Σαρλ Πιερ Μπωντλαίρ, Charles Pierre Baudelaire (9 Απρ. 1821 - 31 Αυγ. 1867)

Ο Σαρλ Πιερ Μπωντλαίρ ήταν ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της γαλλικής αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Κατά την διάρκεια της ζωής του, ο Μπωντλαίρ υπέστη δριμεία κριτική για τις συγγραφές του και την θεματική του. Ελάχιστοι από τους σύγχρονούς του τον κατανόησαν. Η εφημερίδα Φιγκαρό της 5ης Ιουλίου 1857 έγραψε τα εξής σχετικά με την πρόσφατη εμφάνιση των Ανθέων του Κακού: «Σε ορισμένα σημεία αμφιβάλλουμε για την πνευματική υγεία του Κου Μπωντλαίρ. Όμως ορισμένα άλλα δεν μας επιτρέπουν περαιτέρω αμφιβολίες. Κυριαρχεί, ως επί το πλείστον, η μονότονη και επιτηδευμένη επανάληψη των ίδιων πραγμάτων, των ίδιων σκέψεων. Η αηδία πνίγει την αχρειότητα—για να την καταπολεμήσει σμίγει με το μόλυσμα».

Ο Μπωντλαίρ σήμερα αναγνωρίζεται ως μέγας ποιητής της γαλλικής και της παγκόσμιας Λογοτεχνίας και συγκαταλέγεται μεταξύ των κλασικών. Χαρακτηριστικά, ο Μπαρμπέ ντ' Ορεβιγί τον αποκάλεσε «Δάντη μιας παρηκμασμένης εποχής».

Σε ολόκληρο το έργο του, ο Μπωντλαίρ προσπάθησε να ενυφάνει την Ομορφιά με την Κακία, την βία με την ηδονή (Une martyre), καθώς και να καταδείξει την σχέση μεταξύ τους. Παράλληλα με την συγγραφή ποιημάτων σοβαρών (Semper Eadem) και σκανδαλιστικών για την εποχή (Delphine et Hippolyte), κατόρθωσε επίσης να εκφράσει την μελαγχολία (Mœsta et errabunda) και την νοσταλγία (L' Invitation au voyage).

Ο πατέρας του Μπωντλαίρ ήταν άνθρωπος μορφωμένος, αφοσιωμένος στα ιδανικά του Διαφωτισμού και ερασιτέχνης ζωγράφος. Με τον θάνατό του το 1827 άφησε στον Κάρολο πλούσια πνευματική κληρονομιά. Έναν χρόνο αργότερα, η μητέρα του παντρεύτηκε τον Συνταγματάρχη Οπίκ, πράξη που ο Μπωντλαίρ ποτέ δεν της συγχώρεσε. Ο Ωπίκ ενσάρκωνε για τον Μπωντλαίρ όλα όσα στέκονταν ανάμεσά σε αυτόν και σε ό,τι αγαπούσε: την μητέρα του, την ποίηση, το όνειρο, μία ζωή χωρίς δυστυχή περιστατικά.

Επιστρέφοντας από το Λύκειο το 1839, ο Μπωντλαίρ αποφασίζει να ζήσει την ζωή του ενάντια στις παραδοσιακές αστικές αξίες που ενσαρκώνει η μητέρα του και ο πατριός του. Αποπειράται να ταξιδέψει ως τις Ινδίες, αλλά τελικά αποτυχαίνει. Το ταξίδι αυτό, ωστόσο, πρόκειται να ερεθίσει την φαντασία και την έμπνευσή του (αγάπη για την θάλασσα, οράματα τόπων εξωτικών).

Μετά την επιστροφή του στο Παρίσι συνδέεται με την Ζαν Ντυβάλ (Jeanne Duval), μια νεαρή μιγάδα, η οποία θα τον μυήσει στις ηδονές αλλά και στις πληγές του πάθους. Δανδής και χρεωμένος, τίθεται υπό δικαστική επιτήρηση το 1842 και διάγει άθλιο βίο. Αρχίζει να συνθέτει πληθώρα ποιημάτων για την συλλογή «Τα Άνθη του Κακού». Ως κριτικός τέχνης και δημοσιογράφος μάχεται τις μεγαλόστομες μορφές του Ρομαντισμού.

Το 1848 συμμετέχει στην επανάσταση των οδοφραγμάτων και λέγεται ότι παροτρύνει τους επαναστάτες να πυροβολήσουν τον πατριό του, Οπίκ. Αργότερα, συνάδει με την απέχθεια των Γκιστάβ Φλομπέρ και Ουγκό για την κυβέρνηση του Ναπολέοντος Γ'. Τα Άνθη του Κακού εκδίδονται το 1857 και στην συνέχεια καταδικάζονται μερικώς «για προσβολή των δημοσίων και των καλών ηθών». Η επόμενη έκδοση του 1861 είναι εμπλουτισμένη, αναδομημένη αλλά και ακρωτηριασμένη κατά έξι ποιήματα (Les bijoux, Le Léthé, À celle qui est trop gaie, Lesbos, Femmes damnées (το πρώτο ποίημα της συλλογής) , Les métamorphoses du vampire), την δημοσίευση των οποίων απαγόρευσε ο δικαστής Πινάρ. Κατόπιν, ο ποιητής φεύγει για το Βέλγιο και εγκαθίσταται στις Βρυξέλλες, όπου συγγράφει ένα φυλλάδιο για το Βέλγιο, το οποίο και θεωρεί καρικατούρα της γαλλικής αστικής τάξης. Επίσης, συναντά εκεί τον Φελισιέν Ροπ, ο οποίος θα εικονογραφήσει τα Άνθη.

Πεθαίνει στο Παρίσι από πάρεση και αφασία το 1867. Η τρίτη έκδοση των «Ανθέων» (1868) δεν θα βρει τον Μπωντλαίρ εν ζωή. Μετά τον θάνατό του, η λογοτεχνική του κληρονομιά δημοπρατήθηκε και τελικά αγοράστηκε από τον εκδότη Μισέλ Λεβί για 750 φράγκα. Η δικαστική απόφαση του 1857 δεν ανακλήθηκε πριν από το 1949, οπότε και έγινε αποκατάσταση του πλήρους έργου του Μποντλέρ.

Πηγή: wikipedia

Παγώνουν τα έργα σχολικής στέγης στη Θεσσαλονίκη

Χωρίς τις κτιριακές εγκαταστάσεις που απαιτούνται για να καλυφθούν οι ανάγκες των μαθητών κινδυνεύει να μείνει ο νομός Θεσσαλονίκης καθώς παγώνουν τα σχέδια υλοποίησης των έργων σχολικής στέγης. Δεκάδες σχολεία φαίνεται ότι δεν θα παραδοθούν το Σεπτέμβριο όπως αναμενόταν καθώς οι οφειλές προς τους εργολάβους που έχουν αναλάβει την κατασκευή των κτιρίων, ανέρχονται στα 10 εκ. ευρώ και το συνολικό κόστος για την ολοκλήρωση των έργων αγγίζει τα 47,5 εκ. ευρώ. Ως αποτέλεσμα αναμένεται και η αύξηση του ποσοστού διπλοβάρδιας στα σχολεία του νομού, το οποίο ήδη αγγίζει το 11% έως και 12% σε ορισμένες περιοχές

O πρόεδρος της Ένωσης Γονέων Χορτιάτη, κ. Γιάννης Γαρυφάλλου μίλησε στο tvxs.gr για το αδιέξοδο που δημιουργήθηκε στην περιοχή του Ασβεστοχωρίου - το οποίο αντιμετωπίζει πρόβλημα εξαιτίας του μεγάλου αριθμού μαθητών – μετά την αναστολή της κατασκευής του νέου σχολείου. «Είναι ένα πρόβλημα που κρατάει μία δεκαετία τώρα. Η κατάσταση είναι εκτός λογικής. Τα παιδιά κάνουν μάθημα σε μαγαζιά, σε κοντέινερ, σε αποθήκες, σε μπαλκόνια, σε ημιυπαίθριους χώρους, σε υπόγεια και όπου αλλού μπορεί να φανταστεί κανείς.Τα σχολεία είναι τέσσερα, δύο δημοτικά ένα γυμνάσιο και ένα λύκειο, τα οποία συστεγάζονται σε δύο κτίρια που βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των μαθητών στα δύο δημοτικά είναι γύρω στα 400 παιδιά ενώ στο κτίριο του Γυμνασίου-Λυκείου στεγάζονται άλλοι 400 περίπου μαθητές».

Αναγκαία χαρακτηρίζει ο κ. Γαρυφάλλου την ολοκλήρωση ενός νέου κτιρίου που είχε δρομολογηθεί στη τοποθεσία Μπουλουβάνια. «Είναι ένα σχολείο του οποίου η κατασκευή βρισκόταν σε εξέλιξη αλλά σταμάτησε εδώ και περίπου τρεις μήνες λόγω έλλειψης χρημάτων στην Περιφέρεια. Πιέζουμε να βρεθούν τα χρήματα ώστε να τελειώσει μέχρι το Σεπτέμβρη και να μπουν τα παιδιά μέσα. Αυτή ήταν εξάλλου και η υπόσχεση του κ. Ψωμιάδη. Το καινούριο κτίριο στην περιοχή Μπουλουβάνια, θα στεγάσει το Λύκειο και καταλαβαίνετε πως κάτι τέτοιο θα βοηθήσει την κατάσταση, καθώς θα ελευθερωθούν κάποιες αίθουσες και για το γυμνάσιο και για τα Δημοτικά».

Εντός των ημερών, η Ένωση Γονέων Χορτιάτη, θα επιδιώξει συνάντηση με τον περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Παναγιώτη Ψωμιάδη και το δήμαρχο Πυλαίας-Χορτιάτη, Ιγνάτιο Καϊτεζίδη.«Έχω ζητήσει να συναντηθώ με τον κ. Ψωμιάδη και τον κ. Καϊτεζίδη και περιμένω κοινό ραντεβού για να μας δώσουν οριστικές απαντήσεις για το σχολείο, το οποίο έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί εδώ και δύο χρόνια.Διαφορετικά είμαστε αποφασισμένοι και οι μαθητές είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε καταλήψεις των σχολείων, με την υποστήριξη των γονέων. Αυτό το σχολείο πρέπει να τελειώσει, έχουν τελειώσει τα περιθώρια. Βρισκόμαστε, αν θέλετε στα όρια της διπλοβάρδιας. Με νύχια και με δόντια κρατάμε τα σχολεία σε πρωινή βάρδια, αλλά δεν χωράνε τα παιδιά» τονίζει στο tvxs. «Υπάρχουν και άλλες περιοχές του δήμου που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα όπως το Φίλυρο ή το δημοτικό διαμέρισμα του Χορτιάτη» διευκρινίζει.

Παράλληλα στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, τα σχολεία είναι υπερπλήρη εξαιτίας της ραγδαίας οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής. Έτσι αδυνατούν να καλύψουν επαρκώς τις απαιτήσεις που υπάρχουν. «Τα παιδιά είναι στοιβαγμένα σε ακατάλληλους χώρους. Τα υπόγεια είναι γεμάτα. Όπου δεν υπάρχουν υπόγεια, έφεραν κοντέινερ στις αυλές. Αρκετά δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια κινδυνεύουν να επιστρέψουν στη διπλοβάρδια από την επόμενη χρονιά, διότι δεν υπάρχουν άλλες λύσεις στέγασης των μαθητών» δήλωσε ο πρόεδρος της Ένωσης Γονέων Ευόσμου, Αθανάσιος Ποντικίδης.

Το ενδεχόμενο αύξησης της διπλοβάρδιας το επόμενο έτος, μοιάζει πιο πιθανό από ποτέ. Γεγονός που συνεπάγεται ότι οι προσπάθειες δεκαετιών και οι πιέσεις εκ μέρους της εκπαιδευτικής κοινότητας που είχαν επιφέρει μείωση του ποσοστού της διπλοβάρδιας στο νομό Θεσσαλονίκης κοντά στο 11%-12%, πέφτουν στο κενό. Στην Πολίχνη Θεσσαλονίκης το φαινόμενο της διπλοβάρδιας αποτελεί κάτι παραπάνω από προσωρινό με το 40% των σχολείων της περιοχής να λειτουργούν με πρωινά και απογευματινά τμήματα. Οι γονείς των παιδιών βρίσκονται πλέον σε απόγνωση. Δεν ήταν εξάλλου λίγοι οι γονείς που πέρσι κατέφυγαν στη λύση της ανάθεσης κηδεμονίας σε συγγενείς, έτσι ώστε να μεταγραφούν τα παιδιά τους σε πρωινά σχολεία γειτονικών δήμων.

Πηγή: http://www.tvxs.gr

Αγγελοκαμωμένη μου, Βαμβακάρης

Στίχοι: Μάρκος Βαμβακάρης, Φράγκος

Μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης, Φράγκος
Πρώτη εκτέλεση: Μάρκος Βαμβακάρης, Φράγκος & Καίτη Γκρέυ ( Ντουέτο )


Αγγελοκαμωμένη μου
και λαμπαδόχυτή μου
Ομορφονιά της μάνας σου
και συντροφιά δική μου

Θα σ' αγαπώ θα σ' αγαπώ
διόλου δεν θα πάψω
ή κατά βάθος θα χαθώ
ή θα σε απολαύσω

Σ' αφήνω την καληνυχτιά
Μηλιά μου με τους κλώνους
Πάω κι εγώ να κοιμηθώ
Με βάσανα και πόνους

Ζαχαροζυμωμένη μου
πέσε γλυκά κοιμήσου
και στ' όνειρό σου να με δεις
σκλάβο και δουλευτή σου

Σπύρος Λ. Βρεττός, Καραβάτζο

Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΚΑΡΑΒΑΤΖΟ ΔΙΑΛΕΓΟΝΤΑΣ

ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟΥ

Μα τι σκοτάδι συμπαγές ζωγράφισα

που δεν αφήνει πουθενά

έστω και λίγο φως να το αραιώσει;

Θέλω λοιπόν μία μορφή

που να ’χει από καιρό δεχτεί το φως,

να το ’χει αφομοιώσει.

Mια φωτεινή  μορφή

που να τρυπήσει από μέσα το σκοτάδι αυτό

-καθόλου όμως σαν παράθυρο που βίαια ανοίγει,

καθόλου σαν δέσμη φωτός απ’ το αόριστο κατεβασμένη

που πέφτει τυχαία τάχατες και πονηρά

στο πρόσωπο και το διακρίνει.

(Τέλος λοιπόν τα εύκολα τα μεταφυσικά.

H τέχνη θέλει συνέχεια αλλαγές στους τρόπους της

για να μπορεί το πρόσωπό της να είναι ίδιο.)

Σκοτάδι μου, την ώρα όπου σε ζωγράφιζα από μνήμης

-καθόλου εύκολο, τ’ ομολογώ-

χρειάστηκε, για μια στιγμή που δεν θυμόμουν

κάποια σου λεπτομέρεια,

να μου ποζάρει κι η ψυχή μου.

Αλλά μορφή, εσένα θα πρέπει να σε βρω,

στους δρόμους και στα καταγώγια να σ’ επιλέξω

ή όπου γεννιέται το πραγματικό

ακόμα κι αν το πουν καταραμένο.

Όπως στα πόδια του αγίου εζωγράφισα

τη βρόμα φανερή,

όπως για Παναγία μού επόζαρε η πόρνη που αγαπούσα

και πουθενά σ’ αυτήν το μεταφυσικό

εκτός από ένα φωτοστέφανο ανεπαίσθητο,

-μια στρυγγυλή γραμμή

που κίτρινη χαράκωνε το από κάτω χρώμα-

τέτοιες σκηνές φαντάζομαι στους δρόμους όπου περπατώ

και στις ακτές όπου με λούζει ο πυρετός

μαντεύοντας έναν καυτό παρόμοιο θάνατό μου.

Μορφή, και αν δεν είσαι φωτεινή,

τουλάχιστον σε μια στιγμή ακραίας έντασης

από σπουδαίο γεγονός προσωπικό

να σε πετύχω,

και τούτη τη στιγμή στο εργαστήρι  μου

ίδια και απαράλλαχτη να ξαναστήσω.

Τι πρόσωπα κατέκλυσαν την πόλη μου

και στο λιμάνι και στους δρόμους και παντού.

Ποια σύνορα ανοίχτηκαν

και κατρακύλησαν οι στοιβαγμένοι;

Να ’μαι στην εποχή μου ή αλλού;

Είμαι στον τόπο που εγνώριζα

ή σ’ έναν τόπο που δεν μ’ αναγνωρίζει;

Σα να ξεκόλλησε απ’ αλλού η θάλασσα

σα να ξεκόλλησε ο καιρός

κι έφερε κόσμο αγνώριστο,

μορφές για να διαλέξω.

Μορφές, και αν δεν είστε φωτεινές,

εσείς που μόλις φθάσατε, ελάτε.

Στο εργαστήρι μου θα βρείτε φύσεις νεκρές για φάγωμα,

στην τάβλα επάνω τις ρώγες ξέχειλες,

τα ρόδια ανοιχτά,

ψωμάκι που μυρίζει σώμα,

κι όπως θα τρώτε αχόρταγα

και θα γλιστρούν σκληρές οι ρώγες απ’ τα δάχτυλα

κι άλλες θα σπάζουν ηχηρά κάτω απ’ το πέλμα ενός αγίου

-ήδη τον εζωγράφισα προτού να σας γνωρίσω-

εγώ απευθείας στο σκοτάδι μου

-χωρίς προσχέδια και τα λοιπά-

εσάς θα ζωγραφίσω,

εγώ απευθείας το σκοτάδι  μου

με σας θα το τρυπήσω.

Από την ποιητική συλλογή "Συνέβη" , Εκδ. Γαβριηλίδης, 2007

Τα σχέδια της Αλεξάνδρας Ζώη από το βιβλίο "Τα σχέδια της ποίησης από μιαν άνωση της γλώσσας" , Σπύρος Βρεττός - Αλεξάνδρα Ζώη,  Εκδόσεις Πολύεδρο

Το κορίτσι που άφησε άφωνο τον κόσμο για πέντε λεπτά

Το 1992, στην ηλικία των 12, η Cullis-Suzuki μάζεψε χρήματα μαζί με άλλα παιδιά, μέλη του ECO, για να παρευρεθεί στην Παγκόσμια Σύνοδο του ΟΗΕ για το Περιβάλλον, στο Ρίο Ντε Τζανέιρο. Εκεί μαζί με άλλα μέλη της ομάδας παρουσίασε στο συνέδριο περιβαλλοντικά θέματα υπό τον τρόπο που τα βιώνουν οι νέοι και χειροκροτήθηκε από όρθια τα μέλη του συνεδρίου. Σήμερα είναι ακτιβίστρια περιβαλλοντολόγος, ομιλήτρια, τηλεοπτική οικοδέσποινα και συγγραφέας.

Saviour Pirotta, Η ιστορία της Αράχνης, Εκδόσεις Πατάκη

Συγγραφέας: Saviour Pirotta
Μετάφραση: Βασιλική Νίκα
Εκδόσεις: Πατάκη

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, στις περιπέτειες των σημαντικότερων μυθικών ηρώων, στους κινδύνους που είχαν να αντιμετωπίσουν και στις αναμετρήσεις τους με τους θεούς και με μυθικά τέρατα.

Όλα τα βιβλία της νέας σειράς έχουν πολλές εικόνες και μικρής έκτασης κείμενα και απευθύνονται:
- σε παιδιά πρώτων τάξεων δημοτικού σαν βιβλία πρώτης ανάγνωσης,
- σε μεγαλύτερα παιδιά που δεν διαβάζουν μεγάλα βιβλία αλλά αγαπούν τους μύθους και θέλουν να μάθουν για την ελληνική μυθολογία
- σε μικρότερα παιδιά που δεν ξέρουν ακόμα να διαβάζουν αλλά μπορούν να μάθουν τα πάντα για τους ήρωες της ελληνικής μυθολογίας μαζί με τους γονείς τους!

H πιο όμορφη Θάλασσα , Ναζίμ Χικμέτ - Γιάννης Ρίτσος - Μάνος Λοΐζος

Στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ & Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος

Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή
που δεν την αρμενίσαμε ακόμα.
Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα.

Τις πιο όμορφες μέρες,
τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα.
Δεν τις ζήσαμε ακόμα. (δις)

Κι ό, τι πιο όμορφο,
Κι ό, τι πιο όμορφο θα ΄θελα να σου πω,
Δε στο 'πα ακόμα, δε στο 'πα ακόμα.

Η πιο όμορφη θάλασσα ...

Τις πιο όμορφες μέρες, ...

Κι ό,τι πιο όμορφο ...

(Γράμματα στην αγαπημένη - 1983 )

Ναζίμ Χικμέτ

Πηγή: http://tomarasnik.blogspot.com/

Το ρόδο, ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Οι ανταύγειες του φεγγαριού στα τζάμια σαν τα μικρά αποσπάσματα ενός ονείρου
που κυνηγάμε χρόνια. Ερωτες για πράγματα μακρινά, φιλίες με δρόμους, ή άστρα
κι η παιδικότητα που σε ό,τι καλύτερο είχε, έμεινε για πάντα άγνωστη.
Ωσπου μια νύχτα παραμέρισα τη ζωή μου και βρήκα το ωραίο ρόδο που μου είχαν υποσχεθεί.

Ποίημα από τον τόμο Ποίηση (αρ. 3), Κέδρος 2003

Το πρόγραμμα των πανελλαδικών για το 2011

Το πρόγραμμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων ανακοινώθηκε από το υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Οι εξετάσεις αρχίζουν στις 12 Μαΐου.

Τα μαθήματα του σχολικού έτους λήγουν στις 10 Μαΐου.

Δείτε το πρόγραμμα πατώντας εδώ

The Story of a Sign

Ταινία μικρού μήκους με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

1o Διεθνές Συνέδριο"Σταυροδρόμι Γλωσσών και Πολιτισμών: Μαθαίνοντας εκτός σχολείου"

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Παιδαγωγική Σχολή του ΑΠΘ και η ομάδα "Πολύδρομο"

σας προσκαλούν στο

1ο Διεθνές Συνέδριο με θέμα:

"Σταυροδρόμι Γλωσσών και Πολιτισμών: Μαθαίνοντας εκτός σχολείου"

8-10 Απρίλη 2011

στον Πύργο της Παιδαγωγικής στον ΑΠΘ

Με εκτίμηση

Δήμητρα Κογκίδου

Κοσμητόρισσα της Παιδαγωγικής Σχολής στο ΑΠΘ

Ο συμβουλευτικός ρόλος του ειδικού παιδαγωγού προς τους γονείς παιδιών με ιδιαιτερότητες

Tης Ειρήνη Διάδου, Παιδαγωγoύ Ειδικής Αγωγής του 13ου Δημ. Σχολ. Χαλανδρίου

Η αξία της καλής συνεργασίας-επικοινωνίας του σχολείου και της οικογένειας του μαθητή είναι αναμφισβήτητη. Τα οφέλη είναι πάρα πολλά και για τους γονείς και για τον εκπαιδευτικό αλλά κυρίως για το παιδί. Αποτέλεσμα καλής συνεργασίας είναι η βελτιωμένη στάση του μαθητή για το σχολείο, η αύξηση κινήτρων για συμμετοχή, η ενασχόληση του με γνωστικά αντικείμενα στο σπίτι και συνολικά η καλύτερη ποιότητα εκπαίδευσης που του παρέχεται. Για τον εκπαιδευτικό τα θετικά είναι πολύτιμα και χρήσιμα για το έργο του. Αφενός συλλέγει ζωτικής σημασίας πληροφορίες για το μαθητή και τη κουλτούρα της οικογένειας του αφετέρου εκτιμά τόσο τις προσδοκίες όσο και το χρόνο και τις ικανότητες που έχουν οι γονείς. Τέλος οι γονείς ωφελούνται τόσο σε πρακτικό επίπεδο, με τη καθοδήγηση του εκπαιδευτικού για τις προτεινόμενες δραστηριότητες που θα ήταν καλό να κάνει το παιδί στο σπίτι και τον τρόπο, όσο και σε θεωρικό επίπεδο αποκτώντας περισσότερες γνώσεις για την ανάπτυξη και τη μάθηση, διαμορφώνοντας θετικές επιδράσεις στο παιδί για το σχολείο και θετικότερη στάση προς τις γνώσεις και τις ικανότητες του εκπαιδευτικού. Οι γονείς έχουν ανάγκη από έναν εκπαιδευτικό που θα είναι συνεργάτης τους και μαζί του να μπορούν να συμπορεύονται στο δύσκολο έργο της εκπαίδευσης του παιδιού τους.

Η ανάγκη αυτή φαντάζει ακόμη πιο απαραίτητη όταν οι γονείς είναι γονείς ενός παιδιού με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Τότε το άγχος και η αγωνία των γονιών πολλαπλασιάζεται καθώς αντιμετωπίζουν κάτι άγνωστο και συνταρακτικό. Σε αυτό το δύσκολο έργο που καλούνται να επιτελέσουν χρειάζονται ένα εκπαιδευτικό που θα τους ενημερώσει, θα τους καθοδηγήσει, θα τους κατανοήσει, θα τους «ακούσει». Το συμβουλευτικό ρόλο αυτό καλείται να εκπληρώσει ο ειδικός παιδαγωγός. Ο ειδικός παιδαγωγός θα πρέπει να δημιουργεί ευχάριστο κλίμα στις συναντήσεις του με τους γονείς που θα πρέπει να είναι συχνές και συστηματικές. Ακόμη θα πρέπει να ακούει τον γονέα προσεχτικά χωρίς να τον κρίνει ενημερώνοντας τον με σαφήνεια με όσες το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για το παιδί του και συμβουλεύοντας τον υπεύθυνα. Αναλυτικότερα ο ειδικός παιδαγωγός ενημερώνει τους γονείς για τους τρόπους παρέμβασης, το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί για την εκπαίδευση του παιδιού τους και συνεργάζεται μαζί τους λαμβάνοντας πολύ σοβαρά τις απόψεις τους. Επίσης ο ειδικός παιδαγωγός οφείλει να προσφέρει καθοδήγηση και βοήθεια στους γονείς για την υποστήριξη του παιδιού σε μαθησιακές δραστηριότητες στο σπίτι. Ο ειδικός παιδαγωγός είναι υπεύθυνος για να φέρει τους γονείς σε επαφή με υπηρεσίες από τις οποίες μπορούν να ωφεληθούν τόσο οι ίδιοι όσο και το παιδί τους καθώς για να τους ενημερώσει σχετικά με δικαιώματα και παροχές που τους αναλογούν.

Τα κυριότερα όμως σημεία στα οποία θα πρέπει να δώσει έμφαση ο ειδικός παιδαγωγός είναι να παρέχει τους γονείς τη συμπαράσταση του, χρόνο και τη διάθεση του για να τους ακούει, να τους πληροφορεί και τους λύνει απορίες. Επίσης να συζητάει μαζί τους για τυχόν ενδοιασμούς που μπορεί να έχουν σχετικά με την εκπαίδευση του παιδιού τους. Τέλος ένας ειδικός παιδαγωγός θα πρέπει να έχει την ικανότητα να τους κατανοεί, να τους νοιώθει να έχει την ενσυναίσθηση που αναλογεί σε μια τέτοια σχέση. Μια σχέση οικογένειας – ειδικού παιδαγωγού η οποία θα πρέπει να βασίζεται στο σεβασμό, στην ασφάλεια και στην εχεμύθεια.

Πηγή: http://www.fourtounis.gr

Μες τη λεηλασία, Τίτος Πατρίκιος

Ο χρόνος μου λεηλατημένος
Οι χίλιες καθημερινές ανάγκες
σαν πεινασμένα αγριόσκυλα
του ξεκολλάν κι ένα κομμάτι.

Aπό τη συλλογή Αντιδικίες, 1981

Ρωτώ να μάθω την αλήθεια - Νένα Βενετσάνου

Μουσική: Νένα Βενετσάνου

Στίχοι: Νένα Βενετσάνου, Ελ. Κομνηνού

Οι αντοχές μου μαδούν μες στα χρόνια
Σκύβω, μαζεύω την ερημιά
Κι όλο ρωτώ να μάθω την αλήθεια
Κι όλο μου λένε παραμύθια

Τα παιδιά μου κηδεύω τα βράδια
Μες στους αιώνες καρτερικά
Κι όλο ρωτώ να μάθω την αλήθεια
Κι όλο μου λένε παραμύθια

Τη ζωή μου κοιτώ και δειλιάζω
Πόσο δεν άλλαξε πουθενά
Κι όλο ρωτώ να μάθω την αλήθεια
Κι όλο μου λένε παραμύθια

Σε δουλειά, συντροφιά και αγάπη
Έσκυψα, πήρα την μοναξιά
Κι όλο σε σένα που με συντροφεύεις
Μιλώ και δεν καταλαβαίνεις

Έλα κάτσε κυρά μου εδώ πέρα
Μου λέει κάποια από μακριά
Κόβει η αλήθεια, κόβει και θερίζει
Κι όποιος την βρει τον βασανίζει

Έγκον Σίλε, Egon Schiele (1890-1918):" Η τραγική ζωή ενός εκκεντρικού δημιουργού"

Ο Αυστριακός εικαστικός Έγκον Σίλε, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους φιγούρας και πορτρέτων του 20ου αιώνα. Σε ηλικία 15 ετών, ο πατέρας του πέθανε από σύφιλη και ανέλαβε την κηδεμονία του ο θείος της μητέρας του. Από τα παιδικά του χρόνια αναγνωρίστηκε το πάθος και η κλίση του στην τέχνη. Πριν την ηλικία των 20 και ενώ σπούδαζε στην Ακαδημία Τεχνών στη Βιέννη, στάλθηκε από τους καθηγητές του σε μια πιο παραδοσιακή σχολή. Εκεί σπούδασε ζωγραφική και σχέδιο αλλά τον ενοχλούσε η υπερβολική αυστηρότητα και οι συντηρητικοί κανόνες που ακολουθούνταν απαράκλητα.

Η εικαστική πρόταση του Σίλε είναι αξιοπρόσεκτη για την ένταση την οποία προβάλλει και για τις πολλές αυτοπροσωπογραφίες που παρήγαγε. Τα παραμορφωμένα κορμιά και οι χαρακτηριστικές του πινελιές σημάδεψαν τον καλλιτέχνη ως προπομπό του Εξπρεσιονισμού, παρότι το όνομα του συνδυάστηκε κυρίως με το κίνημα Αρ Νουβό.

Τελειώνοντας την Ακαδημία το 1909 και απελευθερωμένος από το συντηρητισμό της, ο Σίλε ξεκίνησε να εξερευνά όχι μόνο το ανθρώπινο σώμα αλλά και την ανθρώπινη σεξουαλικότητα. Τα έργα του θεωρήθηκαν ενοχλητικά. Μερικοί ακόμα και σήμερα θεωρούν τη δουλειά του αποτρόπαια, ερωτική, πορνογραφική, ενοχλητική, βασισμένη στο σεξ, το θάνατο και την εξερεύνηση. Επικεντρώνεται στο θέμα της ανθρώπινης μορφής και ιδιαίτερα στην προσωπική του ψυχολογική ενδοσκόπηση, αφού φιλοτεχνεί 40 αυτοπροσωπογραφίες . Ακόμα και σε μια επιφανειακή και συνοπτική θεώρηση, είναι προφανές ότι ο καλλιτέχνης δεν ενδιαφέρεται να πετύχει μια αληθοφανή εικόνα, αλλά θέλει να εκφραστεί μέσα από μια επική διάσταση, που τον κάνει να φαντάζει σαν ήρωας αρχαίας τραγωδίας ή, καλύτερα, σαν αντιήρωας, όπως αυτός θα επιθυμούσε.  

Μετά από μια περιπετειώδη και «άσωτη» ζωή και αφού συλλαμβάνεται και φυλακίζεται επειδή η δουλειά του θεωρείται πορνογραφική, παντρεύεται την Έντιθ. Στο έργο «Ο Θάνατος και η Κόρη» (1915), το σχέδιο του Σίλε γίνεται τραχύ και δύσκαμπτο . Τα χρώματα παίρνουν τόνους πιο ψυχρούς και μερικές φορές αλληλοσυγκρούονται σε αγχωτική ασυμφωνία. Παρόλο που στο έργο του πνευματικού του δασκάλου (Γκούσταβ Κλιμτ) διακρίνουμε μια ελπίδα ότι το κακό μπορεί να νικηθεί με τη δύναμη της αγάπης, στο Σίλε υπερισχύει η αδιαφορία και η πικρία. θα έλεγε κανείς ότι ο ζωγράφος απογοητευμένος από τα μηνύματα του πολέμου, είχε επίγνωση της σύντομης διάρκειας της καριέρας του και της ζωής του, αφού τελείωσε απροσδόκητα μόλις στα 28 του χρόνια εξαιτίας της επιδημίας της ισπανικής γρίπης, που τον εξόντωσε μαζί με τη γυναίκα του και το αγέννητο παιδί τους. Ο εναγκαλισμός του με την αγαπημένη του σύζυγο, στο έργο αυτό, προκαλεί ανησυχία και προετοιμάζει το θεατή για τον φοβερό επερχόμενο και αδιευκρίνιστο κίνδυνο. O ίδιος αποτελεί μια αποκρουστική προσωπογραφία του θανάτου, ενώ η σύντροφός του μοιάζει να αφήνεται στην αγκαλιά του αβοήθητη και εντελώς αποστεωμένη.

Στις 27 Οκτωβρίου του 1918 η Έντιθ Σίλε, ο τελευταίος έρωτας κι ο μοναδικός του γάμος, έφυγε από τη

ζωή, σε κατάσταση προχωρημένης εγκυμοσύνης. Ένα θύμα μέσα στα εκατομμύρια της γρίπης που θέριζε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Σίλε πήρε την ετοιμοθάνατη γυναίκα του στα χέρια, όλη τη νύχτα την κρατούσε αγκαλιά. Σε μια κίνηση απελπισίας, για να συλλάβει το εξασθενημένο πνεύμα της, τη ζωγράφισε έτσι, εγκαταλελειμμένη στο μαξιλάρι. Ύστερα, έβαλε ένα κομμάτι χαρτί κι ένα μολύβι στα χέρια της κι εκείνη, στην έσχατη έκλαμψη, έγραψε ένα τραγικό αλλά ιδιαίτερα ερωτικό γράμμα σε κείνον. Στις οκτώ το πρωί, η Έντιθ πέθανε. Ο Σίλε ήδη είχε κολλήσει τον ιό της γρίπης και του ήταν αδύνατο να σταθεί στα πόδια του. Τέσσερις μέρες αργότερα, ενώ η επικήδειος πομπή της Έντιθ περνούσε έξω από το παράθυρό του, ο Σίλε βρισκόταν στο δωμάτιο, αδύναμος και ετοιμοθάνατος.

Πέθανε τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου προς 1η Νοεμβρίου, στη μία το πρωί. Τα τελευταία του λόγια ήταν «ο πόλεμος τελείωσε και πρέπει να φύγω».

Πηγή:http://idiomelo.blogspot.com/