Ο Μπέρτραντ Ράσελ για το Θεό

Μαργαρίτα Καραπάνου ( 1946 - 2 Δεκεμβρίου 2008)

Η Μαργαρίτα Καραπάνου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Κόρη της πεζογράφου και θεατρικής συγγραφέως Μαργαρίτας Λυμπεράκη και του δικηγόρου και ποιητή Γιώργου Καραπάνου, η Μαργαρίτα Καραπάνου σπούδασε κινηματογράφο και φιλοσοφία στο Παρίσι όπου και εγκαταστάθηκε το 1959, καθώς και νηπιαγωγός δι΄ αλληλογραφίας στο Λονδίνο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δούλεψε ως νηπιαγωγός στην Αθήνα και έκανε έναν γάμο που όμως είχε σύντομη διάρκεια.

Το πρώτο της μυθιστόρημα «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος», κυκλοφόρησε το 1974. Ακολούθησε «Ο Υπνοβάτης», ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου ξένου μυθιστορήματος στην Γαλλία το 1988. Το «Rien Ne Va Plus» είναι το τρίτο στη σειρά μυθιστόρημά της, που εκδόθηκε σε Ελλάδα και Γαλλία το 1991. Με το «Ναι» το 1999, το «Lee και Lou» το 2003 και το «Μαμά» το 2004 η Μαργαρίτα Καραπάνου ολοκληρώνει το συγγραφικό της έργο όσον αφορά την μυθιστοριογραφία. Κυκλοφόρησε επίσης τρία βιογραφικά της βιβλία με τους τίτλους «Μήπως;» το 2006, «Δε μ αγαπάς, Μ αγαπάς» το 2008, και το «Η ζωή είναι Αγρίως Απίθανη» το 2008.

Το «Μήπως;» ανήκει κατά το ήμισυ στην καθηγήτρια ψυχολογίας Φωτεινή Τσαλίκογλου και περιέχει ενός είδους δημόσιας εξομολόγησης και διαλόγου της Μαργαρίτας Καραπάνου με την Φωτεινή Τσαλίκογλου, ενώ το «Η Ζωή είναι Αγρίως Απίθανη» αποτελεί ένα οδοιπορικό της ζωής της από τον Σεπτέμβρη του 1959 μέχρι τον Ιούλη του 1964, βασισμένο στο προσωπικό της ημερολόγιο. Τα βιβλία της «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος», «Ο Υπνοβάτης» και το «Rien Ne Va Plus» έχουν μεταφραστεί από εκδοτικούς οίκους στις ΗΠΑ, Αγγλία, Σουηδία, Γαλλία, Ισραήλ, Γερμανία, Ολλανδία και Ιταλία.

Το βραβευμένο βιβλίο της «Ο Υπνοβάτης» είναι ίσως το σημαντικότερο έργο της συγγραφέα και αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα μυθιστορήματα της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας. Είναι η απεικόνιση του κατεστραμμένου κόσμου, «μια σκληρότητα, μια ειλικρίνεια που παίρνει τη μάσκα της αφέλειας, που αρπάζει τον αναγνώστη από τον λαιμό. Ένας μαζοχισμός που σε μαγεύει» (Nicole Zand). Το Βραβείο του Καλύτερου Ξένου Μυθιστορήματος, που κέρδισε το 1988, έχει επίσης δοθεί στον βρετανό Λόρενς Ντουρέλ, τον Χόρχε Λουίς Μπόρχες, τον Στρατή Tσίρκα και τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές. Όταν κυκλοφόρησε ο «Υπνοβάτης» στη Γαλλία, ο Jerome Charyn γράφει σε ένα άρθρο του στη Monde: «Η Μαργαρίτα Καραπάνου μας οδηγεί στο λαβύρινθο όπου ζει ο Θεός. Πρέπει κανείς να τη διαβάζει όπως διαβάζει τον Rimbaud και τον Blake, όπως κοιτάζει την απόλυτη ομορφιά μέσα στα μάτια ενός τίγρη. Οι θύτες είναι πολύ πιο τρυφεροί από τους φίλους που μας περιστοιχίζουν. Κι αυτή η επιμονή της Μαργαρίτας Καραπάνου να σκίσει τα καθημερινά μας ρούχα και όλες τις γελοίες μάσκες την κάνει μία εκπληκτική συγγραφέα».

Μέσα στον συγγραφικό κόσμο της Μαργαρίτας, οι λέξεις μιλάνε αλλιώς. Καμία αναστολή δεν μπορεί να τις σταματήσει, καμμία ανησυχία. Οι λέξεις στον κόσμο της Μαργαρίτας έρχονται με θόρυβο και σε παρασέρνουν στο πιο εκρηκτικό ταξίδι της ψυχής σου. Σε αυτό το άναρχο και συμβατικό ταξίδι, το «Ναι» είναι η λύτρωση στον έρωτα, στην αγάπη, στο πάθος. Είναι η κατάφαση απέναντι στην ίδια την ζωή. Η Λώρα, η ηρωίδα νικάει τους φόβους, την ανυπαρξία, τον ίδιο της τον εαυτό. Η ένταση, η απελπισία και το αδιεξόδο το οποίο βιώνει η ηρωίδα, μας αποκαλύπτονται με τολμηρή αμεσότητα, με τρόπο σοκαριστικό, χιουμοριστικό, σαρκαστικό. Η Λώρα όμως έχει θέληση, ένα ισχυρό εσωτερικό θέλω που ετοιμάζεται να ξεπλύνει την ασχήμια των σκέψεών της και να πει το «Ναι που δεν είναι άλλο από την αγάπη που λυτρώνει τα πάντα», όπως είχε πει κι η ίδια.

Η Μαργαρίτα Καραπάνου είχε αυτή τη μαγική ικανότητα να σε καθηλώνει από τις πρώτες κιόλας λέξεις, να ακουμπάει τις σκέψεις της απάνω σου με έναν εκρηκτικό τρόπο, ικανό να αφυπνίσει όλες σου τις αισθήσεις μονομιάς. «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» είναι ένα μικρό, νευρώδες μυθιστόρημα με μία τέλεια αίσθηση της τεχνικής. Δεν είναι ποτέ συναισθηματικό, όμορφο ή παραφουσκωμένο. Η Μαργαρίτα Καραπάνου καταλαβαίνει πως μία αφήγηση δεν είναι παρά «λεπτομέρεια, λεπτομέρεια, λεπτομέρεια.» (απόσπασμα από κριτική του Jerome Charyn (New York Times) Η φαντασία διαπλεκτίζεται και εδώ με την πραγματικότητα, αποκαλύπτοντας τον ερωτισμό, την ανησυχία και την σκληρότητα της παιδικής ηλικίας.

Η Μαργαρίτα Καραπάνου πέθανε στις 2 Δεκεμβρίου 2008, στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν, λόγω της πνευμονοπάθειας που την ταλαιπώρησε.

http://www.artmag.gr

Χριστουγεννιάτικη γιορτή του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Γοργοποτάμου

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011 και ώρα 17.00, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος,περιμένουμε τους μικρούς μας φίλους στην κεντρική Πλατεία Αλεποσπίτων, για να υποδεχτούμε τα Χριστούγεννα με χορό και τραγούδι.

Quest Strar ο Αι- Βασίλης

Πηγή: http://www.gorgopotamosvillage.gr/agiosgeorgios/index_2.htm

Πώς να σωπάσω, Νίκος Ξυλούρης

Στίχοι: Κώστας Κινδύνης

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Πώς να σωπάσω μέσα μου

την ομορφιά του κόσμου;

Ο ουρανός δικός μου

η θάλασσα στα μέτρα μου

Πώς να με κάνουν να τον δω

τον ήλιο μ'άλλα μάτια;

Στα ηλιοσκαλοπάτια

Μ' έμαθε η μάνα μου να ζω...

Στου βούρκου μέσα τα νερά

ποια γλώσσα μου μιλάνε

αυτοί που μου ζητάνε

να χαμηλώσω τα φτερά;

Απελπισμένοι γονείς παραδίδουν τα παιδιά τους σε ορφανοτροφεία!

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ ΓΕΝΝΑ Η ΚΡΙΣΗ

Απελπισμένες οικογένειες προσέρχονται καθημερινά στους δικαστικούς λειτουργούς ζητώντας να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους στέγη και ένα πιάτο φαγητό σε κάποιο ίδρυμα, μέχρι να ορθοποδήσουν

Τις περισσότερες φορές οι προσπάθειες της Εισαγγελίας πιάνουν τόπο, αφού τα παιδιά μένουν τελικά με τους γονείς τους, ωστόσο υπάρχουν και περιπτώσεις που καταλήγουν σε ορφανοτροφεία

Κρατώντας σφιχτά στην αγκαλιά της ένα μικρό αγοράκι, η νεαρή μητέρα μπήκε δειλά δειλά στο γραφείο της Εισαγγελίας Ανηλίκων της Αθήνας, χαμήλωσε το βλέμμα της στο πάτωμα και με φωνή που μόλις ακουγόταν είπε:

- Kύριε εισαγγελέα, πάρτε το παιδί μου και βάλτε το σε ίδρυμα. Δεν έχω ούτε για το γάλα του!

Τέτοιες εικόνες απόλυτης εξαθλίωσης διαδραματίζονται συχνά τους τελευταίους μήνες στην Εισαγγελία Ανηλίκων της Αθήνας, όπου γονείς, έχοντας ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της φτώχειας και της απόγνωσης, αναγκάζονται να καταφύγουν ακόμη και στον εισαγγελέα, με την ελπίδα να βρει στέγη και φαγητό για τα παιδιά τους, έστω σε ένα ορφανοτροφείο, αφού οι ίδιοι δεν μπορούν πια να τα θρέψουν.

Οι περισσότεροι που φτάνουν στο σημείο να αφήσουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα ζητούν από τον εισαγγελέα να φιλοξενηθούν προσωρινά εκεί και να μη δοθούν για υιοθεσία, ώστε μόλις καταφέρουν οι ίδιοι να ξεπεράσουν τη φτώχεια και να σταθούν στα πόδια τους, να μπορέσουν να τα ξαναπάρουν πίσω…

Κάθε φορά που καταλήγει ένας τόσο απελπισμένος άνθρωπος με το ίδιο αίτημα στην Εισαγγελία Ανηλίκων ξεκινάει ένας αγώνας δρόμου από τους εισαγγελείς Ηλία Ζαγοραίο και Ευτυχία Σταθουλοπούλου, πάντα με τον ίδιο στόχο: να βοηθήσουν τους γονείς, για μην αποχωριστούν τα παιδιά τους.

Δάκρυσαν οι εισαγγελείς
Αυτό συνέβη και στην περίπτωση της 30χρονης μητέρας από την Πετρούπολη, η οποία έκανε ακόμη και τους εισαγγελείς να δακρύσουν, όταν κατέφυγε εκεί σε πραγματικά τραγική κατάσταση και ζήτησε να κρατήσουν στην Εισαγγελία το δυόμισι χρόνων αγοράκι της, γιατί η ίδια δεν μπορούσε να το συντηρήσει.

«Στόχος μας είναι να βοηθήσουμε τους γονείς και να αποτρέψουμε τον αποχωρισμό του παιδιού» εξηγεί ο κ. Στέργιος Σιφνιός, διευθυντής κοινωνικής εργασίας και έρευνας στα «Χωριά SOS»

Η γυναίκα ζήτησε από τον εισαγγελέα να βάλει το μικρό σε ίδρυμα, για μην πεθάνει από την πείνα και το κρύο, όπως είπε, αφού δεν είχε να πληρώσει το ενοίκιο, ενώ της είχαν κόψει και το ηλεκτρικό ρεύμα.

Είπε ότι είχε καταφύγει και στον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος έβγαλε και της έδωσε χρήματα από την τσέπη του…

Το χαμόγελο του μικρού αγοριού που κρατούσε στην αγκαλιά της και η απελπιστική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν μάνα και γιος ήταν ο λόγος που οι άνθρωποι της Εισαγγελίας πραγματοποίησαν έρανο μεταξύ τους και της έδωσαν χρήματα για να μπορέσει να πληρώσει το ενοίκιο.

Στη συνέχεια ο εισαγγελέας ενημέρωσε φορείς του Δήμου και της Ενορίας της, για να παρέχουν στην ίδια και στο παιδί της τρόφιμα και ρούχα και να τη στηρίξουν με κάθε τρόπο.

Σε αυτήν την περίπτωση οι προσπάθειες της Εισαγγελίας έπιασαν τόπο, αφού το παιδί έμεινε τελικά με τη μητέρα του.

Μαρτυρίες που σοκάρουν
«Φροντίστε τα παιδιά μας όσο θα είμαστε φυλακή για χρέη»

Ορισμένες περιπτώσεις, αυτές που ακολουθούν, είναι ξεχωριστές.

Τέσσερα στόματα είχε να θρέψει η κ. Μαρία, χήρα από περιοχή της Νότιας Αττικής που ήρθε στην Εισαγγελία Ανηλίκων ένα πρωί. Τη συνόδευε ο 19χρονος γιος της, ένα σοβαρό παιδί, αγέλαστο, πικραμένο.

Μητέρα και γιος κάθισαν ταπεινά στο εισαγγελικό γραφείο και χωρίς πολλά πολλά, παρακάλεσαν τον εισαγγελέα να βάλει σε ίδρυμα ανηλίκων τα δύο μικρότερα παιδιά της οικογένειας, ηλικίας ?όπως είπαν? 7 και 9 ετών.

«Είμαι άνεργη πολύ καιρό, είπε η γυναίκα. Ο μεγάλος μου γιος επίσης. Τα έξοδα δεν βγαίνουν, ούτε για φαγητό. Για λίγο διάστημα, μέχρι να βρω δουλειά, αν γίνεται, να βρεθεί ένα ίδρυμα να πάνε τα δύο μικρά. Σας παρακαλώ, κ. εισαγγελέα, να μην τα δώσουν για υιοθεσία. Φροντίστε να παραμείνουν στο ίδρυμα μέχρι να έχουμε τη δυνατότητα να τα ξαναπάρουμε πίσω στο σπίτι?».

Και σε αυτή την περίπτωση οι εισαγγελείς κατάφεραν να μην ανοίξει φάκελος για την οικογένεια, όπως γίνεται στις περιπτώσεις που η πολιτεία αφαιρεί τα παιδιά από την οικογένειά τους. Η οικογένεια βοηθήθηκε μέσω των κοινωνικών υπηρεσιών του δήμου, ενώ η ενορία τούς εξασφάλισε φαγητό.

Με αξιοπρέπεια
Ακόμη πιο συγκλονιστική ήταν η ιστορία που διαδραματίστηκε στα γραφεία της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Αθήνας με πρωταγωνιστές ένα ζευγάρι που διατηρούσε μικρή εμπορική επιχείρηση σε μια γειτονιά της Αθήνας. Τα χρέη έπνιξαν την επιχείρησή τους και οι επιταγές χωρίς κάλυψη οδήγησαν τους ιδιοκτήτες σε καταδικαστικές αποφάσεις χωρίς επιστροφή. Δύο νέους ανθρώπους με αξιοπρεπή εμφάνιση είχε ένα μεσημέρι απέναντί του ο εισαγγελέας ανηλίκων.

«Πρόκειται να οδηγηθούμε στη φυλακή για χρέη» είπε η γυναίκα στον εισαγγελέα, ο οποίος στην αρχή σκέφτηκε ότι ίσως οι άνθρωποι απευθύνθηκαν σε λάθος γραφείο. Ομως το ζευγάρι ήταν θύμα της οικονομικής κρίσης που αναγκάστηκε να καταφύγει στην Εισαγγελία Ανηλίκων με αίτημα να μπουν σε ίδρυμα τα δύο ανήλικα παιδιά τους.

«Για να επιζήσουν όσο θα βρισκόμαστε στη φυλακή!» είπαν. Σε αυτή την περίπτωση η Δικαιοσύνη έδειξε πραγματικά ανθρωπιά, καθώς η λύση δόθηκε εκ των έσω και σε χρόνο ρεκόρ?

Την ίδια μέρα αναζητήθηκαν μέσω του αρμόδιου γραφείου της Εισαγγελίας Εκτελέσεως Ποινών οι καταδικαστικές αποφάσεις που είχαν εκδοθεί σε βάρος του ζεύγους. Οταν συγκεντρώθηκαν, διαπιστώθηκε ότι ορισμένες από αυτές είχαν παραγραφεί λόγω παρέλευσης χρόνου και δεν προκαλούσαν συνέπειες.

Αντίθετα, για τις άλλες αποφάσεις που επέσυραν φυλάκιση, η Εισαγγελία Ανηλίκων κατάφερε να δοθεί αναβολή στην εκτέλεσή τους, που ήταν ευνοϊκό αποτέλεσμα για τους γονείς, οι οποίοι κέρδισαν χρόνο μαζί με την ελπίδα να το παλέψουν για να σταθούν στα πόδια τους και να σώσουν την οικογένειά τους.

Σκληρό πρόσωπο
Βρήκαν στέγη σε ορφανοτροφεία

Δυστυχώς, δεν είχαν αίσιο τέλος δύο άλλες περιπτώσεις, με τρία ανήλικα παιδιά αλλοδαπών, που τελικά κατέληξαν σε ορφανοτροφεία. Στη μία μάλιστα από τις δύο ιστορίες, στην οποία ένας 40χρονος Αφρικανός, πατέρας δύο χαριτωμένων κοριτσιών, ζήτησε να βρεθεί στέγη σε ίδρυμα για τις ηλικίας 7 και 9 ετών κόρες του, τα παιδιά έχουν σχεδόν καθημερινή επικοινωνία μαζί του, ενώ τις επισκέπτεται συχνά.

Στη δεύτερη περίπτωση, 17χρονος Πακιστανός, που μεταφέρθηκε στην Εισαγγελία Ανηλίκων από ενήλικα ομοεθνή του, εξακολουθεί να φιλοξενείται στο Νοσοκομείο Παίδων, όπου του έγιναν οι απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις για λοιμώδη και μεταδοτικά νοσήματα, μέχρι να βρεθεί ίδρυμα ανηλίκων στο οποίο θα μεταφερθεί.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΜΑΙΡΗ ΜΠΕΝΕΑ

«Βροχή» οι αιτήσεις
Ολο και περισσότεροι χτυπούν την πόρτα των παιδικών χωριών SOS

Καθημερινά αυξάνεται ο αριθμός των γονιών που δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Η ανθρωπιστική κρίση σαρώνει τις κοινωνικές δομές και τα εφιαλτικά αποτελέσματα αποτυπώνονται στα παιδικά χωριά SOS, όπου απευθύνονται εκατοντάδες οικογένειες ζητώντας βοήθεια.

«Ερχονται και ζητούν να πάρουμε τα παιδιά τους λέγοντάς μας ότι οι ίδιοι αδυνατούν να τα συντηρήσουν. Η κατάσταση αυτή εμφανίστηκε το 2010 και αυξάνεται συνεχώς» λέει ο κ. Στέργιος Σιφνιός, διευθυντής κοινωνικής εργασίας και έρευνας στα «Χωριά SOS».

«Φέτος, το πρώτο εξάμηνο του 2011 η αύξηση των περιπτώσεων αυτών ανήλθε σε 65% σε σχέση με το ανάλογο διάστημα πέρυσι. Σε απόλυτους αριθμούς, από τα 1.000 περιστατικά που καλύπτουμε σε όλες τις δράσεις μας, τα 250 υπάγονται στις φροντίδες παραμονής στα παιδικά χωριά, ενώ πάνω από 800 περιπτώσεις χρειάζονται κάποια οικονομική στήριξη».

Από το 2010 άρχισαν να εμφανίζονται γονείς στα γραφεία των «Χωριών SOS» και υπό καθεστώς ανέχειας να ζητούν εάν υπάρχει η δυνατότητα να κρατήσουν εκεί τα παιδιά. Να φιλοξενηθούν μέχρι να βρουν οι γονείς εργασία. Πολλοί εξ αυτών έχασαν τη δουλειά τους και σε αρκετές περιπτώσεις πρόκειται για μονογονεϊκές οικογένειες.

Η συντριπτική πλειοψηφία αφορά Ελληνες (80%) και μόνο το 20% οικονομικούς μετανάστες.

«Προσπαθούμε να στηρίξουμε τις οικογένειες με συμβουλευτική, με υλική βοήθεια, τρόφιμα, ρούχα, κάποιες φορές με οικονομική ενίσχυση, όπως για την πληρωμή ενοικίου. Ομως έχουμε δεχθεί ελάχιστα παιδιά από τις περιπτώσεις με οικονομικά προβλήματα και με την προοπτική να γυρίσουν στην οικογένειά τους. Στόχος μας είναι να βοηθήσουμε τους γονείς και να αποτρέψουμε τον αποχωρισμό του παιδιού» εξηγεί ο κ. Σιφνιός και σημειώνει ότι και τα «Χωριά SOS» αντιμετωπίζουν προβλήματα, καθώς οι δωρεές έχουν μειωθεί και η ανυπαρξία κοινωνικών δομών πολλαπλασιάζει τις ανάγκες των ανθρώπων.

Ως φορέας τα «Χωριά SOS», εκτός από τα «Χωριά» σε Βάρη, Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη, λειτουργούν τρία Κέντρα Στήριξης της Οικογένειας, ενώ ένα νέο κέντρο ετοιμάζεται στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Την ίδια στιγμή μεγάλες δυσκολίες αντιμετωπίζουν πολλά ορφανοτροφεία, τα οποία αδυνατούν να καλύψουν τα στοιχειώδη έξοδα λειτουργίας τους και απειλούνται με κλείσιμο. Σήμερα στον ιδιωτικό τομέα υπάρχουν 20 ορφανοτροφεία που φιλοξενούν εκατοντάδες παιδιά και σε αρκετά οι αρμόδιοι έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά, ενώ επιβιώνουν με τη βοήθεια άλλων ιδρυμάτων. Παράλληλα, στον κρατικό τομέα δραστηριοποιούνται 19 ιδρύματα με 950 παιδιά, ενώ άλλα 400 βρίσκονται σε ανάδοχες οικογένειες.

Η κρίση αυξάνει ραγδαία τις αιτήσεις στα ιδρύματα, ενώ την ίδια στιγμή έχουν ελαχιστοποιηθεί οι δωρεές. Μια άλλη όμως αιτία για τη δυσχερή θέση των φορέων αυτών είναι η αδυναμία του κράτους να ρυθμίσει θέματα για την αξιοποίηση της περιουσίας από κληροδοτήματα.

Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Πηγή:eparousia.gr

«Η Γερακίνα και ο Πρίγκιπας Νερένιος», Αναστασία Ευσταθίου

Το παραμύθι «Η Γερακίνα και ο Πρίγκιπας Νερένιος» χτύπησε την πόρτα των δημοτικών σχολείων των νομών Αχαΐας και Σερρών τη σχολική χρονιά 2009-2010 για να συναντήσει τη δημιουργική φαντασία των μικρών μαθητών.

Οι σχολικοί σύμβουλοι ανέλαβαν την προώθηση της εκπαιδευτικής δράσης με τίτλο: «Μια ιστορία αναζητά εικονογράφους και …» στα σχολεία ως μια πρόταση δραστηριοτήτων γλωσσικής παραγωγής (συγγραφή μικρής ιστορίας) και έκφρασης (εικονογράφηση σκηνών του παραμυθιού) την ώρα της Ευέλικτης ζώνης.

Τα μολύβια και τα σύνεργα της ζωγραφικής ενεργοποιήθηκαν. Οι μαθητές έγιναν συγγραφείς και εικονογράφοι! Παρέδωσαν γραπτά κείμενα από την τοπική τους ιστορία, ποιήματα και σύνθετες εργασίες αλλά και ζωγραφιές με μαρκαδόρους, ακουαρέλες, ξυλομπογιές, κολάζ, και διάφορες κατασκευές. Εμπνευσμένοι συνάδελφοι σχεδίασαν για την τάξη τους project με γλωσσικές δραστηριότητες, κατασκευές και απόδοση του μύθου σε κόμικ.

Στη δράση συμμετείχαν 9 δημοτικά σχολεία (4 από την Αχαΐα και συγκεκριμένα τάξεις από το 2ο Δημ. σχ. Αιγίου, το 5ο Δημ. σχ. Αιγίου, το 2ο Δημ. σχ. Ακράτας και το  Δημ. σχ. Αιγείρας, καθώς και 5 από τις Σέρρες, συγκεκριμένα τάξεις από το 2ο Νιγρίτας, 3ο Νιγρίτας, Κάτω Καμήλας, Δημητριτσίου, Τερπνής).

Στο τέλος της δράσης είχα στα χέρια μου μια σοδειά από 19 παραγωγές γραπτού λόγου και 143 εικαστικά έργα των 218 μαθητών. Στάλθηκαν στα σχολεία ευχαριστήριες επιστολές, η αποτίμηση της δράσης και έπαινοι συμμετοχής στους δασκάλους.

Ψηφιοποίησα τα έργα των μαθητών και μετέτρεψα το παραμύθι σε διαδραστικό κείμενο. Συμπεριέλαβα όλα τα έργα με σύνδεσμο στη ροή του κειμένου χωρίς αποκλεισμούς.

Ο Πρόεδρος της Ν.Ε.Π.Α., κος Γιώργος Αγγελόπουλος, ανταποκρίθηκε στο αίτημά μου για ανάδειξη της τοπικής ιστορίας. Ανέλαβε το κόστος της παραγωγής του διαδραστικού δίσκου και τη διανομή του στα σχολεία που συμμετείχαν στη δράση.

Όλοι εμείς που συμμετείχαμε στη δημιουργία της διαδραστικής Γερακίνας ευχόμαστε στο μικρό ή μεγάλο αναγνώστη να μοιραστεί μαζί της ένα διαφορετικό ταξίδι στην ιστορία του τόπου μας.

Η συγγραφέας

  Αναστασία Ευσταθίου

H τιμή της αγάπης

από την μουσική της ταινίας: η τιμή της αγάπης

ερμηνεύει η Δήμητρα Γαλάνη

μουσική της Ελένης Καραΐνδρου

στίχοι της Τώνιας Μαρκετάκη

Τιμή δεν έχει η αγάπη

Τιμή δεν έχει κι η ζωή

Ποιος την πουλά, ποιος αγοράζει

ποιος τήνε βγάζει στο σφυρί

Τιμή δεν έχει η αγάπη

Τιμή δεν έχει κι η ζωή

Όποιος την έχει τήνε δίνει

με μια ματιά, μ' ένα φιλί

Αν έχεις λίγη αγάπη, δως μου

να μου γλυκάνεις τη ζωή

Τιμή δεν έχει η αγάπη

Τιμή δεν έχει κι η τιμή

Ενα «κείμενο για όλους» φέρνει την επανάσταση στην ειδική εκπαίδευση

Πρωτοποριακή μέθοδος επιτρέπει την ανάγνωση σε άτομα με νοητική υστέρηση, αναπηρία και γεροντική άνοια.

Ένα «κείμενο για όλους» φέρνει την επανάσταση στην ελληνική ειδική εκπαίδευση, φιλοδοξώντας να εισαγάγει στον κόσμο της λογοτεχνίας και του θεάτρου άτομα τα οποία αδυνατούν να διαβάσουν και κυρίως να κατανοήσουν τον γραπτό λόγο, εξαιτίας σοβαρών παθήσεων όπως νοητική υστέρηση, σύνδρομο Down, αυτισμός ή γεροντική άνοια. 


Πρόκειται για μια πρωτοποριακή μέθοδο «μεταγραφής» ενός κειμένου που επιτρέπει την κατανόησή του μέσα από εικόνες, απλές διατυπώσεις, διαδραστική ανάγνωση και θεατρικό παιχνίδι. Το «κείμενο για όλους», όπως ονομάζεται η εν λόγω μέθοδος που αναπτύχθηκε στη Σουηδία και χρησιμοποιήθηκε ευρέως στη Μεγάλη Βρετανία, φιλοδοξεί να εισαγάγει στην ελληνική εκπαίδευση μία ομάδα εκπαιδευτικών από την Πτολεμαΐδα, με επικεφαλής τους κ.κ. Δέσποινα Καραγιαννάκου και Θεόδωρο Καραγιάννη. Μεταγράφοντας το κλασσικό έργο «Μικρός Πρίγκιπας», οι εν λόγω εκπαιδευτικοί δημιούργησαν το πρώτο ελληνικό λογοτεχνικό «κείμενο για όλους» και κέρδισαν τον περασμένο Ιούνιο το βραβείο Αριστείας και Καινοτομίας στην Εκπαίδευση που χορηγεί το υπουργείο Παιδείας. Αποφάσισαν, τότε, να δημιουργήσουν περισσότερα «κείμενα για όλους» για να δώσουν την ευκαιρία σε ακόμα περισσότερες ομάδες που για δεκαετίες ήταν αποκλεισμένες από την ανάγνωση του γραπτού λόγου, να κρατήσουν στα χέρια τους ένα βιβλίο και να το διαβάσουν σαν όλους τους συμπολίτες τους. Το καινοτόμο εγχείρημα των δύο εκπαιδευτικών βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στις δέκα επικρατέστερες προτάσεις στον διαγωνισμό καινοτομίας «TED X Challenge», οι οποίες ανταγωνίζονται για το χρηματικό βραβείο που θα προσφέρει το Ίδρυμα Λαμπράκη.

Χαρίζοντας το δώρο της ανάγνωσης

«Η ανάγνωση ενός βιβλίου, μιας εφημερίδας, των οδηγιών χρήσης μιας συσκευής, ακόμα και μιας ταμπέλας στον δρόμο, είναι μια τόσο απλή και φυσική δραστηριότητα για τους περισσότερους από εμάς. Ωστόσο, για χιλιάδες ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρές διαταραχές, όπως νοητική υστέρηση, αυτισμό, εγκεφαλική παράλυση ή γεροντική άνοια, η ανάγνωση ενός κειμένου αγγίζει τα όρια του αδυνάτου», τονίζει μιλώντας στο «Βήμα» η κυρία Καραγιαννάκου, διευθύντρια του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΚ) Πτολεμαΐδας. Όπως εξηγεί, με τη μέθοδο «κείμενο για όλους», ένα κείμενο μεταγράφεται σε μια μορφή πολύ πιο απλή, καθώς οι προτάσεις γίνονται μικρές, τοποθετούνται φωτογραφίες στα κομβικά σημεία του λόγου, χρησιμοποιείται η ενεργητική φωνή, περιέχεται μόνο μία ιδέα ανά φράση και τα νοήματα απλοποιούνται. Έτσι, η ανάγνωση γίνεται δυνατή για ανθρώπους που ποτέ στο παρελθόν δεν κατόρθωναν να διαβάσουν.

Η παρουσίαση του project

«Στη Σουηδία η απήχηση είναι τόσο μεγάλη που πλέον εκδίδεται μία εφημερίδα με τη μέθοδο "κείμενο για όλους". Ταυτόχρονα, στη Μεγάλη Βρετανία κάποιοι Δήμοι εκδίδουν οδηγούς για τους δημότες μεταξύ άλλων και με τη μέθοδο "κείμενο για όλους". Στην Ελλάδα το υπουργείο Παιδείας και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο έχουν αναγνωρίσει τη σημασία της μεθόδου στην ειδική εκπαίδευση και ενέκριναν την εκτύπωση ενός τέτοιου αναγνωστικού. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι δεν υπάρχουν βιβλία λογοτεχνίας μεταγραμμένα σε "κείμενο για όλους" ώστε να εξοπλισθούν τα ειδικά σχολεία της χώρας και να αρχίσουν να διδάσκουν τους μαθητές τους», εξηγεί η κυρία Καραγιαννάκου.

Ο καινοτόμος «Μικρός Πρίγκιπας»

Υπό αυτές τις συνθήκες δεν είναι τυχαίο ότι οι δύο εκπαιδευτικοί από την Πτολεμαΐδα, αφότου μετέγραψαν μόνοι τους τον «Μικρό Πρίγκιπα» άρχισαν να δέχονται πλήθος τηλεφωνημάτων από δεκάδες ειδικά σχολεία από όλη τη χώρα που επιθυμούν να προμηθευτούν το βιβλίο. «Οι εκπαιδευτικοί έχουν πολύ μεράκι και όρεξη να διδάξουν τα παιδιά, ωστόσο χωρίς υλικά μέσα οι προσπάθειες κινδυνεύουν να βρεθούν στο κενό. Λίγοι αντιλαμβάνονται πόσο δύσκολο έργο είναι να μεταγραφεί ένα βιβλίο σε "κείμενο για όλους". Για να μεταγράψουμε τον "Μικρό Πρίγκιπα" δουλεύαμε επί δυόμισι χρόνια με ομάδες παιδιών με αυτισμό, σύνδρομο Down, νοητική υστέρηση και τετραπληγία, δοκιμάζοντας ξανά και ξανά κάθε λέξη, κάθε εικόνα μέχρι να βρούμε την κατάλληλη που γίνεται κατανοητή, που γεννά νόημα κατά την ανάγνωση από αυτές τις ομάδες ανθρώπων», τονίζει μιλώντας στο «Βήμα» η κυρία Καραγιαννάκου.

Ταυτόχρονα, οι εκπαιδευτικοί αντιλήφθηκαν ότι η εν λόγω μέθοδος απέδωσε πολύ θετικά αποτελέσματα στο τέλος της σχολικής χρονιάς. «Οι διαπροσωπικές σχέσεις των παιδιών βελτιώθηκαν, η ικανότητά τους να καταλάβουν και να διηγηθούν την ιστορία αυξήθηκε σημαντικά. Κατόρθωσαν να απομνημονεύσουν λέξεις μέσω του συσχετισμού με εικόνες, ενώ μέσα από το θεατρικό παιχνίδι της ιστορίας κατάφεραν να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους. Ακόμα και αυτιστικά παιδιά δέχτηκαν το άγγιγμα και προχώρησαν σε μία πρώιμη κοινωνικοποίηση», αναφέρει η εκπαιδευτικός.

Εδώ μπορείτε να ψηφίσετε

Με τη συμμετοχή τους στο διαγωνισμό καινοτομίας «TED X Challenge», οι δημιουργοί του πρωτότυπου «Μικρού Πρίγκιπα» επιθυμούν να μεταγράψουν και άλλα βιβλία λογοτεχνικής, θεατρικής ή ακόμα και χρηστικής αξίας. «Ο επόμενος στόχος μας είναι ένα κείμενο πρώτων βοηθειών το οποίο θα βοηθούσε πολύ στην εκπαίδευση των ατόμων με νοητική υστέρηση ώστε να κατορθώσουν να αυτοεξυπηρετούνται και να ζουν σε ημιαυτόνομο καθεστώς. Επίσης, ένας οδηγός χρήσης συσκευών καθώς και ένα εγχειρίδιο κυκλοφοριακής αγωγής σε "κείμενο για όλους" είναι απόλυτα αναγκαίο στην ειδική εκπαίδευση», υπογραμμίζει η κυρία Καραγιαννάκου.

Πηγή: tovima.gr

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

Τα πλάσματα που βρίσκονται εκείθεν

του κεραυνού έχουν πει πως ο Θεός

    είναι αγάπη.

Γι’ αυτό κ’ οι στεναγμοί της ευφροσύνης μας,

το παραλήρημα, τα βογγητά μας, οι ανάσες μας,

είν’ όλα η γλώσσα της αγάπης

είν’ όλα αυτά η γλώσσα του Θεού.

    Οι άνθρωποι

όταν ακούν τη γλώσσα του Θεού οι άνθρωποι

δεν την αναγνωρίζουν και γι’ αυτό

λένε: «Θεός φυλάξοι... τ’ είν’ ετούτο...

ήρθε ο Σατανάς μέσα στα σπίτια μας... δεν ντρέπονται...

και νά ’χουμε παιδιά να τους ακούν...»

    Όμως οι άγγελοι

όταν ακούν τη γλώσσα του Θεού οι άγγελοι

ξέρουν κι ανακρατώντας τις φτερούγες τους

πάντα με σεβασμό παραμερίζουν.

Από το βιβλίο: Γιάννης Υφαντής, «Οι μεταμορφώσεις του μηδενός», Εκδόσεις Άγκυρα, 2006