Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

19 Αυγ 2017

Μητρική φροντίδα D.W. Winniccott

της Κυβέλου Ευαγγελίας

Η ψυχική υγεία κάθε παιδιού καθορίζεται κατά την ενασχόληση και φροντίδα του βρέφους από την μητέρα του(Winniccott, 1971).
Η κατάσταση της πρωταρχικής μητρικής φροντίδας στο στάδιο της απόλυτης εξάρτησης περιλαμβάνει σημαντικές λειτουργίες, με τις οποίες η μητέρα διασφαλίζει την αίσθηση της απόλυτης συνέχειας της υπόστασης του βρέφους και τη σταδιακή εισαγωγή του στον κόσμο των αντικειμενοτρόπων σχέσεων.

Η πρωταρχική μητρική ενασχόληση περιγράφει μια μητέρα «αφιερωμένη» στη φροντίδα του βρέφους της, το οποίο στην αρχή φαίνεται σαν να αποτελεί μέρος του εαυτού της. Η μητέρα κατά την χρονική περίοδο της απόλυτης εξάρτησης, καλείται να εκδηλώσει μια υψηλού βαθμού προσαρμογή στις ανάγκες του βρέφους, τις οποίες «γνωρίζει» μέσω της δυνατότητας της να ταυτιστεί μαζί του, χρησιμοποιώντας τις δικές της εμπειρίες ως μωρό. Ταυτόχρονα εξασφαλίζει ένα πλαίσιο ώστε να αρχίσουν να ξεδιπλώνονται οι αναπτυξιακές τάσεις του βρέφους και αυτό να βιώνει αυθόρμητη κίνηση και να αναγνωρίζει ως δικές του τις αισθήσεις που ανήκουν σ’ αυτήν την πρώιμη φάση της ζωής (Winnicott, 1956).

Η λειτουργία του κρατήματος δηλώνει τη συνέχεια της μητρικής λειτουργίας από την περίοδο της εγκυμοσύνης, όταν το σώμα του παιδιού προφυλάσσεται από αυτό της μητέρας, έως την πρώιμη φάση μετά τη γέννηση. Περιλαμβάνει τις επιμέρους λειτουργίες:
Τον τρόπο που η μητέρα κυριολεκτικά κρατά το παιδί της και του εξασφαλίζει άνεση και ασφάλεια. Την ζεστασιά του μητρικού σώματος, την επαφή με το βλέμμα της. Την ενσυναίσθηση λόγω απουσίας της λεκτικής ικανότητας του βρέφους για επικοινωνία. Η βάση του κρατήματος δίνει στο παιδί την αίσθηση της συγκρότησης σε «πρόσωπο». Κινητικές, αισθητηριακές και λειτουργικές εμπειρίες συνδέονται στην ψυχοσωματική ύπαρξη του βρέφους. Το βρέφος αρχίζει να ξεχωρίζει το εξωτερικό («μη-εγώ») από το εσωτερικό («εγώ») και το δέρμα (1) του έχει τη θέση περιοριστικής μεμβράνης ανάμεσα στα δύο (Winnicott, 1960). Επιπλέον, το βρέφος αρχίζει να αναπτύσσει την ικανότητα δημιουργίας σχέσεων με το αντικείμενο εφόσον περνάει από τη συγχώνευση με τη μητέρα στο διαχωρισμό από αυτήν.


Τέλος, σημαντική κατάκτηση του βρέφους που επιτελείται μέσω της λειτουργίας του κρατήματος είναι η συγχώνευση των επιθετικών και ερωτικών ενορμήσεων.

Η συνέχεια εδώ

18 Αυγ 2017

Ταλάντευση, Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς

Τα πενήντα χρόνια μου ήρθανε και φύγαν
Και έκατσα, ένας άνθρωπος μονάχος,
μέσα στη βοή των μαγαζιών του Λονδίνου,
Μ‘ ένα βιβλίο ανοιχτό και ένα φλιτζάνι άδειο
Στο μαρμάρινο τραπέζι μπρος μου

Καθώς ατένιζα το μαγαζί, το δρόμο,
το σώμα μου ξάφνου ένιωσα να φλέγεται
και για περίπου είκοσι λεπτά
μου φάνηκε από την τόση ευτυχία
πως είχα ευλογηθεί
και πως μπορούσα να ευλογήσω.

17 Αυγ 2017

Ντενί Ντιντερό: Ελευθερία σημαίνει το τέλος του ιερέα και του βασιλιά

Στις 31 Ιουλίου 1784 πεθαίνει ο μεγάλος γάλλος Διαφωτιστής, Ντενί Ντιντερό. Ο πολυμαθής φιλόσοφος επηρεασμένος, όπως όλοι οι υλιστές του 18ου αιώνα από τον Βάκωνα, πίστευε πως η γνώση -εμπειρική στην προέλευσή της- δεν έχει σκοπό να φτάσει στην αφηρημένη αλήθεια, αλλά να τελειοποιήσει και να αυξήσει τη δύναμη του ανθρώπου. 

«Προκλητικά» προοδευτικός μιλούσε για την ομορφιά του κακού, τις χαρές του κοινωνικού παρασιτισμού και το δικαίωμα να αναζητεί κανείς τον εαυτό του όπως επιθυμεί. Το έργο του, λίγο μετά τον θάνατό του θεωρήθηκε αιρετικό. Σήμερα τιμάται για τον σημαίνοντα φιλοσοφικό του ρόλο στη διανοητική χειραφέτηση από τις δεδομένες αυθεντίες, είτε θρησκευτικές είτε κοινωνικές.

Ο Ντιντερό ήταν, από κοινού με τον Ζαν Νταλεμπέρ, ένα από τα κυριότερη μέλη των Εγκυκλοπαιδιστών στη Γαλλία, ονομασία που τους αποδόθηκε λόγω της συμβολής τους στη συγγραφή της Εγκυκλοπαίδειας, η οποία αποσκοπούσε να αποτελέσει μια πλήρη επιτομή της φιλοσοφικής και επιστημονικής γνώσης της εποχής.

Ο φιλόσοφος δεν σκότωσε ποτέ κανέναν ιερέα, όμως ο ιερέας έχει σκοτώσει πάρα πολλούς φιλοσόφους.

Συμφωνούσε με τον ρασιοναλισμό και τον φιλελευθερισμό του Βολταίρου. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά «οι άνθρωποι δεν πρόκειται να ελευθερωθούν προτού ο τελευταίος βασιλιάς στραγγαλιστεί με τα έντερα του τελευταίου παπά».

Η συνέχεια εδώ

16 Αυγ 2017

Λίλη Μιχαηλίδου: Γυάλινος δίσκος

[…Τὸ ἄγγιγμα ἑ­νὸς πο­λύ­τι­μου βι­βλί­ου ἰ­σο­δυ­να­μοῦ­σε γιὰ τὸν Μέντελ

ὅ,­τι γιὰ κά­ποι­ον ἄλ­λο ἡ συ­νεύ­ρε­ση μὲ μιὰ γυ­ναί­κα…]

Στέ­φαν Τσβά­ιχ

Ὁ πα­λαι­ο­βι­βλι­ο­πώ­λης Μέν­τελ

 ΚΑΘΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ἀπὸ τὸν πάγ­κο, ἀ­νά­με­σα στὰ ρά­φια τοῦ βι­βλι­ο­πω­λεί­ου. Ὑ­πο­λο­γί­ζω τὸ ὕ­ψος του, ἕ­να καὶ ἑ­βδο­μήν­τα πέν­τε, ἴ­σως καὶ ὀ­γδόν­τα, λε­πτός, κα­στα­νὰ μαλ­λιὰ ἕ­ως τοὺς ὤ­μους· κά­ποι­ες στιγ­μὲς τοῦ­φες ξε­φεύ­γουν καὶ πέ­φτουν στὸ πρό­σω­πό του, τὶς παίρ­νει ἁ­πα­λὰ καὶ τὶς στε­ρε­ώ­νει πί­σω ἀ­πὸ τ’ ἀ­φτιά. Τὰ μά­τια του ἔ­χουν τὴν σπιρ­τά­δα τῆς νι­ό­της καὶ ἐκ­πέμ­πουν τὴ σι­γου­ριὰ πὼς κα­τέ­χουν αὐ­τὸ ποὺ κοι­τά­ζουν. Οἱ κι­νή­σεις του γρή­γο­ρες, σβέλ­τες σὰν θε­ρι­στῆ· τὰ δά­χτυ­λά του μὲ μα­ε­στρί­α χα­ϊ­δεύ­ουν τὰ πλῆ­κτρα τοῦ ὑ­πο­λο­γι­στῆ, ὅ­πως θὰ χά­ι­δευ­αν ἕ­να γυ­ναι­κεῖ­ο σῶ­μα, ἐ­νῶ ταυ­τό­χρο­να δί­νει πλη­ρο­φο­ρί­ες στοὺς πε­λά­τες γιὰ τὸ ποῦ θὰ βροῦν, ποι­ὸ βι­βλί­ο.

Η συνέχεια εδώ

15 Αυγ 2017

Δυο λόγια για την Αρλέτα

του Νίκου Σαραντάκου
[…] Αν μη τι άλλο σημάδεψε τα νιάτα μας.
Μιλάω βέβαια για την Αρλέτα, που έφυγε από τη ζωή. Την Αρλέτα της ανεξάντλητης τρυφερότητας, το κορίτσι με την κιθάρα που καλύτερα από κάθε άλλον ενσάρκωσε το νέο κύμα και που συνέχισε να εκπροσωπεί τον κόσμο των μπουάτ μέχρι πολύ πρόσφατα.

Ακριβώς σε μουσική Γιαννη Σπανού και στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου ήταν το πρώτο τραγούδι που έκανε γνωστή την Αρλέτα, το Μια φορά θυμάμαι: 
Η Αρλέτα γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα όπου έζησε διαρκώς, ανάμεσα σε Εξάρχεια και Κυψέλη (στο δίπατο σπίτι της στην οδό Δεληγιάννη έμεινε ο Γιώργος Ιωάννου όταν κατέβηκε στην Αθήνα). Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών και ποτέ δεν άφησε εντελώς τη ζωγραφική. Ωστόσο, όπως διηγείται η ίδια, όταν ήταν πρωτοετής την άκουσε να τραγουδάει σε μια εκδρομή ο Γιώργος Παπαστεφάνου και την πήγε στον Πατσιφά, που τότε ξεκινούσε στη ΛΥΡΑ και καθώς δεν είχε τη δυνατότητα να προσελκύσει καθιερωμένους καλλιτέχνες αναζητούσε νέες φωνές και με πρωτοστάτη τον Γιάννη Σπανό προωθούσε το κίνημα που έμεινε γνωστό ως «νέο κύμα».


Η συνέχεια εδώ

13 Αυγ 2017

ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ-ΚΟΛΑΦΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥΣ ΡΑΠΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ, ΕΠΕΙΔΗ ΑΠΕΛΥΣΑΝ ΕΓΚΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ! ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η «ΑΡΙΣΤΕΙΑ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΟΠΤΕΤΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ;


Ο Πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Γ. Μπαμπινιώτης ραπίζεται από την ελληνική δικαιοσύνη για τρίτη φορά, διότι όχι μόνο απέλυσε παράνομα εκπαιδευτικό που ήταν έγκυος, αλλά μέχρι την απόλυσή της την απασχολούσε εν αγνοία της με παράνομες μονοετείς συμβάσεις ως δήθεν αναπληρώτρια, αν και δεν αναπλήρωνε κανέναν καθώς κάλυπτε οργανική θέση στο σχολείο της!
Δυστυχώς, ο φαρισαϊσμός δεν έχει όριο…. Τις τελευταίες ημέρες ο κ. Μπαμπινιώτης περιοδεύει τα συστημικά πάνελ και εξαπολύει μύδρους κατά του Υπουργείου Παιδείας για την επιλογή των σημαιοφόρων στην παρέλαση επικαλούμενος (όπως και κάποιοι άλλοι) την αριστεία. Εμείς, βέβαια, γνωρίζουμε την αιτία της οργής του. Με τις τελευταίες νομοθετικές παρεμβάσεις στην ιδιωτική εκπαίδευση όλα τα ιδιωτικά σχολεία, όπως βέβαια και τα Αρσάκεια Σχολεία, δεν μπορούν πλέον να λειτουργούν άναρχα και ασύδοτα, με την καταπάτηση της εκπαιδευτικής και της εργατικής νομοθεσίας, όπως συνέβαινε την πενταετία 2010-2015.
Για να δούμε όμως λίγο τη δράση «αριστείας» του κ. Μπαμπινιώτη στην ιδιωτική εκπαίδευση.
ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΑΡΣΑΚΕΙΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
Η συνάδελφος Ε.Δ. υπηρετούσε ως καθηγήτρια στα Αρσάκεια Σχολεία από τον Σεπτέμβριο του 2007 έως τον Ιούνιο του 2010 (για 3 χρόνια), οπότε και της ανακοινώθηκε αιφνιδίως η απόλυσή της, ενώ μάλιστα ήταν έγκυος! Όταν μετά την απόλυσή της προσπάθησε να προσληφθεί στη δημόσια εκπαίδευση ως αναπληρώτρια, αξιοποιώντας τις σχετικές διατάξεις που της έδιναν τέτοια δυνατότητα (τουλάχιστον 2ετή υπηρεσία), διαπιστώθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου ότι τα διοριστήριά της ήταν παράνομα (3 μονοετείς δήθεν αναπληρώσεις, χωρίς να αναπληρώνει κανέναν), εν αγνοία της!
Γι’ αυτούς τους λόγους προσέφυγε στα αστικά δικαστήρια προκειμένου να ακυρώσει την παράνομη απόλυσή της και να επαναπροσληφθεί και στα διοικητικά προκειμένου να αποκαταστήσει τα διοριστήριά της.
Μετά από 5ετή τιτάνιο αγώνα, άνεργη με ένα μικρό παιδί, δικαιώθηκε τόσο από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών με την απόφαση 567/2014, όσο και από το Πρωτοδικείο Αθηνών με την απόφαση 433/2015. Παρόλα αυτά, δημιουργήθηκαν αρκετά προσκόμματα στην εκτέλεση της απόφασης του Διοικητικού Εφετείου (για την αποκατάσταση των διοριστηρίων της), ενώ η Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία άσκησε έφεση επί της απόφασης 433/2015 που ακύρωνε της απόλυση και διέτασσε την επαναπρόσληψη της εκπαιδευτικού.
Χρειάστηκαν άλλα δύο χρόνια δικαστικών αγώνων ώστε τελικά το Εφετείο Αθηνών με την απόφαση 3270/30-6-2017 να απορρίψει την έφεση της Φιλεκπαιδευτικής και να δικαιώσει πανηγυρικά τη συνάδελφο. Η Φιλεκπαιδευτική του κ. Μπαμπινιώτη αναγκάστηκε να δεχτεί τις υπηρεσίες της, καθώς η απόλυσή της κρίθηκε παράνομη και άκυρη και ήδη η συνάδελφος αναλαμβάνει υπηρεσία στο σχολείο της. Οφείλουμε εδώ να σημειώσουμε ότι ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης της συναδέλφου σε κάθε δικαστική διαδικασία.
Πρόκειται για μια τεράστια νίκη του κόσμου της εργασίας ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Κι όλα αυτά σε ένα σχολείο που θεωρείται ισότιμο των δημοσίων, σε ένα σχολείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Πρόκειται, επίσης, για κόλαφο στους λίγους (ευτυχώς) δημόσιους «λειτουργούς» σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης που ενέκριναν τις παράνομες πράξεις Μπαμπινιώτη και δεν δίσταζαν να εγκρίνουν παράνομα διοριστήρια προκειμένου να κάνουν το χατίρι του αμύντορα της εκπαιδευτικής …αριστείας…
Ο «ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΣ» ΤΗΣ …ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ…
Σε μια πράξη επιβράβευσης της …επιχειρηματικής «αριστείας» το 2012 η τότε κυβέρνηση αποφάσισε να τοποθετήσει τον κ. Μπαμπινιώτη στη θέση του Υπουργού Παιδείας προβάλλοντας το ακαδημαϊκό του προφίλ, αλλά «ξεχνώντας» ότι ήταν ταυτόχρονα επικεφαλής 29 ιδιωτικών σχολείων. Ο Πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Στο σύντομο χρονικό διάστημα που διήρκεσε η θητεία του ως Υπουργού Παιδείας, προσπάθησε να εξασφαλίσει εκατομμύρια ευρώ για τους επιχειρηματίες της εκπαίδευσης. Πιο συγκεκριμένα ο κ. Μπαμπινιώτης ως Υπουργός Παιδείας λειτούργησε ως ιδιοκτήτης ιδιωτικού σχολείου, ικανοποιώντας τα ρουσφέτια του Συνδέσμου των σχολαρχών και στρεφόμενος εναντίον των ιδιωτικών εκπαιδευτικών:
• Η έκδοση και αποδοχή της γνωμοδότησης 214/2012 του ΝΣΚ με την οποία έκανε ένα δώρο 32 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως στους σχολάρχες και αφαίρεσε 27 εκατομμύρια ευρώ από τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, αλλά και 20 εκατομμύρια από τα ασφαλιστικά τους ταμεία. Την εν λόγω γνωμοδότηση την παράγγειλε, την εξέδωσε και την υπέγραψε ο ίδιος την τελευταία κυριολεκτικά ημέρα της θητείας του, λίγες ώρες πριν διαλυθεί η Βουλή το Μάιο του 2012!
Οι απίστευτες παρατυπίες κατά την υπηρεσιακή διακίνηση της σχετικής γνωμοδότησης υποχρέωσαν την ΟΙΕΛΕ να υποβάλει μηνυτήρια αναφορά κατά του κ. Μπαμπινιώτη και κατά παντός υπευθύνου για πιθανή παραποίηση δημόσιου εγγράφου, ψευδή βεβαίωση και παράβαση καθήκοντος.
Το καλύτερο, βέβαια, είναι ότι ο επικεφαλής του Συμβουλίου που συνέταξε τη γνωμοδότηση, (προφανώς επειδή αρίστευσε στα «καθήκοντά» του εκδίδοντας νομικό κείμενο που «εξυπηρετούσε» τον τότε Υπουργό Παιδείας) βρέθηκε ξαφνικά μετά από λίγο καιρό στο ΔΣ της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.
• Επιχείρησε τρις να προωθήσει τροπολογία στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Υπουργός Παιδείας, με την οποία απελευθερώνονταν οι απολύσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και αποσυρόταν η κρατική εποπτεία από την ιδιωτική εκπαίδευση. Η τροπολογία αυτή τελικά δεν ψηφίστηκε και αποσύρθηκε ύστερα από παρεμβάσεις των πολιτικών κομμάτων και υπό την κατακραυγή της κοινωνίας.
Αυτό ήταν όλο κι όλο το νομοθετικό «έργο» του κ. Μπαμπινιώτη στην ιδιωτική εκπαίδευση…. Μια διευθέτηση εις βάρος των εργαζόμενων…
ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ κ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ
Έχουμε πολλάκις προκαλέσει τον κ. Μπαμπινιώτη σε δημόσιο διάλογο, προκειμένου να απολογηθεί για όσα του καταμαρτυρούμε σχετικά με τη δράση του στην Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία. Όμως ο κ. Μπαμπινιώτης προτιμά το μονόλογο στα γνωστά «στασίδια» ενημέρωσης, όπου ακούγεται μόνο η δική του φωνή και από όπου εξαπολύει, χωρίς ίχνος επιχειρήματος, τις γνωστές ύβρεις εναντίον των κακών «συνδικαλιστών» (ενώ το 2009 επαινούσε την ΟΙΕΛΕ για τις εμπεριστατωμένες θέσεις της στον Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία…)
Τον προκαλούμε και πάλι. Έχει το θάρρος δημόσια να αντιπαρατεθεί μαζί μας και να δώσει λόγο για τα έργα και τις ημέρες του, όχι ως καταξιωμένου ακαδημαϊκού (όπου εμείς δεν μπορούμε να τον κρίνουμε), αλλά στην ιδιωτική εκπαίδευση;
Πηγή: ΟΙΕΛΕ

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...