Κατσαρή Νικολέττα, Πικρή γενιά (25)

Έγινε το πάτωμα ωκεανός
Κάποιοι βούτηξαν, κολύμπησαν... μα θυμήθηκαν το βάθος
και πνίγηκαν
Άλλοι έθεσαν διορίες, πέσαν τα στοιχήματα,
μπήκαν τα λάφυρα στα χέρια,
μα οι αγωνιστές δεν ξαναβγήκαν
Οι πιο πολλοί στριμώχτηκαν στις άκρες του δωματίου να σωθούν
και το πρόσωπο από πάνω καθρέφτισαν
Όσο για μένα
ξέχασα τι είχε συμβεί, ξάπλωσα στο πάτωμα,
όνειρα βουλιαγμένων
με έθρεψαν
και στις άλλες όχθες με ξέπλευσαν