Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

30 Απρ 2017

Ομιλία Νίκου Τομαρά για τις Δυσκολίες Μάθησης


Αποσπάσματα από την ομιλία του Νίκου Τομαρά στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά στις 15 Mαρτίου 2017.

Την εκδήλωση - συζήτηση οργάνωσαν τα εκπαιδευτήρια «ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ-BIRDS» στο πλαίσιο των επιμορφωτικών δράσεών τους για γονείς και εκπαιδευτικούς. Το θέμα ήταν "Από τις δυσκολίες μάθησης στη χαρισματικότητα" με εισηγητές την διδάκτορα ειδικής αγωγής, Αγγελική Φουστάνα και τον εκπαιδευτικό - συγγραφέα, Νίκο Τομαρά.

29 Απρ 2017

Οι μεταθέσεις εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ)


Ανακοινώθηκαν  από το υπουργείο Παιδείας οι μεταθέσεις εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γενικής Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής έτους 2017.

Οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν για τις μεταθέσεις Γενικής Εκπαίδευσης από περιοχή σε περιοχή ανήλθαν σε 4.844. Από τις παραπάνω αιτήσεις ικανοποιήθηκαν 528  (ποσοστό 10,90 %). Για μεταθέσεις σε ΣΜΕΑΕ, ΚΕΔΔΥ και ΕΕΕΕΚ οι αιτήσεις ανήλθαν σε 181 και ικανοποιήθηκαν 102 (ποσοστό 56,35 %).

H συνέχεια εδώ

28 Απρ 2017

Πιστή στην απουσία, Γεωργία Δεληγιαννοπούλου

Με ταχύτητα ουρανού και φορεσιά χελώνας
φυγαδεύω  τις αλυκές
κι αυτούς τους πονεμένους χρόνους
σ'  άλλο στερέωμα
νεογέννητος πλανήτης να γίνουν
γύρω από το ροζάριο των φιλιών
γιατί
τα ανθρώπινα λεηλατούν την ταπεινή μου  φτέρνα
ματωμένη δεν αντέχει άλλο να ΄ναι κορμί
ανάμεσα σ' εμπόρους και φυγάδες και δασκάλους της ντροπής
όμως
αν μεταμορφωμένη θα ρθει πρωί πρωί
μια σκονίτσα πάνω στα τσίνορά σου
εγώ θα μαι να ξέρεις
πιστή στην απουσία
μιας πάντα ενοχλητικής
αθώας άσπλαχνα αγάπης

27 Απρ 2017

Millie Jackson - It Hurts So Good




.......

 Hurts So Good

First, you take my heart
In the palm of your hands
And you squeeze it
Then you take my mind
And play with it all night

You take my pride and you
Throw it up against the wall
You take me in your arms, baby
And bounce me like a rubber ball

I'm not complaining
What you're doing, you see
Cause this hurting feeling
Is, ooh, so good to me

Don't you know that it
Hurts so good
Don't you know that it
Hurts so good

You take my name
Scandalize it in the streets
Anything you wanna do or say
Is alright with me

Turn right around and
Make sweet love to me
Ooo wee, baby, you're
Sure nuff good to me

Cause, baby, these
Things you're doing to me
It hurts so bad but
It's worth all the misery

Cause it hurts so good
Don't you know that
It hurts so good
Ooh, hoo, baby, ooh...

Ooh, boy, please don't
Ever take the hurt off me
Cause it would hurt even worse
If you would ever, ever leave
(Oh, yes, it would)

Even though sometimes
It's hard for me to beg
(This heart is killing me)
I make myself hold out
Cause if it kills me, I don't care

Cause, baby (baby)
I don't want you to ever quit
It ain't no good until it
Hurts a little bit

Cause it hurts so good
Don't you know that
It hurts so good
Oh, baby

It hurts so good
Don't you ever, don't
You ever stop now, baby
Give me some, baby
(Lord, have mercy)

It hurts so good
Don't you know that
It hurts so good to me
Good for me, yeah, yeah

Hurts so good
Ooh, baby...

26 Απρ 2017

Αναστασία Ευσταθίου, "Οι Χρυσοπράσινοι Φίλοι μου, Καμή", Εκδόσεις Ηδύφωνο

Πρόκειται για ένα εφηβικό μυθιστόρημα που αφηγείται η Αναστασία, μια από τις μαθήτριες του σχολείου της Ακράτας, μέσα από τις σελίδες του προσωπικού της ημερολογίου, που το έχει ονομάσει «Καμή» και καλύπτει μια χρονική περίοδο 8 ετών με μεγάλα διαλείμματα και συνταρακτικές αλλαγές σε προσωπικό και εθνικό επίπεδο. 

Πρωταγωνιστές του εφηβικού αυτού βιβλίου είναι οι πραγματικές μαρτυρίες Κυπρίων, οι εργασίες μαθητών που συμμετέχουν στο διεθνές περιβαλλοντικό πρόγραμμα «Χρυσοπράσινο Φύλλο» αλλά και το συναισθηματικό δέσιμο, τα εφηβικά όνειρα και η παντοτινή φιλία που αναπτύχθηκε ανάμεσα στους μαθητές δύο κωμοπόλεων, της Ακράτας Αχαΐας και της Άχνας Αμμοχώστου.



25 Απρ 2017

Υπερβολικό ενδιαφέρον για το παιδί ίσον... καταπίεση

Όλοι θέλουμε να μεγαλώσουμε παιδιά με όρια και αρχές, όμως υπάρχει ο κίνδυνος να γίνουμε καταπιεστικοί ή έστω υπερπροστατευτικοί και να καταλήξουν να υποφέρουν μέσα τους. Πάμε να δούμε πώς εκδηλώνεται το υπερβολικό γονεϊκό ενδιαφέρον...

Οι γονείς γίνονται υπερπροστατευτικοί και καταπιεστικοί όταν... δεν αφήνουν το παιδί στοιχειωδώς ελεύθερο να ανακαλύψει τον κόσμο γύρω του και φροντίζουν να του τα παρέχουν όλα έτοιμα, φοβούμενοι μην πληγωθεί.

Οι γονείς γίνονται υπερπροστατευτικοί και καταπιεστικοί όταν... δε φέρονται στο παιδί με βάση την ηλικία του, κάτι που το κάνει να νιώθει έλλειψη εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του. Και νιώθει ακόμα πιο άσχημα όταν δεν έχει δώσει δικαιώματα για κάτι τέτοιο.

Η συνέχεια εδώ

24 Απρ 2017

Βασίλης Ραφαηλίδης: «Εις θάνατον διά τυφεκισμού, δεμένος με τον Κοροβέση…»

Εις θάνατον διά τυφεκισμού, δεμένος με τον Κοροβέση, ζευγάρι κωμικών στο εθνικό θέατρο του παραλόγου.
Ευτυχώς, να λες, που ήμουν δεμένος με τον Περικλή Κοροβέση –πάντα με τον Περικλή θα με δένουν από δω και πέρα σε κάθε μετακίνηση. Ίσως γιατί στην πρεμιέρα ήμασταν πολύ καλοί σαν ζευγάρι κωμικών.
Ασουλούπωτοι και οι δύο, άνθρωποι με χιούμορ και οι δύο, προσφέραμε θέαμα υψηλής ποιότητας στο εθνικό θέατρο του παραλόγου. Από την οδό Μπουμπουλίνας στην οδό Ρεθύμνης
Μας μεταφέρουν την άλλη μέρα από την οδό Μπουμπουλίνας στην οδό Ρεθύμνης, εκεί κοντά, προς τη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Σε ένα νεοκλασικό της συμφοράς, ήταν οι κοιτώνες των αστυφυλάκων που υπηρετούσαν στην Ασφάλεια.
Ήταν σκοτάδι πίσσα εκεί μέσα. Από πουθενά δεν έμπαινε φως και πουθενά δεν άναβε φως. Καμιά εικοσαριά ανθρώπους, μας αδειάζουν στον καινούργιο μας τάφο. Δεν έχω ιδέα, κανείς δεν θα ήταν δυνατό να έχει ιδέα, πόσες μέρες μείναμε εκεί.
Προσπαθούσαμε να μετρήσουμε το χρόνο με το κατούρημα
Ούτε ρολόι, ούτε φως, ούτε ώρες ύπνου, ούτε ώρες ξύπνιου. Προσπαθούσαμε να μετρήσουμε το χρόνο με το κατούρημα. Δύο κατουρήματα, μια μέρα. Το φαΐ, οι μανάδες συνέχιζαν να το πηγαίνουν στην Μπουμπουλίνας.
Η συνέχεια εδώ

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...