Ο ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ, ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

Βάδιζα κατὰ μῆκος τῆς ἀκτῆς
μιὰ βαριὰ συννεφιὰ σκέπαζε τὸν οὐρανὸ
τὰ κύματα γκρίζα κι ἀνατριχιαστικὰ
κύματα γκρίζα σκάζαν στὴν παραλία
μιὰ δύναμη μ᾿ ἔσπρωχνε νὰ κάνω στροφὴ
ν᾿ ἀρχίσω νὰ περπατάω πάνω στὰ κύματα
μαῦρες γάτες περπατοῦσαν πάνω στὰ γκρίζα
κύματα
καὶ ἡ ψυχή μου ἦταν νεκρή.
Ὅμως ξαφνικὰ ἕνας ἥλιος ἔσκισε τὰ
σύννεφα.
ἡ θάλασσα ἔγινε πάλι γαλάζια
ζωντάνεψε πάλι ἡ ψυχή μου
κι ἐξακολούθησα τὸν περίπατό μου.


ἀπὸ τὴ συλλογή ΕΚΤΟΤΕ (1996)

Clifford Brown With Strings

(από τους σημαντικότερους τρομπετίστες της τζαζ, 56 χρόνια από τον θάνατό του)

Μισέλ (Πωλ) Φουκώ / Michel (Paul) Foucault (15 Οκτ. 1926 - 25 Ιουν. 1984)

«Φιλοσοφία είναι η δραστηριότητα μέσω της οποίας ο καθένας μας μπορεί να γίνει κάτι το διαφορετικό από αυτό που είναι».

Μισέλ (Πωλ) Φουκώ, Michel (Paul) Foucault. Γάλλος δομιστής φιλόσοφος, ο οποίος έμεινε γνωστός για τις μελέτες του γύρω από τις έννοιες και τους κώδικες μέσω των οποίων λειτουργούν οι κοινωνίες, και ιδιαίτερα τις "αρχές του αποκλεισμού" (όπως είναι οι διακρίσεις ανάμεσα στους έμφρονες και τους παράφρονες) με τις οποίες αυτοκαθορίζεται η κοινωνία (Πουατιέ, Γαλλία,1926- Παρίσι 1984).
Από το 1936 ως το 1940 φοίτησε στο Lycee de Poitiers και ως το 1945 στο ιησουιτικό College Saint Stanislas στη γενέτειρά του, με άριστες επιδόσεις στα γαλλικά, στα λατινικά και στα αρχαία ελληνικά.

Ο Φουκώ υπήρξε μαθητής του μαρξιστή φιλοσόφου Λουί Αλτουσέρ στην Εκόλ Νορμάλ Συπεριέρ, στο Παρίσι, και στη συνέχεια δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Κλερμόν - Φεράν (1960-1968), σε σχολές της πρώην Δυτικής Γερμανίας και της Σουηδίας, καθώς και στο Πανεπιστήμιο Παρισιού - Βενσέν, όπου παρέμεινε δύο χρόνια.Δίδαξε γαλλική κουλτούρα και γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας , διετέλεσε διευθυντής του γαλλικού τμήματος στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας στην Πολωνία και επικεφαλής του Γαλλικού Ινστιτούτου στο Αμβούργο της Γερμανίας. Από το 1970 ως τον θάνατό του διετέλεσε καθηγητής της ιστορίας των συστημάτων της σκέψης στο Κολλέγιο της Γαλλίας.

Τα πρώτα έργα του Φουκώ εξέταζαν την ιστορία της διανοητικής ασθένειας και της αντιμετώπισής της από την κοινωνία. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούσε την έννοια της τρέλας η κοινωνία του 17ου αιώνα, απασχόλησε τον συγγραφέα στη μελέτη τρέλα και παραλογισμός: ιστορία της τρέλας στην Κλασική Εποχή 1961. Στο βιβλίο Επιτήρηση και τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής 1975 ο Φουκώ εξέταζε τις ρίζες του νεότερου ποινικού συστήματος. Τόσο στα προηγούμενα όσο και σε άλλα έργα του, ο συγγραφέας υποστήριζε ότι η κοινωνία χρησιμοποιεί θεσμούς όπως τα φρενοκομεία, τα νοσοκομεία και τις φυλακές ως μέσα αποκλεισμού. Τόνιζε επίσης ότι μέσα από τη μελέτη των κοινωνικών αντιλήψεων που αναφέρονται σε αυτούς τους θεσμούς, γίνεται δυνατή η εξέταση της ανάπτυξης και των τρόπων της εξουσίας.

Στα υπόλοιπα έργα του συγκαταλέγονται Οι λέξεις και τα πράγματα: μια αρχαιολογία των επιστημών του ανθρώπου,1966 και Η αρχαιολογία της γνώσης,1969. Η ιστορία της σεξουαλικότητας, 3 τόμοι,1976-1984, που αναφερόταν στην ιστορία των αντιλήψεων του δυτικού κόσμου για την σεξουαλικότητα από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων, εδραίωσε τη θέση του Φουκώ ανάμεσα στους κορυφαίους Γάλλους διανοούμενους της εποχής του.

Βασίλης Παπακωνσταντίνου στο 23o Φεστιβάλ Δήμου Βύρωνα

Παρασκευή 25 Ιουνίου
«Στη Σκιά των Βράχων 2010»
23o Φεστιβάλ Δήμου Βύρωνα

«Το παιχνίδι παίζεται...». ..με την ομάδα έτοιμη να διεκδικήσει την πρώτη θέση για μία ακόμη χρονιά

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου για ένα ακόμα καλοκαίρι δοκιμάζει τις αντοχές των ονείρων μας και μας προσκαλεί σε ένα μουσικό παιχνίδι με ένα και απαράβατο όρο «Τέρμα τα γκάζια πάνω και κάτω από την σκηνή».

Ο Βασίλης είναι έτοιμος να ροκάρει της βραδιές μας και να ταξιδέψει τις σκέψεις μας. Τραγούδια που όλοι τραγουδήσαμε στο παρελθόν αλλά και από το καινούριο προσωπικό του δίσκο «Το παιχνίδι παίζεται» θα δώσουν χρώμα και ρυθμό στις ζεστές βραδιές.

Μια συναυλία που δεν πρέπει να χάσουμε και σίγουρα δεν θα ξεχάσουμε...

Την ομάδα συμπληρώνουν:

Η Τάνια Κικίδη, μουσική σύντροφος του Βασίλη χρόνια τώρα και αγαπητή από όλους μας για την ιδιαίτερη φωνή της αλλά και την αδιαμφισβήτητη on stage δυναμική της παρουσία. Μουσικές αποσκευές ο προσωπικός της δίσκος «Δύση και Ανατολή».

Η Κατερίνα Μακαβού, μία νέα ερμηνεύτρια αλλά και τραγουδοποιός, συνεχίζει το ταξίδι της μετά από ένα χειμώνα συνεργασίας στο πλευρό του Βασίλη. Μια φωνή ζεστή που όλοι θα αγαπήσετε. Μουσικές αποσκευές ο προσωπικός της δίσκος «Μικρά Μυστικά».

Η Φαίη Μπρουζάκη έρχεται δυναμικά να συμπληρώσει την ομάδα εκπρόσωπος μιας άλλης μουσικής σκηνής, η Φαίη έχει ένα μαγικό τρόπο να μας παρασύρει σε soul ήχους ροκάρωντας όμως πάντα πάνω στη σκηνή.

Τιμή Εισιτηρίου: 20 ευρώ
Ώρα Έναρξης: 9.00 μ.μ.

13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη, 25-26-27 Ιουνίου 2010

Στην εκμετάλλευση δίχως όρια, αλληλεγγύη χωρίς σύνορα!

Από αυτή την Παρασκευή 25/6 και μέχρι την Κυριακή 27/6 πραγματοποιείται το 13ο Αντιρατσιστικό μετατρέποντας το πάρκο των Σκύλων της νέας παραλίας σε έναν φιλόξενο χώρο που θα χωρά όλους τους κόσμους. Ήδη από σήμερα Δεύτερα δεκάδες άνθρωποι έχουμε εγκατασταθεί στο πάρκο των σκύλων και δουλεύουμε μαζί , στήνοντας μια μεγάλη γιορτή, το μεγαλύτερο πλέον φεστιβάλ της πόλης με περισσότερους από 15.000 επισκέπτες κάθε χρόνο.

Στόχος μας είναι να μιλήσουμε για τους αγώνες των προσφύγων για ελευθερία, την πάλη των μεταναστών για νομιμοποίηση, τις μάχες ντόπιων και μεταναστών εργαζομένων για αξιοπρέπεια. Και ταυτόχρονα, να πειραματιστούμε για το πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς εκμετάλλευση, αποκλεισμούς και καταπίεση. Έτσι, συζητάμε και αποφασίζουμε όλοι μαζί, καλούμε τους φίλους μας να παίξουν –δωρεάν- μουσική, κουβαλάμε ταμπλό και μπύρες, ντόπιοι και μετανάστες μαζί, εθελοντικά. Φτιάχνουμε ένα χώρο ελευθερίας, όπου συναντιόμαστε με διαφορετικούς ανθρώπους και οργανώνουμε κοινούς αγώνες, στήνουμε παραστάσεις και ακούμε μουσικές έξω από το κύκλο του εμπορεύματος και γενικά, περνάμε καλά.

Στο φετινό φεστιβάλ συμμετέχουν περισσότερες από 100 πολιτικές, συνδικαλιστικές και μεταναστευτικές συλλογικότητες της πόλης, ενώ στις δύο σκηνές του φεστιβάλ θα εμφανιστούν πάνω από 25 συγκροτήματα από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Δεκάδες εκθέσεις, προβολές ντοκιμαντέρ και ταινιών, θεατρικές παραστάσεις, κουζίνες, παιδότοπος καθώς και περισσότερα από 25 εργαστήρια-συζητήσεις θα πραγματοποιηθούν .


Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
Τηλ. Επικοινωνίας: Αρβανίτης Λευτέρης 6944846838

http://www.antiratsistiki.gr/

http://www.socialcenter.gr/

ΑΠΟ ΣΤΗΘΟΥΣ

αφιερωμένο στους Δασκάλους μου

Είχα την τύχη στα γυμνασιακά μου χρόνια να συναντηθώ με εξαιρετικές προσωπικότητες της εκπαίδευσης και του πολιτισμού. Λέω "να συναντηθώ" γιατί η επικοινωνία δασκάλου - μαθητή είναι μια "συνάντηση", μια ενεργή και ανανεούμενη συνάντηση που υπερβαίνει το χρόνο μιας διδακτικής ώρας, αλλά και το χρόνο μιας εξαετούς εκπαίδευσης. Αγκαλιάζει όλο το φάσμα της εν παιδεία ζωής. Είχα λοιπόν την τύχη αυτή, και μάλιστα σε καιρό δικτατορίας.

Η ευγένεια των δασκάλων μου, μπορώ να πω μου καθόρισε τη ζωή. Μεγαλώνοντας, όχι μόνο δεν απομακρύνθηκα από αυτούς, αλλά ασυνείδητα, αντανακλαστικά πολλές φορές, ανασύρω από τη μνήμη μου, και αυτό είναι ένα πράγμα που απ' ό, τι φαίνεται θα εξακολουθώ μέχρι να πεθάνω να να το κάνω, άλλοτε συμπεριφορές τους, άλλοτε λεγόμενά τους, φράσεις που χαράχτηκαν στο μυαλό μου, άλλοτε τον τρόπο που προσέγγιζαν τη μάθηση, και, κάθε φορά που καλούμαι να προσεγγίσω έναν μαθητή ή μία τάξη, ή ένα ποίημα ή ένα πεζογράφημα, πατάω σε αυτούς για να πορευτώ. Είναι το χώμα μου. Κι ακόμα κι αν κάποιους τους αποκαθήλωσα ή τους απομυθοποίησα μεγαλώνοντας, δεν έπαψα ποτέ να νιώθω το πρώτο ανατρίχιασμα που μου προκάλεσε η επαφή μαζί τους.

Η παιδεία είναι ένα περιβόλι, μεγάλο, αχανές. Ποτέ κανείς δεν το βάδισε μέχρι τέλους, κι ακόμα κι όσοι φτάσαν στην άκρη του, εκεί είδαν μια πόρτα που οδηγεί σε κάποιο άλλο κήπο. Μπήκαν και χάθηκαν και κανείς δεν ξέρει γι' αυτούς. Γνώση είναι η χαρτογράφηση του κήπου, στον βαθμό που ξέρουμε κάτι γι' αυτόν. Γνώση είναι κι η κηπουρική γιατί, κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, μαθαίνουμε και να καλλιεργούμε τον κήπο κι αυτή είναι η συνεισφορά μας στην ύπαρξή του. Δεν είμαστε απλοί τουρίστες, που κόβουνε τις γαρδένιες για να καταναλώσουν άρωμα. Είμαστε ζωντανά μέρη, μέλη του κήπου, ζούμε μ΄ αυτόν και ζει με μας. Χωρίς εμάς θα πεθάνει, χωρίς αυτόν θα ξεραθούμε.

Η παιδεία είναι μια παιδιά. Και η περιδιάβαση στο σύμπαν της έχει όλα τα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού, μαζί και κανόνες, βέβαια, και σύστημα και πειθαρχία. Αλλά είναι παιδιά. Έχει δηλαδή χαρά, όπως όλα τα παιχνίδια. Όπως το μάτι του παιδιού σπιθίζει από τη χαρά του παιχνιδιού, έτσι και του δασκάλου. Εκεί συναντιώνται οι δυο τους: στη χαρά του παιχνιδιού, κι αυτή είναι μια συνέργεια, για να μην πω συνενοχή και παρεξηγηθώ.

Όταν αυτή η προϋπόθεση της χαράς δεν υπάρχει, η σχέση μάθησης καταλύεται. Το ξέρουμε όλοι πια αυτό, ότι το ταξίδι στην παιδεία δεν είναι μόνο ένα ταξίδι γνωστικό, είναι κυρίως ταξίδι ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΌ. Στα αισθήματα αναπτύσσεται η νόηση. Στο αίσθημα βιώνεται η γνώση και γίνεται "κτήμα", που λένε. Χωρίς αίσθημα η γνώση είναι ένα ντόμινο από στείρες αιτιοκρατίες, που πρέπει να τις αποστηθίσει ο μαθητής μία προς μία και να τις στηρίξει προσεκτικά, μην πέσει το ντόμινο στο κεφάλι του.

Αυτό το καταστροφικό ντόμινο υπηρετεί η εκπαίδευση χρόνια τώρα, κι οι λειτουργοί της και οι μαθητές της και οι αποφοιτήσαντες που γίνονται με τη σειρά τους μέλη της κοινωνίας και τα παιδιά των αποφοιτησάντων κ.ο.κ. Μεγάλωσε ο κόσμος, πλήθυναν οι γνώσεις, μεγάλωσε κι ο χρόνος και δεν παίζει πια πεσσούς, και πασχίζει το εκπαιδευτικό σύστημα να τα χωρέσει όλα τα γνωστικά δεδομένα σε δώδεκα χρονάκια. Κι επειδή κανέναν δεν τον ενδιαφέρει ο κήπος καθ' εαυτός και το βιωμένο ταξίδι, αλλά μόνο η "πληροφορία" σχετικά με τον κήπο, που έχει υποκαταστήσει την πραγματική γνώση, στα σχολεία διδάσκεται ο κήπος επί χάρτου και δίνεται όλη η χαρτογράφησή του. Κανείς ποτέ δεν τον επισκέπτεται. Ο δάσκαλος μοιράζει μηχανικά φωτοτυπίες που περιγράφουν τις ιδιότητες των ευγενών ανθέων και τις υπέροχες διαδρομές, οι μαθητές τις αποστηθίζουν - έχοντας προκαταβολικά σιχαθεί και τα άνθη και το άρωμά τους - και κάνουν, στην καλύτερη περίπτωση, μια virtual βόλτα μέσω power point με υπόκρουση μουσικής εστιατορίου στα θαυμαστά του κήπου μυστικά. "Ουάου", λένε και αυτό ήταν, έχουν καταγράψει την πληροφορία.

Στη σύγχρονη εκπαίδευση έχει αχρηστευτεί το βασικό εργαλείο της εκπαιδευτικής λειτουργίας που είναι η προφορικότητα. Σχέση από στόμα σε αυτί, πρόσωπο με πρόσωπο. Τόσο ο μαθητής όσο και ο δάσκαλος προσβλέπουν κάπου. Εκεί είναι το σημείο όπου συναντώνται. Τι ακριβώς απεικονίζει αυτό το "κάπου" δεν είναι εύκολο κανείς να πει, επειδή πρόκειται για τόπο του βιώματος. Αν αυτό το σημείο όπου προσβλέπουν δάσκαλος και μαθητής καταλυθεί, τότε η μυητική εκπαιδευτική σχέση προς τη γνώση καταστρέφεται. Η γνώση καταδικάζεται να γίνει πληροφορία κι ο αποδέκτης της διαχειριστής της πληροφορίας, άνθρωπος πλάτους ίσως, ουδέποτε όμως άνθρωπος βάθους.

Επιστροφή λοιπόν, κόντρα στις εκπαιδευτικές αναγγελίες και τη δυσανάγνωστη εκσυγχρονιστική γλωσσική μανιέρα, σε μια παιδεία "από στήθους", που να σέβεται και να εμπνέεται από το αίσθημα. Επιστροφή στην αποστήθιση που προσβλέπει στη -βιωματική- καλλιέργεια του λόγου, δηλαδή στην προφορικότητα, και δεν έχει καμία σχέση με την παπαγαλία.

Πρακτικά αυτό, όπως μπορεί κανείς να αντιληφθεί, έχει πάρα πολλές εφαρμογές. Θα προτείνω κάποιες σε άλλο σημείωμα.

jiagogina

http://boukalistithalassa.blogspot.com

Για τα μάτια σου μόνο , Πέμυ Ζούνη

Στίχοι: Βασίλης Δημητρίου
Μουσική: Βασίλης Δημητρίου
Πρώτη εκτέλεση: Πέμη Ζούνη

Για τα μάτια σου μόνο,για τα μάτια σου
οι καρδιές που χτυπάνε και σεργιάνι δεν πάνε,
αχ, τα μάτια σου !

Για τα μάτια σου μόνο, για τα μάτια σου
οι φωνές που πετάνε κι ένα βλέμμα ζητάνε,
αχ, τα μάτια σου !

Μια ζωή να καίγομαι μόνη
ο δικός σου καημός να με λειώνει.
Τόσα βράδια κι εγώ πάντα μόνη,
ο δικός σου καημός δεν τελειώνει.

Για τα μάτια σου μόνο, για τα μάτια σου
τις βραδιές που σε ψάχνω και για σένα ρωτάω,
για τα μάτια σου !

Για τα μάτια σου μόνο, για τα μάτια σου,
σαν τρελή που γυρνάω και δεν ξέρω που πάω,
για τα μάτια σου !

Μια ζωή να καίγομαι μόνη
ο δικός σου καημός να με λειώνει.
Τόσα βράδια κι εγώ πάντα μόνη,
ο δικός σου καημός δεν τελειώνει.

Για τα μάτια σου μόνο, για τα μάτια σου…

Απλοί στίχοι & Ποιητές, Τάσος Λειβαδίτης

Απλοί στίχοι

Ένα σπίτι για να γεννηθείς

ένα δέντρο για ν' ανασάνεις

ένας στίχος για να κρυφτείς

ένας κόσμος για να πεθάνεις.



Ποιητές

Φτωχοί λαθρεπιβάτες πάνω στις φτερούγες των πουλιών

την ώρα που πέφτουν χτυπημένα.


Τάσος Λειβαδίτης

Σεμινάριο χορού για ΑμΕΑ: «Δεν χορεύω διαφορετικά από σένα»

Η διάθεση για εξερεύνηση των ορίων του ανθρώπου με όπλο την φαντασία στάθηκε η αφορμή για την έναρξη ενός κύκλου μαθημάτων / σεμιναρίων χορού για άτομα με αναπηρία.

Η ιδέα της Εύης Σφηκάκη «Δεν χορεύω διαφορετικά από σένα» εντάσσεται στο πλαίσιο της Προπόνησης Ηγεσία, 3ου σταδίου του σεμιναρίου Προπόνησης Ζωής ( www.proponisizois.com) που παίρνει την τελική του μορφή σαν: «ΚΙΝΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ» σε συνεργασία με την Νίκη Δούλου και τους «ΣΥΝ + ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ» που θα βοηθήσει στην διάθεση ατόμων και χώρων για να γίνουν πρόβες / εκδηλώσεις και την Βούλα Ξύκη απο το Κέντρο Εναλλακτικών Εφαρμογών «ALTER-ART» που θα εφαρμόσει εναλλακτικές μεθόδων στα άτομα που θα πάρουν μέρος στην: «ΚΙΝΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ».

O xορός εκφράζει αντιλήψεις και συναισθήματα και στόχος αυτού του ερευνητικού αυτού προγράμματος είναι η αξιοποίηση των διαφορετικών σωματικών δυνατοτήτων και η ανάπτυξη των δεξιοτήτων. Με την καθοδήγηση χορογράφων που συντονίζει η χορογράφος Μαριάννα Παπαδοπούλου απο το «ΦΩΣ: Τέχνη & Σώμα» οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα – άτομα με αναπηρία και χωρίς – μπορούν να αντιμετωπίσουν το σώμα τους ως μέσο εσωτερικής εξερεύνησης και εκτόνωσης συναισθημάτων. Με τη χρήση συγκεκριμένων τεχνικών και μεθόδων μπορεί να επιτευχθεί η ισορροπία της κίνησης, να ενισχυθεί η μνήμη του σώματος. Από την ώρα που γεννιόμαστε γνωρίζουμε τον κόσμο και τους γύρω μας μέσα από το σώμα μας. Το σώμα είναι αυτό που καταγράφει αναμνήσεις και εμπειρίες. Τα συγκεκριμένα μαθήματα / σεμινάρια στόχο έχουν να αφυπνίσουν αυτές τις αναμνήσεις και γιατί όχι να αποτελέσουν ένα παιχνίδι κίνησης και μυαλού όπου οι ρόλοι μπορούν να ανατραπούν και οι φραγμοί να ξεπεραστούν.

Είναι γεγονός ότι ένας άνθρωπος με αναπηρία ξέρει πολύ καλύτερα το σώμα του και τα όριά του. Αυτή λοιπόν η γνώση μπορεί να χορογραφηθεί και μέσω συγκεκριμένων κινήσεων οι συμμετέχοντες να οδηγηθούν στη συνειδητοποίηση της εσωτερικής πραγματικότητάς τους. Η επαφή με το σώμα βοηθά συναισθήματα και σκέψεις να εκδηλωθούν ψυχοσωματικά και να επιφέρουν αλλαγές σε πολλά πεδία κοινωνικής δράσης αλλά κυρίως αλλαγές στον τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας.

Το πρόγραμμα / έρευνα απευθύνεται σε όσους θέλουν να ανακαλύψουν τις κρυμμένες δεξιότητές τους, χρησιμοποιώντας τον χορό ως μέσο επικοινωνίας μεταξύ σώματος και ψυχής για να εκφράσουν κάτι που είναι πολύ βαθύ να βρεθεί με λέξεις. Το γέλιο, τα δάκρυα, οι φόβοι, οι ελπίδες, οι κραυγές, η τρέλα έχουν κίνηση. Χορεύοντας δημιουργούμε όνειρα και λειτουργούμε ισότιμα.

Ας τιμήσουμε λοιπόν το σώμα μας και ας χορέψουμε τιμώντας τη μοναδικότητά μας!

Ας εμπιστευτούμε τη δική μας αλήθεια γιατί μόνο τότε θα μπορέσουμε να δεχθούμε τα δώρα ενός χορευτικού ταξιδιού που θα μας βοηθήσει να γνωρίσουμε καλύτερα τους εαυτούς μας και τους γύρω μας!

Ας το οργανώσουμε όλοι μαζί! H εμπειρία θα είναι μοναδική! Η προσφορά είναι πολιτισμός και μέσα απο τον πολιτισμό θα βγεί μια εκδήλωση / παράσταση, εδώ στο Περιστέρι, που όλοι θα χαρούμε!

Εύη Σφηκάκη – 697 283 7020 / evisfik@otenet.gr

Νίκη Δούλου – 694 205 5041 / niki.doulou@yahoo.gr

Μαριάννα Παπαδοπούλου – 693 230 5351 / mail@fws.eu

Βούλα Ξύκη – 697 770 7746 / voula@alter-art.eu

http://kala-nea.gr

Τέχνη, Κρίση και λίγη Κριτική

Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι σε περιόδους κρίσης, κυρίως αφού αυτές αποδημήσουν γιʼ άλλες χώρες, ο κόσμος επιστρέφει αφενός στην ποίηση, και αφετέρου εμφανίζεται και διαχέεται μία τεράστια πολιτιστική έκρηξη. Βιβλία, περιοδικά, τέχνες, τα πάντα. Οι μόνοι που δεν θα επηρεαστούν απʼ την κρίση, δεν μιλώ από ψυχικής άποψης βεβαίως, είναι οι παντός είδους καλλιτέχνες και οι παντός είδους φιλότεχνοι. Δεν ξέρω βέβαια λόγω οικονομικής στενότητας τι μορφή θα πάρει η ενασχόληση με την τέχνη γενικά, ωστόσο έχω μια σιγουριά για όσα αναφέρω εδώ. (Εντάξει, μπορεί νʼ ακούγεται λίγο υπεραισιόδοξο αυτό το σενάριο. Ο γαρ καιρός εγγύς...)

Δεν πιστεύω ότι η ενασχόληση με την τέχνη -ας το περιορίσω: με τη λογοτεχνία- σε τέτοιες περιόδους, έχει να κάνει μόνο με τις λέξεις, τη δομή τους, το ρεύμα που ακολουθεί ο πεζογράφος, ο ποιητής ή ο δοκιμιογράφος. Έχει επίσης να κάνει με το παράλληλο σύμπαν που θέλουμε να χτίσουμε. Έχει μάλλον περισσότερη σχέση με το «άλλο» που αναζητούμε, με το επόμενο βήμα που θέλουμε να κάνουμε. Απʼ αυτή την άποψη, δεν έχουν και τόση σημασία όσα ανέφερα μόλις πριν. Η αναγνωστική συμπεριφορά διαθέτει άλλες προσλαμβάνουσες και παραμέτρους όταν βρισκόμαστε σε οριακές καταστάσεις.

Το θέμα πιθανώς είναι η ανάγνωση νʼ αποτελέσει εφαλτήριο κοινωνικής δημιουργικότητας. Μπορεί νʼ ακούγεται κάπως διανοουμενίστικο αυτό, εντούτοις η δική μας κοινωνία έχει απόλυτη ανάγκη την πολιτιστική έκρηξη, την πολιτιστική επανάσταση, κι όχι υπό τη μαοϊκή έννοια! Αυτό που μοιάζει εκ των ων ουκ άνευ είναι η μετατροπή, επιτέλους, της αναγνωστικής διαδικασίας σε οδό κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού.

Κι αναρωτιέμαι: Μήπως είναι ώρα για την κριτική να λάβει ενεργή θέση απέναντι στα βιβλία ως κοινωνικά κίνητρα, και να βάλει για λίγο, για όσο χρειαστεί, στην άκρη τις ενδοκειμενικές αναλύσεις; Μήπως πρέπει τα βιβλία να γίνουν πια αφορμές και όχι αυτοσκοποί ανάγνωσης κι ανάλυσης;

Κι αναρωτιέμαι...

(istoparalogion.avgi@gmail.com)
http://www.avgi.gr

Ένα δημοτικό σχολείο πρότυπο στη Μαγνησία

Ένα πιλοτικό πρόγραμμα έχει ξεκινήσει εδώ και λίγους μήνες στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Αισωνίας- Σέσκλου, καθώς, με τη στήριξη όλων των εκπαιδευτικών, κάθε μεσημέρι σιτίζονται και οι 70 μαθητές του σχολείου, με μενού το οποίο είναι βασισμένο στις αρχές της μεσογειακής διατροφής.

Εδώ και τέσσερα χρόνια, το σχολείο έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας με θέμα τη μεσογειακή διατροφή. Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2010, με πρωτοβουλία της διευθύντριας του 3ου Δημοτικού Αισωνίας – Σέσκλου, κ. Μαρίας Διούδη, και με τη στήριξη και των δώδεκα εκπαιδευτικών ξεκίνησε ένα πιλοτικό πρόγραμμα για τη μεσογειακή διατροφή.

Ειδικότερα, τα παιδιά όλων των τάξεων σιτίζονται σε καθημερινή βάση στο σχολείο, ενώ το μενού, το οποίο επιμελείται κλινικός διαιτολόγος- διατροφολόγος, είναι ειδικά διαμορφωμένο στις ανάγκες τους.

Την Τετάρτη , έγινε η επίσημη παρουσίαση του προγράμματος στους εκπαιδευτικούς φορείς, οι οποίοι έμειναν έκπληκτοι από την οργάνωση του σχολείου και του προγράμματος αλλά κυρίως από την εργατικότητα των δασκάλων, οι οποίοι παραμένουν στο σχολείο κι εκτός του ωραρίου τους σερβίρουν τα παιδιά και τρώνε μαζί τους.

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού φαγητού, τα παιδιά μιλούν με τους δασκάλους για τις τροφές και αυτοί, με τη σειρά τους, προσπαθούν να τους λύσουν όλες τις απορίες, αλλά και να τα πείσουν να τρώνε όλες τις τροφές.

Ιδιαίτερη συμβολή στην όλη προσπάθεια έχουν οι γυναίκες από το Γυναικείο Συνεταιρισμό Σέσκλου, οι οποίες μαγειρεύουν καθημερινά για τα παιδιά, ενώ προσπάθειες για την επίτευξη του στόχο έκανε και ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου. Το πρόγραμμα σίτισης θα συνεχιστεί και τον Σεπτέμβριο για όλους τους μαθητές του Δημοτικού.

http://tvxs.gr

ΠΕΠΤΕΡΥΓΟΜΑΙ… ΣΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΟ ΦΩΣ - Βραδιές αφήγησης στο Μουσείο Μπενάκη

H παραμυθού Σάσα Βούλγαρη με τη μουσική συνοδεία του Σπύρου Παν παρουσιάζει μια επιλογή ιστοριών στην ταράτσα του κτιριακού συγκροτήματος Κεραμεικού του Μουσείου Μπενάκη, με θέα την Ακρόπολη, το Θησείο, τον Κεραμεικό και φόντο το φεγγάρι του Ιουνίου.

Τίτλος «Πεπτερύγομαι… στου φεγγαριού το φως» (πεπτερύγομαι σημαίνει φτερουγάω, από ποίημα της Σαπφώς). Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει μια σύνθεση από τα παρακάτω:
- Πανάρχαιους θρύλους που μιλούν για τις απαρχές του κόσμου, ιστορήσεις για τις μαγικές δυνάμεις του φεγγαριού, μαγικά εξωτικά παραμύθια για έρωτες μυθικούς, και παιχνίδια πονηρά που αποκαλύπτονται στο φως της πανσέληνου
- Ανατρεπτικά λογοτεχνικά κείμενα, ερωτικά ποιήματα και τραγούδια που υμνούν το ασημένιο φως του φεγγαριού, τον έρωτα και τη φύση
- Λαϊκά παραμύθια και θρύλους από την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ινδία και την Εγγύς Ανατολή. Μια υπέροχη ερωτική ιστορία από την Ιαπωνία- Ποιήματα της Σαπφώς και του Πάμπλο Νερούδα, παράδοξα κείμενα του Τιμ Μπάρτον και αποσπάσματα από τον Μικρό Πρίγκιπα του Σαιντ Εξυπερύ
- Έναν απολαυστικό κοσμογονικό μύθο του subcomandante Marcos.

Ημ/νία & Ώρα: Από 23/6/2010 έως 26/6/2010, 21.30
Χώρος: Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης
Περιοχή: Αθήνα
Διεύθυνση: Αγίων Ασωμάτων 22 & Διπύλου 12, Κεραμεικός
Τηλέφωνο: 210 3251311

Οργάνωση: Μουσείο Μπενάκη/Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης
Συμπληρωματικές πληροφορίες: Τρίτη έως Κυριακή 9:00–15:00 και Τετάρτη 9:00-21:00 / Διάρκεια περίπου 90 λεπτά, με διάλειμμα. / Απαραίτητη η κράτηση θέσεων: τηλ. 210-3251311

Ζοζέ Σαραμάγκου: Με ενδιαφέρουν τα άτομα, αλλά απεχθάνομαι τον ατομικισμό

Από τη ΒΙΚΗ ΤΣΙΩΡΟΥ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

«Μπλόγκερ», ύστερα από παρότρυνση της γυναίκας του, επί περίπου έναν χρόνο, ο Ζοζέ Σαραμάγκου συγκέντρωσε και πάλι τα φώτα της δημοσιότητας με αποτέλεσμα να προβληματίζεται: «Αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι πως αν και έχω δημοσιεύσει τόσα βιβλία, ποτέ άλλοτε δεν είχα υπάρξει αντικείμενο μιας τόσο μεγάλης περιέργειας από την πλευρά των media. Είναι σχεδόν συγκλονιστικό. Βλέπω, εδώ, ότι πρόκειται για μια μυθοποίηση του blog, λες και είναι πανάκεια. Κι όμως, δεν είναι κάτι καινοτόμο. Η καρτ ποστάλ υπήρξε πρόγονος του blog», δηλώνει ο μεγάλος Πορτογάλος συγγραφέας στην εφημερίδα «Λε Μοντ».

Οσο για τη δημοκρατική πλευρά του Ιντερνετ, ο Σαραμάγκου λέει: «Υπάρχουν θεσμοί που τους ονομάζουμε δημοκρατικούς, είναι όμως όντως έτσι; Ασφαλώς έχουμε εκλογές, ελευθερία έκφρασης, αλλά κατά βάθος όλα είναι ένα αστείο».

Τα κείμενα που έγραψε στο blog του, τα συγκέντρωσε σε έναν τόμο με τον τίτλο «Το Τετράδιο» (Ο Caderno) όπου κανείς δεν ξεφεύγει από την αιχμηρή γραφή του: Ο «μέτριας ευφυΐας» και «αβυσσαλέας άγνοιας» Μπους, ο άγριος καπιταλισμός και οι τραπεζίτες υπεύθυνοι «οικονομικών εγκλημάτων ενάντια στην ανθρωπότητα», τα πολιτικά κόμματα, ιδιαίτερα αυτά της Αριστεράς, για τα οποία αναρωτιέται πού έχει πάει από τότε που ξέσπασε η κρίση αυτός «ο ορμονικός κομμουνισμός».

Βαθύτατα άθεος, ο Σαραμάγκου θεωρεί πως «ο Θεός είναι η σιωπή του σύμπαντος, και ο άνθρωπος η κραυγή που δίνει νόημα σε αυτή τη σιωπή». Χτυπά την καθολική Εκκλησία και καταγγέλλει τα ατιμώρητα εγκλήματά της, την ανάρμοστη πολυτέλεια που επιδεικνύουν οι καρδινάλιοι ή την ανάμειξή τους στις κρατικές υποθέσεις, όπως συμβαίνει στην Ισπανία.

Ο Ουμπέρτο Εκο, που υπογράφει την εισαγωγή στο «Τετράδιο», χαρακτηρίζει τον Πορτογάλο συγγραφέα «οργισμένο μπλόγκερ» ο οποίος θέτει ερωτήματα πάνω στο φαίνεσθαι των πραγμάτων, στη σταδιακή εξαφάνιση της ηθικής στον δημόσιο χώρο αλλά και στην έννοια της ελπίδας και της καλοσύνης:

«Η αληθινή επανάσταση που έχουμε ανάγκη είναι αυτή της καλοσύνης. Δυστυχώς, η κοινωνική περιφρόνηση αλλοίωσε αυτή τη λέξη. Είναι καιρός τώρα να της ξαναδώσουμε την έννοιά της».

Σε μια μεγάλη συνέντευξή του στο περιοδικό «Μαγκαζίν Λιτερέρ», ο Σαραμάγκου απαντά σε ερωτήσεις:

«Τα πράγματα είναι πάντα πιο εύκολα από ό,τι φανταζόμαστε. Δεν ήταν δική μου ιδέα να αποκτήσω ένα δικό μου blog, αλλά της γυναίκας μου, της Πιλάρ. Στην αρχή αντιστάθηκα, αλλά στη συνέχεια τα επιχειρήματά της με έπεισαν. Εχουμε δημιουργήσει ένα ίδρυμα στο οποίο προεδρεύει, και όπως φαίνεται είναι απαραίτητο, στην εποχή που ζούμε, να στήσουμε ένα site στο Ιντερνετ.

Επί περίπου ένα χρόνο έγραφα σ’ αυτό σχεδόν καθημερινά, μετά όμως χωρίς την ίδια επιμέλεια και δεν νομίζω πως θα συνεχίσω. Ομως δεν ξέρει ποτέ κανείς και δεν είναι συνετό να στοιχηματίζεις με το μέλλον».

Για τον στρατευμένο διανοούμενο λέει:

«Πολλοί συγγραφείς δηλώνουν απροκάλυπτα πως το έργο τους είναι η μόνη μορφή στράτευσης. Η πιθανώς μεγάλη σημασία του συγγραφικού τους έργου δεν συγχωρεί τέτοιου είδους δηλώσεις. Είναι σαν να λένε: “Ζω σε αυτόν τον κόσμο, αλλά δεν του ανήκω”. Θα ήταν ενδιαφέρον να αναλύσουμε την ιδεολογική στρατηγική η οποία οδήγησε στη συστηματική εξαφάνιση της στράτευσης.

Αν είχα θαυματουργικά χαρίσματα, θα ανάσταινα ορισμένους Γάλλους συγγραφείς, με πρώτους τον Σαρτρ και τον Καμί. Πρέπει να πούμε στους συγγραφείς πως δεν μπορούμε να επιτρέψουμε κανέναν διαχωρισμό, όποιος κι αν είναι αυτός, ανάμεσα στους συγγραφείς που είμαστε και στους πολίτες που δεν μπορούμε να πάψουμε να είμαστε».

Στα έργα σας είναι φανερή η διάθεσή σας να επηρεάσετε τον κόσμο. Ελπίζετε πως μπορείτε να επιφέρετε αλλαγές στη συμπεριφορά των αναγνωστών σας και να διορθώσετε το μέλλον;

«Ναι, αλλά έχοντας συνειδητοποιήσει πως για να επιτύχεις έναν τέτοιο στόχο οι συγγραφείς δεν αρκούν. Θα ήθελα να πιστεύω πως ορισμένα από τα έργα μου ασκούν μια θετική δράση στους αναγνώστες, αλλά διαθέτω αρκετή διαύγεια για να δεχτώ πως το αποτέλεσμα αυτής της δράσης δεν ξεπερνάει την επιφάνεια του ανθρώπου. Κινδυνεύοντας να χαρακτηριστώ αφελής, τολμώ να πω πως είναι αναγκαίο και επείγον να ξαναβάλουμε την καλοσύνη στις ανθρώπινες σχέσεις.

Ωστόσο, για να επιτευχθεί αυτό, είναι εξίσου αναγκαίο και επείγον να εγκαλέσουμε ριζικά όλους τους παράγοντες που εμποδίζουν αυτή την αλλαγή: οικονομικούς, πολιτικούς, θρησκευτικούς, πολιτισμικούς… Θα έλεγα πως δείχνω μεγάλη αισιοδοξία για έναν δομικά απαισιόδοξο άνθρωπο, όπως είμαι εγώ. Οι κυνικοί θα σχηματίσουν ένα χαμόγελο ανωτερότητας, αλλά αυτή είναι η δουλειά τους. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πληρώνονται γι’ αυτό!».

Από τα έργα σας φαίνεται πως μόνο το συλλογικό έχει ενδιαφέρον και ο ατομικισμός παρουσιάζεται σαν ένα λάθος απέναντι στην αρχή της υπευθυνότητας.

«Οι ερωτικές ιστορίες δεν λείπουν από τα μυθιστορήματά μου, αλλά ποτέ δεν έγραψα για μια ιστορία αγάπης. Για τον Αντόνιο που συνάντησε τη Μαρία, που την ερωτεύτηκε, και εκείνη αυτόν, που η αγάπη τους περνά πολλά, που είναι ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι. Αυτό δεν με ενδιαφέρει ούτε ως αναγνώστη, ούτε ως συγγραφέα.

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι “το άτομο μέσα σε μία κατάσταση”, οι άνθρωποι που φαίνονται να περιμένουν μια απλή ζωή, μια ρουτίνα και που κάποια στιγμή, λόγω κάποιου ξαφνικού γεγονότος, υποχρεώνονται να αλλάξουν κατεύθυνση και συμπεριφορά. Οπως στην περίπτωση του κυρίου Χοσέ στο μυθιστόρημα “Ολα τα ονόματα”, και του Ρεϊμούντο Σίλβα, του διορθωτή, στην “Ιστορία της πολιορκίας της Λισαβόνας”.

Μια ξαφνική συλλογική κρίση μπορεί να με ενδιαφέρει στο μέτρο που μετατρέπεται σε μια ερώτηση. Σαν αυτή η κρίση να μπορούσε να μιλήσει και να ρωτήσει τα πρόσωπα: “Ποιοι είστε;”. Τα άτομα με ενδιαφέρουν, αλλά απεχθάνομαι τον ατομικισμό ως πηγή δεινών από τα οποία υποφέρει η ανθρωπότητα».

Αποδίδετε μεγάλη σημασία στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, στη στωικότητα των αγροτών…

«Τα ηθικά χαρακτηριστικά ενός προσώπου δεν είναι ένα ετοιματζίδικο ένδυμα που μπορεί να ταιριάξει σε οποιοδήποτε σώμα. Μόνο στη δράση εκδηλώνονται και προσδιορίζονται. Αυτό που έλεγα προηγουμένως για τα πρόσωπα που βρίσκονται σε κάποια κατάσταση ταιριάζει τέλεια εδώ. Ο συγγραφέας άρχισε να γράφει χωρίς να γνωρίζει ποιος ήταν ο κύριος Χοσέ στο μυθιστόρημα “Ολα τα Ονόματα” και ούτε ο κύριος Χοσέ γνώριζε ποιος ήταν. Και οι δύο χρειάστηκε να περιμένουμε να συμβεί κάτι και αυτό να έχει κάποιο αντίκτυπο».

Στα βιβλία σας φαίνεται πως οι γυναίκες αντιστέκονται καλύτερα στις δύσκολες καταστάσεις, πως είναι πιο δυνατές. Στο «Τετράδιο» γράφετε: «Με αυτές, δεν θα είχε δημιουργηθεί χάος σε αυτόν τον κόσμο γιατί πάντα γνώριζαν τη διάσταση του ανθρώπινου»…

«Μια γυναίκα σε μια θέση εξουσίας -πολιτική ή οικονομική- είναι άνδρας. Οταν έπλαθα αυτό το εγκώμιο και πολλά άλλα στις γυναίκες, δεν είχα στον νου μου την υποβάθμιση ενός φύλου, του ανδρικού φύλου, και την υποκατάστασή του με το γυναικείο.

Εκτός από εντελώς εξαιρετικές καταστάσεις, το να απομακρύνεις ένα ανθρώπινο ον και να βάζεις στη θέση του ένα άλλο, όποιο κι αν είναι το φύλο του, δεν λύνει τίποτε. Στα διοικητικά συμβούλια των μεγάλων πολυεθνικών δεν υπάρχουν μόνον άνδρες. Είναι πιθανόν οι ιδιότητες με τις οποίες στολίζω τις γυναίκες να μην είναι αληθινές, αλλά έτσι θέλω να τις βλέπω».

Η Πορτογαλία είναι παρούσα στο έργο σας και τα μυθιστορήματά σας αναδεικνύουν γνωστές και άγνωστες στιγμές της Ιστορίας της. Αυτό το δέσιμο με τον τόπο σας δεν αποτελεί εμπόδιο σε μια οικουμενική θεώρηση του κόσμου;

«Χωρίς το τοπικό, το οικουμενικό δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Η Πορτογαλία είναι μια μικρή χώρα και το χωριό που γεννήθηκα είναι σχεδόν μικροσκοπικό.

Εχω δυνατή αίσθηση της σχετικότητας όλων των πραγμάτων, και αυτή μου επιτρέπει να πηγαίνω μπροστά, άλλοτε προσδεμένος στη χωριάτικη καταγωγή μου και άλλοτε ελεύθερος να αγκαλιάσω τον κόσμο στο σύνολό του. Χωρίς αντιφάσεις, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς τραύματα. Για να περάσω από τη μία πλευρά στην άλλη, δεν είχα ποτέ την ανάγκη να σκουπίζω τα πόδια μου στο χαλάκι της πόρτας».

Το τελευταίο μυθιστόρημά σας «Ο Κάιν» προκάλεσε ακραίες και βίαιες αντιδράσεις. Το περιμένατε;

«Εχω συνηθίσει στις αντιδράσεις της καθολικής Εκκλησίας απέναντι στα βιβλία μου, αλλά στην περίπτωση του “Κάιν”, θεωρώντας πως το μυθιστόρημα δεν έχει καμία σχέση με την Παλαιά Διαθήκη, περίμενα μια καθαρά τυπική αντίδραση, μόνο και μόνο για να μην περάσει ασχολίαστο.

Δεν ήταν όμως έτσι. Οι Πορτογάλοι επίσκοποι και οι θεολόγοι όρμησαν με την ταχύτητα των σκύλων του Παβλόφ. Είναι αλήθεια ότι τους προκάλεσα λέγοντας σε συνεντεύξεις μου πως η Βίβλος, που είναι “ένα εγχειρίδιο κακών συμπεριφορών”, δεν έπρεπε να διαβάζεται από τα παιδιά.

Με κατηγόρησαν πως έκανα μια κατά γράμμα ανάγνωση του κειμένου, και τους απάντησα πως για μια συμβολική ανάγνωση θα έπρεπε να υπάρχει ένας θεολόγος δίπλα σε κάθε πιστό ή απλώς περίεργο αναγνώστη. Τον Απρίλιο ή τον Μάιο το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στην Ιταλία και έχω τεράστια περιέργεια να δω τι θα γίνει εκεί».

Είστε πραγματικά άθεος;

«Ναι, βαθύτατα άθεος για χιλιάδες λόγους. Θα θυμίσω μόνον έναν από αυτούς: Στη διάρκεια της αιωνιότητας που προϋπήρξε της δημιουργίας του σύμπαντος, ο Θεός δεν έκανε τίποτε. Στη συνέχεια, δεν ξέρουμε γιατί, πήρε την απόφαση να το δημιουργήσει. Το έκανε σε έξι ημέρες και την έβδομη ξεκουράστηκε. Και συνεχίζει να ξεκουράζεται μέχρι σήμερα και θα συνεχίσει να ξεκουράζεται στο διηνεκές. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να πιστεύουμε σε αυτόν;». *

Γιατί χάθηκαν οι «στρατευμένοι» συγγραφείς;

Υπάρχουν στρατευμένοι, πολιτικοποιημένοι συγγραφείς σήμερα; Μάλλον είναι σπάνιοι αν κρίνουμε από το ότι ελάχιστες φωνές πλέον υψώνονται για να καταγγείλουν τα κακώς κείμενα, να υπερασπιστούν μια ιδέα που πάει κόντρα στα στερεότυπα, στο κατεστημένο.

Συχνότερα συναντάμε διανοούμενους στο πλευρό πολιτικών αρχηγών, υπερασπιστές πολιτικών γραμμών και στρατηγικών που δεν λαμβάνουν υπόψη τους τις ανάγκες και τα όνειρα του απλού πολίτη, του μη προνομιούχου. Παλαιά, συγγραφείς όπως ο Σαρτρ, ο Καμί και πολλοί άλλοι βρέθηκαν στο πλευρό αυτών των ανθρώπων, σήμερα όμως σπανίζουν, σε σημείο που μπορούν να μετρηθούν εύκολα.

Ο Νοτιο-Αφρικανός Αντρέ Μπρινκ, που πολέμησε το απαρτχάιντ· ο Αντόνιο Ταμπούκι, που σύρεται στα δικαστήρια από τον πρόεδρο της ιταλικής Βουλής, ο Ρενάτο Σκίφανι, γιατί έγραψε πως είχε υπάρξει σύμβουλος σε μια μαφιόζικη εταιρεία. ο Ορχάν Παμούκ, που τόλμησε να μιλήσει για τη γενοκτονία των Αρμενίων· ο Αμος Οζ, που αγωνίζεται ενάντια σε κάθε είδους πολιτικές ακρότητες· η Βιετναμέζα Duong Thu Huong και ο Αμερικανός Ράσελ Μπανκς.

Πάνω σε αυτό το θέμα δύο Γάλλοι συγγραφείς της νέας γενιάς εκφράζουν τις απόψεις τους:

**Πατρίκ Μπεσόν: «Ενας καλλιτέχνης είναι και έμπορος. Το να στρατευθείς με μια παράταξη, είναι σαν να φορτώνεσαι κάποιον. Η στράτευση είναι αντιεμπορική.

Το πρόβλημα τώρα είναι πως η εμπορική πλευρά της δουλειάς του συγγραφέα -ο οποίος δεν θα έπρεπε να επεμβαίνει παρά μόνον όταν θα είχε τελειώσει το βιβλίο του- εμφανίζεται ευθύς εξ αρχής. Σαν, ας πούμε, ο Φλομπέρ, αντί ολοκληρώνοντας τη «Μαντάμ Μποβαρί» να ανησυχούσε για το αν θα πουλήσει ή όχι, να αναρωτιόταν εξ αρχής πώς να το γράψει προκειμένου να πουλήσει.

Οσο για μένα, στρατεύτηκα τρεις φορές μέχρι τώρα: με τους κομμουνιστές, με τη συμμετοχή μου στην αριστερίστικη εφημερίδα L’ Idiot International, και με τους Σέρβους. Την πρώτη φορά, θεώρησα άδικη τη δυσφημιστική εκστρατεία κατά του Κ.Κ. Γαλλίας το οποίο έχει κάνει αρκετά πράγματα στη Γαλλία. Μετά έγραψα στην εφημερίδα L’Idiot στο πλαίσιο μιας επιχείρησης υποτίμησης του Μιτεράν. Στη δεκαετία του 1980, ο Τύπος παρουσίαζε τον Μιτεράν σαν Θεό.

Οσο για τους Σέρβους, με δεδομένα αυτά που έλεγαν για αυτούς εκείνη την εποχή, αναρωτιόμουν μέχρι πού μπορούσε να φτάσει αυτή η σύμπνοια μίσους, μήπως σε μια γενοκτονία; Επειδή γνωρίζω καλά τους Σέρβους, τους υπερασπίστηκα. Αν είχα κρύψει τις πεποιθήσεις μου από φόβο να χάσω το μισό κοινό μου, θα θύμωνα με τον εαυτό μου, και είμαι ο μόνος άνθρωπος με τον οποίο δεν μπορώ να θυμώσω.

Δεν ξέρω αν η στράτευσή μου χρησίμευσε σε κάτι. Δεν μπορούμε ποτέ να ξέρουμε αν ένα βιβλίο χρησιμεύει σε κάτι. Αυτό που ξέρω είναι ότι στη γιορτή του ΚΚΓ, τον περασμένο Σεπτέμβρη, είχε πολύ κόσμο, πως η λατρεία στο πρόσωπο του Μιτεράν τελείωσε και πως η Σερβία σύντομα θα είναι μέλος της Ε.Ε.

Αυτές οι θέσεις που πήρα με έπληξαν επικοινωνιακά; Δύσκολο να το πω. Αν όμως δεν είχα εκτεθεί παίρνοντας αυτές τις θέσεις, δεν θα ήμουν ο εαυτός μου, θα είχα γράψει άλλα βιβλία, και ίσως να μην είχαν πάει καλά. Ομως για έναν συγγραφέα όποιο κι αν είναι το πολιτικό σύστημα της χώρας όπου ζει, δεν είναι καλό γι’ αυτόν να μην έχει ποτέ λογοκριθεί».

**Γιανίκ Ενέλ: «Το να λέμε ό,τι σκεφτόμαστε δεν είναι υποχρεωτικό. Δεν παρεμβαίνω σε δημόσιες συζητήσεις, γιατί κατά την άποψή μου το να μην παρεμβαίνεις είναι μια πολιτική στάση. Οσα με απασχολούν, όμως, είναι όλο και περισσότερο πολιτικά ζητήματα. Στο επόμενο μυθιστόρημά μου, θέτω το ερώτημα τι απέγιναν στη Γαλλία οι ιδέες της σύρραξης, της επανάστασης. Ομως δεν μπορώ να παρεμβαίνω σε συζητήσεις που προκαλούνται από την επικαιρότητα.

Το να είσαι όλο και πιο πολιτικοποιημένος, για μένα σημαίνει να είσαι όλο και πιο πολύ αντικοινωνικός: το επικοινωνιακό είναι πάνω από όλα ένα παιχνίδι ρόλων και ειλικρινά δεν έχω καμία διάθεση να παίξω σ’ αυτό.

Αραγε μπορεί σήμερα να υποστηριχθεί ένας πολιτικός λόγος; Δεν νομίζω. Υπάρχει μια επικοινωνιακή παρέμβαση σε όλες τις σκέψεις που τις ακυρώνει. Παλαιότερα, η εξουσία επιβαλλόταν στους ανθρώπους φιμώνοντάς τους, σήμερα βάζοντάς τους να μιλούν για οτιδήποτε».

ΤΡΙΑΚΟΣΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ 1-4/7/2010

Το Τριακοστό Συμπόσιο Ποίησης θα πραγματοποιηθεί από το απόγευμα της Πέμπτης 1 Ιουλίου (5.30) έως το μεσημέρι της Κυριακής 4 Ιουλίου 2010.
Το πρώτο μέρος της απογευματινής συνεδρίας της Πέμπτης είναι αφιερωμένο στα Τριάντα Χρόνια του Συμποσίου. Ο Κώστας Κρεμμύδας θα παρουσιάσει στατιστικά στοιχεία από τα τριάντα χρόνια του Συμποσίου, και στη συνέχεια θα παρουσιαστεί ο αφιερωματικός τόμος Το Συμπόσιο Ποίησης (1981-2009). Ένα πανόραμα, εκδόσεις «Το δόντι», 2010, με ανθολογημένα αποσπάσματα από εισηγήσεις των 29 προηγούμενων χρόνων του Συμποσίου και ποιήματα των ποιητών που παρουσιάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμα το CD Φωνές του Συμποσίου, «Το δόντι», 2010 με ηχογραφημένα αποσπάσματα ομιλητών και ποιήματα ποιητών που συμμετείχαν στα Συμπόσια.

Θα γίνει ανάγνωση ανθολογούμενων αποσπασμάτων από τις εισηγήσεις των Συμποσίων Α΄-ΚΘ΄ και απαγγελία ανθολογούμενων ποιημάτων από τον αφιερωματικό τόμο (απαγγέλλει η Ασπασία Λυκουργιώτη), και θα ακουστούν ηχογραφημένα αποσπάσματα ομιλητών και ποιητών που συμμετείχαν στα 29 προηγούμενα χρόνια του Συμποσίου.

Τέλος θα παρουσιαστεί ο τόμος με τα Πρακτικά του Σεμιναρίου που συνδιοργανώθηκε από το Συμπόσιο Ποίησης και το Πανεπιστήμιο Πατρών, 9 Μαρτίου – 21 Δεκεμβρίου 2009, με τίτλο Μια σύγχρονη ματιά στην ποιητική μας παράδοση. Μια νέα μελέτη του δημοτικού τραγουδιού και δεκαπέντε σημαντικών ποιητών μας, εκδόσεις «Το δόντι», 2010.
Η συνεδρία θα ολοκληρωθεί με προτάσεις συνέδρων για το μέλλον του Συμποσίου, στις οποίες μπορεί να συμβάλει κάθε ενδιαφερόμενος.

Στο δεύτερο μέρος της απογευματινής συνεδρίας της Πέμπτης θα παρουσιαστεί η Ανθολογία Ηλειακής Ποίησης (1950-2010), επιμέλεια Κ. Κρεμμύδας – Ξ. Σκαρτσή, εκδόσεις «Ταξιδευτής», 2010, η πέμπτη κατά σειρά ανθολογία ποίησης διάφορων περιοχών της περιφέρειας που επιμελήθηκε το Συμπόσιο Ποίησης, και θα γίνει απαγγελία ποιημάτων ανθολογούμενων ποιητών.

Το κύριο μέρος του Συμποσίου ξεκινάει την Παρασκευή το πρωί με Προσεγγίσεις στο θέμα του Συμποσίου, στο Α΄ Μέρος με 15λεπτες ελεύθερες εισηγήσεις από προσκεκλημένους ομιλητές και μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής (Σωτήρης Π. Βαρνάβας, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Ξενοφών Βερύκιος, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Βούλα Επιτροπάκη, ποιήτρια, Δημήτρης Κατσαγάνης, ποιητής, κριτικός, Κώστας Κρεμμύδας, ποιητής, δρ, εκδότης περιοδικού «Μανδραγόρας», Αλέξης Λυκουργιώτης, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Ξένη Σκαρτσή, ποιήτρια, δρ φιλολογίας, Γιώργος Τσιρώνης, ποιητής, Αλέξανδρος Φωσταίνης, ποιητής, Δημήτρης Χαρίτος, κινηματογραφικός κριτικός, ποιητής), και στο Β΄ Μέρος με 5λεπτες Παρεμβάσεις συνέδρων.

Καλούνται οι ενδιαφερόμενοι να αποστείλουν την παρέμβασή τους (έως 2 σελίδες, Times New Roman 12, 11/2 διάστιχο) έως 26/6/2010 στην ηλ. δ/νση info@poetrysymposiym.gr. για την επιλογή τους ως ομιλητών στη συνεδρία αυτή. Οι επιλεγμένες παρεμβάσεις θα περιληφθούν στα Πρακτικά του 30ού Συμποσίου Ποίησης.

Ακολουθούν 16 εισηγήσεις σε τρεις Συνεδρίες, που αναφέρονται στη φύση της ποίησης ως «μελλοντικής πράξης», τη σχέση της με το παρελθόν και την πορεία της προς το μέλλον στη διάρκεια του 20ού αιώνα, και διερευνούν τα χαρακτηριστικά και το μέλλον της στον 21ο αιώνα.

Συμμετέχουν: Σόνια Ιλίνσκαγια-Αλεξανδροπούλου (Ομότιμη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων), Ζωή Σαμαρά (Ομότιμη καθηγήτρια Θεωρίας Λογοτεχνίας και Θεάτρου, ΑΠΘ), Κώστας Στεργιόπουλος (ποιητής, κριτικός της λογοτεχνίας και καθηγητής Νέας Ελληνικής Φιλολογίας), Ανδρέας Μπελεζίνης (φιλόλογος, κριτικός), Χρίστος Αλεξίου (τ. καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας πανεπιστημίου Birmingham, διευθυντής περιοδικού «Θέματα Λογοτεχνίας»), Γιώργος Κεντρωτής (καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου, ποιητής, μεταφραστής), Κατερίνα Κωστίου (αν. καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας Παν/μίου Πατρών), Έλλη Φιλοκύπρου (επίκ. καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, ΕΚΠΑ), Σάββας Μιχαήλ (δοκιμιογράφος, κριτικός), Χρίστος Ρουμελιωτάκης (ποιητής), Αλέξης Ζήρας (κριτικός λογοτεχνίας, πρόεδρος Εταιρείας Συγγραφέων), Τιτίκα Δημητρούλια (κριτικός λογοτεχνίας), Γιώργος Βαρθαλίτης (διδάκτωρ φιλολογίας, δοκιμιογράφος), Θωμάς Τσαλαπάτης (αρθρογράφος εφημερίδας «Εποχή», θεατρολόγος), Γιώργος Γεωργούσης (ποιητής), Κωστής Τριανταφύλλου (ποιητής, εικαστικός καλλιτέχνης).

Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη συζήτηση των συνέδρων με τους εισηγητές, η οποία καταγράφεται στα Πρακτικά του Συμποσίου.
Επίσης θα γίνουν 5λεπτες παρεμβάσεις στις παρουσιαζόμενες εισηγήσεις, οι οποίες θα κατατίθενται στη Γραμματεία κατά τη διάρκεια του Συμποσίου.
Στα ενδιάμεσα των εισηγήσεων θα διαβάσουν ποίησή τους οι γεννημένοι από το 1980, χρονιά σχεδιασμού του Συμποσίου Ποίησης, και μετά ποιητές: Ζήσης Δ. Αϊναλής, Κατερίνα Αυγέρη, Νίκος Eρηνάκης, Πηνελόπη Ζαρδούκα, Κατερίνα Ζησάκη, Ναταλία Κατσού, Χάρις Κοντού, Χρίστος Κρεμνιώτης, Ανέστης Μελιδώνης, Εύη Μπούκλη, Θωμάς Παπαστεργίου, Γιώργος Πέππας, Nόρα Ράλλη, Ειρήνη Σουργιαδάκη. Μια σύντομη παρουσίασή τους κάνει ο Αλέξης Ζήρας.

Η απογευματινή συνεδρία του Σαββάτου αφιερώνεται όπως πάντα στην παρουσίαση παλαιότερων και νεότερων ποιητών από κριτικούς: ο Σωτήρης Σαράκης παρουσιάζει το Δημήτρη Χαρίτο, ο Αλέξης Ζήρας το Γιώργο Μπλάνα, ο Γιάννης Δάλλας το Στέλιο Μαφρέδα, ο Χρίστος Αλεξίου το Θεόδωρο Βαή και την Ελένη Καρασαββίδου, ο Κώστας Κρεμμύδας τη Χαρά Χρηστάρα, ο Σωκράτης Λ. Σκαρτσής το Δημήτρη Κωστήρη, η Χρυσούλα Σπυρέλη το Βασίλη Νιτσιάκο, ο Γιώργος Παναγιωτίδης τον Παναγιώτη Αργυρόπουλο, ο Χάρης Μελιτάς το Γιώργο Νικολόπουλο, ο Μανόλης Τζάβλας το Γιάννη Βούλτο, και ο Βάκης Λοϊζίδης το Θοδωρή Ρακόπουλο.

Το Συμπόσιο Ποίησης πραγματοποιείται ανελλιπώς κάθε χρόνο, το πρώτο σαββατοκύριακο του Ιουλίου, από το 1981 στους χώρους του Πανεπιστημίου Πατρών. Υπεύθυνη για τη διοργάνωσή του είναι 16μελής Οργανωτική Επιτροπή (και 2 επίτιμα μέλη).
Tηρούνται πλήρη πρακτικά των ετήσιων Συμποσίων. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 30 τόμοι (2 τόμοι για το πρώτο Συμπόσιο) με περισσότερες από 12.000 σελίδες. Ευρετήριο Περιεχομένων των Πρακτικών των Συμποσίων Α΄- ΚΘ΄ και τα πλήρη Πρακτικά των Συμποσίων ΙΖ΄-ΚΕ΄ σε ηλεκτρονική μορφή φιλοξενούνται στην ιστοσελίδα του Συμποσίου.
Το Συμπόσιο τελεί υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών.
Είναι ανοιχτό σε όλους και η παρακολούθησή του είναι ελεύθερη.
Το πλήρες πρόγραμμα του Συμποσίου έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του (http://wwww.poetrysymposium.gr)

ΤΡΙΑΚΟΣΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ
http://www.poetrysymposium.gr
Η Ποίηση Χθες και Αύριο
Πάτρα 1 − 4 Ιουλίου 2010
Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΕΜΠΤΗ
Απόγευμα, 17.30
Πρόεδρος: Αλέξης Λυκουργιώτης
Α΄ ΜΕΡΟΣ
ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΜΠΟΣΙΟ
Κώστας Κρεμμύδας: Στατιστικά στοιχεία από τα τριαντάχρονα του Συμποσίου
Παρουσίαση του αφιερωματικού τόμου Το Συμπόσιο Ποίησης (1981-2009). Ένα πανόραμα, εκδόσεις «Το δόντι», 2010
Ανάγνωση ανθολογούμενων αποσπασμάτων από τις εισηγήσεις των Συμποσίων Α΄-ΚΘ΄ – Απαγγελία ανθολογούμενων ποιημάτων
Απαγγέλλει: Ασπασία Λυκουργιώτη
Φωνές του Συμποσίου. Παρουσίαση CD, «Το δόντι», 2010
Θα ακουστούν ηχογραφημένα αποσπάσματα ομιλητών και ποιητών που συμμετείχαν στα 29 χρόνια του Συμποσίου.
Παρουσίαση του τόμου Μια σύγχρονη ματιά στην ποιητική μας παράδοση. Μια νέα μελέτη του δημοτικού τραγουδιού και δεκαπέντε σημαντικών ποιητών μας. Πρακτικά του Σεμιναρίου που συνδιοργανώθηκε από το Συμπόσιο Ποίησης και το Πανεπιστήμιο Πατρών, 9 Μαρτίου – 21 Δεκεμβρίου 2009, εκδόσεις «Το δόντι», 2010
Προτάσεις για το μέλλον του Συμποσίου από Συνέδρους

Β΄ ΜΕΡΟΣ

Παρουσίαση της Ανθολογίας Ηλειακής Ποίησης (1950-2010), εκδόσεις «Ταξιδευτής», 2010
Κώστας Κρεμμύδας – Ξένη Σκαρτσή
Απαγγελία ποιημάτων ανθολογούμενων ποιητών

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Πρωί, 09.00
Πρόεδροι: Σταύρος Κουμπιάς – Αλέξης Ζήρας
Αλέξης Ζήρας: Νέοι Έλληνες ποιητές (γεννημένοι από το 1980 και μετά): Μια παρουσίαση
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ: Η ποίηση χθες και αύριο
Σωτήρης Π. Βαρνάβας, Ξενοφών Βερύκιος, Βούλα Επιτροπάκη (ποιήτρια), Δημήτρης Κατσαγάνης, Κώστας Κρεμμύδας, Αλέξης Λυκουργιώτης, Ξένη Σκαρτσή, Γιώργος Τσιρώνης (ποιητής), Αλέξανδρος Φωσταίνης (ποιητής), Δημήτρης Χαρίτος
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΝΕΔΡΩΝ
Συζήτηση
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Απόγευμα, 17.30
Πρόεδρος: Ζωή Σαμαρά
ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Σάββας Μιχαήλ: Η ποίηση το μέλλον
Γιώργος Κεντρωτής: Η γλώσσα της ποίησης χτες και αύριo
Κώστας Στεργιόπουλος: ποιητής, κριτικός της λογοτεχνίας και καθηγητής Νέας Ελληνικής Φιλολογίας, Η ποίησή μας στο χτες και στο αύριο
Χρίστος Ρουμελιωτάκης, ποιητής: Sur des penseurs nouveaux faisons des vers antiques?
Αλέξης Ζήρας: Η ποίηση δεν απαντά στην οίηση της εποχής αλλά στα ερείπιά της
Συζήτηση − Παρεμβάσεις

ΣΑΒΒΑΤΟ
Πρωί, 09.00
Πρόεδρος: Κώστας Στεργιόπουλος
ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Χρίστος Αλεξίου: Σικελιανός-Σεφέρης-Ρίτσος: Τρεις μεγάλοι ποιητές οραματίζονται τον μεταπολεμικό κόσμο
Σόνια Ιλίνσκαγια-Αλεξανδροπούλου, Ομότιμη καθηγήτρια Παν/μίου Ιωαννίνων: Μερικές παρατηρήσεις σχετικά με τις «ανατροπές» στην ελληνική ποίηση της δεκαετίας του 1930
Ζωή Σαμαρά, Ομότιμη καθηγήτρια Θεωρίας Λογοτεχνίας και Θεάτρου, ΑΠΘ: Η ετερότητα του μέλλοντος
Έλλη Φιλοκύπρου, επίκ. καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, ΕΚΠΑ: Ο ποιητής στην έρημο της Ιστορίας: από την ηρωική στάση στη διαρκή ένταση
Κατερίνα Κωστίου, αν. καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας Παν/μίου Πατρών: Οι μεταμορφώσεις της Μούσας στο γύρισμα των αιώνων
Ανδρέας Μπελεζίνης: «Ο ποιητικός κανόνας και … ο κάνονας». Μια εναλλακτική πρόταση του Βασίλη Λαμπρόπουλου
Συζήτηση − Παρεμβάσεις
ΣΑΒΒΑΤΟ
Απόγευμα, 17.30
Πρόεδρος: Χρίστος Αλεξίου
ΚΡΙΤΙΚΟΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΠΟΙΗΤΕΣ
Σωτήρης Σαράκης: Δημήτρης Χαρίτος
Αλέξης Ζήρας: Γιώργος Μπλάνας
Γιάννης Δάλλας: Στέλιος Μαφρέδας
Χρίστος Αλεξίου: Θεόδωρος Βαής
Κώστας Κρεμμύδας: Χαρά Χρηστάρα
Σωκράτης Λ. Σκαρτσής: Δημήτρης Κωστήρης
Χρίστος Αλεξίου: Ελένη Καρασαββίδου
Χρυσούλα Σπυρέλη: Βασίλης Νιτσιάκος
Γιώργος Παναγιωτίδης: Παναγιώτης Αργυρόπουλος
Χάρης Μελιτάς: Γιώργος Νικολόπουλος
Μανόλης Τζάβλας: Γιάννης Βούλτος
Βάκης Λοϊζίδης: Θοδωρής Ρακόπουλος

ΚΥΡΙΑΚΗ
Πρωί, 9.00
Πρόεδρος: Σόνια Ιλίνσκαγια-Αλεξανδροπούλου
ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Τιτίκα Δημητρούλια, κριτικός λογοτεχνίας: Η νεοελληνική ποίηση στα τέλη του 20ού και τις αρχές του 21ου αιώνα: εντάσεις και προοπτικές
Γιώργος Βαρθαλίτης, διδάκτωρ φιλολογίας, δοκιμιογράφος: Η ποίηση στο μεταίχμιο δυο χιλιετηρίδων
Γιώργος Γεωργούσης, ποιητής: H ποίηση στον 21ο αιώνα
Θωμάς Τσαλαπάτης, αρθρογράφος εφημερίδας «Εποχή», θεατρολόγος: Η κρίση της ποίησης και η ποίηση της κρίσης
Κωστής Τριανταφύλλου, ποιητής, εικαστικός καλλιτέχνης: Άγνωστος Χ στην Ποίηση
Συζήτηση − Παρεμβάσεις
Στα ενδιάμεσα των εισηγήσεων θα διαβάσουν ποίησή τους οι γεννημένοι από το 1980, χρονιά σχεδιασμού του Συμποσίου Ποίησης, και μετά ποιητές:
Ζήσης Δ. Αϊναλής, Κατερίνα Αυγέρη, Νίκος Eρηνάκης, Πηνελόπη Ζαρδούκα, Κατερίνα Ζησάκη, Ναταλία Κατσού, Χάρις Κοντού, Χρίστος Κρεμνιώτης, Ανέστης Μελιδώνης, Εύη Μπούκλη, Θωμάς Παπαστεργίου, Γιώργος Πέππας, Nόρα Ράλλη, Ειρήνη Σουργιαδάκη

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Σταύρος Κουμπιάς, Πρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών • Χρίστος Αλεξίου, τ. καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Birmingham, διευθυντής περιοδικού «Θέματα Λογοτεχνίας» • Σωτήρης Π. Βαρνάβας, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, ποιητής • Ξενοφών Βερύκιος, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, ποιητής • Αλέξης Ζήρας, κριτικός λογοτεχνίας, πρόεδρος Εταιρείας Συγγραφέων • Κώστας Καπέλας, υπεύθυνος Bιβλιοπωλείου Πολύεδρο • Δημήτρης Κατσαγάνης, ποιητής, κριτικός • Γιώργος Κεντρωτής, καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου, ποιητής, μεταφραστής • Κώστας Κρεμμύδας, ποιητής, διδάκτωρ, εκδότης περιοδικού «Μανδραγόρας» • Αλέξης Λυκουργιώτης, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, πρώην Πρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών, πρώην Πρόεδρος Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, ποιητής • Σάββας Μιχαήλ, δοκιμιογράφος, κριτικός • Θανάσης Νάκας, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών • Σωκράτης Λ. Σκαρτσής, ποιητής, Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών • Ξένη Σκαρτσή, ποιήτρια, δρ φιλολογίας • Λύντια Στεφάνου, ποιήτρια, μεταφράστρια, δοκιμιογράφος • Δημήτρης Χαρίτος, κινηματογραφικός κριτικός, ποιητής
Επίτιμα Μέλη
• Μιχάλης Γ. Μερακλής, Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, κριτικός
• Ανδρέας Μπελεζίνης, φιλόλογος, κριτικός

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
Θεώνη Πουλή (νηπιαγωγός) Υπεύθυνη Γραμματείας – Ιωάννα Μουστάκα (πτυχιούχος ΑΤΕΙ): Υποδοχή και Εγγραφή Συνέδρων, Γραμματεία Συνεδριάσεων • Ιωάννα Μπαρούτα (νηπιαγωγός) – Γεωργία Φωτεινού (φοιτήτρια Γεωλογίας): Βιβλία συνέδρων • Γιάννης Χατζηπανταζής: Υπεύθυνος δικτυακού τόπου Συμποσίου • Θωμάς Παπαστεργίου (μεταπτυχιακός φοιτητής): Φωτογραφικό αρχείο

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Το Συμπόσιο είναι ανοιχτό σε όλους και η παρακολούθησή του είναι ελεύθερη. • Όλα τα μέλη του Συμποσίου είναι ισότιμα. • Οι σύνεδροι έχουν (κατά προτεραιότητα έναντι των ακροατών) το δικαίωμα ερώτησης, και παρέμβασης 5΄ στις εισηγήσεις (πρέπει όμως τη σχετική πρόθεσή τους να τη δηλώσουν στη Γραμματεία). Η δημοσίευσή τους αποφασίζεται από την Ο.Ε. • Η Γραμματεία βρίσκεται στη διάθεση των μελών του Συμποσίου καθ’ όλη τη διάρκεια των συνεδριάσεων. • Παρακαλούνται τα μέλη του Συμποσίου να δηλώνουν τα στοιχεία τους σ’ αυτήν κατά την άφιξή τους • Κατά τη διάρκεια του τετραημέρου θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο • Τα μέλη του Συμποσίου μπορούν να εκθέτουν βιβλία, φωτοτυπίες έργων ή ανακοινώσεις τους στο χώρο του Συμποσίου (μετά από συνεννόηση με τη Γραμματεία). • Τα έξοδα συμμετοχής στο Συμπόσιο ανέρχονται στο ποσό των 30€. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται και η παραλαβή του τόμου των Πρακτικών στο χώρο του Συμποσίου (η ταχυδρομική αποστολή των Πρακτικών επιβαρύνεται με επιπλέον κόστος 5€). • Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προμηθεύονται τα Πρακτικά προηγούμενων Συμποσίων, την Ανθολογία Αχαϊκής Ποίησης (1950-2005), την Ανθολογία Επτανησιακής Ποίησης (1950-2006) και την Ανθολογία Διαγωνισμού Ποίησης ΚΕ΄ Συμποσίου από τον εκδ. οίκο «Περί Τεχνών», Κανακάρη 65, 262 21 Πάτρα, τηλ. 2610 625257, την Ανθολογία Κρητικής Ποίησης (1950-2007) και την Ανθολογία Κυπριακής Ποίησης (1950-2008) από τις εκδόσεις «Ταξιδευτής», Ιπποκράτους 56, 10680 Αθήνα, τηλ. 210 3628852.
Διεύθυνση Συμποσίου: Τ.Θ. 1142, Τ.Κ. 26110, Πάτρα, τηλ. 2610 991343, ηλ. δ/νση: info@poetrysymposium.gr

Το Συμπόσιο τελεί υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών

Η ανακοίνωση αυτή είναι και πρόσκληση στο Συμπόσιο

Τζον Λι Χούκερ / John Lee Hooker (22 Αυγ. 1917- 21 Ιουν. 2001)

Ο Τζον Λι Χούκερ John Lee Hooker, γεννήθηκε στο Κλάρξντεϊλ του Μισισίπι, στις 22 Αυγούστου του 1917 και πέθανε στο Λος Άλτος της Καλιφόρνιας,στις 21 Ιουνίου του 2001.

Ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους μουσικούς του ηλεκτρικού μπλουζ, αφροαμερικάνικης καταγωγής. Επηρεασμένος από τα μπλουζ του Δέλτα, ανέπτυξε ένα δικό του στυλ παιξίματος στην κιθάρα. Σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, χρησιμοποίησε την ηλεκτρική κιθάρα προκειμένου να καλύψει τεχνικές αδυναμίες του. Μέσα από ένα πρωτόγονο τρόπο παιξίματος και προβάλλοντας περισσότερο την εκφραστική φωνή του, ανέπτυξε ένα αυθεντικό ύφος, αμέσως αναγνωρίσιμο από τις πρώτες νότες των τραγουδιών του. Η μουσική του συχνά ταυτίζεται με το λεγόμενο talkin' blues, δηλαδή το μπλουζ που χαρακτηρίζεται από ρυθμική ομιλία, ελεύθερη μελωδία και αυστηρό ρυθμό. Ενσωμάτωσε επίσης στοιχεία του μπούγκι.



Εκτιμάται ότι ηχογράφησε περισσότερα από 200 τραγούδια και συγκαταλέγεται στους μπλουζ μουσικούς με τις περισσότερες ηχογραφήσεις. Στα πιο δημοφιλή κομμάτια του ανήκουν τα Boogie Chillen (1948) και Boom Boom (1962). Τα κομμάτια του έχουν διασκευαστεί από σημαντικούς καλλιτέχνες κυρίως της ροκ μουσικής, όπως οι Yardbirds, Cream, Led Zeppelin, The Doors κ.ά.

Μια πανούργος ποιήτρια

Πώς και γιατί η Κική Δημουλά είναι στρατευμένη δημιουργός. Ανάγνωση της τελευταίας ποιητικής συλλογής της, που χαρακτηρίζεται από το ξάφνιασμα και το απροσδόκητο.
Μια κατασκευαστική αφροσύνη που παράγει γοητεία
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗ | Κυριακή 20 Ιουνίου 2010

Στον Φιλοπαίγμονα Μύθο, ένα προσεκτικό και εύγλωττο συνάμα κείμενο (παρά την προσποιητή αμηχανία του) που η Κική Δημουλά διάβασε κατά την τελετή της υποδοχής της στην Ακαδημία Αθηνών (2003), η ποιήτρια απάντησε σε δύο κρίσιμα ερωτήματα που έθεσε η ίδια στον εαυτό της: ποια είναι η «πρόθεση της σύγχρονης ποίησης» και ποια η ωφέλεια που προκύπτει από την ποίηση. Τα ερωτήματα έχουν τεθεί πολλές φορές και οι εκάστοτε απόπειρες των ίδιων των δημιουργών να απαντήσουν δείχνουν σε μεγάλο βαθμό και τις προθέσεις τους και τη σημασία που αποδίδουν στο έργο τους. Σύμφωνα με τη Δημουλά, η «πρόθεση» της σύγχρονης ποίησης (που έχει ήδη αρχίσει να παλιώνει) «είναι να προσθέσει το λιθαράκι της σε ό,τι κληρονόμησε φτιάχνοντας το ιδιωτικό μητρώο της εποχής της (υπογράμμιση δική μου), συμπληρώνοντας το γενεαλογικό δέντρο των ονείρων που τη γεννούν και την υποστηρίζουν».

Η παράδοση είναι ένας αενάως κινούμενος συρμός «στον οποίο κάθε τόσο προσαρτάται ένα έκτακτο, φρεσκοβαμμένο βαγόνι, γεμάτο με νέες, υπερεπείγουσες ανησυχίες του ανθρώπου και με τον ίδιο πάντα προορισμό: την αυθεντική έκφρασή τους» (υπογράμμιση δική μου). Οσον αφορά την ωφέλεια της ποίησης στον «μικρόψυχο καιρό» μας, η Κική Δημουλά είναι σαφής: η ποίηση ωφελεί πολλαπλώς. Πέρα από τη μαγεία που παρέχει σε όσους την εμπιστεύονται (δυστυχώς αυτή η παράμετρος δεν θα μας απασχολήσει εδώ), ωφελεί πρωτίστως εκείνον που την ασκεί επειδή τον «βγάζει από το σώμα του» και «τον σταθεροποιεί σε μια αιώρηση απ΄ όπου αυτός παρακολουθεί, σαν σε χειρουργείο, τον προσωρινό θάνατο της μικρότητάς του». Ωφελεί τη γλώσσα και, τέλος, «ωφελεί όσο μια παυσίπονη σταγόνα σε έναν ωκεανό λύπης». Κοντολογίς, η Δημουλά προσδίδει ρητά διπλή, ας πούμε, χρησιμότητα στην ποίηση: οδηγεί στη συνείδηση της ύπαρξης (διά του καθημερινού, προσωρινού θανάτου) και λυτρώνει μέσα από τις μαγγανείες της.

Πριν από μερικές δεκαετίες (αλλά ίσως και σήμερα) κάποιοι θα μυκτήριζαν την ποιήτρια για τη δήθεν «απολιτική» στάση της να αναφέρεται σε ένα ασαφές «ιδιωτικό» μητρώο της εποχής μας και στις αδιευκρίνιστες «υπερεπείγουσες ανησυχίες του ανθρώπου». Την ίδια στιγμή άλλοι, προφανώς για να δείξουν ότι κατάλαβαν τις προθέσεις της, την έχουν ήδη χαρακτηρίσει «αστράτευτη», επαναφέροντας σε χρήση έναν παλιομοδίτικο όσο και «ανόητο» τρόπο κριτικής. Αλλά ποιος από μας μπορεί να αρνηθεί την ένταξή του κάπου; Ολοι στρατευμένοι είμαστε. Σημασία έχει ποιο μπαϊράκι ακολουθεί ο καθένας και πόσο σεμνύνεται γι΄ αυτό. Με αυτή τη λογική το παρόν σημείωμα με αφορμή το 16ο (αν μετρώ σωστά) ποιητικό βιβλίο της Δημουλά, Τα εύρετρα, έχει ως κύριο σκοπό να αποδείξει (στο μέτρο του δυνατού) ότι και εκείνη, όπως και όλοι οι ποιητές μας, είναι ένας δημιουργός που, πέραν των άλλων, πολιτεύεται, δηλαδή ασκεί κοινωνική και πολιτική καθοδήγηση με τον δικό της τρόπο.

Ο καθείς και τα όπλα του. Μπορεί η Δημουλά να φαίνεται ότι πολιτεύεται εν οίκω, αλλά όταν εκφωνεί εν δήμω στίχους όπως «δεν βλέπαμε τίποτε/ καθότανε μπροστά μας/ εκείνη η νταρντάνα η αλλαγή/ φέτος το καλοκαίρι» («Αμπωτις»)ακόμη και ως μέρος ενός φαινομενικά «αθώου» ποιήματος-, τότε ας μην κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Πιστεύω πως η ποιητική/ιδεολογική πρόθεση της Δημουλά όσο «αθωότερη» προβάλλεται τόσο και πιο διαβρωτική είναι. Η Δημουλά είναι κατά την άποψή μου «πανούργος» ποιήτρια (κι ας με συγχωρέσει η χάρη της) καθώς ένα από τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της είναι η φιλοπαίγμων αλλά εν τέλει καταλυτική υπονόμευση όχι τόσο των καλώς κειμένων αλλά του ίδιου του κειμένου της.

Βασική τεχνική της ρητορικής της είναι το ξάφνιασμα και το απροσδόκητο, μετεξέλιξη του παλαιού υπερρεαλιστικού τρόπου να παράγεται σπινθήρας με τη συνεκφορά των αντιθέτων, είτε σε λεκτικό ή σε σημασιολογικό επίπεδο. Αυτό ήδη σημαίνει πολλά και υποθέτω πως αυτή η κατασκευαστική αφροσύνη (όχι αφροντισιά) παράγει από μόνη της γοητεία. Ακόμη κι αν αυτή η ποιητική αποκοτιά δεν εννοείται σε βάθος, δεν παύει να θέλγει και ίσως είναι αυτός ο λόγος που η ποιήτρια είναι τόσο δημοφιλής. «Καταζητούμαι/ Διέρρηξα τον βίο μου./ Τι να έκανα;/ Μόνο με τα ξένα δεν τα έβγαζα πέρα/ είχα βλέπεις να τρέφω/ εκείνο το ρεμάλι τον ψυχισμό» («Το ρεμάλι»). Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά, όσο κι αν η επαναφορά τους και η εναγώνια ανακύκλωσή τους τα κάνει, όπως στη νεότευκτη συλλογή, να φαίνονται γνώριμα. Και αυτό για έναν συγκεκριμένο λόγο, που πολλές φορές η ποιήτρια δηλώνει ως αντίμαχό της. Τα πράγματα περιπλέκονται από την Ανάγκη, δηλαδή από το αναγκαίον, είτε εννοούμενο ως κάτι επιβεβλημένο άνωθεν (όπως στο πρώτο ποίημα της συλλογής) είτε ως αναγκαία συνειδητή πράξη.

Από τη μια, λοιπόν, η πρωτογενής, καταχθόνια και τυφλή Ανάγκη, από την άλλη το κοινωνικώς «ευρύ αναγκαίον», η «ευρέως αναγκαία γενναιότης», το «εναλλακτικό αναγκαίον» για να πάει ο βίος μπροστά, όσο μπορεί. Ανάμεσα σε αυτές τις μυλόπετρες του υπερκόσμιου και αναπότρεπτου και του κοσμικού και αναζητήσιμου θρύβονται οι μέρες και οι νύχτες της ποιήτριας. Ποιήματα-θρύμματα, λοιπόν. Ο φιλέρευνος αναγνώστης δεν έχει παρά να διαβάσει δύο από τα ωραιότερα ποιήματα της συλλογής που μοιραίως/τυχαίως(;) βρίσκονται αντικριστά (σελ. 20-21) «Η ομορφιά του απογοητευτικού» και «Ασπρες πασχαλιές φιλούν έφηβο» και θα εννοήσει αυτή τη διπλή αναγκαιότητα του βίου: το αναποτρέπτως αναγκαίον και την κοινωνικώς και πολιτικώς αναγκαιότητά μας να του ξεφύγουμε.

Αυτά είναι τα αληθινά εύρετρα (ένα άλλο εύρημά τι Μοισάν ) που η Κική Δημουλά μάς προσφέρει ως ανταπόδοση της καθημερινής συναλλαγής μας με την ανάγκη: «Υποκριτή, γραμμή δε διάβασες/ αλλιώς θα το ΄βλεπες/ το γράφω εδώ μέσα πρώτο πρώτο// τα εύρετρα είναι/ εσύ μου τα έδωσες/ επειδή σε βρήκα// σε μέτρησα και ήσουνα πολλά/ ξαναμετρώ κι ήσουν αλλιώς/ το άφησα να είσαι κι απ΄ τα δύο/ δε σου αφαίρεσα ούτε μία/ απ΄ τις χιλιάδες ωραιότητες που είχες/ ούτε μισή απ΄ τις πολύτιμες ασκήμιες σου/ κόσμε».


ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η Κική Δημουλά,κατά την άποψή μου αλλά και στηριζόμενος στις ομολογημένες προθέσεις της ποιήτριας και στην απήχηση του έργου της, έχει «στρατευθεί»,τώρα και περίπου 60 χρόνια,σε μια υπόθεση που αφορά όλους μας,είτε περιφερόμαστε στην αγορά φωνασκούντες είτε όχι.Δεν έγραψε «πολιτικά» ποιήματα, όπως λ.χ. η «Κίχλη»,ο «Μπολιβάρ»,το «Αξιον Εστί»ή η «Ελένη»του Ρίτσου.Η πηγαία, όμως,η συνεχής και ως εκ τούτου επίπονη παραγωγή ποιητικής ύλης σχετικά με το καθημερινό,το προσωρινό,άρα το επαναλαμβανόμενο γεγονός της ύπαρξής μας και των συμπτωμάτων της δημιούργησε ήδη έναν προσωπικό δρόμο ποιητικής,με σαφείς οδοδείκτες κοινωνικής και πολιτικής τάξεως.Η φωνή της,ευδιάκριτη και αναγνωρίσιμη,πέρα από τη «μαγεία» ή ίσως διά της «μαγείας»,καθοδηγεί συνειδήσεις ανθρώπων, συμμεριζόμενη τις υπερεπείγουσες ανησυχίες τους και εξορκίζοντας μαζί τους το κακό.

Ο κ. Γιώργης Γιατρομανωλάκης είναι ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας και συγγραφέας.


www.tovima.gr

Μικρή πατρίδα, Γιώργος Νταλάρας & Χρήστος Θηβαίος

Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θεοχαρίδης
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας & Χρήστος Θηβαίος ( Ντουέτο ) || Χαρούλα Αλεξίου

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας

Πρόσκληση στα εγκαίνια του Οικοτροφείου για άτομα με αυτισμό "Στέγη Αγίου Νικολάου"

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε στα εγκαίνια του Οικοτροφείου για άτομα με αυτισμό "Στέγη Αγίου Νικολάου" που θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010 και ώρα 6:00 μ.μ. στην Παιανία Αττικής, οδός Ιτιάς και Ανθηρού.

Σκοπός του Συλλόγου γονέων κηδεμόνων και φίλων αυτιστικών ατόμων "Άγιος Νικόλαος" είναι η δημιουργία και λειτουργία Στέγης Υποστηριζόμενης Διαβίωσης Ατόμων με Αυτισμό, στα οποία θα παρέχεται εκπαίδευση και φροντίδα εφ’ όρου ζωής.

Τα άτομα με αυτισμό που θα κατοικούν στην Στέγη, προέρχονται από οικογένειες υψίστης ανάγκης, όπως:

α) Οικογένειες στις οποίες ο ένας ή και οι δύο γονείς είναι ανάπηροι (παραπληγικοί, τυφλοί, κλπ.).
β) Μονογονεϊκές οικογένειες (λόγω χηρείας, διαζυγίου ή εγκατάλειψης).
γ) Πολύτεκνες οικογένειες.
δ) Οικογένειες με δίδυμα αυτιστικά παιδιά.
ε) Οικογένειες με χαμηλή οικονομική κατάσταση.

Πρόκειται για οικογένειες ατόμων με αυτισμό, που οι γονείς έχουν και οι ίδιοι σοβαρά προσωπικά προβλήματα (όπως κινητική αναπηρία, προβλήματα όρασης, χηρεία ή διαζευγμένος/η κλπ.), και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές ανάγκες (όπως φαγητό, τουαλέτα, ένδυση, περίπατο, ψυχαγωγία κλπ) των παιδιών τους με αυτισμό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, τα παιδιά να εκδηλώνουν αρνητικές συμπεριφορές όπως: υπερκινητικότητα, μεγάλο εκνευρισμό, δυνατές φωνές, επιθετικότητα, αυτοτραυματισμό, υλικές ζημιές. Έτσι επιδεινώνονται τα συμπτώματα τους, και η διαβίωση τους γίνεται δυσκολότερη τόσο για τα ίδια όσο και τις οικογένειες τους.

Περισσότερα: http://www.autistika.gr

Παρουσίαση του λευκώματος "Ο ΜΠΑΚΣΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης

Με ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης η παρουσίαση του λευκώματος του Charles Spencer Ο ΜΠΑΚΣΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Μίλησαν ο μεταφραστής του βιβλίου Στάθης Σκλαβουνάκος ο κριτικός χορού Ανδρέας Ρικάκης ο σκηνογράφος και ενδυματολόγος Γιάννης Μετζικώφ και η εκδότρια Μαρία Γκέρτσου.

Λίγα λόγια για την έκδοση:

Σ' αυτό το λεύκωμα ο Charles Spencer περιγράφει τις περιηγήσεις του Bakst στην Ελλάδα, όπου μελετούσε το τοπίο, τις πόλεις, την τέχνη και τα ενδύματα. Εξηγεί τη βαθιά επίδραση που είχε στον Bakst η συνάντησή του με τον Σερ Άρθουρ Έβανς, όταν ο τελευταίος εργαζόταν στην αναστήλωση του ανακτόρου του Μίνωα στην Κνωσό της Κρήτης, όπως και η επίσκεψή του στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών. Αρχιτεκτονικές και γλυπτικές λεπτομέρειες από τους περίφημους αυτούς χώρους θα ενσωματώνονται συνεχώς στα σκηνικά του. Το κείμενο είναι πλούσια εικονογραφημένο με σχέδια, πορτρέτα, διάφορα μοτίβα, ενώ μια σειρά πολυάριθμων έγχρωμων εικόνων αποκαλύπτει πανηγυρικά την ιδιοφυΐα του Bakst ως σχεδιαστή, ειδικότερα στην αναδημιουργία ελληνικών ενδυμάτων.

Εκτός από τα σχέδια, περιλαμβάνονται φωτογραφίες των πρωτότυπων κουστουμιών που τώρα ανήκουν σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές, καθώς και τα σχέδια μόδας.
Αυτή η γοητευτική και πολυτελής έκδοση θα ενθουσιάσει όχι μόνο τους εραστές της Ελλάδας, αλλά και τους θαυμαστές των "Ρωσικών Μπαλέτων" και του Bakst.

Δυο ποιήματα του Τάκη Α. Πετρουλά

ΜΝΗΜΕΣ

Ανθολόγησες τα πιο
σκληρά σου Πρόσωπα
Ιδανικά δείγματα
Αλήθειας
καιροσκοπικά συνθήματα
Μυθικοί ασκοί
γεμάτοι ένοχους
νυχτερινούς διαλογισμούς
Σύμβολα σε γιορτές
του Διονύσου
Κεντρίσματα

Στο αθόρυβο ψιχάλισμα
μιας θλιβερής κλεψύθρας
οι μνήμες του Έρωτα σου
σε άπατα νερά Ωκεανίδες


ΑΠΟΣΤΑΞΗ

Στον καθρέφτη ζωγράφισες
τη μορφή μου πλάι στη λέξη θλίψη.
Έγραψες πως οι ικέτηδες αγάπης
εξορίζονται φορώντας
βρώμικα πουλόβερ μοναξιάς

Απόψε ενώσαμε το δάκρυ μας
σαν μια αθέλητη προσφορά αιμοδοσίας.

Τάκης Α. Πετρουλάς
<Θρύψαλα με αποχρώσεις> ,1983