La Voce del Silenzio - Andrea Bocelli

Volevo stare un po' da solo
per pensare tu lo sai,
ed ho sentito nel silenzio
una voce dentro me
e tornan vive tante cose
che credevo morte ormai.....
e chi ho tanto amato

dal mare del silenzio
ritorna come un'onda
nei miei occhi, e quello che mi manca

nel mare del silenzio
mi manca sai molto di più

Ci sono cose in un silenzio
che non aspettavo mai
... vorrei una voce,

ed improvvisamente
ti accorgi che il silenzio
ha il volto delle cose che hai
perduto
ed io ti sento amore
ti sento nel mio cuore
stai riprendendo il posto che
tu non avevi perso mai
che non avevi perso mai
che non avevi perso mai.

volevo stare un po' da solo
per pensare tu lo sai

ma ci son cose in un silenzio
che non m'aspettavo mai
... vorrei una voce

ed improvvisamente
ti accorgi che il silenzio
ha il volto delle cose che hai
perduto
ed io ti sento amore
ti sento nel mio cuore
stai riprendendo il posto che
tu non avevi perso mai
tu non avevi perso mai
tu non avevi perso...
tu non avevi perso... mai.

Η ποίηση απούσα

Η ποίηση στην Ελλάδα ζει ακόμη; Αν κρίνουμε από την παρουσίαση των λογοτεχνικών βιβλίων στις εφημερίδες,θα λέγαμε ότι έχει εκμετρήσει τον βίον ή ότι πνέει τα λοίσθια.Και όμως, ποιητικά βιβλία εκδίδονται πλήθος,όχι λίγα από τα οποία είναι πιο ζωντανά από πολλά πεζογραφικά εξαμβλώματα που παρουσιάζονται και κρίνονται ως άξια να αναγνωστούν.

Η αιτία για αυτή την έξωση είναι αυτονόητη,δεν χρειάζεται να αναζητηθεί.Το φαινόμενο εμφανίζεται, βέβαια,και στην Ευρώπη (στην οποία ανήκουμε), όμως σε πολύ μικρότερη κλίμακα.Ενα παράδειγμα: σε θηριώδες (56 σελίδων) εορταστικό ένθετο βιβλίου μεγάλης εφημερίδας συνιστώνται,παρουσιαζόμενα ή διαφημιζόμενα, 542 βιβλία. Ανάμεσά τους δεν υπάρχει ούτε ένα ποιητικό: Μία ακόμη ελληνική πρωτιά.

ΤΟΥ ΝΑΣΟΥ ΒΑΓΕΝΑ Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

www.tovima.gr

Η Emma Shapplin στην Ελλάδα

Για δύο εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Θέατρο Λυκαβηττού, Θέατρο Γης
Είσοδος 35 - 65 ευρώ
13.09.2010 έως 14.09.2010
21.00

Ρομαντική, μυστηριώδης και φλογερή η Emma Shapplin συνδυάζει την ένταση και την συναισθηματική φόρτιση της όπερας με τον αισθησιασμό και την αμεσότητα της ποπ μουσικής. Μια φωνή που αποτελεί την πιο τρανταχτή απόδειξη ότι η μουσική δεν εντάσσεται σε κατηγορίες, δεν υπακούει σε κανόνες και κομφορμισμούς. Μετά την τεράστια επιτυχία του «Spente le stelle» αλλά και τις απίστευτες πωλήσεις του δίσκου «Carmine Meo» που έχει φτάσει στο ρεκόρ των 1.500.000 αντιτύπων, δηλώνει και πάλι έτοιμη να μας καταπλήξει. Το πρόσφατο δισκογραφικό εγχείρημα «Etterna» δεν παρουσιάζει τόσο μια ντίβα της όπερας ή ένα ποπ είδωλο, αλλά μια οραματίστρια καλλιτέχνιδα της οποίας η μουσική αναδύεται από τα βάθη της ψυχής της.

Στις συναυλίες της στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη θα παρουσιάσει και τραγούδια από το νέο της cd “Macadam Flower” γεμάτο υπέροχες μελωδίες, ερμηνευμένες μοναδικά από τα αιθέρια φωνητικά της Γαλλίδας τραγουδίστριας.

Η Emma Shapplin γεννήθηκε στο Παρίσι το 1974. Σαν παιδί δεν είχε δώσει κανένα δείγμα ότι θα ακολουθήσει καριέρα τραγουδίστριας. Ήταν τόσο ντροπαλή που «δεν άνοιγε καν το στόμα της, πόσο μάλλον για να τραγουδήσει». Όλα άλλαξαν, όταν σε ηλικία 11 χρόνων άκουσε το «Queen Of The Night» από τον Μαγικό Αυλό. Αυτή η πρώτη της επαφή με την όπερα ήταν για την μικρή Emma μια συγκλονιστική εμπειρία. Ήταν η στιγμή που αποφάσισε ότι αυτό που θέλει να κάνει είναι να τραγουδάει. «Αυτή η μουσική άγγιξε την ψυχή μου», εξομολογήθηκε χρόνια αργότερα.

Θέατρο Λυκαβηττού
Λόφος Λυκαβηττού, Αθήνα, Τηλ: +30-210-7227209

Θέατρο Γης
Νταμάρι Τριανδρίας, Τηλ: 2310 288 000, 2310 206 730

Πληροφορίες εισιτηρίων
Αθήνα:

€65 (Α ζώνη)
€55 (Β ζώνη)
€45 (Γ ζώνη)
€35 (Όρθιοι)

Προπώληση:
Στα καταστήματα Public και Fnac και τηλεφωνικά με πιστωτική στο 8011160000 ή ηλεκτρονικά στο www.i-ticket.gr

Πληροφορίες
Τ. 210 6465000

ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΛΑΘΟΣ, ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ; ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΓΓΕΛΗΣ

Μην κοιμηθείς ακόμα.
Μην κλείνεις τα μάτια σου τόσο νωρίς
κι από τον κόσμο σου
μιά ώρα αρχίτερα με σπρώχνεις.

Ξέρεις πόσες νύχτες ξόδεψα να σε περιμένω
κάτω από αυτό το ταβάνι
που απόψε και τους δυο μας σκεπάζει
και παράλογα μας κρύβει
από το φώς των αστεριών και το φεγγάρι;
Το φεγγάρι - που πολύ θα χαιρόταν να μ’ έβλεπε μαζί σου.
Σαν κουρασμένο μου φάνηκε την τελευταία φορά˙
χρόνια και χρόνια εκεί επάνω κρεμασμένο
να προσπαθεί μάταια να φωτίσει
τόση γκρεμισμένη ανθρωπότητα
με τέτοια δύστροπη ψυχή.

Ξέρεις πόσο αβάσταχτα γίνονται όλα εδώ μέσα
όταν λείπεις;
Τίποτα δεν είναι αγαπημένα ίδιο.
Τη δυσκολία να υπάρχω μόνος μου
με πράγματα πού άγγιξες
την ξέρεις;

Φαντάστηκες ποτέ
την απόλυτη μοναξιά των χεριών μου
όταν τραβούν τά παράθυρα
για να υποδεχτούν το σκοτάδι
και τη δύναμη που χρειάζεται
να ζεις με μια απώλεια;

Σκληρό που είναι
να ξυπνάς το πρωί και να ψάχνεις
μια παρουσία να ευχηθείς «καλημέρα».
Και να μη βιάζεσαι να γυρίσεις από τη δουλειά
γιατί δεν σου βρίσκεται κάποιος
να προσδοκεί την επιστροφή σου…

Ξέρεις
πού πηγαίνει ο Ἐρωτας όταν χάνεται;
Πίσω από ποιόν θάνατο
πάει και συντονίζεται
για την εφήμερη την φύση του
να κλάψει;
Μια αλήθεια που να μη σκοτώνει τη χαρά
που μου δίνει το καθαρόαιμο το ψέμα σου
- μήπως ξέρεις;

Μην κοιμηθείς ακόμα.
Μην κλείνεις τα μάτια σου τόσο νωρίς
κι από τα όνειρά σου
έξω πάλι με αφήσεις.
Μην κοιμηθείς ακόμα˙
και τη σιωπή σου ας τρέμω
έτσι όπως εμμένεις
να μη μου απαντάς…

Μην κάνεις τάχα πώς λυπάσαι.
Τη σπούδασα καλά την απογοήτευση.
Περήφανα σηκώνει το σταυρό σου
που ορθόδοξα επάνω του
θα πας να καρφωθείς.

Από την ποιητική συλλογή: Το αγαπημένο παιδί της Μοναξιάς, Εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης

Φίλιππος Μανδηλαράς, Δρακομανία, Εκδόσεις Πατάκη

Όλα ξεκινούν από τη φαντασία ενός νεαρού φιλόδοξου κόκκινου μυρμηγκιού το οποίο, στην πρώτη του περιπολία του στα σύνορα, βρίσκει ένα παράξενο αντικείμενο που μοιάζει με αυγό. Όταν σε λίγο το αντικείμενο ραγίζει και προβάλλει από μέσα κάτι γαμψό (νύχι; ράμφος;), ο τυφλοπόντικας που παρακολουθεί τις κινήσεις των μυρμηγκιών, είναι σίγουρος ότι βλέπει ένα τρομερό δράκο να γεννιέται στη γη.

Ο πανικός μεταδίδεται από τα μικρότερα στα μεγαλύτερα ζώα, μέχρι που το νέο φτάνει και στον Κίτρινο Βασιλιά, ο οποίος αμέσως κηρύσσει το βασίλειό του σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Τι θα γίνει όμως όταν το φαντασμένο μυρμήγκι ανακαλύψει ότι ο δράκος δεν υπήρξε ποτέ; Θα το πιστέψουν τα άλλα ζώα και οι άνθρωποι ή μήπως κάποιοι, εκμεταλλευόμενοι τη δρακομανία που επικρατεί, θα φροντίσουν να επωφεληθούν;

Μια αλληγορική φάρσα για παιδιά, που μιλάει για τις σχέσεις των ανθρώπων, την αλήθεια και το ψέμα, τα όρια της φαντασίας αλλά και την ανάγκη των ισχυρών να δημιουργούν φόβητρα προκειμένου να χειραγωγήσουν τους αδύναμους.

Αφιέρωμα στην Εντίθ Πιάφ

Μιά Ζωή σε Ροζ και Μαύρο
Θέατρο Λυκαβηττού
Είσοδος 28 - 48 ευρώ
15.09.2010

Πώς γεννήθηκαν τα τραγούδια «La vie en rose», «L’hymne à l’amour», «Milord» ή «Non, je ne regrette rien»? Πώς μεγάλωσε στην φτωχογειτονιά του Παρισιού- και στα μπαρ της Πιγκάλ? Πώς η Εντίθ Γκασιόν (Edith Gassion) έγινε το «Μικρό Σπουργίτι» και στην συνέχεια η «Εντίθ»? Πώς συνάντησε τον Μαρσέλ Σερντάν και έζησε μαζί του έναν μυθικό έρωτα? Τί της οφείλουν ο Ιβ Μοντάν, ο Σαρλ Αζναβούρ, ο Ζορζ Μουστακί και πολλοί άλλοι? Πώς κατανάλωσε την ζωή της δίνοντας παραστάσεις μέχρις εξαντλήσεως, σε πείσμα των γιατρών που της συνιστούσαν επίμονα να ξεκουραστεί?

Η πρωτότυπη μορφή της θεατροποιημένης αυτής μουσικής βιογραφίας, πλημμυρισμένης από τα αθάνατα τραγούδια της Πιάφ, αναπλάθει την ζωή της μ’ έναν τρόπο διασκεδαστικό και συγκινητικό συνάμα. Ο Ζακ Πεσίς -δημοσιογράφος, συγγραφέας και ιστορικός της μουσικής- μας ξαναθυμίζει με έναν ανάλαφρο τρόπο την καριέρα της Πιάφ, κάνοντας σταθμό στις ημερομηνίες-κλειδιά της ζωής της. Η συναρπαστική Ναταλί Λερμίτ με την υπέροχη φωνή της διανθίζει την διήγηση με τα αθάνατα τραγούδια της μεγάλης καλλιτέχνιδας, συνοδευόμενη από τον Ορελιάν Νοέλ στο ακορντεόν . Η πρωτοποριακή σκηνοθεσία της Ρουμπιά Ματινιόν υπογραμμίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ του αφηγητή, της τραγουδίστριας-ηθοποιού και του μουσικού, και προκαλεί την συμμετοχή του κοινού.

Θέατρο Λυκαβηττού
Λόφος Λυκαβηττού, Αθήνα, Τηλ: +30-210-7227209

Πληροφορίες εισιτηρίων
Τιμές εισιτηρίων:

€48 (Διακεκριμένη ζώνη)
€38 (Β ζώνη)
€28 (Γ ζώνη)


Προπώληση εισιτηρίων:

www.ticketservices.gr και 210-7234567

Στα Public

Εδέμ, Γιάννης Ποδιναράς

Γυρεύουμε ένα δέντρο
να κρυφτούμε.
Να λυθούν οι πλάνες
στο οξύ αγιάζι των ίσκιων.
Στο θρόισμα της σιγανής φωτιάς.
Στην αρμυρή ηδονή της θάλασσας.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008)

Ζωντανεύει την ιστορία των Ελλήνων της διασποράς

H ομογένεια δουλεύει πυρετωδώς ώστε το 2011 να είναι έτοιμο το 3.000 τ.μ. τριώροφο κτίριο, στους χώρους του οποίου θα καταγράφεται, μέσα από χιλιάδες εκθέματα, η περιπέτεια της μετανάστευσης


H ζωή εδώ είναι καλύτερη. Αν θες να δουλέψεις, μπορείς. Στην Ελλάδα ήταν δύσκολα. Δεν υπήρχαν δουλειές. Εδώ είναι καλύτερα». Η μαρτυρία αυτή θα μπορούσε να ανήκει στο σήμερα, αφού η οικονομική κρίση κάνει κάποιους να σκέφτονται να φύγουν για το εξωτερικό...

Πρόκειται όμως για την προσωπική ιστορία ενός Ελληνα που μετανάστευσε στην Αμερική τη δεκαετία του ’50 και μιλά για τους λόγους που τον έκαναν να αφήσει την πατρίδα του και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα.

Ιστορία την οποία μπορεί κανείς να δει στο πρώτο Μουσείο Ελληνισμού που από το 2011 θα ανοίξει τις πύλες του στην πόλη του Σικάγου, όπου βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές κοινότητες. Το 1983 μια παρέα Ελληνοαμερικανών από το Σικάγο, θέλοντας να διατηρήσει την ιστορία της ελληνικής ομογένειας ζωντανή, αποφάσισε να ιδρύσει ένα ελληνικό μουσείο.

Σε έναν μικρό χώρο, οι Ελληνες της διασποράς συγκέντρωναν προσωπικά τους αντικείμενα και με τον καιρό δημιουργήθηκε μια μεγάλη, σπάνια συλλογή, που σήμερα ξεπερνά τα 7.000 αντικείμενα και 10.000 βιβλία. Το μουσείο ονομάστηκε τότε «Ελληνικό μουσείο και πολιτιστικό κέντρο».

Το 2001 παίρνοντας μια χρηματοδότηση 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων από τον δήμο του Σικάγου το μουσείο μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο χώρο. Η ιδέα όμως των ομογενών ήταν να φτιάξουν ένα μεγαλύτερο μουσείο μέσα από το οποίο να αποτυπώνεται όλη η διαδρομή τους από την Ελλάδα έως την Αμερική, οι παραδόσεις, η ελληνική γλώσσα.

Σήμερα η ελληνική ομογένεια του Σικάγου δουλεύει πυρετωδώς ώστε το 2011 να είναι έτοιμο το Μουσείο Ελληνισμού, το οποίο θα στεγαστεί σε χώρο 3.000 τετραγωνικών μέτρων, σε τριώροφο κτίριο, για να «φιλοξενήσει» όλη την ιστορία της ομογένειας.

Δωρεές

Ενα μπαούλο που ταξίδεψε με το καράβι το 1920 από την Ελλάδα στην Αμερική. Ρούχα φτιαγμένα από την πρώτη Ελληνίδα που πήγε να ζήσει στο Σικάγο στα τέλη του 1800. Γράμματα της Ελένης Καζαντζάκη. Παλιά νομίσματα και αρχαία αντικείμενα που συγκεντρώθηκαν από δωρεές...

Το νέο μουσείο σχεδίασε ένας Ελληνας, ο Δημήτρης Σταυριανός, γνωστός αρχιτέκτονας στο Σικάγο. «Πρόκειται για ένα σύγχρονο κτίριο που ?αγκαλιάζει? το παρελθόν, ανταποκρίνεται στο παρόν και αναζητει ένα καινούργιο μέλλον», θα πει ο κ. Σταυριανός.

Για την ανέγερσή του απαιτούνται 15 εκατομμύρια δολάρια. «Εχουμε συγκεντρώσει 10 εκατομμύρια μέχρι στιγμής από δωρεές Ελλήνων -και όχι μόνο- απ’ όλο τον κόσμο και συνεχίζουμε τον αγώνα», μας λέει η διευθύντρια του γραφείου διοίκησης του μουσείου Τούλα Γεωργακοπούλου.

Στην είσοδό του θα υπάρχει μια σκάλα που θα ξεκινάει από την ανατολή και θα τελειώνει στη δύση. «Συμβολίζει μια γέφυρα μεταξύ των δύο χωρών. Οχι μόνο το ταξίδι από ανατολή προς δύση για καινούργιες ευκαιρίες, αλλά και δύση προς ανατολή, που συμβολίζει τις ρίζες μας και την επιστροφή μας πίσω...

ΟΙ ΧΩΡΟΙ

Με Κέντρο Παιδείας, γκαλερί και βιβλιοθήκη

«Στόχος μας είναι να πούμε την ιστορία στα παιδιά μας. Η 3η και η 4η γενιά πρέπει να μάθουν. Πρόκειται για ένα κομμάτι από τη δική τους ζωή», μας λέει η κ. Γεωργακοπούλου. Περισσότερες από 200 ιστορίες Ελλήνων ομογενών από κάθε γωνιά της Αμερικής έχουν καταγραφεί σε βίντεο. Οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα τραβώντας ένα ειδικό καρτελάκι να βλέπουν την κάθε μία ξεχωριστά. «Είναι το μοναδικό μουσείο που καταγράφει προσωπικές ιστορίες των ομογενών. Θα υπάρχει μάλιστα και στούντιο όπου θα μπορούν να έρχονται Ελληνες ομογενείς από άλλες πολιτείες και να ?γράφουν? επιτόπου τη δική τους ιστορία».

Σε άλλη πτέρυγα θα υπάρχει το Κέντρο Παιδείας. Εκεί, θα γίνονται μαθήματα ελληνικών, ενώ μαθητές θα μπορούν να παρακολουθούν προγράμματα για την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Τέσσερις γκαλερί θα καταγράφουν την ελληνική ιστορία. Αρχαία Ελλάδα, ελληνοαμερικανική ιστορία, ενώ στις άλλες δύο γκαλερί θα φιλοξενούνται διάφορες εκθέσεις. Μία από τις πρώτες εκθέσεις θα αφορά στη μυθολογία και θα έχει τίτλο: «Θεοί, μύθοι και θνητοί» και η δεύτερη τιτλοφορείται ως: «Ομηρος, χιπ χοπ και η τέχνη τού να λες ιστορίες». Η βιβλιοθήκη του μουσείου, με περισσότερους από 10.000 τίτλους βιβλίων, θα προσφέρεται για επισκέψεις φοιτητών από πανεπιστήμια. Τα περισσότερα από τα βιβλία είναι γραμμένα στα ελληνικά κι έχουν σχέση με την Ελλάδα, αλλά υπάρχουν και ξενόγλωσσα βιβλία.

Το κατάστημα του μουσείου θα περιλαμβάνει εκτεταμένη συλλογή βιβλίων, κοσμήματα και αξεσουάρ, καθώς και παιχνίδια, όλα χειροποίητα από Ελληνες καλλιτέχνες της διασποράς παγκοσμίως, αλλά και από την Ελλάδα. «Το μουσείο θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα πανεπιστήμια για έρευνες, αφού όλη η ιστορία της ελληνικής διασποράς, και όχι μόνο, θα βρίσκεται συγκεντρωμένη εδώ», θα μας πει η κ. Τούλα Γεωργακοπούλου.

Μακέτες που παρουσιάζουν τη διαρρύθμιση του Μουσείου Ελληνισμού. Στην αριστερή, η σκάλα που θα ξεκινάει από την ανατολή και θα τελειώνει στη δύση, συμβολίζοντας τη γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.

ΜΑΤΙΝΑ ΔΕΜΕΛΗ

www.ethnos.gr

Μάρτιαι Ειδοί, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
να τες ακολουθείς. Και όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σα βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ' ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις ν' αναβάλεις
κάθε ομιλίαν ή δουλειά· μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
κ' η Σύγκλητος αυτή, κ' ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς ( Δες την φωτεινή πλευρά της ζωής )

Η μουσική ακονίζει τον εγκέφαλο

Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου προκαλεί αλλαγές στον εγκέφαλο οδηγώντας βαθμηδόν σε μια σειρά οφέλη όπως η μεγαλύτερη δυνατότητα μάθησης και η καλύτερη κατανόηση της γλώσσας, σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο, το οποίο δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Νature Reviews Νeuroscience». Το άρθρο αναφέρεται σε σειρά μελετών από τις οποίες προέκυψε ότι οι εγκεφαλικές συνδέσεις οι οποίες δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της μουσικής εκπαίδευσης παίζουν ενισχυτικό ρόλο σε άλλες μορφές επικοινωνίας, όπως η ομιλία, η ανάγνωση αλλά και η κατανόηση-πρόσληψη ξένων γλωσσών.

« Κατά τρόπο αντίστοιχο με τη σωματική άσκηση και τα ευεργετικά αποτελέσματά της στον οργανισμό, η μουσική ασκεί τον εγκέφαλο και τον κρατά σε φόρμα » λένε οι ερευνητές Νina Κraus και Βharath Chandrasekeran του Πανεπιστημίου Νorthwestern στο Ιλινόι των ΗΠΑ και προσθέτουν ότι «θα πρέπει να επανεξετασθεί ο ρόλος της μουσικής στην προσωπική ανάπτυξη των παιδιών» και ότι «τα σχολεία θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθειες ενσωμάτωσης της μουσικής εκπαίδευσης στο πρόγραμμά τους».

Τα βασικά ευρήματα που παρουσιάζονται στο άρθρο και τα οποία οδηγούν τους επιστήμονες να κάνουν αυτού τους είδους τις συστάσεις είναι πολλά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μια μελέτη, η οποία κατέδειξε ότι όταν οι πιανίστες ακούνε μουσική εμφανίζουν ενισχυμένη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την αντίληψη των ήχων, σε σχέση με μη μουσικούς. Επίσης οι περιοχές του εγκεφάλου των μουσικών που σχετίζονται με το παίξιμο των οργάνων είναι διευρυμένες. Ετσι εκτείνονται και σε περιοχές που σχετίζονται με κινητικές και ακουστικές ικανότητες, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που αγγίζουν και τις περιοχές οι οποίες αφορούν την κατανόηση της ομιλίας.

Τα ευρήματα αυτά δεν είναι περίεργα: η μουσική και η ομιλία έχουν πολλά κοινά. Παραδείγματος χάριν αξιοποιούν τον τόνο και τη χρονικότητα προκειμένου να καταστήσουν σαφές ένα νόημα, ενώ και οι δύο απαιτούν ενεργοποίηση της μνήμης και της προσοχής, λένε οι ερευνητές. Περισσότερες από μία μελέτες έχουν δείξει ότι οι εγκέφαλοι των παιδιών που μαθαίνουν μουσική εμφανίζουν μεγαλύτερη νευρωνική δραστηριότητα ως ανταπόκριση σε αλλαγές του τόνου κατά την ομιλία σε σχέση με άμουσα παιδιά. Ετσι τα παιδιά που μαθαίνουν μουσική εμφανίζουν και ενισχυμένες γλωσσικές ικανότητες: είναι σε θέση να εντοπίσουν συναισθηματικές διαβαθμίσεις στην ομιλία καθώς επίσης και να αντιληφθούν καλύτερα αν μια πρόταση είναι καταφατική ή ερωτηματική. Τέλος τα παιδιά που μαθαίνουν μουσική είναι ικανότερα να αντιλαμβάνονται το νόημα της ομιλίας μέσα σε ένα θορυβώδες περιβάλλον, ενώ αποδεικνύονται και καλύτεροι μαθητές ξένων γλωσσών.

Με άλλα λόγια, το συμπέρασμα των επιστημόνων είναι ότι τα οφέλη της μουσικής εκπαίδευσης δεν σταματούν μόνο στην ίδια τη μουσική αλλά ενισχύουν την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών.

http://3feeet.blogspot.com

Φερνάντο Πεσσόα ,Το Βιβλίο της Ανησυχίας, επιλογή κειμένων, εκδ. Αλεξάνδρεια

Το Βιβλίο της Ανησυχίας είναι το κορυφαίο έργο του Πορτογάλου συγγραφέα Φερνάντο Πεσσόα (1888-1935).

Δημοσιεύτηκε πολλά χρόνια μετά το θάνατό του και η πρώτη πλήρης μορφή μόλις το 1982. Στη διάρκεια της ζωής του εκδόθηκε μόνο ένα βιβλίο, Το μήνυμα, μια μορφή πατριωτικής ποίησης μυστικιστικού χαρακτήρα.

Ο Πεσσόα χρησιμοποίησε πολλούς ετερώνυμους. Η πρωτοτυπία του είναι ότι κάθε ετερώνυμος εμφανίζεται σαν μια ολοκληρωμένη συγγραφική προσωπικότητα με συγκεκριμένο ύφος και στυλ γραφής.

Ο ήρωας του Βιβλίου της Ανησυχίας και φερόμενος ως συγγραφέας του, ο Μπερνάντο Σουάρες, που βιοπορίζεται ως βοηθός λογιστή, θεωρείται ως ημι-ετερώνυμος γιατί προσεγγίζει πολύ τον ίδιο τον Πεσσόα.

Οι εκδόσεις Αλεξάνδρεια δίνουν μια επιλογή κειμένων από το Βιβλίο της Ανησυχίας σε μετάφραση Άννυ Σπυράκου. Η επιλογή των κειμένων ακολουθεί μια λογική ανάπτυξης των σκέψεων του συγγραφέα και η συνέχεια κάποιων κεφαλαίων είναι προφανής. Ο Αναγνώστης αποκτά μια συγκεντρωμένη εικόνα των προβληματισμών του συγγραφέα και των πεδίων της συγγραφικής του αναζήτησης. Εσωτερικός μονόλογος, δοκιμιακή γραφή, ημερολογιακή γραφή, πεζό ποίημα, απουσία πραγματικού κεντρικού θέματος, ό,τι με λίγα λόγια χαρακτήριζε το ρεύμα του μοντερνισμού στην εποχή του εμπεριέχονται στο Βιβλίο της Ανησυχίας. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει τον εαυτό του, ως ολοκληρωμένου δέκτη του νοήματος της εποχής του και στοχάζεται σε βάθος ως τα άκρα της ίδιας του της ύπαρξης, αποκαλύπτοντάς μας πλευρές οικείες ή ανοίκειες.

Το έργο του κρατά τη μαγεία της εποχής με τον τρόπο που την αποδίδει. Τα ταξίδια που αρνήθηκε ο συγγραφέας στον εαυτό του χάρη του μεγάλου ταξιδιού του στα ενδότερα της ύπαρξης ή του ανοίγματος του μικρού, του καθημερινού βιώματος σε όλη του τη λεπτομέρεια, οδηγούν το αναγνώστη στο δικό του ταξίδι διεύρυνσης, εστίασης, αποκάλυψης.

Ο ετεροχρονισμός της εμφάνισης αυτού του σημαντικού έργου αναμένεται να έχει επιδράσεις απ' ευθείας σε νεώτερους συγγραφείς, απ' ότι τα έργα διάσημων συγχρόνων του, όπως ο Τζόις, που έφτασαν ως τις μέρες μας μέσα από το φίλτρο των παλιότερων γενιών.

Απλή επιδίωξη ή προφητικός ο λόγος του Μπερνάντο Σουάρες στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου;
"Μια μέρα ίσως καταλάβουν πως εκπλήρωσα, όπως κανένας άλλος, το εγγενές μου καθήκον να ερμηνεύσω ένα κομμάτι του αιώνα μας…"


Δημήτρης Παλάζης

www.critique.gr

Οι θανατεροί καρποί της μειονεξίας, Χρήστος Γιανναράς

«Κλασική Ελλάδα: Εκεί γεννήθηκε ο δυτικός πολιτισμός». Αυτή η φράση διαφήμιζε, για κάποιες μέρες, τον δεύτερο τόμο μιας «Ελληνικής Ιστορίας». Αλλά το κυρίως διαφημιζόμενο ήταν ο ελλαδικός επαρχιωτισμός. Με τη συνεπόμενη (συμπλεγματική) διαστρέβλωση της Ιστορίας.

Για τη λογική του διαφημιστικού συνθήματος η κυρίως αξία και σπουδαιότητα της Κλασικής Ελλάδας είναι ότι «γέννησε» τον δυτικό πολιτισμό. Που σημαίνει: αυτό που μας γυαλίζει, στους επιγόνους, (χάντρες και καθρεφτάκια) το κάνουμε κριτήριο για την αποτίμηση του ιστορικού παρελθόντος, αλλά και για τη συγκριτική αξιολόγηση των πολιτισμών. Θα άξιζε τον κόπο να ξέραμε, τι γνώσεις έχει για την Κλασική Ελλάδα ο «ευρηματικός» διαφημιστής που σκαρφίστηκε το συγκεκριμένο σύνθημα. Τι βιβλία διάβασε, τι πληροφορίες έχει για τις απόπειρες πρόσληψης της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς από τη βαρβαρική τότε Δύση, στον σκοτεινό της Μεσαίωνα. Να μας εξηγούσε ο διαφημιστής, τι θεωρεί πανανθρώπινα σημαντικό από τη δυτική κατανόηση και αξιοποίηση της Κλασικής Ελλάδας.

Το πιθανότερο που μπορεί να συνέβη: Ο ευρηματικός διαφημιστής να είναι εν πολλοίς και με καύχηση ανιστόρητος. Να διέβλεψε όμως οξυδερκέστατα ότι η μεγάλη μάζα του ελλαδικού πληθυσμού σήμερα αποκλείεται να ενδιαφερθεί (δεν δίνει δεκάρα) για το τι κατορθώθηκε στην Κλασική Ελλάδα. Και μοναδική δυνατότητα να προκληθεί περιέργεια και να αγοραστεί ο τόμος, θα ήταν να συνδέσει η διαφήμιση κάπως, στο υποσυνείδητο του αποχαυνωμένου ελλαδίτη καταναλωτή, τους «προγόνους» του με την πρώτη ιδέα για μια πόρσε-καγιέν ή για ένα άι-παντ.

Βέβαια, το παραμύθι ότι «εμείς δώσαμε τα φώτα στους Ευρωπαίους», δεν είναι τωρινό. Το πιστεύουν ακράδαντα, εκατόν ογδόντα χρόνια τώρα, οι ενιακόσιοι ενενήντα εννέα στους χίλιους Ελλαδίτες – από τότε που η θεωρία του Κοραή για τη «μετακένωση» έγινε επίσημη και κυρίαρχη κρατική ιδεολογία στο απελευθερωμένο κομμάτι του Ελληνισμού. Ο Κοραϊσμός παγίωσε στους άλλοτε Ελληνες την ανήκεστη μειονεξία του βαλκάνιου Ελλαδίτη επαρχιώτη: Κέντρο της Ιστορίας και του πολιτισμού είναι η Δύση, πρωτεύουσες των «φώτων» το Παρίσι, η Λόντρα, το Βερολίνο, η Βιέννη, η Χαϊδελβέργη, το Μόναχο, σήμερα και κάποια μεγάλα πανεπιστημιακά και τεχνολογικά κέντρα στις ΗΠΑ.

Μέσα σε αυτόν τον εκθαμβωτικό κόσμο «των πεφωτισμένων και λελαμπρυσμένων της Εσπερίας εθνών» η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι παρά μόνο μια καθυστερημένη επαρχία, «ψωροκώσταινα» στον αυτεξευτελισμό της μειονεξίας της. Δικό της δεν έχει τίποτα που να αξίζει, το μόνο που έχει αξία είναι ό,τι παράγεται στη Δύση – γενιές ολόκληρες Ελλαδιτών έμαθαν να εκτιμούν μόνο ό,τι ήταν «εφάμιλλον των ευρωπαϊκών». Ακόμα και τη γλώσσα των άλλοτε Ελλήνων πάψαμε να τη διδάσκουμε στα σχολειά, και στο ερώτημα: γιατί ο Παρθενώνας είναι σπουδαιότερο έργο Τέχνης από τον Πύργο του Αϊφελ, ούτε ένας στους χίλιους Ελλαδίτες δεν έχει απάντηση. Γιατί να μας ενδιαφέρει η Κλασική Ελλάδα; Ο,τι είχε να προσφέρει, το αξιοποίησε η Δύση, στη Δύση πρέπει να προλάβουμε να μοιάσουμε «να κόψουμε δρόμο» για να μετάσχουμε στα ηδονικά αγαθά της.

Εκατόν ογδόντα χρόνια παλεύουμε να γίνουμε «Ευρωπαίοι» και τελικά ούτε Ευρωπαίοι είμαστε ούτε πια Ελληνες, αλλά ένα μπάσταρδο είδος τεταρτοκοσμικής υπανάπτυξης. Θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί αλλιώς τα πράγματα; Ναι, αν είχε έγκαιρα πολεμηθεί η μειονεξία. Οχι με ρητορικές υπεραναπληρώσεις και εθνικιστικά φούμαρα, αλλά με τις αυτονόητες πρακτικές που πρόλαβε να εφαρμόσει (όσο πρόλαβε) ο εκτός ελλαδικού κράτους Ελληνισμός: ο αιγυπτιώτης, ο μικρασιατικός, ο κωνσταντινουπολίτικος, της Οδησσού, της Τραπεζούντας. Ελληνες στη γλώσσα, στην εκπληκτική τους παιδεία και στην ιστορική τους συνείδηση, με ταυτόχρονη οργανική πρόσληψη του επικαιρικού πολιτισμού της Δύσης και κοσμοπολίτικη άνεση. Φορούσαν το φράκο ή τη μακριά τουαλέτα στον εξωελλαδικό Ελληνισμό και ήταν άρχοντες, τα φορούσαν οι Ελλαδίτες και ήταν καραγκιόζηδες. Τη διαφορά την κάνει η ταυτότητα: Οταν είσαι κάποιος, πατάς στέρεα σε ιστορική συνείδηση και έμπρακτη μετοχή σε παράδοση πολιτισμού, προσλαμβάνεις ό,τι θέλεις και το κάνεις υπηρετικό των αναγκών σου. Δεν υποτάσσεις τις ανάγκες σου στο πρόσλημμα για να φανείς τάχα πρωτευουσιάνος και εσύ, ο κωμικός μίμος του φανταχτερού που σε θαμπώνει.

Σήμερα πια δεν έχει κανένα νόημα να εξηγήσεις στον επινοητικό διαφημιστή ότι η μεταρωμαϊκή Δύση, που κυριαρχεί πολιτιστικά (και όχι μόνο) σε ολόκληρο τον πλανήτη, γεννήθηκε στους σκοτεινούς μεσαιωνικούς δρυμούς και όχι στην Κλασική Ελλάδα. Στα μέσα του 12ου αιώνα άρχισε να πρωτοσυλλαβίζει σε λατινική μετάφραση (από τα αραβικά) τον Αριστοτέλη αναποδογυρίζοντας τους όρους κατανόησής του. Την ταύτιση του «αληθεύειν» με το «κοινωνείν» τη διέστρεψαν σε πρωτογονισμό ατομοκεντρικής νοησιαρχίας. Το «μεγαλόψυχον» της ελευθερίας το υπέταξαν στην απόλυτη προτεραιότητα του «χρησίμου» που οι Ελληνες το λογάριαζαν βαρβαρότητα. Την πολιτική, από «κοινόν άθλημα» να αληθεύει ο βίος, την αλλοτρίωσαν σε μηχανισμούς θωράκισης ατομοκεντρικών «δικαιωμάτων». Τη μεταφυσική αναζήτηση «νοήματος» της ύπαρξης και της βιοτής τη διαστρέβλωσαν σε επίσης ατομοκεντρική θρησκεία νομικίστικου ηθικισμού και ψυχολογικής αστυνόμευσης.

Να αναλύσει κανείς τέτοιες καισαρικές διαφορές Ελλάδας και Δύσης στον σημερινό Ελλαδίτη, είναι σαν να του μιλάει κινέζικα. Η επίγνωση της διαφοράς, της ενεργητικής ετερότητας, έχει χαθεί, που σημαίνει ότι ο Ελληνισμός ιστορικά έχει τελειώσει. Νομίζουμε ότι περνάμε κρίση οικονομική, δεν μπορούμε ούτε θέλουμε να δούμε ότι ξεπεράσαμε το κρίσιμο όριο αλλοτρίωσής μας. Η ιστορική εξαφάνιση δεν τεκμηριώνεται μόνο με μετονομασίες. Ονομάζουμε ακόμα «Αττική» ή «βόρεια ακτή της Κρήτης» περιοχές ελληνικής γης που τις καταστρέψαμε ολοκληρωτικά και ανεπανόρθωτα – δεν υπάρχουν πια. Τη γλώσσα που κουτσομιλάει ο πρωθυπουργός μας τη λέμε ακόμα «ελληνικά». Το στυγνό πολίτευμά μας, της κομματοκρατίας, το ονομάζουμε ακόμα «δημοκρατία». Τους εγκληματίες αυτουργούς του σκοταδισμού τους λέμε ακόμα «υπουργούς Παιδείας» – και πάει λέγοντας.

Λογικά, θα μπορούσε να αντιπαλέψει το συντελεσμένο ιστορικό μας τέλος ένας ιδιοφυής κοινωνικός αναμορφωτής (όχι ένα κοίτασμα πετρελαίου ή μια φλέβα χρυσού). Αλλά κοινωνικοί αναμορφωτές δεν εμφανίζονται κατά παραγγελίαν. Να συνεχίσουμε να βλέπουμε σε κάθε σπιθαμιαία μετριότητα της επαγγελματικής πολιτικής έναν πιθανό μεσσία και σωτήρα, είναι πια «τέλη επαίσχυντα».

(Γκροτέσκα εικονογράφηση του ιστορικού μας ψυχορραγήματος: η απόφαση της αξιωματικής αντιπολίτευσης να στηρίξει εκλογικά, για δεύτερη τετραετία, τον πιο αδιάντροπα αποτυχημένο δήμαρχο που γνώρισε ποτέ η Αθήνα μετά την κυρία Ντόρα Μητσοτάκη. Τέσσερα χρόνια ανύπαρκτος ως δήμαρχος, έχει ο οιηματίας τα προσόντα και για υπουργός Εξωτερικών στο Ελλαδιστάν, γιατί όχι;).

http://yannaras.gr/

Οικολογικοί κούριερ που καίνε... θερμίδες

Οι τιμές είναι προσιτές εν μέσω κρίσης και ο χρόνος παράδοσης ξεκινάει από τα 20 λεπτά και φτάνει τα 45 για μια απόσταση όπως Κηφισιά-Γλυφάδα.

Mια παρέα ποδηλατών με αγάπη προς το περιβάλλον έφτιαξε την πρώτη εταιρεία «ταχυδρόμων» με ποδήλατα στην Ελλάδα. Μπορούν να μεταφέρουν αυθημερόν δέματα έως 10 κιλά στο λεκανοπέδιο της Αττικής και μάλιστα σε πολύ χαμηλές τιμές

«Επιτάχυνε τη δουλειά σου, σώσε την πόλη σου»... Με σύνθημα την ταχύτητα αλλά και την αγάπη για το περιβάλλον μια παρέα ποδηλατών έφτιαξε την πρώτη εταιρεία κούριερ με ποδήλατα στην Ελλάδα.

Μπορούν να μεταφέρουν δέματα έως δέκα κιλά στο λεκανοπέδιο της Αττικής, αυθημερόν και σε πολύ χαμηλές τιμές. Ο χρόνος παράδοσης ξεκινάει από τα 20 λεπτά και φτάνει τα 45 για μία απόσταση όπως Κηφισιά-Γλυφάδα.

Η παρέα των ποδηλατών που έφτιαξε την πρώτη εταιρεία κούριερ με ποδήλατα στην Ελλάδα.«Είμαστε οι πιο γρήγοροι, οι πιο φτηνοί και οι πιο καθαροί», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο Χάρης Σκαφτούρος, ο εμπνευστής της ιδέας για τη δημιουργία της εταιρείας.

10-15 αποστολές καθημερινά
«Είμαστε μια παρέα, όλοι φίλοι, που γνωριζόμαστε χρόνια και ασχολούμαστε με την ποδηλασία. Στον ένα μήνα λειτουργίας μας δουλεύουμε σε καθημερινή βάση τρία άτομα, ενώ άλλα δέκα βρίσκονται σε αναμονή. Σιγά σιγά ο κόσμος μας μαθαίνει και ήδη έχουμε λάβει πενήντα βιογραφικά από κόσμο που ενδιαφέρεται να δουλέψει για μας».

Οι αποστολές που κάνουν οι ποδηλάτες κούριερ -10 με 15 καθημερινά- ποικίλλουν. «Μπορεί να είναι μια δικογραφία που θα πρέπει να ?φύγει? από ένα δικηγορικό γραφείο για τα δικαστήρια της Ευελπίδων, ένας φάκελος εξετάσεων ασθενούς από το σπίτι του στο νοσοκομείο και άλλα πολλά», λέει ο κ. Σκαφτούρος.

Οι τιμές είναι προσιτές εν μέσω κρίσης. Για μια αποστολή έως 2 κιλά με χρόνο παράδοσης τη μία ημέρα ο πελάτης θα χρεωθεί με το ποσό των 6,5 ευρώ, ενώ για κάθε επιπλέον κιλό η χρέωση είναι 2 ευρώ. Αν κάποιος ζητήσει αυθημερόν παράδοση στην Α' Ζώνη, δηλαδή σε περιοχές εντός δακτυλίου με χρόνο παράδοσης έως 20 λεπτά, η τιμή είναι 12,5 ευρώ. Στη Β' Ζώνη (περιφέρεια δακτυλίου) το κόστος παράδοσης είναι 25 ευρώ και ο χρόνος 45 λεπτά.

«Αν χρειαστεί να μεταφέρουμε δέμα εκτός Αθηνών, μπορούμε να το κάνουμε και αυτό. Για μια παράδοση που ξεπερνά τις 3 ώρες το κόστος θα κυμαίνεται από 40 έως 50 ευρώ».

Ο ίδιος εξηγεί τα πλεονεκτήματα ενός κούριερ με ποδήλατο: «Δεν ρυπαίνουμε την πόλη. Γι’ αυτό και οι οικολογικές οργανώσεις ήταν οι πρώτοι μας πελάτες. Δεν έχουμε άγχος πού να παρκάρουμε, αλλά ούτε και χρειάζεται να βάζουμε βενζίνη. Τα έξοδά μας περιορίζονται στο... φαγητό, αφού καίμε περίπου 4.000 θερμίδες την ημέρα»!


ΟΙ ΕΜΠΝΕΥΣΤΕΣ
«Στην Ελλάδα αυτό είναι κάτι καινούργιο και πρέπει να καθιερωθεί»

Στο εξωτερικό τα κούριερ ποδηλατών υπάρχουν εδώ και τριάντα χρόνια. «Είναι κανόνας. Στις περισσότερες χώρες οι εταιρείες κούριερ δουλεύουν με ποδήλατα. Στην Ελλάδα αυτό είναι κάτι καινούργιο το οποίο πρέπει να καθιερωθεί. Το ποδήλατο είναι ένα φιλικό μέσο, ευέλικτο για μια πόλη όπως είναι η Αθήνα», επισημαίνει ο Γιώργος Γκιώνης, συνεργάτης του Χάρη Σκαφτούρου.

«Γι’ αυτό και ο κόσμος μας υποδέχεται με χαρά όπου κι αν πάμε. Αρέσει πολύ στον κόσμο το ποδήλατο. Αισθητικά είναι ανώτερο από ένα μηχανάκι που κάνει και φασαρία... Είναι και η πρωτοτυπία...».

Οσο για τους οδηγούς της Αθήνας: «Οι οδηγοί στο κέντρο έχουν βελτιωθεί πολύ. Οι συνθήκες μπορεί να μην είναι οι ιδανικές αλλά μας υπολογίζουν. Οδηγούμε πάντα με ασφάλεια, φορώντας κράνος χωρίς να τρέχουμε παραπάνω απ’ όσο πρέπει. Απλά ο ρυθμός είναι αυτό που μας κάνει να πηγαίνουμε γρήγορα στον προορισμό μας... Και φυσικά το ότι αγαπάμε πολύ αυτό που κάνουμε», καταλήγει ο κ. Σκαφτούρος.

Θα τους βρείτε: www.bondexcouriers.com

ΜΑΤΙΝΑ ΔΕΜΕΛΗ
http://www.ethnos.gr

Προσευχή, Άγγελος Σικελιανός

Γυμνή Σου δέεται η ψυχή.Από χαρά,από πόνο
γυμνή από ηδονή
γυμνή Σου δέεται η ψυχή,Δημιουργέ,με μόνο
την άπλαστη φωνή,

που,πριν στη σάρκα μου να μπει,στον Κόρφο σου - ως τζιτζίκι
κρυμμένο στην ελιά -
βουλή δική Σου χτύπαε στην καρδιά μου κι έλεε:"νίκη,
νίκη στα πάντα!",και δεν ήτανε μιλιά

δική μου,ήταν η δική Σου,Θεέ, Μ'εκείνη μόνο
Σου δέομαι,λύτρωσέ μου το σκοπό
το μυστικό που γεύτηκα βαθιά κ' έξω απ' το χρόνο,
για ν' αγαπώ,για ν' αγαπώ

πάνω από πρόσωπα και πλάσματα,απ' τον ένα
που κλείνω μέσα μου παλμό,
που είν' ένας πια για ζωντανά κι πεθαμένα
δώσε μου,ναι,το λυτρωμό,

τον άναρχο Έρωτα να νιώσω ακέριο,Θε μου,
μέσα στα στήθια μου ξανά
και να 'μαι όλα σαν η πνοή και σαν η βοή τ' ανέμου,
στα κοντινά,στα μακρινά...

Index τεύχος 41 – Ιούλιος-Αύγουστος 2010

Κυκλοφόρησε το 41ο τεύχος του περιοδικού index (Ιούλιος-Αύγουστος 2010) με πολυσέλιδο αφιέρωμα στα βιβλία για το καλοκαίρι.

Το ρεπορτάζ αυτού του τεύχους είναι αφιερωμένο και πάλι στο θέμα «Βιβλίο & Κρίση 2010» (2ο μέρος).

Τα περιεχόμενα του τεύχους, αναλυτικά:

ΘΕΜΑ:Βιβλίο & κρίση 2010.21ο μέρος

Ο Θανάσης Αντωνίου συνεχίζει και ολοκληρώνει τη συνομιλία του με εκδότες και βιβλιοπώλες με θέμα την οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις της στην αγορά του βιβλίου.

ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ:

Ο γνωστός έγκριτος αστροφυσικός και συγγραφέας Chris Impey, υπογράφει ένα κείμενο, αποκλειστικά για το INDEX, με αφορμή την επίσκεψή του στη χώρα μας και την έκδοση του βιβλίου του «Το ζωντανό σύμπαν» στα Ελληνικά.


ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ:

-TOP 5 X 6 κατηγορίες βιβλίων
-Οι συνεργάτες και η συντακτική ομάδα του index προτείνουν βιβλία για το καλοκαίρι
-Αυτο-παρουσιάσεις: Σώτη Τριανταφύλλου, Ελένη Πασχαλούδη, Κώστας Λουρόπουλος, Άννυ Στεφανίδου, Σόφη Θεοδωρίδου, Απόστολος Λυκεσάς, Δρ. Μιχάλης Κυριακίδης, Σπύρος Μακριδάκης, Άννα Βαρσάμου, Γρηγόρης Τεχλεμετζής, Καίτη Βασιλάκου.

Focus:
Michael Gregorio /Από την Πρωσία με αγάπη /Από τη Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

Σταυροδρόμια:
Και η σιωπή χρειάζεται/ Από τον Γιώργο Τσακνιά

Από την πένα στο πιρούνι και… αντίστροφα
Γευστικές διαδρομές στη λογοτεχνία αλλά και στην καθημερινότητα. Αυτό το μήνα: Κυκλάδες/ Από τη Χριστίνα Οικονομίδου και τη Γιώτα Συκιώτη

Και, φυσικά, οι μόνιμες στήλες μας, όπου οι συνεργάτες μας αναλύουν και σχολιάζουν βιβλία –και όχι μόνο:
ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΑΦΩΝΟΥΣ, FLYERS (ειδήσεις, σχόλια, προσκλήσεις και προκλήσεις), ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ (Δόκιμοι συγγραφείς, βιβλιοκριτικοί αλλά και «απλοί» αναγνώστες κρίνουν τα βιβλία που αγάπησαν ή αντιπάθησαν... [gnomi@indexmag.gr]. Ακόμα: Το βιβλίο της άμμου /Ανθολόγηση: Γιώργος Τσακνιάς, All time classic: Ίαν Φλέμινγκ /Από τη Γιώτα Συκιώτη), ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ… (μουσική, θέατρο, κινηματογράφος), Ο ΟΥΡΑΝΟΣ… ΣΦΟΝΤΥΛΙ (βιβλιόφιλες αστρονομικές προβλέψεις) .