ο ίδιος ο ύπνος. Ο αρλεκίνος κάθε πρωί που σηκώνεται για να πάει στη δουλειά του, φοράει τις πυτζάμες του. Βαμμένο άσπρο πρόσωπο και χρωματιστές μπογιές. Ένα τριγωνικό καρό πολύχρωμο καπέλο. Κινήσεις αρμονικές, περπάτημα αέρινο ανάμεσα στον κόσμο που δεν του δίνει τόση σημασία. Έχουν μπει οι Αποκριές για τα καλά, φυσικό είναι να τον μπερδεύει με τους μασκαράδες. Κυκλοφορεί ανάμεσά του ελαττώνοντας ταχύτητα αλλά και πάλι δεν ξεχωρίζει.

Αρλεκίνος: «Ξύπνησα με το φως του ήλιου να χαϊδεύει τις βλεφαρίδες μου, άγγιξα το δέρμα μου που έχει σκληρύνει απ’ τη μπογιά και τα καθημερινά ξεβγάλματα. Όμως σήμερα κάτι διαφορετικό συμβαίνει…».

Αποκριές: «Πότισες τις γλάστρες; Τα λουλούδια τα καλημέρισες;».

Αρλεκίνος: «Αυτό μου θυμίζει μια παλιά σου συμβουλή, όμως τούτο το πρωινό νιώθω παράξενα, νιώθω… αποδεκτός!».

Αποκριές: «Μας μπέρδεψες με τη ζωή, μικρέ αρλεκίνε.».

Αρλεκίνος: «Αλλιώτικα δε μου μιλήσατε, λοιπόν, για να καταλάβω διαφορά.».

Αποκριές: «Μη βιάζεσαι, θα καταλάβεις μόνος σου, κι ας πικραθείς… ίσως.».

Αρλεκίνος: «Δεν καταλαβαίνω. Παραμένω ο μοναδικός επιβάτης του τρένου που είναι μασκαρεμένος, κι όμως κανενός δεν του έχει κάνει εντύπωση η μεταμφίεσή μου.». Ο αρλεκίνος πήρε ένα θλιμμένο και μίζερο ύφος. «Μιλάω για πράγματα που ίσως μοιάζουν βαρετά, μέσα στις θύελλες και την οδύνη του τόπου, με βαριά καρδιά και θλιμμένη συνείδηση το δηλώνω.».

Αποκριές: «Δεν είναι αυτό που σ’ ενοχλεί και το ξέρεις.».

Αρλεκίνος: «Αφήστε με, εγώ θα κοιτάζω το γκρίζο της πόλης μέχρι να φτάσω στο τσίρκο.».

Αποκριές: «Αφού προτιμάς τα χρώματα και τους κομψούς συνδυασμούς τους, όμως κι εμείς, το δείχνεις καθημερινά με τη στολή σου, εκείνες τις αλλόκοτες πυτζάμες σου!»

Αρλεκίνος: «Ποτέ δεν πίστεψα πως θα έφτανε μια τέτοια μέρα. Ο πρωινός ήλιος με κάνει να θέλω να κλειστώ στο σκοτάδι μου. Κανείς δε γελάει μαζί μου, κι όταν μιλάω στον κόσμο για τη αγάπη, κανείς δε με παίρνει στα σοβαρά, κι όταν καταφεύγω στις σκέψεις μου και τη σιωπή μου νιώθω μια αίσθηση ελευθερίας…».

Αποκριές: «Όσοι δε σε ξέρουν όμως, ίσως και να σε ακούσουν όταν θα τους μιλήσεις για την αγάπη, γιατί ποτέ δε θα τους έχεις κάνει να γελάσουν με την εμφάνισή σου ή το νούμερό σου στο τσίρκο, αυτό είναι και το νόημα των αποκριών. Να είσαι μασκαρεμένος κυριολεκτικά, προσπαθώντας να καταλάβεις ότι τελικά όλοι μάσκες φοράμε, μεταφορικά, στο καρναβάλι της ζωής, η οποία όπως λες σου μιλάει και σε συμβουλεύει. Να μπορείς να εκφράζεσαι χωρίς να σε νοιάζει το κρυμμένο σου πρόσωπο ή το μεταμφιεσμένο σου σώμα, να είσαι ο εαυτός σου. Φυσικά το ποια μάσκα θα χρησιμοποιήσεις για το σκοπό αυτό, είναι πάλι δική σου επιλογή.».

Αρλεκίνος: «Δε θα μπορούσα να αλλάξω αμφίεση ή να φορέσω μάσκα για χάρη σας, αποκριές, δεν βρίσκω αιτία. Ο αρλεκίνος με κρατά στη ζωή. Δεν μπορώ να του γυρίσω την πλάτη για να πάω στο καρναβάλι ντυμένος δαμάσκηνο, αφήστε που θα είμαι αποδεκτός έτσι κι αλλιώς εκεί, ως αρλεκίνος. Με λίγα λόγια δε με φοβίζετε αποκριές, ούτε με ευχαριστείτε, γιατί εγώ σας γιορτάζω κάθε μέρα.».

Αποκριές: «Τώρα μίλησες λίγο πιο σοφά, γελωτοποιέ, εμείς είμαστε το στοιχείο σου, η καθημερινότητά σου, ο κρυφός σου κόσμος… Όμως οι άλλοι άνθρωποι δε μας γιορτάζουν κάθε μέρα, προσπάθησε να τους παρατηρήσεις και θα καταλάβεις ότι φέρονται διαφορετικά, μερικές φορές το ρίχνουν στην πλάκα και το πιοτό, άλλες κλείνονται σπίτι τους χαζεύοντας το καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο στην τηλεόραση, ενώ διάφοροι βρίσκουν την ευκαιρία να ξεσπάσουν, κάτω απ’ την ανωνυμία της εκάστοτε στολής, με διάφορους τρόπους. Μερικοί μασκαράδες απολαμβάνουν το γλυκό προνόμιο της ανεμπόδιστης εσωτερικής έκφρασης, συνομιλώντας πιο ανοιχτά με τους πειρατές και τις νεράιδες. Εσύ, όμως, αρλεκίνε, δεν το εκμεταλλεύεσαι. Έχεις τη δυνατότητα να κυκλοφορείς ανάμεσά τους με την καθημερινή σου αμφίεση, κι εκείνοι να μη σε αναγνωρίζουν. Έχεις συνηθίσει στην καθημερινή έλξη της προσοχής του κόσμου, όσο κυκλοφορείς ντυμένος για τη δουλειά σου. Τώρα που καταφτάσαμε εμείς, φοβάσαι. Φοβάσαι μήπως και κάποιος σε καταλάβει, σε νιώσει. Φοβάσαι…»

Αρλεκίνος: «Δε σας φοβάμαι σας λέω!», διέκοψε ξαφνικά, σαφώς ενοχλημένος, και άρχισε να φωνάζει, «Φύγετε τώρα, αφήστε με να κοιτάζω τον ουρανό.».

Αποκριές: «Φοβάσαι μήπως και ερωτευτείς, φοβάσαι μήπως μεθύσεις…». Η καρδιά του αρλεκίνου δάκρυσε για μια στιγμή, έδειχνε τόσο θλιμμένος έτσι όπως είχε τονίσει τα μάτια του και το στόμα του με μαύρη και κόκκινη μπογιά αντίστοιχα. Ένας κλόουν συνήθως είναι χαρούμενος και κάνει μεγάλη αίσθηση όταν μοιάζει στεναχωρημένος, ακόμη κι αν υποκρίνεται χάριν του ρόλου του. Ένας αρλεκίνος όμως μπορεί να είναι όπως θέλει, χαρούμενος, σκιασμένος, μελαγχολικός, κι ας τον μπερδεύουν συχνά με κλόουν.

Μαρία Μαμαλίγκα, Άτακτα μέλη στο σχολείο

Πάνω στο θρανίο
χάνω το κεφάλι
κλείνω το βιβλίο
με μεγάλη ζάλη

Στην αυλή το πιάνω
τ 'άτακτο κεφάλι
και στο σώμα πίσω
το κολλάω πάλι

Πίσω στο θρανίο
πάω για να γράψω
και μου λέει η Ήβη
πάνω να κοιτάξω

Βλέπω στο ταβάνι
με μισή καρδιά
σαν τις πεταλούδες
και τα δυό μου αυτιά

Επιλογή: Τζένη Κ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΛΛΗΣ / ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΠΕΡΓΗΣ στο Café Dasein

Ο Γιώργος Λίλλης, μόνιμος κάτοικος Γερμανίας, με καταχωρημένο ποιητικό έργο και μεταφραστής, τελευταίως, έργου του σημαντικότερου, ίσως, σύγχρονου γερμανού ποιητή Durs GrÜnbein καθώς και ο Αλέξανδρος Απέργης με αξιοπρόσεκτες δημοσιεύσεις σε λογοτεχνικά περιοδικά διαβάζουν νέα και παλαιότερα ποιήματά τους ανιχνεύοντας την φύση της σύγχρονης επικοινωνίας.

Ημ/νία & Ώρα: Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010, 20.00
Χώρος: DASEIN CAFE
Περιοχή: Αθήνα
Διεύθυνση: Σολωμού 12, Εξάρχεια
Τηλέφωνο: 210 3841857
Οργάνωση: Café Dasein

Γιώργος Χρονάς / Μάνος Χατζιδάκης, Έπρεπε να 'ρχόσουνα

Ερμηνεία,ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας:Μάνος Χατζιδάκης

Ποίηση:Γιώργος Χρονάς

Έπρεπε να 'ρχόσουνα
έστω με βροχή
περνώντας όλα τα εμπόδια
το σπίτι σου.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα.

Έπρεπε να 'ρχόσουνα
υπάρχουνε περαστικοί
δυο-τρεις βιαστικοί
ένα παιδί.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα.

Έπρεπε να 'ρχόσουνα
κάποιος τα δάχτυλα έπαιζε
άλλος κάπνιζε
ένα παιδί.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα.

Έπρεπε να 'ρχόσουνα
έξω η βροχή
το γκαρσόνι εκεί
σ' ένα σκαλί.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα.

Έπρεπε να 'ρχόσουνα
η βρύση η σιωπή
οι λάμπες στη σκεπή
ένα σκυλί.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα.

Έπρεπε να 'ρχόσουνα
δεν ήταν η στιγμή
οι φόνοι οι καιροί ένα παιδί.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα.

Έπρεπε να 'ρχόσουνα
έστω με βροχή
περνώντας όλα τα εμπόδια
το σπίτι σου.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα.

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ. ΤΟ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ με τη Μαρίζα Κωχ

Η Μαρίζα Κωχ με τους συνεργάτες της και τα παιδιά του Εργαστηρίου Βιωματικής Μουσικής προσκαλούν μικρούς και μεγάλους στη γιορτή του Παιδικού Καρναβαλιού. Παιδιά και γονείς θα έχουν τη χαρά να τραγουδήσουν μαζί με τη Μαρίζα τα αγαπημένα τους τραγούδια. Η παιδική χορωδία παραδοσιακού τραγουδιού του Ωδείου Αθηνών (τμήμα Μαρίζα Κωχ) συμπράττει με χαρούμενα τραγούδια σ’ αυτή τη γιορτή.

Ημ/νία & Ώρα:Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2010, 12.00
Χώρος: Βιβλιοπωλείο METROPOLIS
Περιοχή: Αθήνα
Διεύθυνση: Πανεπιστημίου 54 & Εμ. Μπενάκη, 2ος όροφος
Τηλέφωνο: 210 3801179, 210 3808549

Οργάνωση:ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ - METROPOLIS

Έθιμα και παραδόσεις της αποκριάς

Εκδηλώσεις πραγματοποιούνται σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας

Μπορεί στην Πάτρα να χτυπά η καρδιά του Καρναβαλιού, ωστόσο εκδηλώσεις διοργανώνονται σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας.

Εκδηλώσεις εμπνευσμένες από την ιστορία, την παράδοση αλλά και τη σύγχρονη ζωή.

Η Ξάνθη είναι γνωστή για το καρναβάλι της, τη μεγαλύτερη εκδήλωση σε ολόκληρη τη βόρεια Ελλάδα.

Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται το τελευταίο τριήμερο της αποκριάς με το "κάψιμο του Τζάρου" στη γέφυρα του ποταμού Κόσυνθου. Σύμφωνα με την παράδοση, ο "Τζάρος" ήταν ένα κατασκευασμένο ανθρώπινο ομοίωμα, τοποθετημένο πάνω σε πουρνάρια.

Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, οι κάτοικοι τον καίνε, ώστε το καλοκαίρι να μην υπάρχουν ψύλλοι. Ακολουθεί η ρίψη εκατοντάδων πυροτεχνημάτων που κάνουν τη νύχτα μέρα.

Στη Νάουσα, κάθε χρόνο αναβιώνει το έθιμο "Γενίτσαροι και Μπούλες" που έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία.

Οι Γενίτσαροι φορούν φουστανέλες, τσαρούχια, μάλλινες μακριές κάλτσες και γιλέκο, ενώ στο πρόσωπο φέρουν κερωμένο πανί με ζωγραφιστό μουστάκι. Στο κεφάλι, στη μέση και στο χέρι τους δένουν από ένα μαντήλι, ενώ στο λαιμό κρεμούν σταυρό και αλυσίδα με φυλακτό.

Οι Μπούλες είναι επίσης άνδρες, ντυμένοι με γυναικεία ρούχα και στο πρόσωπο φορούν βαμμένες μάσκες. Σύμφωνα με το έθιμο, τα χρόνια της τουρκοκρατίας οι αρματολοί έβρισκαν στις Απόκριες την ευκαιρία να κατέβουν στην πόλη μασκαρεμένοι και να γλεντήσουν με συγγενείς και φίλους, χωρίς να φοβούνται ότι θα τους αναγνωρίσουν οι Τούρκοι.

Στην Κοζάνη, ζωντανεύει ο "Φανός", τον οποίο ανάβει ο δήμαρχος στο κέντρο της πόλης και γύρω του στήνονται οι χοροί.

Κάτοικοι και επισκέπτες χορεύουν και τραγουδούν τα "Ξιανέντραπα" αλλά και τραγούδια κλέφτικα, της αγάπης και της ξενιτιάς. Η γιορτή κορυφώνεται τα ξημερώματα της Καθαρής Δευτέρας, οπότε βραβεύονται οι καλύτεροι Φανοί.

Στο Σοχό του νομού Θεσσαλονίκης εμφανίζονται οι Κουδουνοφόροι, κατάλοιπο της διονυσιακής λατρείας.

Με τραγόμορφες στολές και κουδούνια σε όλο το σώμα τους, χορεύουν στους δρόμους και τις πλατείες.

Πρόκειται για μια "αναίμακτη θυσία στους νεκρούς", ενώ οι εκδηλώσεις της Απόκριας κλείνουν με το έθιμο των μετανοιών. Οι μεγαλύτεροι δίνουν άφεση αμαρτιών στους μικρότερους που με πολύ σεβασμό επισκέπτονται τους μεγαλύτερους, τους φιλούν το χέρι και τους προσφέρουν ένα πορτοκάλι.

Στην Καστοριά, οι κάτοικοι ανάβουν μεγάλες φωτιές, τις "Μπουμπούνες", γύρω από τις οποίες στήνεται χορός με την συνοδεία παραδοσιακών τοπικών σχημάτων. Στο τέλος, οι πιο τολμηροί πηδάνε πάνω από τη θράκα.

Έθιμο της ίδιας βραδιάς είναι και ο "χάσκαρης". Στην άκρη ενός πλάστη δένεται μία κλωστή και στην άκρη της κλωστής ένα βρασμένο αβγό. Ο αρχηγός της οικογένειας κρατά τον πλάστη και τον κατευθύνει στα στόματα των μελών, οι οποίοι προσπαθούν να το "χάψουν".

Στον Πολύγυρο Χαλκιδικής, οι εκδηλώσεις έχουν λαογραφικό χαρακτήρα.

Κατά τη διάρκεια τους, προσφέρονται δωρεάν άφθονο ντόπιο ρακί και κρασί, λουκάνικα, παραδοσιακός χαλβάς και χωριάτικες πίτες, ενώ μουσικές συναυλίες, χορευτικά σχήματα, εκδηλώσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, αποκριάτικων στολών, χειροτεχνίας κ.α. δίνουν ένα διαφορετικό χρώμα στο καρναβάλι.

Στο Λιτόχωρο Πιερίας αναβιώνουν έθιμα που έχουν σκοπό τον εξαγνισμό των κακών πνευμάτων και της κακοτυχίας. Αυτό επιτυγχάνει ο Χορός των βωμολόχων που περιδιαβάζει όλο το χωριό με πειράγματα για όλους τους περαστικούς.

Το βράδυ της Κυριακής της Αποκριάς ανάβουν τα κέδρα στις γειτονιές, γύρω από τις οποίες στήνεται ξέφρενο γλέντι.

Στη Νέα Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης, αναβιώνει το έθιμο του γιαουρτοπόλεμου, που έχει τις ρίζες του στη Μικρά Ασία.

Στη Δημητσάνα οι απόκριες κορυφώνονται με το κάψιμο του «μακαρονά».

Στη Σκύρο, οι επισκέπτες θα ζήσουν από κοντά το έθιμο του "γέρου και της Κορέλας". Άντρες φορούν την παραδοσιακή φορεσιά του σκυριανού βοσκού και στη μέση τους κρεμούν μεγάλες κουδούνες.

Στη Νάξο, οι άντρες φορούν φουστανέλες και μάσκες και τριγυρνούν στις γειτονιές χορεύοντας και τραγουδώντας.

Στην Άμφισσα αναβιώνει το έθιμο των «Στοιχειών». Πρόκειται για μια αποκριάτικη γιορτή που ζωντανεύει θρύλους και παραδόσεις της πόλης.

Πηγή : Καθημερινή

Κωστής Παλαμάς, Η εληά

Είμαι του ήλιου η θυγατέρα
η πιο απ’ όλες χαϊδευτή,
κι η τόση αγάπη του πατέρα
σ’ αυτόν τον κόσμο με κρατεί.
Όσο να γύρω νεκρωμένη
αυτόν το μάτι μου ζητεί.
Είμαι η εληά η τιμημένη.

Όπου κι αν λάχω κατοικία
δε μου απολείπουν οι καρποί
ως τα βαθιά μου γηρατεία
δεν βρίσκω στη δουλειά ντροπή.
Μ’ έχει ο Θεός ευλογημένη
κι είμαι γεμάτη προκοπή.
Είμαι η εληά η τιμημένη.

Φρίκη κι έρμια, νερά και σκότη
την γην εθάψαν μια φορά…..
Πράσινη αυγή με φέρνει πρώτη
Στο Νώε η περιστερά.
Όλης της γης είχα γραμμένη
την εμορφάδα και χαρά.
Είμαι η εληά η τιμημένη.

Εδώ στον ήσκιο μ’ αποκάτου
ήρθ’ ο Χριστός ν’ αναπαυθεί,
κι ακούστηκε η γλυκειά λαλιά του
λίγο προτού να σταυρωθεί.
Το δάκρυ του, δροσιά αγιασμένη,
έχει στη ρίζα μου χυθει.
Είμαι η εληά η τιμημένη.

Και φως πραότατο χαρίζω
εγώ στην άγρια νυχτιά,
τον πλούτο πια δεν το φωτίζω,
συ μ’ ευλογείς φτωχολόγια.
Κι αν απ’ τον άνθρωπο διωγμένη,
μα φέγγω αμπρός στην Παναγιά.
Είμαι η εληά η τιμημένη.

Επιλογή: Αθηνά Ξ.

Jill Norris, Φάκελοι μυθολογίας για παιδιά δημοτικού, Εκδόσεις Πατάκη

Οκτώ διαθεματικά σχέδια εργασίας βασισμένα σε ιστορίες από τη μυθολογία για το φάκελο κάθε μαθητή

Μετάφραση, προσαρμογή στα Ελληνικά: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα
εικονογράφηση: Cindy Davis

Ιστορίες από την αρχαία ελληνική μυθολογία σε απλή γλώσσα

-Φύλλα εργασίας με δραστηριότητες κατανόησης, γραφής, χειροτεχνίας και χαρτοκολλητικής
-Φύλλα αξιολόγησης.
Τα παιδιά κατασκευάζουν διαφορετικούς φακέλους με αφορμή 8 γνωστούς μύθους:
- Ο Φαέθων και το άρμα του Ήλιου
- Το κουτί της Πανδώρας
- Ο Περσέας και η Γοργόνα Μέδουσα
- Η Αράχνη και η υφαντική τέχνη
- Ο αγώνας για την Αταλάντη
- Δήμητρα και Περσεφόνη
- Βελλερεφόντης και Πήγασος
- Ηχώ και Νάρκισσος.

Βιωματικά Εργαστήρια από το Ανοιχτό Σχολείο

Η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση
Διοργάνωση: Κέντρο Βιωματικής & Συνεργατικής Μάθησης, Ανοιχτό Σχολείο (Παιανία)
Συντονιστής: Γεράσιμος Ιωάννου (Θεατροπαιδαγωγός)
Κόστος Συμμετοχής: Για μονοήμερα 30€ για διήμερα 50€

H ενεργός συμμετοχή των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία έχει αποδειχθεί ως ένας από τους καλύτερους τρόπους εκμάθησης. Τα παιδιά, μέσα από διασκεδαστικές δραστηριότητες αποκομίζουν τις απαραίτητες γνώσεις ενώ παράλληλα καλλιεργείται η συναισθηματική τους νοημοσύνη, η συνεργατικότητα, η δημιουργικότητα και πολλά άλλα.
Μέσα από τα σεμινάρια με γενικό τίτλο «Η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση», δίνεται η δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να ανακαλύψουν νέες μεθόδους διδασκαλίας συμμετέχοντας οι ίδιοι στην εφαρμογή ενός σχεδιασμού.
Οι θεματολογίες που θα αναπτυχθούν είναι οι εξής:

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου, 10:00-13:00: Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και διδασκαλία ιστορίας
Σάββατο 27/2 – 13/3, 10:00-13:00: Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και διδασκαλία ξένης γλώσσας
Σάββατο 17 Απριλίου, 10:00-13:00: Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και διδασκαλία των θρησκευτικών
Σάββατο 8 και 15 Μαΐου 10:00-13:00: Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και σωματική αγωγή (Ομαδικά αθλήματα, Ρυθμός-Κίνηση-Χορός)
Σάββατο 29 Μαΐου και 5 Ιουνίου, 10:00-13:00: Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση και διαθεματικότητα (τα ΜΜΕ στο αναλυτικό πρόγραμμα, η σύγχρονη κοινωνία στο αναλυτικό πρόγραμμα)

Μαχμούντ Νταρουίς, Η καταγωγή

Εκεί είναι οι ρίζες μου. Εκεί είναι η μνήμη μου.
Έχω κι εγώ μάνα ,όπως όλοι,
και σπίτι με πολλά παράθυρα.
Έχω αδέρφια, φίλους κι ένα κελί που μπάζει από παντού.

Το κύμα που αρπάζουνε οι γλάροι μού ανήκει,
δικές μου οι εικόνες των ματιών μου,
δικό μου και το νιόβγαλτο το χορταράκι.
Το φεγγάρι στην κόψη των λέξεων δικό μου,
κι η γενναιοδωρία των πουλιών και η ελιά η αθάνατη.

Περπάτησα σ’αυτή τη γη
προτού οργανώσουν τα σπαθιά το ζωντανό κορμί της
και το στρώσουν βορά σε τραπέζι.
Εκεί είναι οι ρίζες μου.
Τον ουρανό δίνω στη μάνα του,
όταν για κείνη κλαίει.
Και κλαίω για να με δει το σύννεφο που εκεί γυρνά.

Όλες τις λέξεις για το δικαστήριο του αίματος τις έμαθα
για να μπορέσω να παραβιάσω τους κανόνες.
Τις έμαθα και τις διέλυσα
για να συνθέσω μια και μοναδική: πατρίδα.

Επιλογή: Κώστας Λ.

Σεμινάριο για Γονείς

Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 19ου Δημοτικού Σχολείου Ν. Ιωνίας

Σεμινάριο για Γονείς στα πλαίσια της Σχολής Γονέων

Θέμα: Φόβοι και Φοβίες των παιδιών (που τους μεταφέρουν οι μεγάλοι)

Τρίτη 9-2-2010 , (18.30-21.00)
Τι είναι φόβος. Τι είναι φοβία.
Οι δικοί μας φόβοι και φοβίες.
Στέλλα Καραμιχάλη, Παιγνιοθεραπεύτρια
Γιάννης Κοσμόπουλος, Δάσκαλος Ειδικής Αγωγής, Εκπαιδευτής Σχολών Γονέων

Τετάρτη 24-2-2010 ,(18.30-21.00)
Προσωπικοί φόβοι. Φόβοι των παιδιών μας.
Στέλλα Καραμιχάλη, Παιγνιοθεραπεύτρια
Γιάννης Κοσμόπουλος, Δάσκαλος Ειδικής Αγωγής, Εκπαιδευτής Σχολών Γονέων

Τετάρτη 10-3-2010, (18.30-21.00)
Οι φόβοι μέσα από την παιγνιοθεραπεία.
Στέλλα Καραμιχάλη, Παιγνιοθεραπεύτρια
Γιάννης Κοσμόπουλος, Δάσκαλος Ειδικής Αγωγής, Εκπαιδευτής Σχολών Γονέων

Πληροφορίες: Γιάννης Κοσμόπουλος στο e-mail: kosmop2005@yahoo.gr

Opera en el Mercado

Το Νοέμβριο του 2009, στην κεντρική αγορά της Valencia, τραγουδιστές της όπερας μεταμφιέστηκαν σε πωλητές και πελάτες.

Ξαφνικά από τα μεγάφωνα άρχισε να ακούγεται η Traviata του Verdi και εκείνοι ξεκίνησαν να τραγουδούν. Η αντίδραση του κόσμου είναι πολύ θετική.

Το πανό που εμφανίζεται στο τέλος γράφει «Είδες πόσο σου αρέσει η όπερα;».

Καλλιτεχνική επιμέλεια του βίντεο: Amparo Urieta

Το Τριώδιο Χαρταετοί στον ουρανό

Το Τριώδιo

Το Τριώδιο είναι μία εκκλησιαστική περίοδος η οποία αρχίζει από το Σάββατο το απόγευμα με τον Εσπερινό του Τελώνου και του Φαρισαίου και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο με τον Εσπερινό του Πάσχα. Δηλαδή το Τριώδιο διαρκεί δέκα Κυριακές, δέκα εβδομάδες.
Το Τριώδιο είναι ένας ''κινητός κύκλος εορτών'' του εκκλησιαστικού χρόνου, γιατί δεν αρχίζει κάθε χρόνο την ίδια πάντα ημερομηνία, αλλά ανάλογα με την ημερομηνία που εορτάζεται το Πάσχα.
Τριώδιο λέγεται το βιβλίο που χρησιμοποιείται στις εκκλησίες, όπου ο Κανόνας-ένα σύνολο από τροπάρια- έχει τρεις ωδές ( Τρι-ώδιο).

Το Τριώδιο αρχίζει από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου (α΄εβδομάδα), συνεχίζει με την Κυριακή του Ασώτου (β΄εβδομάδα),την Κυριακή των Απόκρεω (γ΄εβδομάδα) και την Κυριακή της Τυρινής (δ΄εβδομάδα). Η διάρκεια αυτή είναι περίοδος σταδιακής προετοιμασίας για τη νηστεία.

Χαρταετοί στον ουρανό

Κάθε Καθαρή Δευτέρα στον αιθέρα πετούν χαρταετοί.
Σύμφωνα με μια παράδοση τους χαρταετούς ανακάλυψε κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα ο Έλληνας επιστήμονας Αρχύτας ο Ταραντίνος. Στην πραγματικότητα ήταν γνωστοί στους ασιατικούς λαούς πολλά χρόνια πριν. Η κατασκευή χαρταετών ως παιχνίδι ξεκίνησε από την Γαλλία, και τον 17ο με 19ο αιώνα διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική.

Από τους Γάλλους που έμεναν στη Μικρά Ασία διαδόθηκε το παιχνίδι στα Ελληνόπουλα της Σμύρνης, της Χίου, της Κωνσταντινούπολης, και αργότερα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Έγινε λοιπόν ένα πανελλήνιο παιχνίδι που συνδυάστηκε με συγκεκριμένη εποχή του έτους. Η ονομασία του παιχνιδιού και το σχέδιο του αετού άλλαζαν από τόπο σε τόπο: στη Σμύρνη λεγόταν τσερκένι, στον Πόντο πουλί, στη Θράκη πετάκι, στα Επτάνησα φύσουνας και στην κυρίως Ελλάδα αετός,μύλος,ψαλίδα,άστρο και φωτοστέφανο.

Από το βιβλίο Πάσχα Ελληνικό της Αγγελικής Μαστρομιχαλάκη

Έ ρ ω ς: από την Θεογονία του Ησιόδου στην ύστερη αρχαιότητα

10 Δεκεμβρίου 2009 - 5 Απριλίου 2010

Μια μεγάλη αρχαιολογική έκθεση αφιερωμένη στον Έρωτα και τις διάφορες εκφάνσεις που πήρε κατά την αρχαιότητα - από τις πρώτες αναφορές του στα κείμενα του Ησίοδου έως τους ρωμαϊκούς χρόνους - περιμένει το κοινό στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης . Η έκθεση περιλαμβάνει περίπου 270 εκθέματα από 50 αρχαιολογικά Μουσεία της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ιταλίας και της Γαλλίας.

Γιώργος Σεφέρης, H λυπημένη

Ἡ λυπημένη

Στὴν πέτρα τῆς ὑπομονῆς
κάθισες πρὸς τὸ βράδυ
μὲ τοῦ ματιοῦ σου τὸ μαυράδι
δείχνοντας πὼς πονεῖς

κι εἶχες στὰ χείλια τὴ γραμμὴ
ποὺ εἶναι γυμνὴ καὶ τρέμει
σὰν ἡ ψυχὴ γίνεται ἀνέμη
καὶ δέουνται οἱ λυγμοί

κι εἶχες στὸ νοῦ σου τὸ σκοπὸ
ποὺ ξεκινᾶ τὸ δάκρυ
κι ἤσουν κορμὶ ποὺ ἀπὸ τὴν ἄκρη
γυρίζει στὸν καρπό·

μὰ τῆς καρδιᾶς σου ὁ σπαραγμὸς
δὲ βόγκηξε κι ἐγίνη
τὸ νόημα ποὺ στὸν κόσμο δίνει
ἔναστρος οὐρανός.

Ἀπὸ τὴ Συλλογὴ «Ποιήματα», ΙΚΑΡΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, Ἀθῆναι 2000

Επιλογή: Θέμης Κ.

Tango Movement

"Ο Μικρός Πρίγκιπας" φιλανθρωπική παράσταση για το ΕΛΕΠΑΠ

Ο μικρός πρίγκιπας ο αγαπημένος ήρωας όλων των ηλικιών θα ανέβει σε μορφή μιούζικαλ για μικρούς και μεγάλους. Το έργο αναφέρεται στη διαιώνιση απαρχαιωμένων θεσμών, τη ματαιοδοξία, τη πλεονεξία του πλούτου, τον αλκοολισμό, τη μετάλλαξη του ανθρώπινου είδους σε ρομπότ που ακολουθούν εντολές, τα ψέματα που μας είπαν αυτοί που έγραψαν τα βιβλία της ιστορίας.

Η ποίηση, η ομιλία των φυτών και των ζώων, η αθώα περιέργεια, ο εξωτισμός, η περιπέτεια στην έρημο και το σύμπαν είναι που κάνουν τόσο μαγικό αυτό το έργο.

ΕΝΑΣΤΡΟΝ - Α ΣΚΗΝΗ από 05 Φεβρουαρίου 2010 έως 28 Μαρτίου 2010 Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

Η είσοδος είναι δωρεάν. Ώρες ανταλλαγής 17.00 - 20.00 στις 5 Φεβρουαρίου. Πληροφορίες-κρατήσεις θέσεων: 6957265657

Λίστα από οργανισμούς/ομάδες όπου μπορεί κάποιος/α να δωρίσει αντικείμενα που δεν χρησιμοποιεί πια (αντί να τα πετάξει στα σκουπίδια)

ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΑΣΤΕΓΩΝ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ έχει ανάγκη από ρούχα, σεντόνια, παπλώματα. Εάν έχετε ρούχα (παιδικά /γυναικεία/ανδρικά), σεντόνια, παπλώματα που δεν χρειάζεστε πια, το ίδρυμα αστέγων Κ.Υ.Α.Δ..Α. δέχεται καθημερινά προσφορές 8:00-3:00 στην Πειραιώς 35. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105239465, 2105239465, 2105246516, 2105246516, e-mail: kyada@otenet.gr ηλεκτρονική Διεύθυνση: http://www.kyada.gr/ ·

Το Χατζηκυριάκειο ίδρυμα παιδικής προστασίας χρειάζεται βιβλία όλων των ηλικιών για την ενίσχυση της βιβλιοθήκης του. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 2104515387 2104515387 ή επισκεφτείτε το site http://www.xatzikiriakio.gr/

Ο ΜΚΟ Praksis χρειάζεται φάρμακα για την κάλυψη αναγκών των πολυιατρείων του για μετανάστες, άστεγους κτλ. Δέχονται ακόμα και ανοιγμένα, χρησιμοποιημένα κουτιά φαρμάκων αρκεί να έχουν ημερομηνία λήξης ένα χρονικό όριο πέραν του έτους. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 210 520 5200 210 520 5200 , 210 82 13 704 210 82 13 704 ή στο http://www.praksis.gr/, info@praksis.gr

Ομάδα ΡΕΤΟ, πρώην ναρκομανών. Παίρνουν οτιδήποτε, είτε λειτουργεί, είτε όχι, και απασχολούν άτομα για επισκευές ή κατασκευές. Έχουν ένα ή δύο μαγαζιά με μεταχειρισμένα αντικείμενα/έπιπλα κτλ. Παραλαμβάνουν από το σπίτι, μεγάλα και μικρά αντικείμενα (έπιπλα, ηλεκτρικές/ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια κ.ά). 2106625096

Οι δύο ιστοσελίδες χαριστικών παζαριών, http://www.freecycle.com/, και http://www.xariseto/.gr. Γίνεσαι μέλος και μπορείς να δίνεις και να παίρνεις χωρίς διακίνηση χρημάτων. Μπορείς να βρεις οτιδήποτε στην κυριολεξία.

"Τα παιδιά του δρόμου"*, Αρίστωνος 6-8 και γωνία Κωνσταντινουπόλεως 165, Μεταξουργείο, Κολωνός Υπεύθυνη Κοινωνική Λειτουργός : κα Μυρτώ Λαιμού, Τηλέφωνο : *210.5239.402* και *210.5221.149, *Ώρες : 11.00 - 18.00 καθημερινά

Θεόφιλος - στέλνει σε πολύτεκνες οικογένειες σε όλη την Ελλάδα: 2108819397 2108819397

Οι ξένοι της Νέας Μάκρης (Foreigners of Nea Makri) οργανώνουν παζάρι κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα στο καφέ Τίκι, από περιοχές βορειοανατολικής Αττικής (Ραφήνα, Λούτσα, Πικέρμι, Νέα Μάρκη κ.ά) Για περισσότερες πληροφορίες, καλέστε την Ingrid 6973350024 6973350024 , e-mail foreignersinneamakri@yahoo.gr

Habitat for Humanity, Greater Athens , Stratigou Eindou 14, 185 36 Piraeus , Greece , Tel: +30 (210) 418-2251 +30 (210) 418-2251 , Email address: hfhgr@ath.forthnet.gr

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 1 Τ.Κ. 105 53 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ. 210 3314334 - 210 3378412 - 2103816886, ΦΑΞ:210 3314334 ; ανακοίνωση για το μαγαζί μεταχειρισμένων: Επιχειρώντας τομή στον τρόπο ενίσχυσης της εθελοντικής προσφοράς και των εσόδων των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, το ΕΛΛHNIKO ΚAPABANI ΑΛΛHΛEΓΓYHΣ αποφάσισε να μεταφέρει και στην Ελλάδα, τον τόσο δημοφιλή και διαδεδομένο στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, θεσμό των καταστημάτων "Charity Shop". Τα "Charity Shop", που στα Ελληνικά μπορούν να ονομαστούν "φιλανθρωπικά καταστήματα" ή "καταστήματα αλληλεγγύης" πωλούν σε πολύ χαμηλές τιμές και σε άριστη κατάσταση, είδη δώρων, βιβλία, δίσκους και CD και μικροέπιπλα που τους προσφέρονται δωρεάν από τους πολίτες. Τα περισσότερα εμπορεύματα του Καραβανιού είναι δεύτερο χέρι διότι μόνο έτσι μπορεί να τα εξασφαλίσει με μηδενικό κόστος από τους φίλους του, και να τα προσφέρει σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές. Στο μαγαζί του Καραβανιού, γίνεται από οικολογική άποψη μια πλήρης ανακύκλωση όχι απλά των πρώτων υλών ενός αντικειμένου (χαρτί, γυαλί, μέταλλο), όπως έχουμε συνηθίσει. Ολόκληρο το αντικείμενο "ανακυκλώνεται" και επιβιώνει ακέραιο. Ένα πράγμα λιγότερο χρηστικό και παλιό για τον ένα, γίνεται καινούργιο απόκτημα και χρήσιμο για τον άλλο. Έτσι πραγματοποιείται ένα όμορφο, χαρούμενο, ανώνυμο παζάρι ανάμεσα σε αυτούς που προσφέρουν δωρεάν και σε αυτούς που αγοράζουν. Τα αντικείμενα στο Καραβάνι δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα καινούργια. Όλα έχουν περάσει από αυστηρή διαλογή, με βάση την ποιότητα και την αισθητική. Έχουν τη δική τους, μοναδική προσωπικότητα, που προέρχεται από τις αξίες και τα πρότυπα του ΚAPABANIOY. Σε άλλες χώρες, οι αγορές από τα "charity shops" έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις. Στο δεύτερο χέρι λειτουργεί η γωνιά της αντίκας, με είδη γεμάτα με μυστήριο για τον καθένα. Kαι να σημειώσουμε ότι αν κάποιος επιμένει σε "πρώτο χέρι" μπορεί άνετα να ψωνίσει αχρησιμοποίητα αντικείμενα, που είναι προσφορές ζωγράφων, συγγραφέων, εργαστηρίων επιχειρήσεων κλπ. στην ειδική γωνιά "πρώτο χέρι". Φειδίου 14-16 106 78 Αθήνα, Tηλ/Fax: 210 3816886 210 3816886

Συνεταιρισμός για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο "ο Σπόρος", Σπύρου Τρικούπη 21, Εξάρχεια, 2103801375 2103801375 . www.sporos.org Ώρες λειτουργίας Σποροχώρου: Δευτέρα έως Σάββατο πρωί 11:30 - 15:00 Δευτέρα έως Παρασκευή απόγευμα 17:30 - 20:30 Λειτουργεί μεταξύ άλλων, χαριστικό παζάρι. Κυρίως ρούχα (καλή κατάσταση), και κάποια βιβλία, παπούτσια, βίντεο, μικρά παιχνίδια. Περιορισμένος χώρος (παταράκι του μαγαζιού), γι'αυτό θέλει προ-συνεννόηση για να πάμε αντικείμενα εκεί.

Ποιητική βραδιά

Η ΕΛΜΕ Ν.Σμύρνης, Καλλιθέας, Μοσχάτου και το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Καλλιθέας διοργανώνουν ποιητική βραδιά αφιερωμένη στους Λεφτέρη Πούλιο, Δήμητρα Χριστοδούλου, Μαρία Κούρση, την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου (ώρα 6.30 μ.μ.).

Για περισσότερες πληροφορίες:

http://www.alfavita.gr/ekdiloseis/ekd3_2_10_0646.php

Ανύπαρκτες φωνές ακούει το δέκα τοις εκατό των παιδιών

Σχεδόν ένα στα δέκα επτάχρονα και οκτάχρονα παιδιά ακούνε «φωνές» που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, όμως τα περισσότερα δεν τις βρίσκουν ενοχλητικές και δεν διαταράσσουν τις σκέψεις τους, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.

"Οι φωνές έχουν γενικά μειωμένη επίπτωση στην καθημερινή ζωή των παιδιών", δήλωσε η ερευνήτρια Άνια Μπάρτελς-Βελθούις του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου του Γκρόνιγκεν, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, η οποία καθησύχασε τους γονείς ότι δεν πρέπει να ανησυχούν υπερβολικά, αν τα παιδιά τους ακούνε "φωνές".

"Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι φωνές απλώς θα εξαφανιστούν. Θα τους συμβούλευα να καθησυχάσουν το παιδί τους και παράλληλα να το παρακολουθούν στενά", πρόσθεσε. Σύμφωνα με την έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο ........"The British Journal of Psychiatry" (Βρετανικό Περιοδικό Ψυχιατρικής), το οποίο εκδίδεται από το Βασιλικό Κολλέγιο Ψυχιάτρων της Βρετανίας, μέχρι το 16% των διανοητικά υγιών παιδιών και εφήβων μπορεί να ακούσουν "φωνές".

Αν και κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελεί ένδειξη για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σχιζοφρένειας και άλλων ψυχωτικών διαταραχών αργότερα στη ζωή, η μεγάλη πλειονότητα των νέων που εμφανίζουν τέτοια συμπτώματα, δεν παρουσιάζουν ποτέ κάποια ψυχική νόσο.

Οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 3.900 παιδιά του δημοτικού και τα ρώτησαν αν άκουγαν φωνές που κανείς άλλος δεν μπορούσε να ακούσει.

Το 9% των παιδιών απάντησαν θετικά και, από αυτά, το 15% είπε ότι υπέφερε εξαιτίας των "φωνών", ενώ το 19% δήλωσε ότι οι "φωνές" δημιουργούσαν πρόβλημα στις σκέψεις τους.

Αγόρια και κορίτσια είναι εξίσου πιθανό να πέσουν θύμα αυτών των ακουστικών παραισθήσεων, όμως τα κορίτσια είναι πιθανότερο να αισθανθούν ότι βασανίζονται από αυτές τις "φωνές".

Επίσης διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά της επαρχίας ακούνε συχνότερα τις "φωνές" σε σχέση με τα παιδιά των πόλεων (αν και οι ερευνητές περίμεναν ότι θα συμβαίνει το αντίθετο), όμως τα τελευταία είναι πιθανότερο να έχουν πρόβλημα, καθώς τείνουν να ακούνε περισσότερες φωνές ταυτόχρονα, οι οποίες μιλάνε για περισσότερη ώρα μέσα στο μυαλό τους.

Αν και περασμένες έρευνες έχουν συσχετίσει αυτές τις "φωνές" με επιπλοκές στην μήτρα κατά την εγκυμοσύνη ή στη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων ζωής του βρέφους, η νέα μελέτη δεν διαπίστωσε τέτοιες συσχετίσεις, αν και παραδέχτηκε ότι λίγα πράγματα είναι γνωστά για την αιτία αυτών των ακουστικών παραισθήσεων.

ENET

Εκδήλωση-Συζήτηση "Για τη γονεϊκότητα: μόνοι γονείς, εκπαίδευση και νέες προκλήσεις"

Εκδήλωση-Συζήτηση
Για τη γονεϊκότητα: μόνοι γονείς, εκπαίδευση και νέες προκλήσεις

Εισήγηση: Βασιλική Πλιόγκου, Δήμητρα Κογκίδου

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010 στις 18:30
στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μικρόπολις (2ος όροφος)

Διοργάνωση: Μικρότοπος -Κοινωνικός χώρος για την ελευθερία
Βενιζέλου & Β.Ηρακλείου 18
Θεσσαλονίκη

Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
μη λησμονάτε τη χώρα μου

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα

Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα

Επιλογή: Κωνσταντίνος Β.

Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Ο θησαυρός του Βιβλιοπόντικα, Εκδόσεις Πατάκη

Συγγραφέας: Βαγγέλης Ηλιόπουλος
Εικονογράφηση: Κιάρα Φεντέλε

Ένας παλιός θρύλος λέει ότι το πρώτο κορίτσι σε κάθε γενιά της οικογένειας της Τίτας Γραβιέρας είναι προικισμένο με ιδιαίτερα χαρίσματα, αρκεί ο πατέρας του να ανακαλύψει το θησαυρό που του ταιριάζει. Ο Βιβλιοπόντικας λοιπόν, μόλις απέκτησαν τρίτο παιδάκι, κοριτσάκι, έπρεπε να ψάξει να βρει το θησαυρό του!

Ξεκίνησε την αναζήτηση από τη Βιβλιοθήκη! Μπήκε στα πιο νόστιμα βιβλία που είχε φάει... με τα μάτια! Εκεί συνάντησε τον Παπαγκένο, ταξίδεψε στον πλανήτη του Μικρού Πρίγκιπα, συνομίλησε με το Αηδόνι του Αυτοκράτορα. Η Τίνκερ Μπελ τελικά τον βοήθησε να μάθει πού είναι ο θησαυρός και, αφού ξεγέλασε τον Χουκ, που ήταν στην προηγούμενη σελίδα, τον πήρε! Μόλις άνοιξε το σεντούκι, είδε μέσα βιβλία! Αμέτρητα βιβλία με παραμύθια! Ο θησαυρός είναι βιβλία! Τα βιβλία είναι θησαυρός!

Ο Βιβλιοπόντικας είναι ένας ήρωας που έχουν αγαπήσει τα παιδιά από τα τέσσερα βιβλία του στη σειρά «Χωρίς σωσίβιο». Μάλιστα, η εικονογράφησή του έχει διακριθεί με Έπαινο εικονογράφησης ΕΒΓΕ. Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει ένα CD με αφήγηση του παραμυθιού από τον ηθοποιό Γεράσιμο Γεννατά σε μουσική του Κώστα Θωμαΐδη και έναν πάνινο σελιδοδείκτη-Βιβλιοπόντικα.

«Ο Κουρέας της Σεβίλης» στον Πολυχώρο του Νέου Κόσμου

Ο «Κουρέας της Σεβίλης» η πολυαγαπημένη όπερα του Ροσίνι παρουσιάζεται
Για τις Αθηναίες & τους Αθηναίους Στον Πολυχώρο Πολιτισμού Στον Αγιο Σώστη

Το πιο γνωστό έργο του Τζοακίνο Ροσσίνι, αλλά συνάμα ίσως και η πιο αγαπημένη Όπερα του κοινού, «Ο Κουρέας της Σεβίλης» θα παρουσιαστεί από την Συμφωνική Ορχήστρα των Μουσικών Συνόλων του Δήμου Αθηναίων και τη Μικτή Χορωδία, την Δευτέρα 1 & 8 Φεβρουαρίου αντίστοιχα στον Πολυχώρο του Νέου Κόσμου.

Ώρα έναρξης 20.00
Είσοδος ελεύθερη με δελτία εισόδου (και για τις δύο παραστάσεις)
Πληροφορίες: Μουσικά Σύνολα τηλ. 210.9243760

Πλέσσας και Χατζηνάσιος στο Μέγαρο Μουσικής

Δύο σπουδαίοι συνθέτες συναντιούνται ξανά επί σκηνής μετά από 15 χρόνια!

Ο Μίμης Πλέσσας και ο Γιώργος Χατζηνάσιος συνεργάζονται σε ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει τις μεγάλες τους επιτυχίες αλλά και αγαπημένα τραγούδια του ελληνικού πενταγράμμου, με σκοπό την ενεργή συμμετοχή του κοινού.
Το Πρόγραμμα Οικουμενικός Ελληνισμός διανύει τον 14ο χρόνο εθνικής δράσης του. Με τη στήριξη της πολιτειακής, θρησκευτικής και επιστημονικής ηγεσίας της χώρας, πορεύεται με άξονα τη διαφύλαξη και διεθνή διάδοση της ελληνικής ιστορίας καθώς και την ενίσχυση του ομογενειακού ελληνισμού.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με σύντομη προβολή του έργου του προγράμματος Οικουμενικός Ελληνισμός, με αναγόρευση της κας Μαριάννας Βαρδινογιάννη σε Ύπατη Πρόεδρο του Κέντρου Οικουμενικού Ελληνισμού, με τιμητική διάκριση Πρυτάνεων και Προέδρων Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων και με βράβευση των χορηγών.

Τα έσοδα της εκδήλωσης θα δοθούν
α) για τη δωρεάν διάθεση της έκδοσης Ελληνικοί Θησαυροί στην Οικουμένη σε διεθνή κέντρα εξουσίας, με στόχο τη διεθνή ενημέρωση σχετικά με την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα
β) για την έκδοση του δίτομου έργου Θράκη.
Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου, στις 8.30μ.μ.
Μέγαρο Μουσικής ΑθηνώνΕισιτήρια προπωλούνται στα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής 210-7282333
Τιμή εισιτηρίων:70, 50, 35 18 και 11 ευρώ φοιτητικό
Πληροφορίες Κέντρο Οικουμενικού Ελληνισμού: τηλ. 210-8810109

Τα βήματα, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Σ' εβένινο κρεββάτι στολισμένο
με κοραλλένιους αετούς, βαθυά κοιμάται
ο Νέρων -- ασυνείδητος, ήσυχος, κ' ευτυχής·
ακμαίος μες στην ευρωστία της σαρκός,
και στης νεότητος τ' ωραίο σφρίγος.

Αλλά στην αίθουσα την αλαβάστρινη που κλείνει
των Αηνοβάρβων το αρχαίο λαράριο
τι ανήσυχοι που είν' οι Λάρητές του.
Τρέμουν οι σπιτικοί μικροί θεοί,
και προσπαθούν τ' ασήμαντά των σώματα να κρύψουν.
Γιατί άκουσαν μια απαίσια βοή,
θανάσιμη βοή την σκάλα ν' ανεβαίνει,
βήματα σιδερένια που τραντάζουν τα σκαλιά.
Και λιγοθυμισμένοι τώρα οι άθλιοι Λάρητες,
μέσα στο βάθος του λαράριου χώνονται,
ο ένας τον άλλονα σκουντά και σκουντουφλά,
ο ένας μικρός θεός πάνω στον άλλο πέφτει
γιατί κατάλαβαν τι είδος βοή είναι τούτη,
τάνοιωσαν πια τα βήματα των Εριννύων.

Επιλογή: Βίκυ Π.

Eric Clapton, Tears in heaven

Would you know my name
If I saw you in heaven?
Would it be the same
If I saw you in heaven?

I must be strong
And carry on,
'Cause I know I don't belong
Here in heaven.

Would you hold my hand
If I saw you in heaven?
Would you help me stand
If I saw you in heaven?

I'll find my way
Through night and day,
'Cause I know I just can't stay
Here in heaven.

Time can bring you down,
Time can bend your knees.
Time can break your heart,
Have you begging please, begging please.

Beyond the door,
There's peace I'm sure,
And I know there'll be no more
Tears in heaven.

Would you know my name
If I saw you in heaven?
Would it be the same
If I saw you in heaven?

I must be strong
And carry on,
'Cause I know I don't belong
Here in heaven.

ΜΑΡΙΑ ΣΕΡΒΑΚΗ, άτιτλο

Ω, λύσε με, αγάπη, λύσε με
Σ' αυτό το φως
Σ' αυτό τον άνεμο
Στα περιβόλια...
Χώμα ή φως, ποτάμια, άνεμος, πιο
Κι από τα δειλινά
Σκορπώντας τώρα βαθυκύανο χρυσάφι
Αναστατώνοντας από τις ρίζες τις ελιές
Χωρίς
Τραγούδι
Τραγουδώντας μες
Στο αίμα μου
Στο αίμα του
Με το πανάρχαιο που πάει κ' έρχεται φεγγάρι
Τώρα και
Καλεί.
Σημαίνει πίσω απ' τα κοράκια σπάλαθρο, βροχή.
Μια ημέρα αλλιώτικη που όλο γκρεμίζει.
Κ' εγώ εδώ με τ' άνθος, με το σίδερο
Γερτή στις πικροδάφνες απ' τον ύπνο
Το υγρό πεφτάστερο να κλέβω.
Τρίζουν τ' αηδόνια από ξημέρωμα
Κ' εγώ να σε κρατάω και να μαντεύω.
[...]

Έκθεση Μινιατούρας του ΣΚΕΤΒΕ

Από την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου, η Γκαλερί Vlassis Art Com προσκαλεί το φιλότεχνο κοινό της Θεσσαλονίκης σε μια περιήγηση στο κόσμο της μικρογραφίας. Τα εγκαίνια της έκθεσης Μινιατούρα που οργανώνει ο Σύλλογος Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος θα πραγματοποιηθούν στις 20:00.


Ο ΣΚΕΤΒΕ ακολουθώντας την διαδρομή της εικαστικής του επαγρύπνησης, μεταφέρει και οδηγεί την δραστηριότητα του στους δρόμους της μικρογραφικής τέχνης. Μιας τέχνης που επιτρέπει τον κάθε εικαστικό να διαχειριστεί την προσωπική, σχεδιαστική του μήτρα και να τον προτρέψει να μιλήσει για την εικαστική του καταγωγή χωρίς να φλυαρεί.

Όπως αναφέρει η Αραμπατζή Άννα, Ιστορικός Τέχνης η τέχνη της μικρογραφίας, ως μία ακόμη εικαστική χειρονομία των μελών του Συλλόγου, καταγράφει και ανακινεί υπομνήσεις εννοιών που θα μπορούσαν να αποτελούν προπομποί συζητήσεων, απόψεων και καλλιτεχνικών ερεθισμάτων με μέσα την σχεδιαστική παραστατικότητα, το μορφοπλαστικό λεξιλόγιο, την απόδοση ουσιαστικότερων εικονιστικών στοιχείων με ρόλο πρωτεύοντα την προσωπική νόηση και αίσθηση του εικαστικού.

Οι μινιατούρες-έργα του ΣΚΕΤΒΕ πλάθουν εικονοκλαστικά στιγμιότυπα και διευρύνουν με συμβολικά και μη αποτυπώματα την θεματική πυκνότητα των μικρών τους διαστάσεων.

Ιχνηλατώντας αρχικά τις συνθέσεις-μινιατούρες, ενεργοποιείται σταδιακά μία ανάγνωση των έργων όπου τα διακοσμητικά στοιχεία , τα πλαίσια λυρικότητας, ο λιτός εξπρεσιονισμός είναι τα διακριτά τους πλέον χαρακτηριστικά, καθώς επίσης η αφαιρετικότητα, ο ρεαλισμός και η πολυχρωμία αναγνωρίζονται στις φόρμες αυτών των μικρογραφιών.

Στην εικαστική αυτή περιήγηση στο κόσμο της μινιατούρας συμμετέχουν περισσότεροι από 70 καλλιτέχνες (νέοι καθώς και παλαιότεροι), μέλη του Συλλόγου με τουλάχιστον τέσσερα έργα ο καθένας τους που καλύπτουν τις τεχνικές της Ζωγραφικής, Χαρακτικής, Γλυπτικής και των κατασκευών.

Ερωτικά Ποιήματα, Καρλ Χάινριχ Μαρξ (Karl Heinrich Marx)

Τα Δυο Αστέρια

Πολύ μακριά
στα βάθη τ' ουρανού
Ζούνε δυο μικρά
χαριτωμένα άστρα
Που αιώνια απομακρύνονται
το ένα απ' τ' άλλο
Κι αιώνια προσπαθούνε
να πλησιάσουν.

Απλώνουν τα φτερά τους
τ' αραχνοΰφαντα
Για να 'ρθουνε το ένα
δίπλα στο άλλο
Αλλά και τα δυό τους
φεύγουν προς τα πίσω
κάθε φορά που πρόκειται
ν' αγγίξουν.

Τζένη, γνωρίζεις
Αυτά τ' αστέρια;
Ή θά πρέπει μήπως
να σου πω στ' αλήθεια
Ότι δε μας μοιάζουν-
Γιατί είμαστε πάντα μαζί.

Εκεί πέρα
στο άπειρο Σύμπαν
Μέσα από το πόλεμο
των φυσικών στοιχείων
Φτάνει στη καρδιά σου
το ρέμα της αγάπης μου,
Της ανυπομονησίας μου
και της θλίψης.


Σονέτα Για Τη Τζένη

Ι
Πάρε όλα, πάρε όλα τα τραγούδια μου
Που απλώνει ταπεινά ο έρωτας στα πόδια σου,
Όταν η πλούσια μελωδία της Λύρας μου,
Αφήνει την ψυχή ελεύθερα να λάμπει.

Ώ! Ας έβρισκε η ηχώ του τραγουδιού τη δύναμη
Να ξεγελάει την αγωνία με τρυφερές ωδές,
Με πάθος να γεμίζει τον χτύπο του σφιγμού
Έτσι που τέλεια η καρδιά σου να χτυπάει,

Τότε θα γίνω μάρτυρας από μακρυά
Του πώς η Νίκη σε φωτίζει πάλι,
Τότε θα πολεμήσω με άλλη δύναμη,
Κι η μουσική μου στο ψηλότερο σημείο θ' αγγίξει,

Ελεύθερος και μεταμορφωμένος
Θα παίξω τις χορδές του τραγουδιού μου,
Και με γλυκό παράπονο θ' αφήσω
Τη Λύρα μου να κλάψει.

Τελευταίο Σονέτο Για Τη Τζένη

Απόμεινε ακόμη ένα πράγμα να σου πώ
Για να σ' αποχαιρετήσω μικρό μου παιδί
Τώρα που το τραγούδι μου τελειώνει,
Είναι τα τελευταία κύματα των ασημένιων παλμών

Και της φουσκοθαλασσιάς όπου χαρίζει τη
Μουσική της, η ανάσα της Τζένης μου.
Σα χελιδόνι πάνω από γκρεμό
Πέφτει το σούρουπο στους καταρράκτες

Και στ' απέραντα δάση,
Οι ευκίνητες στιγμές της ζωής συνεχίζουν
Βιαστικά να κυλούν ώσπου πάλι να βρούνε
Σε σένα τα όρια της απόλυτης τελειότητας.

Θαρραλέα ντυμένες με χιτώνες φωτιάς
Που κυματίζουνε, περήφανες καρδιές εξυψωμένες
Και μεταμορφωμένες απ' το διάφανο φώς,
Ελεύθερες τώρα δεσπόζουν για πάντα,

Κι έτσι εγώ σταθερά θα μπορώ να πατήσω
Μέσα στο απέραντο διάστημα,
Νικώντας κάθε πόνο στη λάμψη του προσώπου σου
Τη στιγμή που τα όνειρα πάλι προβάλλουν
Σαν αστραπές γύρω απ' το Δένδρο της Ζωής.

Αποσπάσματα από το βιβλίο: ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ "ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ"
Εισαγωγή,μετάφραση: Ευγένιος Αρανίτσης
Εκδόσεις ΕΡΑΤΩ, 1982