Ένας χώρος στοχασμού και ευθύνης.
Η επιστημονική εμπειρία και ο δημόσιος λόγος συναντούν την παιδεία, την ψυχική υγεία και τα βιβλία, σε μια προσπάθεια να διατηρείται η σκέψη κριτική και παρούσα.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

19 Ιουν 2010

Απεβίωσε ο συγγραφέας Ζοζέ Σαραμάγκου

Ο κάτοχος Νομπέλ Λογοτεχνίας (1998) υπέκυψε τελικά στη λευχαιμία.

Πέθανε ο βραβευμένος με Νόμπελ πορτογάλος συγγραφέας Ζοζέ Σαραμάγκου σε ηλικία 87 ετών στο ισπανικό νησί Λανθαρότε στα Κανάρια Νησιά, ανακοινώθηκε από την οικογένειά του και τον εκδοτικό του οίκο Alfaguara.

Ο Ζοζέ Σαραμάγκου γεννήθηκε το 1922 στο χωριό Aζινιάγκα της Πορτογαλίας και ήταν το παιδί ακτήμονων χωρικών που αργότερα μετακόμισαν στη Λισαβόνα.

Εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 12 ετών για να εργαστεί ως κλειδαράς, επάγγελμα το οποίο άσκησε για δύο χρόνια.

Μετά το πρώτο του μυθιστόρημα «Γη της Αμαρτίας» που δημοσιεύθηκε το 1947, πέρασαν 19 χρόνια μέχρι να εκδώσει το δεύτερο βιβλίο του μία ποιητική ανθολογία με τίτλο «Os Poemas Possiveis». Εντωμεταξύ εργάστηκε ως διοικητικός υπάλληλος, ως υπάλληλος σε εκδοτικούς οίκους και συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες.

Γράφτηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1969, ενώ τον Απρίλιο του 1974 πήρε μέρος στην «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» που οδήγησε στην πτώση της χούντας του Σαλαζάρ.

Το δεύτερο μυθιστόρημά του «Εγχειρίδιο Ζωγραφικής και Καλλιγραφίας» δημοσιεύθηκε το 1977, όμως έγινε γνωστός το 1982, σε ηλικία 60 ετών, με το βιβλίο του «Το χρονικό του μοναστηριού», ένα ερωτικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται τον 18ο αιώνα.

Το 1992 ξέσπασε σκάνδαλο στην Πορτογαλία με την έκδοση του βιβλίου «Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον», όπου περιγράφει τον Χριστό να χάνει την παρθενιά του από τη Μαρία Μαγδαληνή και χρησιμοποιεί το Θεό για να εξασφαλίσει την παγκόσμια κυριαρχία. Το βιβλίο δέχθηκε τα πυρά της πορτογαλική εκκλησίας, ενώ η πορτογαλική κυβέρνηση απέρριψε την υποψηφιότητά του για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας, γεγονός που ώθησε τον συγγραφέα να κατηγορήσει την κυβέρνηση για λογοκρισία. Την επόμενη χρονιά ο Σαραμάγκου εγκατέλειψε τη χώρα του και από το 1993 ζούσε αυτοεξόριστος στο νησί Λανθαρότ στα ισπανικά Κανάρια Νησιά.

Το 1998 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ.

Το Νοέμβριο του 2009 εξέδωσε το τελευταίο του μυθιστόρημα «Κάιν», που εξιστορεί με ειρωνικό τρόπο τη βιβλική ιστορία της δολοφονίας του Άβελ από τον αδερφό του Κάιν, προκαλώντας και πάλι την Καθολική Εκκλησία. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου ο Σαραμάγκου είπε ότι η Βίβλος είναι «ένα εγχειρίδιο κακής ηθικής» και «ένας κατάλογος με ό,τι χειρότερο έχει η ανθρώπινη φύση».

Μέσα σε εξήντα χρόνια ο Σαραμάγκου εξέδωσε 30 έργα: μυθιστορήματα, ποιήματα, δοκίμια και θεατρικά έργα.

www.kathimerini.gr

Τι απέγιναν οι νότες; Ένα μουσικο - θεατρικό παραμύθι στο "Ιδιόμελο"

Την ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010, ώρα 19:00, στο ΙΔΙΟΜΕΛΟ, Ελευθερίου Βενιζέλου 17 και Βασιλέως Κωνσταντίνου γωνία, στο Μαρούσι, κοντά στον Ηλεκτρικό Σταθμό, η δασκάλα πιάνου ΜΑΡΙΕΤΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ θα παρουσιάσει, με τη συμμετοχή των μαθητών της, το μουσικο-θεατρικό παραμύθι "Τί απέγιναν οι νότες;"

Α΄μέρος:

"Μια φορά κι έναν καιρό τάξη και αρμονία βασίλευε στη χώρα του Πιάνου..Όλα πήγαιναν ρολόι! Τα πλήκτρα, άσπρα και μαύρα ζούσαν το ένα δίπλα στο άλλο σαν αδέλφια. Τα σφυράκια καθημερινά άγγιζαν ευγενικά τις χορδές και όταν συνέβαινε αυτό, εκείνες το έριχναν σε έναν τρελό χορό από τη χαρά τους! Τα Pedal, αφοσιωμένα μέλη της μουσικής αυτής κοινωνίας ήταν πάντα έτοιμα να συνεργαστούν με τον πιο έμπειρο αλλά και με τον πιο άπειρο πιανίστα! Αλλά προπαντός... όλοι οι ήχοι ήταν στη θέση τους! Τέλεια τακτοποιημένοι ο ένας δίπλα στον άλλο εργάζονταν όλοι μαζί για να φτιάξουν κάθε φορά την μία, την τέλεια μελωδία, αυτή που συγκινεί και την πιο σκληρή καρδιά...Αλλά μια μέρα...συνέβη κάτι τρομερό! Οι νότες μπερδεύτηκαν! Άλλες άφησαν τα πλήκτρα τους κι εγκαταστάθηκαν στα πλήκτρα των άλλων, άλλες έφυγαν τελείως από την Πιανοχώρα, άλλες.... και τότε χάος εμφανίστηκε στη θέση της προηγούμενης αρμονίας! Τι να έφταιξε άραγε; Για ποιο λογο οι νότες συμπεριφέρθηκαν με αυτόν τον τρόπο; Δυο μικρές μαθήτριες πιάνου,αδυνατώντας πια να συνεχίσουν το μάθημα τους μέσα σε αυτό το μπάχαλο, αναλαμβάνουν να ερευνήσουν το θέμα σε βάθος και το όνειρο αρχίζει..."
Σενάριο-διδασκαλία πιάνου: Μαριέτα Μαργαρίτη
Υποκριτική-Σκηνοθεσία: Αγγελική Βούλγαρη, Γιούλη Λεπιντζή, Αγγελική Βλασσοπούλου, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος
Κρουστά: Σίμος Λαντίδης

Β’ μέρος:

Μαθητές παρουσιάζουν δικές τους συνθέσεις και τραγουδούν.
Ακολουθεί συμμετοχή του συγκροτήματος ΒLOOM σε διασκευές και δικά τους τραγούδια.
http://bloom.re-x.gr/

2o Δημοτικό σχολείο Ακράτας

Μια «επίκαιρη» γιορτή λήξης

Με λόγο θεατρικό, Αριστοφανικό και Καλλικραθικό πραγματοποιήθηκε η γιορτή λήξης του 2ου δημοτικού σχολείου Ακράτας από στόμα παιδικό την Κυριακή το βράδυ στις 13 του Ιούνη. Την εκδήλωση προλόγισε η Δ/ντρια του σχολείου, κα Αναστασία Ευσταθίου, η οποία ευχαρίστησε τους εμπλεκόμενους στη μαθησιακή διαδικασία και τις τοπικές αρχές που στήριξαν τη μαθητική κοινότητα.

Στο τέλος της ανασκόπησης της διδακτικής χρονιάς επισήμανε τη θέληση του συλλόγου διδασκόντων να αποκτήσει το σχολείο την προσωνυμία ¨ΚΡΑΘΕΙΟΝ¨ στη θέση του απρόσωπου αριθμού -2ο Ακράτας-, «γιατί κάθε τοπική κοινωνία», όπως τόνισε, «έχει την ιστορία της και δεν πρέπει ποτέ να την ξεχνούν όσοι σχεδιάζουν το μέλλον της».

Στη συνέχεια, ο Καλλικράθης άνοιξε την αυλαία και σκόρπισε το γέλιο στους θεατές με μια σειρά από σατιρικούς χαρακτήρες όπως τον Μήτσανδρο, τον Καλλικράθη, το ΔυΝαΤό και τον Δανεισθένη, αλλά και τον Καλλικράτη, τον Αιγίοχο ήρωες που σχολίασαν με το δικό τους τρόπο τα γεγονότα που αφορούν στην τοπική μας ιστορία και στο μέλλον του τόπου από τους μαθητές της Δ΄.

Ακολούθησε η ΕΙΡΗΝΗ από την Ε΄ και Στ΄ με γλώσσα τσουχτερή και επίκαιρη, με πολύ μουσική και χορό και με τον Τρυγαίο να αλωνίζει στη γη και στον Όλυμπο και ησυχία να μη βρίσκει. Οι μικροί ηθοποιοί ξεπέρασαν τον εαυτό τους και με τον αυθορμητισμό που χαρακτηρίζει την ηλικία τους ενθουσίασαν το κοινό. Τα παιδιά πρωταγωνιστές έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους στη σκηνή, κατάθεσαν ψυχή και ταλέντο, τραγουδώντας, χορεύοντας, ερμηνεύοντας, παρασύροντας τους θεατές στην αριστοφανική ατμόσφαιρα.

Υπεύθυνοι για τη συγγραφή των κειμένων των θεατρικών οι δάσκαλοι - εμπνευστές: Πάνος Βασιλόπουλος για τον καυστικό Καλλικράθη, Χαρά Οικονόμου και Αγγελική Κατούφα για τον επίκαιρο όσο ποτέ Αριστοφάνη. Καιρό τώρα έγραφαν τα κείμενα (οι μαθητές της Ε΄ και Στ΄ δούλεψαν κωμωδίες και μετέφεραν σε θεατρικό λόγο το κείμενο της ΕΙΡΗΝΗΣ) έκαναν πρόβες, πειραματίζονταν με μάσκες και θεατρικά αντικείμενα, διάλεγαν τη μουσική, έστηναν τα θεατρικά δρώμενα μεταφέροντας φύση, σκέψη και χωροχρόνο ακρατινής γης στη σκηνή.

Οι δράσεις αυτές ήρθαν να συμπληρώσουν τη φετινή πολιτιστική παραγωγή αφού οι τάξεις Β΄ και Γ΄ ένα περίπου μήνα πριν, δραματοποίησαν και παρουσίασαν σε ειδική εκδήλωση το παραμύθι ¨Αγάπιος το όνομά του¨ με εμψυχώτριες τις δασκάλες Γκούμα Γεωργία και Σπυροπούλου Λίνα, παρουσία της συγγραφέα του παραμυθιού κας Άννας Πολυβ. Δενδρινού. Η Α΄ τάξη τέλος, παρουσίασε στη γιορτή λήξης του 2ου Νηπιαγωγείου ένα ιδιαίτερα χαρούμενο μουσικοχορευτικό δρώμενο, τον ¨Πρίγκιπα Λεμόνη¨ του Σακελλάρη, υπό την καθοδήγηση της δασκάλας Ζησιμάτου Γεωργίας. Ιδιαίτερα σημαντική σε όλες αυτές τις δράσεις ήταν η συμβολή της μουσικού Ιωάννα Κωστάκη.

Τις εκδηλώσεις τίμησαν με την παρουσία τους εκτός από τους γονείς και τους μαθητές του σχολείου μας, η Ακρατινή κοινωνία: ο Δήμαρχος και εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθώς και Φορέων και Συλλόγων της περιοχής, οι διευθυντές σχολείων, οι διευθυντές τοπικών εφημερίδων, καθώς και φίλοι από το Αίγιο.

Η εκδήλωση έκλεισε με αποχαιρετισμούς της Στ΄, της δασκάλας τους και του Συλλόγου γονέων από τον πρόεδρο Αλέξη Τόγια σε έντονα φορτισμένη συγκινησιακά ατμόσφαιρα.

Οι δάσκαλοι του σχολείου τράβηξαν την αυλαία της βραδιάς τιμώντας με αναμνηστική πλακέτα τον Λάμπη Νικολάου, πρώην Δ/ντή του σχολείου.

Μια γιορτή λήξης διαφορετική, μια προσφορά στον πολιτισμό του τόπου, που, σίγουρα, θα τη θυμούνται όσοι βρέθηκαν εκεί!

Ο Σύλλογος Διδασκόντων του 2ου Δημ. σχ. Ακράτας

18 Ιουν 2010

Τζέιμς Πολ Μακάρτνεϊ / Sir James Paul McCartney (18 Ιουν. 1942- ...)



O Τζέιμς Πολ Μακάρτνεϊ - Sir James Paul McCartney (γεννημένος 18 Ιουνίου 1942) είναι άγγλος τραγουδιστής,στιχουργός, συνθέτης, ποιητής, ζωγράφος. Πρώην μέλος των Beatles και των Wings, σύμφωνα με το βιβλίο Guinnes, o McCartney είναι ο πιο επιτυχημένος τραγουδοποιός στην ιστορία της μουσικής.

Ο McCartney κέρδισε παγκόσμια φήμη ως μέλος των Beatles μαζί με τον John Lennon, George Harrison και Ringo Star.

Ο McCartney και ο Lennon είχαν από τις πιο επιτυχημένες συνεργασίες και έγραψαν μερικά από τα πιο δημοφιλή τραγούδια στην ιστορία της rock μουσικής.

Μετά την αναχώρηση από τους Beatles ο McCartney ξεκίνησε μια επιτυχημένη σόλο καριέρα και σχημάτισε τη Wings μπάντα με την πρώτη του γυναίκα,Linda Eastman και τον τραγουδιστή-τραγουδοποιό Danny Laine.

Ο McCartney είναι γραμμένος στο βιβλίο Guinness ως ο πιο επιτυχημένος μουσικός και συνθέτης στην μουσική ιστορία με 60 χρυσούς δίσκους και πωλήσεις ύψους 100 εκατομμυρίων στη Βρετανία.

Το BBC ανέφερε ότι το τραγούδι του Yesterday το έχουν τραγουδήσει πάνω από 2.200 καλλιτέχνες και σύμφωνα με το ίδιο δίκτυο έχει παιχτεί πάνω από 7.000.000 φορές στην αμερικάνικη τηλεόραση και ραδιόφωνο.

Το Mull of Kintyre ήταν το πρώτο single που πούλησε περισσότερους από 2.000.000 δίσκους στη Μ.Βρετανία, γεγονός που καθιστά τον McCartney ως τον πιο επιτυχημένο συνθέτη στη Μ.Βρετανία στην ιστορία των Chart.

Ο McCartney έχει ασχοληθεί τόσο με τη μουσική ταινιών όσο και με την κλασική και ηλεκτρονική, ενώ κυκλοφόρησε ένα μεγάλο κατάλογο τραγουδιών ως σόλο καλλιτέχνης και έχει λάβει μέρος σε έργα για την ενίσχυση των διεθνών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.
Τέλος, αξίζει ν΄ αναφερθεί οτι αποτελεί υπερασπιστής των δικαιωμάτων των ζώων και της μουσικής εκπαίδευσης και παράλληλα αποδεικνύει εμπράκτως την οικολογική του ευαισθησία συμμετέχοντας ενεργά σε εκστρατείες κατά του κυνηγιού της φώκιας και υπέρ των δικαιωμάτων των τριτοκοσμικών λαών.

«Ο έρωτας ζει και πέρα από τα 104», Εμμ. Κριαράς

Της Βίκυς Χαρισοπούλου

«Ερωτεύτηκα πολύ.
Έζησα όλη μου τη ζωή ερωτευμένος.
Με την κυριολεξία του όρου.
Με συγκίνηση», λέει ο καθηγητής Εμμ. Κριαράς
«Έρωτας είναι η επιδίωξη του ιδανικού. Σε όλες του τις εκφάνσεις. Ξεχωρίζω δύο: τον σαρκικό- πνευματικό έρωτα προς τη- τον σύντροφο και τον έρωτα προς την εργασία. Αυτό που λέμε φιλεργία. «Ο έρωτας είναι το αντίδοτο του θανάτου. Είναι ίσως η ίδια η ζωή. Μόνο όταν είσαι ερωτευμένος ζεις. Ειδάλλως είσαι... πέτρα...».

Όχι. Ο υπεραιωνόβιος πλέον (διάγει το 104ο έτος της ζωής του) ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, Εμμανουήλ Κριαράς, δεν νιώθει «πέτρα»...

«Κρατώ ακόμα ψήγματα έρωτα και προς τη μνήμη της γυναίκας μου και προς την εργασία. Ζω. Νιώθω. Εργάζομαι ακόμα, αλλά με δυσκολία. Δεν δίδει η ζωή χωρίς έρωτα- ευτυχία. Είμαστε τραγικές μορφές. Το γεγονός ότι έχουμε συνείδηση δεν νομίζω ότι είναι στοιχείο ουσιαστικής ευτυχίας. Ο άνθρωπος ζει πιο ευτυχισμένα όταν δεν έχει συνείδηση της τραγικότητας της ζωής του. Εγώ- δυστυχώς- την έχω. Επιθυμία μου είναι πλέον να μη ζήσω. Είναι βάρος πια η ζωή μου». Κουράζει η ζωή;
Κουράζει ίσως το περιβάλλον της ζωής. Ο χώρος και οι άνθρωποι στον οποίο και με τους οποίους είσαι καταδικασμένος να ζεις. Αυτό που τώρα λένε οικονομική ή κοινωνική κρίση. Η οικονομική κρίση συνάδει με την κοινωνική- αυτή που λέμε αξιών; Είναι προϊόν η μία της άλλης ή απλώς συνυπάρχουν με κοινή προέλευση, παράλληλη έκφραση και αδιέξοδο αποτέλεσμα;

Η κατάσταση είναι άσχημη από κάθε άποψη. Είναι πολύ πιο εντυπωσιακή βέβαια αυτή που λέμε οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της είναι τραγικές, αλλά- επιτρέψτε μου- είναι τραγικότερες οι επιπτώσεις της άλλης κρίσης, αυτής της λεγόμενης κοινωνικής. Αυτοκαταδιωκόμεθα άπαντες. Υπάρχει γενικώς μια ανισορροπία. Διάγει κρίση η πολιτική ζωή, διάγει κρίση η Παιδεία, η Δικαιοσύνη- έννοιες πρωταρχικές... Όσον αφορά το αμιγώς οικονομικό φαινόμενο, δεν είμαι ίσως αρμόδιος να δώσω λύσεις. Έζησα και το κραχ του ΄29 αλλά ήταν αλλιώς τότε... Τώρα είναι διαφορετικά. Συνδυάζεται με την παγκοσμιοποίηση. Το κοινωνικό λοιπόν πρόβλημα είναι προϊόν της ευημερίας. Προϋπάρχει λοιπόν της οικονομικής κρίσης. Αυτό που ζούμε τώρα θα προτιμούσα να μην το είχα προλάβει, να μην το είχα ζήσει».

Κρίση και έλλειψη παιδείας
Παλαιότερα υποστηρίζατε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι ο σοσιαλισμός. Εξακολουθεί να παραμένει όραμα και στόχος σας;

Εξακολουθώ να το πιστεύω. Η λύση θα έρθει- εγώ δεν θα το προλάβω, ούτε την ανόρθωση της παιδείας που θα πρέπει να προηγηθεί, θα προλάβω. Δεν μ΄ ενδιαφέρει πλέον η πολιτική με τον τρόπο που ασκείται. Η πολιτική μας ζωή οδηγείται σε συντηρητισμό κι αμφιβάλλω αν θα μπορέσει σύντομα να ανακάμψει. Είναι η κρίση σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας. Δεν τιμώνται πλέον οι αξίες. Βιώνουμε την έσχατη πλέον ανάγκη ανόρθωσης της παιδείας. Είναι όμως η υλιστική κατεύθυνση της παιδείας. Με την τεχνολογία τα ανθρωπιστικά γράμματα υποτιμούνται κι έτσι δημιουργείται μια ανισορροπία... Η αρχή είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ. Ένας λαός προάγεται όταν έχει προηγμένη παιδεία. Αν όμως οι ανάξιοι επιπλέουν σ΄ όλους τους τομείς και κυρίως σ΄ αυτούς της πολιτικής... Πρέπει να υπερνικήσουμε την τάση αυτή. Το αποτέλεσμα είναι η δυσπιστία όλων...

Ο υλισμός είναι που σκότωσε το όραμα. Κι ο υλισμός είναι που διδάσκεται από γονείς και δασκάλους. Όλα γίνονται με στόχο την εξασφάλιση παχυλού κέρδους.

«Ανυψώνει τον άνθρωπο ο έρωτας.
Ο πραγματικός, ο αληθινός έρωτας»

«Εξαγοράζονται πλέον εύκολα οι άνθρωποι...»

Η τρομοκρατία είναι μια μορφή δράσης και «λύσης»; Ο Εμμανουήλ Κριαράς διαφωνεί: «Δεν αποτελεί ευχάριστο φαινόμενο. Δεν ήταν ποτέ λύση η τρομοκρατία. Εκτός αν εννοείτε την τρομοκρατία των ισχυρών της Γης. Την τρομοκρατία του κεφαλαίου και του υλισμού. Όχι, με την άλλη- αυτήν τη μεμονωμένη των αγανακτισμένων παιδιών- φοβάμαι ότι η εκτροπή καραδοκεί. Δεν απέχει πολύ η όποια εκτροπή από τα έσχατα αυτά φαινόμενα απόλυτου συντηρητισμού στα οποία πολιτικά ασυνείδητα καταφεύγουν οι άμυαλοι απογοητευμένοι».

Τι να κάνουμε; Εκατό και πλέον χρόνια μετά (ο Β. Ι. Λένιν έθεσε το ερώτημα το 1902 στο ομότιτλο βιβλίο του);

Οι Σπαρτιάτες το έθεσαν λακωνικότερα όλων το 410 π.Χ. μετά τη ναυμαχία της Κυζίκου. «Έρρει τα κάλα, Μίνδαρος απεσύα, Πεινώντι τώνδρες, Απορίομες τι χρη δραν». (Καταστράφηκαν τα πλοία. Ο Μίνδαρος σκοτώθηκε. Οι άνδρες πεινούν. Απορούμε τι πρέπει να πράξουμε.) Να υπομένουμε. Μια λύση είναι εσείς να μιλάτε. Να λέτε πάντα αυτό που πιστεύετε... Και να πληροφορείτε σωστά. Μη δέχεσθε να γίνετε όργανα του οποιουδήποτε. Εξαγοράζονται πλέον εύκολα οι άνθρωποι... Πριν από λίγα χρόνια διάβαζα καθημερινά και μάλιστα εμβριθώς δυο, τρεις εφημερίδες. Τώρα πια με κουράζει αυτή η ελαφρότητα... Το μόνο ιδανικό που απέμεινε είναι ίσως ο Έρωτας. Υπό την έννοια της αέναης επιδίωξης του ιδανικού...

Ο έρωτας είναι

Η επιδίωξη του ιδανικού
Η ίδια η ζωή
Το αντίδοτο του θανάτου
Η φιλεργία
Η λύση- κυρίως- στα χρόνια της... χολέρας στα οποία ζούμε
Στιγμές ζωής

Η γέννηση.
Στον Πειραιά στις 29 Νοεμβρίου 1906

Η επιλογή για σπουδές φιλολογίας (1924)
Η συνάντηση με τη σύντροφο της ζωής του Αικατερίνη Στριφτού στα 1935
Η απόλυση από τη χούντα (1968)
Η απώλεια της συντρόφου (Μάιος 2000)

Τον ενοχλούν
Το ψεύδος
Η υποκρισία
Η επικράτηση της απάτης
Η «βασιλεία» του κέρδους
Η έλλειψη παιδείας

www.tanea.gr

Με κυνηγά η θάλασσα



Στίχοι: Ματ σε δύο υφέσεις
Μουσική: Ματ σε δύο υφέσεις
Πρώτη εκτέλεση: Ματ σε δύο υφέσεις

Με κυνηγά η θάλασσα που κάποτε αγαπούσα
μου θύμωσε που μια βραδιά με πέτρες την πονούσα

Με κυνηγούν τ' αστέρια που γκρεμίστηκαν για μένα
κι εγώ μια ευχή δεν έκανα και πήγανε χαμένα

Με κυνηγούνε τα πουλιά απ' το χειμώνα
εκείνα που τα φτερά τους έκοψα μονάχος μου να μη μείνω

Με κυνηγάει η βροχή κι όλο με μαστιγώνει
δικός της να 'μαι μου ζητά να 'χει να με μαλώνει

Και κρύφτηκα στα μάτια
αχ τα τρελά σου μάτια με χώρεσαν σε μια άκρη
Αγάπη μου μονάχα, μονάχα μην κλάψεις
ζεστό μη γίνω δάκρυ

17 Ιουν 2010

Στο σπίτι της ψυχής, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης



Μέσα στο Σπίτι της Ψυχής γυρίζουνε τα Πάθη -
ωραίες γυναίκες στα μεταξωτά
ντυμένες, και με σάπφειρους εις το κεφάλι.
Από την πόρτα του σπιτιού έως μέσα εις τα βάθη
ορίζουνε τες αίθουσες όλες. Στην πιο μεγάλη -
τες νύχτες που το αίμα των ζεστάθη -
χορεύουνε και πίνουνε με τα μαλλιά λυτά.

Έξω απ' τες αίθουσες χλωμές και κακοεντυμένες
με φορεσιές ενός παληού καιρού,
η Αρετές γυρίζουν και με πίκρα ακούνε
την εορτή που κάμνουνε η εταίρες μεθυσμένες.
Στων παραθύρων τα υαλιά τα πρόσωπα κολνούνε
και βλέπουν σιωπηλές, συλλογισμένες,
τα φώτα, τα διαμαντικά, και τ' άνθη του χορού.

Διαδρομή προς το σχολείο σε συρματόσκοινο...!

Διαδρομή προς το σχολείο: Παιδιά τρέχουν καθημερινά με 65 χλμ/ώρα

Σε ύψος περισσότερο από 400 μέτρα πάνω από τον ποταμό Rio Negro στην Κολομβία, η εννέα ετών Daisy Mora ετοιμάζεται να ρίξει τον εαυτό της πάνω από την άβυσσο.
Κρεμώντας τον εαυτό της σε ένα παλιό και σκουριασμένο σύστημα τροχαλίας πέφτει πάνω από το χείλος του γκρεμού με 65 χλμ/ώρα κατά μήκος ενός συρματόσκοινου στην απέναντι όχθη 800 μέτρα μακριά -ένας ίλιγγος- είναι το ταξίδι που έχει να κάνει κάθε μέρα για να πάει στο σχολείο.

Ανατριχιαστικό: χωρικοί κρέμονται στο συρματόσκοινο και γλιστρούν 800 μέτρα με 65 χλμ/ώρα για να φτάσουν στην κοντινότερη πόλη
Για μια χούφτα οικογένειες που ζουν στην περιοχή, 65 χλμ νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας Μπογκοτά, τα 12 ατσάλινα συρματόσκοινα που συνδέουν τη μία πλευρά της κοιλάδας με την άλλη είναι η μόνη πρόσβασή τους με τον έξω κόσμο.
Ο γερμανός εξερευνητής Alexander von Humboldt ήταν ο πρώτος δυτικός που είδε το ασυνήθιστο σύστημα από σχοινί το 1804.
Το παραδοσιακό ήταν από κάνναβη, αλλά τα ατσάλινα συρματόσκοινα εγκαταστάθηκαν με την έλευση της υλοτομίας στο τροπικό δάσος. Όταν αυτή έγινε παράνομη οι έποικοι στράφηκαν προς την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Σήμερα, τα συρματόσκοινα είναι ακόμα η μόνη διαθέσιμη μεταφορά σε εκείνους που ζουν στην περιοχή.

Για το σχολείο: Εννέα ετών η Daisy Mora κάνει το ταξίδι κάθε μέρα για να φτάσει μέχρι το σχολείο, με τον πέντε χρονών αδελφό της καβάλα σε ένα τσουβάλι
Οι αγρότες τα χρησιμοποιούν για τη μεταφορά εμπορευμάτων από και προς την πλησιέστερη πόλη και, για τα παιδιά, όπως η Daisy και ο πέντε ετών αδελφός της Jamid, είναι τρόπος για να φτάσουν στο σχολείο.
Ο Jamid είναι πολύ μικρός για να γλιστρήσει με ασφάλεια στο συρματόσκοινο μόνος του, έτσι πρέπει να τον μεταφέρει μαζί της σε ένα σάκο, ελέγχοντας την ταχύτητά τους με ένα ξύλινο δίχαλο.
Ο φωτογράφος και συγγραφέας Christoph Otto, ο οποίος τράβηξε αυτές τις καταπληκτικές φωτογραφίες, πέρασε ο ίδιος πάνω από την κοιλάδα σε ένα από τα συρματόσκοινα για να φωτογραφήσει άτομα να διασχίζουν αυτή την αξιοσημείωτη διαδρομή.

Ζιγκ Ζαγκ - Φύσηξε έρωτας



Στίχοι: Γιώργος Σαρρής
Μουσική: Γιώργος Σαρρής
Πρώτη εκτέλεση: Ζιγκ Ζαγκ

Και να 'μαι τώρα πάλι στο καράβι
γι' άλλο ταξίδι μα η ίδια θάλασσα μ' αρπάζει
κι απάνω που 'λεγα η φωτιά δεν ξαν' ανάβει
αν ναυαγήσω κι άλλη μια δε με πειράζει

Φύσηξε έρωτας βοριάς μέσα στα φύλλα της καρδιάς
κι όλα τ' αλλάζω και ζεϊμπέκικο χορεύω
φύσηξε έρωτας βοριάς απόψε πάω όπου με πας
και σε γυρεύω

Μαγέψαν την ψυχή μου οι σειρήνες
γι' άλλων ερώτων Συμπληγάδες τώρα πάω
ας πάρουνε ό,τι θέλουνε κι εκείνες
εγώ το ξέρω μόνο ζω όσο αγαπάω

Φύσηξε έρωτας βοριάς μέσα στα φύλλα της καρδιάς
κι όλα τ' αλλάζω και ζεϊμπέκικο χορεύω
φύσηξε έρωτας βοριάς απόψε πάω όπου με πας
και σε γυρεύω

16 Ιουν 2010

Διαδραστική καλοκαιρινή έκθεση 2010

Εγκαίνια έκθεσης
Τετάρτη 16 Ιουνίου 19:30

Διάρκεια έκθεσης :16/06 έως 18/06
Ώρες λειτουργίας έκθεσης:18:30-21:30


Παδικό εργαστήρι χειροτεχνίας εικαστικών αντικειμένων

Πνευματικό κέντρο Δήμου Βριλησσίων
Αίθουσα Νίκος Εγγονόπουλος
Πάρκο Μίκης Θεοδωράκης (πρώην ΤΥΠΕΤ)
Υπεύθυνη Εργαστηρίου: Ξανθή Ταβουλαρέα

Θανάσης Μαρκόπουκος, Μικρές ανάσες, Εκδόσεις Μελάνι

Υπέρ της ποιήσεως

Γράφει ο Θανάσης Γεωργιάδης συγγραφέας

Γενικός ο τίτλος, μα εγώ ουσιαστικά περιορίζομαι σε ένα ποιητικό βιβλίο, σχήματος μικρού, το οποίο από την προθήκη των βιβλιοπωλείων στέλνει απανωτούς ασπασμούς στους ενδεχόμενους και ενδιαφερόμενους αναγνώστες, με τα λόγια του αραδιασμένα σε στίχους ή μακρύτερες σειρές. Αναφέρομαι σ’ αυτό, επειδή όπως λέει ο Ευριπίδης, ό,τι καλόν φίλον αεί, πως οφείλουμε ν’ αγαπάμε καθετί όμορφο. Βλέπετε, χαλεποί οι καιροί για το βιβλίο και χαλεπότεροι για την πάντα αναγκαία ποίηση. Φιλήματα 29, λοιπόν στο εξώφυλλο, ποιήματα 35.

Τόσα μόνο. Και ο Θανάσης Μαρκόπουλος, πατήρ του βιβλίου, η επωνυμία του Μικρές ανάσες, όπως μικροί και οι άνθρωποι τους οποίους περιγράφει, ο ποιητής και συνάμα τεχνολόγος της ποίησης. Από την Πάτρα στην πατρίδα πεζοπορώ μαζί μ’ εκείνον, παρατηρώντας πατέρες που αποχωρούν μ’ ένα δισάκι στον ώμο, από το εμφύλιο χώμα ως τον ουρανό των πραγμάτων, τον χωμάτινο. Οσο για τη λεωφόρο ανοίξεως, την καθόλου εαρινή, την εν Βεροία, γεννά δικαίως την ειρωνεία του γράψαντος, όπως και άλλα πολλά, την αιώνια μητέρα δηλονότι τη γηρασμένη, που γέννησε τη Μέριλιν Μονρόε, τη Ρόζα Λούξεμπουργκ κ.ά. Πικρία για τον κόσμο αδιόρατη εκφράζει ο ποιητής, την έφοδο στον ουρανό, που κόβεται μονίμως στη μέση.

Η μοίρα του ανθρώπου είναι πάντοτε δυσοίωνη, κι αν δεν το καταλάβατε, φίλοι, μάθετέ το, μόνη παραμυθία στο βιοτικό ταξίδι μας είναι η ποίηση - είτε εκπεφρασμένη στο χαρτί με γράμματα, στον καμβά με χρώματα, στο μάρμαρο με όγκους σύμμετρους.

Ποίηση και καλαισθησία, όπως αυτήν που δημιουργεί ο συγκεκριμένος άνθρωπος, πάντοτε ζωντανός και ενεργών, πάντοτε ανερωτώμενος για το λίγο του κόσμου και το πολύ της τέχνης.

www.ethnos.gr

15 Ιουν 2010

Διόρθωση, אמיר אור [ΑΜΙΡ ΟΡ]



Για την αμαρτία να φθαρώ με τις λέξεις και να κάνω λάθος στο κάλεσμα της αγάπης˙
για να απομακρύνονται από τον εαυτό μου σαν τη σκιά από το σώμα, το πρόσωπο από την καρδιά˙
Για την αμαρτία του «τι θα πουν»˙ για την αυτοαπόρριψη˙ για την περηφάνια˙
για την αμαρτία να 'χω ακολουθήσει την κατάρα των επαίνων κάτω από τα φώτα της σκηνής˙
Για το αφτί μου που έπαψε πια ν' ακούει,
για τα λόγια που ψιθύρισε το στόμα μου όχι όμως κι η καρδιά μου˙
Για το αμάρτημα που διέπραξα ενάντια στο σώμα μου ανάλγητα το στήθος μου χτυπώντας με το ραβδί˙
γιατί αποκάλεσα Σα τα εμά˙
γιατί αμάρτησα ενώπιόν Σου από άγχος και μάταιο φόβο,
γιατί έθρεψα τη φλόγα της αμφιβολίας από τους κορμούς στο δάσος της αφθονίας˙
γιατί ήμουν νωθρός καθώς μεγάλωνα˙
γιατί έκλεισα την πόρτα μου κι ούτε άκουσα ούτε είδα ούτε άφησα την ευτυχία να με κυριεύσει
όταν ατένιζα την ύπαρξή Σου.

Ποίημα παρουσιασμένο στη Δ' Συνάντηση Ελλήνων και Ισραηλινών Συγγραφέων (Κφαρ Γκιλαντί, Μάρτιος 2007), μτφρ.: Αναστάσης Βιστωνίτης

Βαρύς όρκος,Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς ( William Butler Yeats )



Καθώς δεν κράτησες εκείνον τον βαρύ σου όρκο,
κάποιοι έγιναν φίλοι μου καλοί
ωστόσο, κάθε που κοιτάζω
το θάνατο κατάφατσα,
σαν ανεβαίνω την ψηλή σκάλα του ύπνου
ή σαν ανάβω πίνοντας κρασί,
το πρόσωπό σου συναντώ,
απρόσμενα.

Μετάφραση:Σπύρος Ηλιόπουλος

14 Ιουν 2010

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ!

Οι γονείς, ο δάσκαλος και οι μαθητές
της ΣΤ’2 τάξης του 2ου Δημ. Σχολ. Πεύκης
σας προσκαλούν στη θεατρική παράσταση
«Ο Αυλητής του Χάμελιν»
την Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010,
ώρα 21:00
στην Παιδική Χαρά του Αγίου Παντελεήμονος,
γωνία Υψηλάντου και Βενιζέλου
στην Πεύκη!

Rory Gallagher - I'll Admit You're Gone



I'll Admit You're Gone
Written By Rory Gallagher

I’LL ADMIT YOU’RE GONE
WHEN I THINK I’M ABLE
JUST LIKE IN THAT SONG
YOU TURNED ALL THE TABLES
NOW I KNOW I’M WRONG
LIFE IS HARD TO SHOULDER
I WON’T LAST TOO LONG
EACH DAY IS GETTING COLDER
FALLING CONSTANTLY
SHADOWS HAUNTING ME
MOVING SILENTLY, DAY BY DAY
WATCHING HOPEFULLY
WAITING ANXIOUSLY
THAT YOU MIGHT HEAR ME SOME DAY
THAT’S WHAT I PRAY, THAT’S ALL I PRAY
I’M GONNA BE OKAY, IT’S GONNA BE OKAY
LOOKING AHEAD NOTHING BUT BLUE DAYS
BUT SOMEHOW I KEEP HANGING ON
I SHOULD SPEND TIME LOOKING FOR NEW WAYS
‘COS BLUE DAYS HAVE TAKEN QUITE A TOLL
THE JOURNEY WE WERE ON
CAN’T BELIEVE IT’S OVER
I CAN FEEL THE STORM
BUT I CAN’T RUN FOR COVER
WHERE DO I BELONG
I JUST KEEP ON SEARCHING
I WANT TO SEE THE DAWN
OF THE DAY WHEN I STOP HURTING
FALLING CONSTANTLY
SHADOWS HAUNTING ME
MOVING SILENTLY, DAY BY DAY
WATCHING HOPEFULLY, WAITING ANXIOUSLY
THAT YOU MIGHT HEAR ME SOME DAY
THAT’S WHAT I PRAY, THAT’S ALL I PRAY
I’M GONNA BE OKAY, IT’S GONNA BE OKAY

Νικηφόρος Λύτρας (Πύργος Τήνου 1832 - Αθήνα 1904)



Ο Νικηφόρος Λύτρας ήρθε από την πατρίδα του, την Τήνο, στην Αθήνα σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, προκειμένου να σπουδάσει ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών. Δάσκαλοί του ήταν οι αδελφοί Φίλιππος (1810-1892) και Γεώργιος Μαργαρίτης (1814-1884), ο Ιταλός Rafaello Ceccoli, o μοναχός Αγαθάγγελος Τριανταφύλλου και ο Βαβαρός Ludwig Thiersch (1825-1909). Η φοίτηση του Λύτρα στο Σχολείο των Τεχνών τοποθετείται χρονικά στο διάστημα 1850-1856.

To μεγάλο ταλέντο του νεαρού Τήνιου εντυπωσίασε τόσο τους δασκάλους του, ώστε ο Thiersch τον επέλεξε ως βοηθό στην αγιογράφηση της Σωτείρας Λυκοδήμου, γνωστής και ως Ρώσικης Εκκλησίας, κατά το διάστημα 1853-1855.Μακέτα της Πλατυτέρας από αυτόν το ναό εξέθεσε το 1855 στην Παγκόσμια Έκθεση των Παρισίων. Το 1856, μετά της παραίτηση του Θειρσίου δίδαξε "στοιχειώδη γραφικήν" επί δύο χρόνια.

Το 1857 κέρδισε το Κοντοσταύλειο Βραβείο. Από το 1860 ώς το 1866 απεστάλη, αρχικά ως κρατικός υπότροφος και αργότερα με την συνδρομή του Βαρόνου Σίμωνος Σίνα, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Επιστρέφοντας στην Αθήνα διορίστηκε καθηγητής στο "Σχολείον των Τεχνών" στο οποίο δίδαξε μέχρι τον θάνατό του. Μαθητές του υπήρξαν οι Ιωάν. Αλταμούρας, Ν. Βώκος, Π. Λεμπέσης, Π. Πανταζής, Γ. Ροϊλός, Γ. Ιακωβίδης κ.α. Το 1873 επισκέφθηκε με τον αδελφικό του φίλο Νικόλαο Γύζη τη Μ. Ασία, υπακούοντας στο γενικότερο πνεύμα του οριενταλισμού που χαρακτήριζε την εποχή του.

Το 1876, πάλι με το Γύζη επισκέφθηκε το Μόναχο και αργότερα το Παρίσι. Το 1878 εξέθεσε 7 έργα στη διεθνή έκθεση της πόλης του φωτός και τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο.
Το 1879 ταξίδεψε στην Αίγυπτο για να ανανεώσει τη θεματολογία του . Το 1893 φιλοτέχνησε μεγάλες προσωπογραφίες του Όθωνος και της Αμαλίας με εθνικές ενδυμασίες.

Το 1900 βραβεύθηκε στη διεθνή έκθεση του Παρισιού. Στις 14 Ιουνίου 1904 πέθανε πιθανόν από δηλητηρίαση που προκάλεσαν οι αναθυμιάσεις των χρωμάτων.

Ο Νικηφόρος Λύτρας, κατά την εύστοχη έκφραση του Νικηφόρου Βρεττάκου, υπήρξε αναμφισβήτητα ο "πατριάρχης της ελληνικής ζωγραφικής". Δέσποσε στην αθηναϊκή κοινωνία ως ο κατεξοχήν ζωγράφος της μεγαλοαστικής τάξης κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.

Ο Λύτρας υπήρξε δημιουργός με σίγουρο ζωγραφικό ένστικτο, πολύ παραγωγικός. Έργα του εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη(75), στις συλλογές Κουτλίδη (44), Καλκάνη, Λεβέντη, Καλλιγά, Κατσίγρα, Περέζ, Πέρδιου, Αβέρωφ-Τοσίτσα κ.α.
Στο Δημοτικό Μουσείο του Μονάχου βρίσκεται επίσης λιθογραφία του που εικονίζει Έλληνα ιερέα.

8η Γιορτή Παραμυθιών Κέας 2010

«Μεταμορφώσεις»

«Μορφές που άλλαξαν σε σώματα καινούργια,
να τραγουδήσω μου ζητά η ψυχή.
Εσείς θεοί μου, της μεταμόρφωσης η αιτία, βοηθήστε με
και το τραγούδι πλέξτε αδιάκοπο, απ΄ την αρχή του κόσμου ως τις μέρες μου».
Ovidios Metamorphoses

Η Γιορτή Παραμυθιών, πιστή στο ραντεβού της όπως κάθε καλοκαίρι, σας καλωσορίζει στην Κέα (Τζιά), από τις 17 έως και τις 25 Ιουλίου 2010, στο όγδοο ταξίδι στη «Χώρα των μύθων και των παραμυθιών».

Φυσικό σκηνικό των εκδηλώσεων θα είναι αρχαία πλακόστρωτα μονοπάτια, παραλίες, αρχαιολογικοί χώροι με φόντο το δρυοδάσος, πλατείες, σοκάκια και γραφικά ξωκλήσια.

Το φετινό θέμα της Γιορτής είναι «Μεταμορφώσεις». Θα ακουστούν ιστορίες απ' όλο τον κόσμο, από Έλληνες και ξένους αφηγητές. Καθημερινά θα υπάρχουν αφηγήσεις και εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους, με ελεύθερη είσοδο.

Ενδεικτικά, αναφέρουμε ορισμένες από τις εκδηλώσεις:

Προεόρτια. Στις 10 Ιουλίου θα εγκαινιαστεί η έκθεση με τίτλο «Μεταμορφώσεις» στη γκαλερί «art s.a.» στο Βουρκάρι Κέας. Η έκθεση περιλαμβάνει δημιουργικές προτάσεις καλλιτεχνών, σχεδιαστών και άλλων δημιουργών. Στο χώρο της γκαλερί θα γίνει αφήγηση του μύθου της «Λήδας και του Κύκνου». Την Κυριακή 11 Ιουλίου το πρωί, θα πραγματοποιηθούν αφηγήσεις για παιδιά και δραστηριότητες με κατασκευές.

Σε πρώτη έκδοση. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών - Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών στην Επικοινωνία, την Εκπαίδευση και τα ΜΜΕ - με την υποστήριξη του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας, κάνει την εκκίνηση των εκδηλώσεων με την επίδειξη, σε πρώτη έκδοση, μιας ανοικτής ψηφιακής πλατφόρμας για την καταγραφή, παρουσίαση και συν-δημιουργία αφηγήσεων κάθε είδους και μορφής. Θα επακολουθήσει ένα βιωματικό εργαστήριο επινόησης ιστοριών για παιδιά και για όσους αγαπούν να φαντάζονται.

Εναρκτήρια εκδήλωση. Στην εναρκτήρια εκδήλωση της γιορτής θα περιλαμβάνονται αφηγήσεις ιστοριών που ξεχώρισαν ανάμεσα σε 22.000 ιστορίες και γράφτηκαν από παιδιά, για τον πανελλήνιο διαγωνισμό τον οποίο διοργάνωσε το περιοδικό Κids Fun. Παράλληλα, στο χώρο της εκδήλωσης, θα πραγματοποιηθεί έκθεση παιδικής ζωγραφικής με έργα που επιλέχθηκαν στο διαγωνισμό. Η εκδήλωση συνδιοργανώνεται με το Κids Fun.

Μαραθώνιος αφηγήσεων. Για πρώτη φορά στη Γιορτή Παραμυθιών θα πραγματοποιηθεί με τη συνεργασία του Συλλόγου Φίλων της Κέας, Μαραθώνιος αφηγήσεων στην παραλία του Οτζιά, με συμμετοχές αφηγητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η Κέα και η Κρήτη αγκαλιάζουν το Παραμύθι. Η Γιορτή Παραμυθιών φιλοξενεί τον Πολιτιστικό φορέα «Φίλοι του Αμαρίου» (Friends of Amari, Culture-Connection-Creativity). Σε ειδική εκδήλωση θα παρουσιαστούν οι δράσεις και τα εργαστήρια αφηγηματικής τέχνης τα οποία υλοποιούνται στο Αμάρι της Κρήτης.

Ορίζοντες, Μαθητευόμενοι Αφηγητές θα έχουν την ευκαιρία να μοιραστούν τις ιστορίες τους, συνοδευόμενοι από τις μουσικές του Παύλου Φασιανού και τις εικαστικές παρεμβάσεις του Αλέκου Φασιανού.

Αρχαία Καρθαία - Στο «Διάζωμα» του Θεάτρου. Μια μεγάλη στιγμή για τη Γιορτή Παραμυθιών αλλά και για την Κέα, θα είναι η εκδήλωση που θα γίνει στην Καρθαία για την ανάδειξη του Αρχαίου Θεάτρου, σε συνεργασία με το σωματείο «Διάζωμα», παρουσία του προέδρου του, Σταύρου Μπένου, πρ. Υπ. Πολιτισμού. Στην εκδήλωση θα αφηγηθούν ιστορίες από τον τόπο τους ο Γιάννης Σιμωνίδης, ηθοποιός, πρεσβευτής ελληνικού πολιτισμού, ο Amir Mirzai, αφηγητής από το Ιράν, ο Said Dibaj, μουσικός από το Ιράν και ο Peter Chand, αφηγητής από την Ινδία. Η σύζευξη των τριών μεγάλων πολιτισμών, θα επιτευχθεί συμβολικά μέσω του αρχαίου θεάτρου της Καρθαίας.

Νορβηγία, η νύφη του Βορρά! Τα γιγαντόσωμα Τρολς που ζουν στα βουνά παρέα με τα μικρούτσικα Νίσεν, θα μοιράσουν τα μυστικά της μακρινής Νορβηγίας για μια μυθική ημέρα, αφιερωμένη στη νύφη του Βορρά! Οδηγοί στο ταξίδι αυτό θα είναι καλεσμένοι αφηγητές από τη Νορβηγία.

Τέλος καλό όλα μυθικά! Η εκδήλωση λήξης, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Σιμωνίδης ο Κείος», θα γίνει στη βρύση του Βενιαμίν, κάτω από τον αιωνόβιο πλάτανο. Αφηγήσεις, χορός, παραδοσιακή μουσική, μαγειρέματα και κρασί. Σας περιμένουμε για να τσουγκρίσουμε και να ευχηθούμε «και του χρόνου»!

Εκπαιδευτικά Εργαστήρια. Για τις ημέρες της Γιορτής, παράλληλα με τις εκδηλώσεις, έχουν προγραμματιστεί εκπαιδευτικά εργαστήρια για ενήλικες αλλά και διαδραστικές αφηγήσεις για παιδιά.

Η Αφίσα. Η αφίσα της 8ης Γιορτής Παραμυθιών βασίζεται στο έργο του Νίκου Χριστοφοράκη με θέμα «Η Λήδα και ο Κύκνος».

Ακόμη περισσότερα:
http://www.e-mythos.eu/gr/index.php?option=com_content&task=view&id=269&Itemid=72

13 Ιουν 2010

Return To Forever - sometime ago


Sometime Ago Lyrics

Sometime Ago I Had A Dream
it Was Happy It Was Lasting It Was Free

and Now In Life O Can't You See
how We Can Make That Dream Into Reality

o The Music It Was Playing
o The Firelight It Was Dancing
all The Children They Were Singing
all The People They Were Loving

sometime Ago I Had A Dream
it Was Happy It Was Lasting It Was Free

and Now In Life O Can't You See
how We Can Make That Dream Into Reality

o The Morning Sun It Was Soft And Cool
o The Evening Breeze It Was Warm And Gold
all Together Life Had Started To Unfold

sometime Ago

Συζήτηση με θέμα ''Η κρίση στην Ελλάδα και ο ρόλος της Ευρώπης'' με τους Etienne Balibar κ Κώστα Δουζίνα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο / Εκδ.Πατάκη

Το περιοδικό αληthεια, η εφημερίδα Εποχή, το περιοδικό Θέσεις και οι εκδόσεις Πατάκη

Διοργανώνουν τη Δευτέρα 14 Ιουνίου και ώρα 7 μμ.
συζήτηση με θέμα Η κρίση στην Ελλάδα και ο ρόλος της Ευρώπης

με εισηγητή τον Etienne Balibar ( Ετιέν Μπαλιμπάρ )

Θα ακολουθήσει στρογγυλή τράπεζα με ομιλητές τους :
Κώστα Δουζίνα,

Παύλο Κλαυδιανό, Γιάννη Μηλιό,

Βαγγέλη Μπιτσώρη και Βίκη Σκούμπη

Την συζήτηση συντονίζει ο Δημήτρις Βεργέτης

Πάντειο Πανεπιστήμιο (αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα). Θα υπάρχει παράλληλη μετάφραση

Πρόσκληση για την εκδήλωση της μουσικής και χορευτικής ομάδας του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. " Ο Περικλής"

Σας προσκαλούμε στη μουσικοχορευτική βραδιά, που διοργανώνει ο Σύλλογός μας στο Πνευματικό Κέντρο Βριλησσίων Κισσάβου 11, την Τρίτη 15 Ιουνίου 2010, ώρα 8:30μ.μ.

Ελάτε να απολαύσετε ζωντανή ελληνική μουσική & τραγούδι, παραδοσιακούς & λαϊκούς χορούς από τους εκπαιδευτικούς, μέλη του Συλλόγου μας.

Τη μουσική ομάδα του Συλλόγου μας πλαισιώνουν οι συνάδελφοι:

Kωνσταντακόπουλος Δημήτριος (Μπουζούκι), Αλεξόπουλος Δημήτριος (Κιθάρα), Μανίκας Κων/νος (Βιολί), Τσούκη Αλέκα (Πιάνο - κρουστά), Καραγιάννη Ελένη (Κρουστά), Τάτσιος Στέριος (Τραγούδι ), Βιτσικουνάκη Μαρία (Τραγούδι)

Συντονιστής εκ μέρους του Δ.Σ. ο συνάδελφος: Παπαβρόντος Βασίλης

Τη χορευτική ομάδα εκπροσωπούν οι συναδέλφισσες: Βλαχοπούλου Ευδοκία, Λιβανού Ευτυχία, Μούρκου Γιάννα, Παντελίδου Νίκη, Ποντικού Ράνια & Σούττη Κλημεντία,

Τους χορούς δίδαξαν οι: Παπακώστας Γιώργος & Κυριάκου Σωτήρης

Γιατί αντιστεκόμαστε
χορεύοντας και τραγουδώντας

Είσοδος Ελεύθερη