Ένας χώρος στοχασμού και ευθύνης.
Η επιστημονική εμπειρία και ο δημόσιος λόγος συναντούν την παιδεία,
την ψυχική υγεία και τα βιβλία,
σε μια προσπάθεια να διατηρείται η σκέψη κριτική και παρούσα.
Το βιβλίο έχει ως στόχο να καθοδηγήσει τον εκπαιδευτικό κατά την εκπόνηση σχεδίων εργασίας. Τα σχέδια εργασίας αποτελούν σύγχρονη διδακτική πρόταση, την οποία υιοθετούν τα νέα αναλυτικά προγράμματα και τα προγράμματα εμπλουτισμού που εδώ και καιρό εφαρμόζονται στις σχολικές μονάδες, όπως είναι τα προγράμματα της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, της Αγωγής Υγείας, το «Μελίνα», η Ευέλικτη Ζώνη κ.ά. Ως εκ τούτου, η εργασία αυτή αποτελεί χρήσιμο και βοηθητικό εργαλείο για τους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, αλλά και για όσους υλοποιούν εκπαιδευτικά προγράμματα άλλων φορέων (ιδρύματα πολιτιστικής κληρονομιάς, μουσεία κτλ.).
Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη:
Στο Α΄ μέρος παρουσιάζεται το βασικό εργαλείο ανάπτυξης των σχεδίων εργασίας, το οργανόγραμμα. Οι τομείς στους οποίους αναλύεται το οργανόγραμμα είναι πέντε: Ο τρόπος επιλογής του θέματος. Οι μαθητές και οι μαθητικές ομάδες. Η εννοιολογική ανάλυση του θέματος (διαθεματική-διεπιστημονική). Οι στόχοι και οι δραστηριότητες που απορρέουν από την εννοιολογική ανάλυση του θέματος. Η αξιολόγηση, με έμφαση στην αξιολόγηση με βάση το Φάκελο Εργασιών του Μαθητή (portfolio). Λειτουργικό συμπλήρωμα κάθε τομέα είναι τα φύλλα οργάνωσης της εργασίας του εκπαιδευτικού και του μαθητή. Με αυτά τα φύλλα εκπαιδευτικοί και μαθητές μπορούν να δημιουργήσουν εύκολα το προσωπικό τους αρχείο.
Στο Β΄ μέρος παρουσιάζονται σχέδια εργασίας που εφαρμόστηκαν στη σχολική τάξη και σε χώρους εκτός σχολείου, όπως είναι τα μουσεία. Ο σχεδιασμός και οι προτάσεις των εκπαιδευτικών που τα σχεδίασαν και τα υλοποίησαν αποτελούν σημαντικό βοήθημα για όσους επιθυμούν να εφαρμόσουν την προσέγγιση των σχεδίων εργασίας στην τάξη τους.
Στου πικραμένου την αυλή ήλιος δεν ανατέλλει Μόνο σκουλήκια βγαίνουνε να κοροίδέψουν τ' άστρα Μόνο φυτρώνουν άλογα στις μυρμηγκοφωλιές Και τα κοράκια κολυμπάν σ' ένα πηγάδι μ' αίμα. Στου πικραμένου την αυλή το μάτι έχει στερέψει. Εχει παγώσει το μυαλό κι έχει η καρδιά πετρώσει Κρέμονται σάρκες βατραχιών στα δόντια της αράχνης Σκούζουν ακρίδες νηστικές σε βρυκολάκων πόδια. Στου πικραμένου την αυλή βγαίνει χορτάρι μαύρο Μόνο ένα βράδυ του Μαγιού πέρασε ένας αγέρας Ένα περπάτημα ελαφρύ σα σκίρτημα του κάμπου Ένα φιλί της θάλασσας της αφροστολισμένης. Κι αν θα διψάσεις για νερό θα στίψουμε ένα σύννεφο Κι αν θα πεινάσεις για ψωμί θα σφάξουμε ένα αηδόνι Μόνο καρτέρει μια στιγμή ν' ανοίξει ο πικραπήγανος Ν' αστράψει ο μαύρος ουρανός να λουλουδίσει ο φλόμος. Μα ήταν αγέρας κι έφυγε κορυδαλλός κι εχάθη Ήταν του Μάη το πρόσωπο του φεγγαριού η ασπράδα Ένα περπάτημα ελαφρύ σα σκίρτημα του κάμπου Ένα φιλί της θάλασσας της αφροστολισμένης.
All the leaves are brown and the sky is gray I've been for a walk on a winter's day I'd be safe and warm if I was in L.A. California dreamin' on such a winter's day Stopped in to a church I passed along the way Well I got down on my knees and I pretend to pray You know the preacher liked the cold He knows I'm gonna stay California dreamin' on such a winter's day ------ flute ------ Al the leaves are brown and the sky is gray I've been for a walk on a winter's day If I didn't tell her I could leave today California dreamin' on such a winter's day California dreamin' on such a winter's day California dreamin' on such a winter's day
Ανάμεσα σε φίλους, γνωστούς και παλιούς συνεργάτες, που αποχαιρέτησαν στο Νεκροταφείο Μονπαρνάς τον Ελληνα στοχαστή Κώστα Αξελό, ήταν και ο Εντγκαρ Μορέν, ένας από τους σημαντικότερους γάλλους φιλοσόφους και κοινωνιολόγους. Η γνωριμία του με τον Κώστα Αξελό χρονολογείται από την δεκαετία του 50 και από την συνεργασία τους στο περιοδικό « Arguments», όπου μεταφράζονταν «επιχειρήματα». Tο περιοδικό ίδρυσε μία ομάδα με τον Εντγκαρ Μορέν το 1956, ενώ το 1958 ο Κώστας Αξελός έγινε αρχισυντάκτης. Εκλεισε το 1962 αφού προηγουμένως εξέδωσε 28 τεύχη.
Ακολουθώντας τη συνοδεία της σορού, ο Εντγκαρ Μορέν θυμάται: «Είμαστε της ίδιας γενιάς, αυτός στην Ελλάδα εγώ στη Γαλλία είμαστε με την κομμουνιστική αντίσταση είχαμε τις ίδιες περιπέτειες και πολιτικές ταλαιπωρίες και συναντηθήκαμε στην κοινή εκδοτική προσπάθεια που ήταν το περιοδικό ``Arguments`` και η οποία που κράτησε μερικά χρόνια. Αρχίσαμε να βάζουμε ερωτήματα για τα πάντα, προβληματιζόμαστε από την αρχή για τα πάντα, αναθεωρούσαμε τα πάντα, μέσα με μία φιλική και συντροφική ατμόσφαιρα. Ηταν μία θαυμαστή περιπέτεια. Αλλωστε αν διαβάσετε ακόμα και σήμερα κάποια τεύχη του περιοδικού αυτού, θα δείτε ότι δεν ξεπεράσθηκε, παραμένει σύγχρονο».
Ως στοχαστής ο Κώστας Αξελός «άφησε αδιαμφισβήτητα τη σφραγίδα του» λέει ο Εντγκαρ Μορέν και εξηγεί: «Είχε βέβαια επιρροές από τον γερμανό ποιητή Φρήντριχ Χαίλντερλιν. Δεν ήταν όμως, ούτε αυτός που δίνει εξηγήσεις, ούτε αυτός που ακολουθεί, ο μαθητής. Ολα τα ερωτήματα και τους προβληματισμούς που απέρρεαν από την φιλοσοφία του Χαίλντερλιν, τα ενσωμάτωσε στον δικό του τρόπο να βλέπει τα πράγματα και στους προσωπικούς του προβληματισμούς, γύρω από την περιπλάνηση, την ανασφάλεια, την μηδενική αντιμετώπιση (νιιλισμό), που ήταν δευτερεύοντα στον Χαίλντερλιν». Ο Εντγκαρ Μορέν κατέληξε με την παρατήρηση: « Είναι αξιοπρόσεκτο ότι ήλθαν στη Γαλλία τρία μεγάλα ελληνικά πνεύματα, τρεις φιλόσοφοι, ο Κορνήλιος Καστοριάδης, ο Κώστας Παπαϊωάννου και Κώστας Αξελός».
Ανάμεσα στον κόσμο που συνόδευαν τον Κώστα Αξελό ήταν και μία μικρή ομάδα μαθητών από το γυμνάσιο Λουϊ Λε Γκράν, που φοιτούν στο προπαρασκευαστικό τμήμα για εμπορικές σπουδές. Ο 17χρονος Ακράμ εξηγεί τους λόγους της παρουσίας τους: « Ηταν σημαντικό για μας να έλθουμε να τον τιμήσουμε με την παρουσία μας. Ηταν ένας μεγάλος φιλόσοφος που ήθελε να μεταδώσει το πάθος του για την φιλοσοφία και για την ποίηση στους μαθητές του. Ηταν ένας άνθρωπος που έκανε τα πράγματα όπως τα ένιωθε». Ο Σάρλ με τη σειρά του λέει: «Προετοιμαζόμαστε για εμπορική σχολή, ευτυχώς όμως είχαμε την τύχη να έλθει στο γυμνάσιο και διάλεξε ένα θέμα γύρω από την ποίηση. Είδαμε ότι είχε κάποια μαθήματα ζωής να μας δώσει απλόχερα, ήταν προσιτός, ήθελε να φθάνει η σκέψη του και να αγγίζει τους μαθητές του και αυτό ήταν καταπληκτικό για μας».
Η ιστορικός Στέλλα Μανέ που ανέγνωσε το κείμενο της Αντιγόνης πριν από τον ενταφιασμό, γνώριζε την Κώστα Αξελό ως στενό οικογενειακό φίλο. «Ως φίλος ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ο κόσμος μου τώρα είναι φτωχότερος», είπε η κ. Μανέ. Για την κ. Ματέ το μεγαλείο του Κώστα Αξελού ως στοχαστή βρίσκεται και στο γεγονός ότι «και οι πιο απλοί άνθρωποι έβρισκαν φράσεις που τους ξεκλειδώνουν αινίγματα, φράσεις που τους άνοιγαν τον κόσμο, παρ’ ότι όπως έλεγε και ο ίδιος η σκέψη του ήταν αινιγματική». Ο Κώστας, πρόσθεσε, χρησιμοποιούσε πολύ τη λέξη «άνοιγμα». « Στις κάρτες που μου έστελνε την Πρωτοχρονιά, μου έγραφε `Να έλθη αυτός ο χρόνος και να τον δείς με άνοιγμα`».
Η ηθοποιός Γεωργία Βασιλειάδου γεννήθηκε το 1897 στην Αθήνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Γεωργία Αθανασίου. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο νωρίς και προκειμένου να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά της εργάστηκε ως πωλήτρια σε διάφορα εμπορικά καταστήματα.
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1918, αν και ξεκίνησε τις σπουδές της στη Γεννάδιο Σχολή το 1923. Αρχικά εμφανίστηκε σε κάποιες όπερες και στη συνέχεια συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους θεατρικούς θιάσους της εποχής, όπως της Κυβέλης, της Μαρίκας Κοτοπούλη και του Δημήτρη Μυράτ.
Στα μέσα της δεκαετίας του '30 αποφάσισε να αποσυρθεί. Ωστόσο, το 1939 ο Αλέκος Σακελάριος της προσέφερε έναν μικρό ρόλο στη μουσική κωμωδία «Κορίτσια της παντρειάς», που αποτέλεσε την αρχή μιας δεύτερης καριέρας για τη μεσήλικη, πλέον, ηθοποιό. Τα επόμενα χρόνια και ως τα τέλη της δεκαετίας του '60, πρωταγωνίστησε σε πολλές κωμωδίες, ενώ σχημάτισε και δικούς της θιάσους.
Στον κινηματογράφο είχε κάνει την παρθενική της εμφάνιση το 1930, στην ταινία «Όνειρο του γλυπτού». Εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της μεγάλης οθόνης κατά τη δεκαετία του '50, πρωταγωνιστώντας σε ιδιαίτερα δημοφιλείς κωμωδίες, όπως «Το Στραβόξυλο» (1952), «Η ωραία των Αθηνών» (1954), «Η θεία από το Σικάγο» (1957), «Η κυρά μας η μαμή» (1958), «Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959).
Χαρίζουν μαγεία αφής μυρωδιάς και μνήμες σπάνιας έντασης Τραγουδούν όποτε θέλουν Δεν τα φθείρει η επανάληψη
Τα σώματα έχουν μοναδική ομορφιά εναλλασσόμενη και διαρκή που φωνάζει ότι έχουν δικές τους αξίες και θέλει δύναμη για να τις δεις
Το δικό μου σώμα είναι διαφορετικό σαν τα άλλα όσο το δικό σου Είναι φορτωμένο κύτταρα πολλών άλλων σωμάτων Φέρει μνήμες στιγμών αιώνων ανάλαφρες προγονικές και άλλες
Τα σώματα υπηρέτησαν πάθη πολλά κι εντάσεις ηρεμίες απόλυτες και εξεγέρσεις αισθήματα και συλλογισμούς
Αχ τα σώματα και η δική τους σοφία τις ατέλειωτες νύχτες…
Τι είναι παραμύθι; Τι είναι παραμυθάς; Η σύγχρονη αφήγηση είναι «παράδοση»; Αν ναι, από ποιους παραλάβαμε, σε ποιους παραδίδουμε; Η αφήγηση είναι τέχνη; Υπάρχουν θεμιτές και αθέμιτες τεχνικές αφήγησης; Υπάρχει «ιδανικός» αφηγητής; Υπάρχει κάτι πίσω από την αφέλεια και το εξωπραγματικό στοιχείο στα μαγικά παραμύθια ή είναι ανώδυνες ιστοριούλες που φτιάχτηκαν σε καιρούς αγραμματοσύνης ή και ακόμα πιο παλιά, σε εποχές απόλυτης ανυπαρξίας γραφής, από απαίδευτους, και γι’ αυτό απευθύνονται σε απαίδευτους, δηλαδή πια μονάχα στα μικρά παιδιά;…
Σε αυτά και σε άλλα παρόμοια ερωτήματα επιχειρεί να δώσει απάντηση αυτό το μικρό βιβλίο, στο οποίο η συγγραφέας καταθέτει τις προσωπικές της σκέψεις μαζί με όσα διδάχτηκε από άλλους παραμυθάδες γύρω από την αφήγηση.
Η Λίλη Λαμπρέλλη μυήθηκε στα παραμύθια από την ανθρωπολόγο Nicole Belmont. Δάσκαλό της θεωρεί έναν από τους μεγαλύτερους Γάλλους αφηγητές, τον Henri Gougaud και ανήκει στην ομάδα του. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το CD με τίτλο Θα πούμε ψέματα, θα πούμε την αλήθεια.
Μη μου πείτε ότι δεν είναι πιο ωραία η έκφραση «καταιγισμός ιδεών» αντί της αγγλικής brainstorming ή η «ευρωστατιστική» αντί της Eurostat, που μας κάνει κάθε τόσο τη ζωή κόλαση με τα πορίσματά της για την ελληνική οικονομία. Βεβαίως, δεν ξέρω αν κανείς θα διαλέξει τη λέξη «μεταδημοσκόπηση» από την πιο διαδεδομένη exit poll ή αν θα καταλάβει κάποιος τι του λες κάνοντας λόγο για τον «γραμμοκώδικα» αντί του γνωστού bar code. Και πολύ αμβιβάλλω ότι θα πει κανείς «χιονοσανίδα» το αγαπημένο του snowboard.
Η ελληνική γλώσσα, όπως κάθε γλώσσα, έχει τους δικούς της μηχανισμούς να ενσωματώνει ή να απορρίπτει νέους όρους. Το πρόβλημα είναι ότι η ταχύτητα εισαγωγής νέων όρων από τους τόπους παραγωγής των νέων τεχνολογιών είναι τέτοια, που δεν προλαβαίνει κανείς να σκεφθεί και να προωθήσει σε κοινή χρήση την ελληνική μετάφραση. Εδώ και μερικά χρόνια έχει αναλάβει αυτό τον ρόλο η Ακαδημία Αθηνών και το Κέντρο Ερεύνης Επιστημονικών Ορων και Νεολογισμών. Εκδίδει κάθε τόσο ένα είδος οδηγού για εκείνους που θέλουν να γνωρίσουν, και ενδεχομένως να υιοθετήσουν, την ελληνική εκδοχή νεοεισηγμένων όρων.
Στον καινούργιο διπλό τόμο (480 σελίδων), που κυκλοφόρησε με την επιστημονική επιμέλεια της διευθύντριας του Κέντρου Αναστασίας Χριστοφίδου, δημοσιεύονται 500 ελληνογενείς νεολογισμοί που δεν έχουν ενταχθεί ακόμη στα έγκυρα λεξικά της ελληνικής γλώσσας. Ανάμεσά τους η βιοτρομοκρατία, η ανθρωποδύναμη, η τηλεδίκη, η φοροκλίμακα κ.ά. Εντύπωση κάνει ότι σε αυτή την κατηγορία των «αθησαύριστων» λέξεων είναι και οι πασίγνωστες: αγροτοσυνδικαλιστής, ανθρωποβόρος, αντιγήρανση, αντιρυπογόνος, απένταξη, αποασύλωση, βιντεοπροβολή, νανοϊατρική κ.ά. Η καταγραφή τους έγινε με γνώμονα την αναφορά τους 50 φορές τουλάχιστον σε τρεις ημερήσιες εφημερίδες και τρεις κυριακάτικες, όπως και στο Google.
Μεγαλύτερο ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζει η πρόταση της Ακαδημίας για την ελληνική μεταφορά κάποιων ξένων όρων, όπως accumulation=συσσώρευση, back office=υποστηρικτική υπηρεσία, investment banking=επενδυτική τραπεζική, blocking minority=καθοριστική μειοψηφία, blue chip=μετοχή υψηλής κεφαλοποίησης κ.ά. Οι προτάσεις αυτές δεν προέκυψαν τυχαία. Μια επιτροπή ακαδημαϊκών κάθησε και σκέφτηκε την καλύτερη ελληνική απόδοσή τους. Στην επιτροπή μετείχαν οι κ.κ.: Σπ. Ιακωβίδης, Αθ. Καμπύλης, Κων. Δρακάτος, Ιάκ. Καμπανέλλης, Αντ. Κουνάδης, Βασ. Πετράκος, Μεν. Τουρτόγλου. Συνεπώς, αξίζει τον κόπο όσοι «δουλεύουν» καθημερινά με εργαλείο τους τη γλώσσα, όπως π.χ. οι δημοσιογράφοι, να ρίχνουν από καιρού εις καιρόν καμία ματιά σ' αυτές τις προτάσεις.
Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν και τάκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό, με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά — έτσ' οι επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν χωρίς να εκπληρωθούν· χωρίς ν' αξιωθεί καμιά της ηδονής μια νύχτα, ή ένα πρωί της φεγγερό.
Τριάντα πέντε σχολεία της Μακεδονίας στους προκριματικούς των Πανελλήνιων Μαθητικών Αγώνων Επιχειρηματολογίας.
Στο λόγο και τον αντίλογο θα διαγωνιστούν και φέτος μαθητές από σχολεία της χώρας, στους 9ους Πανελλήνιους Μαθητικούς Αγώνες Επιχειρηματολογίας, που διοργανώνει το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών και το υπουργείο Παιδείας, υπό την αιγίδα της Βουλής.
Συνολικά θα λάβουν μέρος 320 μαθητές από 64 Λύκεια από την Αττική, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Ο προκριματικός αγώνας για την περιφέρεια της Μακεδονίας θα γίνει, στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου, στο Μουσικό Σχολείο του δήμου Πυλαίας. Σε αυτούς θα συμμετάσχουν 175 μαθητές από 35 σχολεία και θα προκριθούν τελικά 6 σχολεία.
Ο τελικός αγώνας θα γίνει στην Παλαιά Βουλή, στην Αθήνα, την Κυριακή 7 Μαρτίου, οπότε οι νικητές θα βραβευτούν από τον πρόεδρο της Βουλής, Φίλιππο Πετσάλνικο.
Για την προετοιμασία των μαθητών που συμμετέχουν στους αγώνες (πέντε από κάθε σχολείο) πραγματοποιήθηκαν εκπαιδευτικά σεμινάρια, σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, από τους κριτές των αγώνων, προκειμένου να εξασκηθούν στις τεχνικές και στους κανόνες του λόγου και του αντίλογου.
Στόχος των Αγώνων Επιχειρηματολογίας είναι η προώθηση και η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης στους νέους, οι οποίοι θα διαγωνιστούν σε ένα αυστηρά καθορισμένο πλαίσιο κανόνων.
Οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν τις ικανότητές τους στη λογική διάρθρωση των επιχειρημάτων τους, ενώ διδάσκονται να συνεργάζονται πειθαρχημένα με τους συμπαίκτες τους, να σέβονται, να κατανοούν και να ασκούν κριτική στις θέσεις που υποστηρίζει η αντίπαλη ομάδα.
Σαν σήμερα το 1776 γεννιέται ο Ιωάννης Καποδίστριας Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης. Διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας και πρώτος Κυβερνήτης του ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους, το οποίο ίδρυσε εκ θεμελίων και με την προσωπική του περιουσία.
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 1776 την περίοδο της Ενετοκρατίας. Ο πατέρας του Αντώνιος - Μαρία καταγόταν από οικογένεια ευγενών, καθώς ένας από τους πρόγονούς του είχε λάβει τον τίτλο του Κόμη από τον Δούκα της Σαβοΐας Κάρολο Εμμανουήλ τον Β'. Ο τίτλος εισήχθη στη «Χρυσή Βίβλο» (Libro d' Oro) των ευγενών της Κέρκυρας το 1679 και έλκει την καταγωγή του από το ακρωτήριο Ίστρια της Αδριατικής, το σημερινό Κόπερ της Σλοβενίας. Η οικογένεια της μητέρας του Διαμαντίνας (Αδαμαντίας) Γονέμη, ήταν επίσης εγγεγραμμένη στη «Χρυσή Βίβλο» από το 1606.
Ο νεαρός Ιωάννης σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Παταβίας (Πάντοβα) της Ιταλίας. Το 1797 εγκαταστάθηκε στη γενέτειρά του Κέρκυρα και άσκησε το επάγγελμα του ιατρού - χειρούργου. Δύο χρόνια αργότερα, όταν η Ρωσία και η Τουρκία κατέλαβαν για λίγο τα Επτάνησα, του ανατέθηκε η διοίκηση του στρατιωτικού νοσοκομείου.
Το 1801 τα Επτάνησα αυτονομούνται και ο Ιωάννης Καποδίστριας γίνεται ένας από τους δύο διοικητές της Ιονίου Πολιτείας, σε ηλικία 25 ετών. Χάρη στην πολιτική του οξυδέρκεια και πειθώ απέτρεψε την εξέγερση της Κεφαλονιάς, που θα είχε απρόβλεπτες στη συνοχή του νεότευκτης πολιτείας. Έδειξε ευαισθησία και προσοχή στις ανησυχίες των Επτανησίων και πήρε πρωτοβουλίες για τη αναθεώρηση επί το δημοκρατικότερο του επτανησιακού συντάγματος, που είχαν επιβάλει Ρώσοι και Τούρκοι υπό τον τίτλο «Βυζαντινό Σύνταγμα».
Αποτέλεσμα των προσπαθειών του Καποδίστρια ήταν η ψήφιση ενός πιο φιλελεύθερου και δημοκρατικού συντάγματος το 1803. Οι μεγάλες δυνάμεις θορυβήθηκαν κι έστειλαν τον Γεώργιο Μοτσενίγο, προκειμένου να τον επιπλήξει. Όταν, όμως, ο εκπρόσωπός τους συναντήθηκε μαζί του, εντυπωσιάστηκε από την πολιτική και ηθική συγκρότηση του ανδρός. Ο Καποδίστριας διορίστηκε ομόφωνα από τη Γερουσία της Ιονίου Πολιτείας, Γραμματέας της Επικρατείας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του αναδιοργάνωσε τη δημόσια διοίκηση, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση.
Τον Μάρτιο του 1807 εστάλη στη Λευκάδα, την οποία απειλούσε με κατάληψη ο Αλή Πασάς. Αναδιοργάνωσε την άμυνα του νησιού, αποτρέποντας την απειλή. Εκεί γνωρίστηκε με τους οπλαρχηγούς Κολοκοτρώνη, Νικηταρά, Ανδρούτσο και Μπότσαρη, που αργότερα θα πρωτοστατήσουν στην Επανάσταση του '21.
Τον Ιανουάριο 1809 ο Καποδίστριας εισήλθε στη διπλωματική υπηρεσία της Ρωσίας, κατόπιν προσκλήσεως του Τσάρου Αλέξανδρου Α'. Το 1813, διορίστηκε εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Ελβετία, στην πρώτη του μεγάλη αποστολή, με σκοπό να συνεισφέρει στην απαλλαγή της από την επιρροή του Ναπολέοντα. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ενότητα, ανεξαρτησία και την ουδετερότητα της Ελβετίας και συνεισέφερε τα μέγιστα στο ελβετικό σύνταγμα, που προέβλεπε 19 αυτόνομα κρατίδια (καντόνια) ως συστατικά μέλη της ελβετικής ομοσπονδίας.
Συμμετείχε στο Συνέδριο της Βιέννης, που έθεσε της βάσεις της «Ιεράς Συμμαχίας», ως μέλος της ρωσικής αντιπροσωπίας, αποτελώντας το φιλελεύθερο αντίβαρο στην αντιδραστική πολιτική του αυστριακού πρίγκιπα Μέτερνιχ. Πέτυχε την εξουδετέρωση της αυστριακής επιρροής, την ακεραιότητα της Γαλλίας υπό Βουρβόνο μονάρχη, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, καθώς και τη διεθνή ουδετερότητα της Ελβετίας, υπό την εγγύηση των Μεγάλων Δυνάμεων.
Μετά τις μεγάλες του διπλωματικές επιτυχίες, ο Τσάρος τον έχρισε Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1816 έως το 1822. Ο Καποδίστριας, όμως, δεν ξέχασε τη γενέτειρά του και τα Επτάνησα, που είχαν περάσει κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1819 μετέβη στο Λονδίνο και προσπάθησε ματαίως να πείσει τη βρετανική κυβέρνηση να μετριάσει το αυταρχικό καθεστώς που είχε επιβάλει στα Ιόνια Νησιά.
Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το αξίωμά του, καθώς είχε διαφωνήσει ανοιχτά με τον τσάρο Αλέξανδρο, που καταδίκαζε κάθε επαναστατική κίνηση στην Ευρώπη, πιστός στις αποφάσεις της Ιεράς Συμμαχίας. Το 1822 εγκαταστάθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας, όπου έχαιρε υπόληψης για την προσφορά του στη δημιουργία της Ελβετικής Ομοσπονδίας, λαμβάνοντας τον τίτλο του επίτιμου πολίτη. Παρέμεινε εκεί έως το 1827, βοηθώντας ποικιλοτρόπως το επαναστατημένο έθνος.
Στις 30 Μαρτίου 1827 η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον εξέλεξε Κυβερνήτη του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, σε μία περίοδο που η Επανάσταση καρκινοβατούσε. Έπειτα από επίπονες διαβουλεύσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την εξασφάλιση της απαραίτητης υποστήριξης για το ελληνικό κράτος, έφτασε στο Ναύπλιο στις 7 Ιανουαρίου 1828, γενόμενος δεκτός με ζητωκραυγές και ενθουσιώδεις εκδηλώσεις από τον λαό. Δύο ημέρες αργότερα μετέβη στην Αίγινα, η οποία είχε κριθεί καταλληλοτέρα από το Ναύπλιο ως προσωρινή έδρα της Κυβέρνησης.
Η πρώτη επαφή του με την ηπειρωτική Ελλάδα υπήρξε αποκαρδιωτική, λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στο πολιτικό σκηνικό. Οι αντιπαλότητες που είχαν προκύψει μεταξύ των φατριών κατά τη διάρκεια της επανάστασης δεν είχαν κοπάσει, ενώ η χώρα είχε καταστραφεί και η οικονομία της τελούσε υπό πτώχευση.
Ο Καποδίστριας εκλήθη να κυβερνήσει με βάση το Δημοκρατικό Σύνταγμα της Τροιζήνας, αλλά ως οπαδός της πεφωτισμένης δεσποτείας πίστευε ότι τα Συντάγματα και τα Κοινοβουλευτικά Σώματα ήσαν πρόωρα για το ασύστατο ακόμα κράτος. Πρέσβευε εις την αρχή του ενός ανδρός, έστω και υπό προθεσμία. Στις 18 Ιανουαρίου 1828 πέτυχε ψήφισμα της Βουλής περί αναστολής του Συντάγματος. Έτσι, κατέστη η μοναδική πηγή εξουσίας, συνεπικουρούμενος από το Πανελλήνιον, ένα συμβουλευτικό σώμα αποτελούμενο από 27 μέλη. Στη σύγκληση μιας νέας Εθνοσυνέλευσης στο άμεσο μέλλον παραπεμπόταν η ψήφιση του νέου Συντάγματος. Ο Καποδίστριας εγκαινίασε την περίοδο της απολυταρχίας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι το Σύνταγμα του 1843.
Ο νέος Κυβερνήτης έθεσε ως στόχο να βάλει τέλος στις εμφύλιες διαμάχες και επιδόθηκε αμέσως στο έργο της δημιουργίας Κράτους εκ του μηδενός, επιδεικνύοντας αξιοζήλευτη δραστηριότητα. Ίδρυσε την Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα με τη βοήθεια του φίλου του ελβετού τραπεζίτη Εϋνάρδου, η οποία δεν ευδοκίμησε για πολύ. Ρύθμισε το νομισματικό σύστημα, καθότι ακόμη κυκλοφορούσαν τουρκικά και ξένα νομίσματα εντός της επικράτειας. Στις 28 Ιουλίου 1828 καθιέρωσε ως εθνική νομισματική μονάδα τον Φοίνικα και ίδρυσε Εθνικό Νομισματοκοπείο. Στις 24 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου οργάνωσε και την πρώτη ταχυδρομική υπηρεσία.
Ερχόμενος στο Ναύπλιο, ο Καποδίστριας βρήκε την Ελλάδα χωρίς δικαστική οργάνωση. Γνωρίζοντας ότι η απονομή της δικαιοσύνης αποτελεί θεμέλιο για τη δημιουργία μιας ευνομούμενης πολιτείας, ενδιαφέρθηκε προσωπικά για τη δημιουργία δικαστηρίων και τη στελέχωσή τους με το κατάλληλο προσωπικό. Οργάνωσε, ακόμη, τη διοίκηση του κράτους και ίδρυσε Στατιστική Υπηρεσία, η οποία διενήργησε την πρώτη απογραφή. Αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις υπό ενιαία διοίκηση, πετυχαίνοντας αφενός να καταπολεμήσει το κατεστημένο των οπλαρχηγών και αφετέρου να παρεμποδίσει την Οθωμανική προέλαση, όπως έδειξε η Μάχη της Πέτρας, όπου ο ελληνικός στρατός εμφανίσθηκε πειθαρχημένος και συγκροτημένος στην τελευταία μάχη του Αγώνα. Ο Καποδίστριας αντιμετώπισε επιτυχώς την πειρατεία, αναθέτοντας στον ναύαρχο Μιαούλη την καταστολή της. Εφάρμοσε την πρακτική της απομόνωσης (καραντίνας) των κοινοτήτων που πλήττονταν από τις επιδημίες του τύφου, της ελονοσίας και άλλων μολυσματικών ασθενειών. Προσπάθησε να ανοικοδομήσει το κατεστραμμένο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, ιδρύοντας πολλά αλληλοδιδακτικά σχολεία, καθώς και το Ορφανοτροφείο της Αίγινας.
Ο Καποδίστριας ενδιαφέρθηκε αποφασιστικά για τη γεωργία, που αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής οικονομίας. Εισήγαγε πρώτος την καλλιέργεια της πατάτας, με ένα τρόπο που έδειχνε τη βαθειά του γνώση για τον ψυχισμό του Έλληνα εκείνης της εποχής. Διέταξε, λοιπόν, να αποθέσουν ένα φορτίο με πατάτες στο λιμάνι του Ναυπλίου και προέτρεψε τον καθένα να πάρει όσες θέλει. Συνάντησε, όμως, την παγερή αδιαφορία των πρωτευουσιάνων. Στη συνέχεια τοποθέτησε φρουρούς στο φορτίο και αμέσως σχεδόν στο Ναύπλιο κυκλοφόρησαν ψίθυροι ότι για να φυλάσσεται το φορτίο κάτι το πολύτιμο θα περιέχει. Οι άνθρωποι μαζεύτηκαν στο λιμάνι και λοξοκοίταζαν τις πατάτες. Άρχισαν σιγά-σιγά να τις κλέβουν κάτω από τη μύτη των φρουρών και στο τέλος έκαναν όλες φτερά. Δεν γνώριζαν, όμως, ότι ο Καποδίστριας είχε διατάξει τους φρουρούς να κάνουν τα στραβά μάτια. Με αυτή την ευφυή κίνηση, η πατάτα έγινε τότε μέρος της καθημερινής διατροφής του Έλληνα.
Οι πολιτικές κινήσεις του Καποδίστρια προκάλεσαν τη δυσαρέσκεια, τόσο των οπαδών του συνταγματικού πολιτεύματος, όσο και των προκρίτων και των ναυτικών. Η αίγλη που τον περιέβαλε άρχισε να διαλύεται. Η αδυναμία ικανοποιήσεως όλων των αιτημάτων, σε συνδυασμό με την καθυστέρηση διεξαγωγής των εκλογών, έδωσαν την αφορμή για το σχηματισμό ισχυρής αντιπολίτευσης κατά του Κυβερνήτη. Ο Καποδίστριας κατηγορήθηκε ακόμη ότι αγνόησε τη μακρά κοινοτική παράδοση της χώρας και θέλησε να μεταφυτεύσει από την αλλοδαπή θεσμούς, μη προσιδιάζοντες στην τότε πραγματικότητα.
Η πρώτη δυναμική αντιπολιτευτική ενέργεια ήλθε με τα στασιαστικά κινήματα της Ύδρας το 1829, που επιδίωκαν την ανατροπή του Καποδίστρια. Ζήτησαν από τον Μιαούλη να καταλάβει τον ναύσταθμο του Πόρου, πριν προλάβει ο διοικητής του Κανάρης να έλθει εναντίον της Ύδρας. Ο Καποδίστριας παρακάλεσε τον ναύαρχο Ρίκορντ να επιτεθεί κατά των στασιαστών. Πράγματι, ο ρώσος ναύαρχος απέκλεισε το ναύσταθμο και προ του κινδύνου να συλληφθεί ο Μιαούλης ανατίναξε τη φρεγάτα «Ελλάς» και την κορβέτα «Ύδρα» (τα δύο πιο αξιόπλοα πλοία του ελληνικού στόλου) και διέφυγε στην Ύδρα. Η αντίδραση κατά του Κυβερνήτη διογκωνόταν. Οι Μανιάτες αρνούνταν να πληρώσουν τους φόρους προς την κεντρική εξουσία και στασίασαν με τη σειρά τους.
Μοιραία στάθηκε η αντιπαλότητα του Καποδίστρια με τους Μαυρομιχάληδες, την ισχυρότερη οικογένεια της Μάνης. Ο Καποδίστριας συν το χρόνω γινόταν όλο και πιο ευερέθιστος και δύσπιστος έναντι όλων. Δεν είχε την απαραίτητη αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία, με συνέπεια την αδικαιολόγητη όξυνση των προσωπικών παθών. Σε αυτή την κατάσταση θα πρέπει να αποδοθεί και ο σκληρός τρόπος συμπεριφοράς του κατά του γηραιού Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Ο Καποδίστριας διέταξε τη σύλληψή του και τον εγκλεισμό του στη φυλακή. Τον αδελφό του Κωνσταντίνο και τον υιό του Γεώργιο τους κρατούσε στο Ναύπλιο, όπου είχε μεταφερθεί η πρωτεύουσα του νεοελληνικού κράτους. Το γεγονός αυτό εξέθρεψε το μίσος και την ανάγκη εκδίκηση από την πλευρά των Μαυρομιχαλαίων.
Στις 5:35 το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου 1831 ο Ιωάννης Καποδίστριας δέχθηκε δολοφονική επίθεση από τον Κωνσταντίνο και τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, όπου μετέβαινε για να εκκλησιασθεί και έπεσε νεκρός. Ο μόνος που τον συνόδευε ήταν ο μονόχειρας σωματοφύλακάς του, ονόματι Κοκκώνης. Ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης εφονεύθη επί τόπου από τους προστρέξαντες, οι οποίοι κυριολεκτικώς τον λυντσάρισαν. Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης ζήτησε προστασία στη Γαλλική Πρεσβεία. Κατόπιν επιμόνου απαιτήσεως του συγκεντρωμένου πλήθους, που απείλησε ότι θα κάψει την πρεσβεία, ο αντιπρεσβευτής βαρόνος Ρουάν τον παρέδωσε στις αρχές. Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης καταδικάσθηκε σε θάνατο από στρατοδικείο και εθανατώθη δια τυφεκισμού το πρωί της 10ης Οκτωβρίου 1831.
Στη θέση του δολοφονημένου Ιωάννη Καποδίστρια διορίστηκε για μικρό διάστημα ο αδερφός του Αυγουστίνος. Η χώρα είχε βυθιστεί στο χάος και την αναρχία και οι Προστάτιδες Δυνάμεις βρήκαν την ευκαιρία να εγκαθιδρύσουν βασιλεία, φοβούμενες την επικράτηση ενός φιλελεύθερου κινήματος.
Η ελληνική πολιτεία τίμησε τον Κυβερνήτη, δίνοντας το όνομά του σε δημόσιους χώρους και ιδρύματα, όπως στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο επίσημος τίτλος του οποίου είναι Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακόμη, ο Ιωάννης Καποδίστριας απεικονίζεται στο κέρμα των 20 λεπτών της ελληνικής έκδοσης του ευρώ, ενώ το σχέδιο διοικητικής αναδιοργάνωσης της χώρας που εισηγήθηκε η κυβέρνηση Σημίτη έλαβε το όνομά του («Πρόγραμμα Ι. Καποδίστριας»).
Η Καραβέλα ήταν παλιό ιστιοφόρο πλοίο περισσότερο ακτοπλοϊκό και στη συνέχεια εξερευνητικό του 13ου αιώνα με εκτόπισμα περίπου 70 τόνων που στους επόμενους δύο αιώνες εξελίχθηκε σε 200 τόνους. Η Καραβέλα έφερε συνήθως τρεις ιστούς με τον μεσαίο μεγαλύτερο στους οποίους έφερε τρία τετράγωνα ιστία, είτε λατίνια (τριγωνικά), είτε ανάμικτα καθώς επίσης και ένα τετράγωνο ιστίο, το λεγόμενο "τσιβαδέρα" (έναντι του ελληνικού αρτέμωνα) στον πρόβολο, τον πλάγιο πλωριό ιστίο, (κοινώς μπαστούνι). Τα σκάφη αυτά ήταν σχετικά πλατιά, είχαν πολλούς χώρους αποθηκευτικούς και έφεραν λίγα πανιά που μπορούσε να τα χειριστεί και ολιγομελές πλήρωμα. Αυτά είχαν ως συνέπεια να τα προτιμήσουν οι θαλασσοπόροι στις εξερευνήσεις τους, όπως ο Βάσκο ντε Γάμα, ο Ζαν Κορτιέ αλλά και ο Χριστόφορος Κολόμβος του οποίου και τα τρία πλοία του, τα "Νίσια", "Πίντα" και "Σάντα Μαρία" με τα οποία απέπλευσε στις 3 Αυγούστου 1492 ήταν καραβέλες.
Όταν το 1893 αποφασίσθηκε από την Ισπανία ο πανηγυρισμός της 500στής επετείου του ιστορικού εκείνου απόπλου του Κολόμβου που συνέπιπτε με την διεθνή έκθεση του Σικάγου, ο Ισπανός αρχιναυπηγός Λεοπόλδος Ουίλκε ναυπήγησε στο Καράκα πανομοιότυπο πλοίο της ναυαρχίδας του Κολόμβου, της οποίας τα σχήματα τόσο των παρισάλων όσο και των εγκαρσίων τομών καταρτίσθηκαν βάσει όλων των μέχρι τότε σωζόμενων πηγών. Έτσι της αναπαρασταθείσας αυτής καραβέλας πρότυπα υπό κλίμακα κατατέθηκαν στο "Musée de la Marine" του Παρισιού καθώς και στο "Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου" στο Κέσιγκτον του Λονδίνου.
Βάσει αυτών των προτύπων οι διαστάσεις (σε πόδια) που είχαν οι εξερευνητικές καραβέλες ήταν: μήκος τρόπιδας 60,68΄ , ολικό μήκος 93΄, μέγιστο πλάτος 25,78΄ (περίπου 1/4 του μήκους), έμφορτο εκτόπισμα 233 τόνους, και βάρος έρματος 90 τόνοι. Μετά την καθέλκυση το πλοίο επανδρώθηκε με πλήρωμα εκ του ισπανικού Βασιλικού Ναυτικού υπό κυβερνήτη τον πλοίαρχο Βίκτωρα Κόνκας, τον μετέπειτα ήρωα, "κυβερνήτη σημαίας", του ναυάρχου Θερβέρα, στη ναυμαχία του Σαντιάγκο. Έτσι απέπλευσε την αυτή ημέρα που είχε ξεκινήσει ο Κολόμβος, από το ίδιο λιμένα με προορισμό το Σαν Σαλβαντόρ, και ακολουθώντας τα στίγματα εκείνου, η σύγχρονη καραβέλα χρειάστηκε 36 ημέρες με συνεχείς και αρκετά επικίνδυνους προνευστασμούς (σκαμπανεβάσματα), με μέγιστη ταχύτητα 6,5 κόμβους, αντί των 35 ημερών που είχε κάνει ο Κολόμβος, χωρίς εκείνος ν΄ αναφέρει τέτοιες υπερβολικές κοπώσεις που αντιμετώπισε η νεότερη καραβέλα.
Σαν σήμερα το 1975 έφυγε από τη ζωή ο ποιητής Νίκος Καββαδίας γεννημένος στις 11 Ιανουαρίου του 1910 στο Χαρμπίν της Μαντζουρίας. Ο πατέρας του, Χαρίλαος, είχε τη ρωσική υπηκοότητα και διατηρούσε επιχείρηση εισαγωγών - εξαγωγών. Η μητέρα του, Δωροθέα, ήταν κεφαλλονίτικης καταγωγής. Σε ηλικία τεσσάρων ετών, η οικογένειά του επέστρεψε στην Κεφαλονιά και το 1921 μετακόμισε στον Πειραιά, όπου τελείωσε το Δημοτικό και το εξατάξιο Γυμνάσιο.
Το 1928 δίνει εξετάσεις στην Ιατρική Σχολή, αλλά την ίδια χρονιά αρρωσταίνει βαριά ο πατέρας του και αναγκάζεται να δουλέψει. Για μερικούς μήνες εργάζεται σε ναυτικό γραφείο, κρατώντας τα λογιστικά βιβλία, και τον επόμενο χρόνο, αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα του, μπαρκάρει ναύτης σε φορτηγό.
Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, αποτυπώνει στο χαρτί τις εικόνες από τα μέρη που επισκέπτεται, τη ναυτική ζωή, τους ναυτικούς και τις σχέσεις τους με την πατρίδα τους, τη θάλασσα και τις γυναίκες. Τον Ιούνιο του 1933 κυκλοφορεί την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο «Μαραμπού» και εισαγωγικό σημείωμα του Καίσαρα Εμμανουήλ. Το βιβλίο τυπώνεται σε 245 αντίτυπα, στο τυπογραφείο του περιοδικού «Ο Κύκλος», με έξοδα του ίδιου.
Το 1939 παίρνει το δίπλωμα ασυρματιστή, αν και αρχικά ήθελε να γίνει καπετάνιος. Ακολουθεί ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, πηγαίνει στρατιώτης στην Αλβανία και στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής μένει ξέμπαρκος στην Αθήνα. Ξαναμπαρκάρει το 1944 και ταξιδεύει αδιάκοπα ως ασυρματιστής σ' όλο τον κόσμο.
Τον Ιανουάριο του 1947 εκδίδεται η δεύτερη ποιητική συλλογή του «Πούσι» κι επανεκδίδεται, ύστερα από δεκατέσσερα χρόνια, το εξαντλημένο «Μαραμπού» από τον Θανάση Καραβία, ο οποίος το Μάρτιο του 1954 θα κυκλοφορήσει και τη «Βάρδια», το μοναδικό πεζό του Νίκου Καββαδία.
Από το τελευταίο ταξίδι του επέστρεψε το Δεκέμβριο του 1974 και αμέσως ξεκίνησε τις προετοιμασίες για την έκδοση της τρίτης ποιητικής συλλογής του, την οποία όμως δεν πρόλαβε να δει τυπωμένη. Πέθανε ξαφνικά στις 10 Φεβρουαρίου του 1975, από εγκεφαλικό επεισόδιο. Στην ατζέντα του βρέθηκαν τρεις στίχοι που ήθελε να τους προτάξει στο «Τραβέρσο», κάτι που δεν έγινε... «Μα ο ήλιος αβασίλεψε κι ο αητός απεκοιμήθη και το βοριά το δροσερό τον πήραν τα καράβια. Κι έτσι του δόθηκε καιρός του Χάρου και σε πήρε».
Τρία χρόνια μετά το θάνατό του, κάποια από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον Θάνο Μικρούτσικο, στο δίσκο «Σταυρός του Νότου». Μέσω αυτών των τραγουδιών, και άλλων που ακολούθησαν, ο Νίκος Καββαδίας έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό.
Το 2ο Πανελλήνιο Ψυχιατρικό Συνέδριο με θέμα ‘Τέχνη και Ψυχιατρική’ οργανώνει το Ινστιτούτο Έρευνας και Εφαρμογής Προγραμμάτων Ψυχικής Υγείας «Επεκεινα». Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στα Χανιά της Κρήτης, στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων (Μ.Α.Ι.Χ.) από 20 έως 23 Μαΐου 2010 και έχει τεθεί υπό την αιγίδα των Υπουργείων Υγείας, Πολιτισμού & Παιδείας και της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ - ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙ Μεταξύ των προσκεκλημένων από το εξωτερικό που θα δώσουν διαλέξεις και θα συντονίσουν βιωματικά εργαστήρια είναι: ¨ ο εμπνευστής της ‘μη κατευθυντικής-παρεμβατικής’ ψυχοθεραπείας καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris Vin, Michel Lobrot ¨ ο ιδρυτής της Διεθνούς Ακαδημίας για την Υγεία και το Σχεδιασμό, αρχιτέκτονας, καθηγητής Alan Dilani ¨ ο σκηνοθέτης Alfredo de Venuto από το Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Laboratorio “Anton Artaud” ¨ η καθηγήτρια Μουσικής στο Zoltan Kodaly Pedagogical Institute of Music της Ουγγαρίας, Dr Klara Kokas ¨ η διευθύντρια του Playing Matters ψυχολόγος - δραματοθεραπεύτρια Brenda Meldrum ¨ ο εικαστικός ψυχοθεραπευτής και καλλιτέχνης, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Roger Arguile, κ.α.
ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ: Η δομή του συνεδρίου περιλαμβάνει θεωρητικές προσεγγίσεις ψυχοθεραπειών μέσω τέχνης, κοινωνιολογικές και ανθρωπολογικές προσεγγίσεις, πρακτικές εφαρμογές και πολιτιστικές εκδηλώσεις: ¨ Διαλέξεις ¨ Στρογγυλά τραπέζια ¨ Ελεύθερες Ανακοινώσεις ¨ Εργαστήρια πρακτικών εφαρμογών ¨ Αναρτημένες Ανακοινώσεις ¨ Video παρουσιάσεις ¨ Παράλληλες πολιτιστικές εκδηλώσεις: ποιητική βραδιά, βραδιές παραμυθιού, συναυλία, θεατρική παράσταση εκθέσεις φωτογραφίας, ζωγραφικής και βιβλίου, κινηματογράφο, φεστιβάλ video-Ψ κλπ.
Στους στόχους του συνεδρίου είναι η ενίσχυση της επικοινωνίας και της συνεργασίας μεταξύ των επαγγελματιών ψυχικής υγείας και των άλλων ειδικοτήτων στο χώρο της ψυχικής υγείας και της θεραπείας μέσω Τέχνης. Επίσης, η γνωριμία των νέων θεραπευτών και εκπαιδευτικών με τις θεραπείες μέσω Τέχνης. Επιχειρείται μια ευρύτερη ψυχοκοινωνιολογική προσέγγιση στα θέματα της ψυχικής υγείας, για περίθαλψη και πρόληψη στην κατεύθυνση της κοινωνικής ψυχιατρικής.
Ποιοί συμμετέχουν Το συνέδριο απευθύνεται σε ψυχιάτρους, νευρολόγους, ψυχολόγους, ψυχοθεραπευτές, κοινωνικούς λειτουργούς, δασκάλους & καθηγητές Μ.Ε., παιδαγωγούς, ειδικούς παιδαγωγούς, επισκέπτες υγείας, νοσηλευτές, εργοθεραπευτές, κοινωνιολόγους, εκπαιδευτικούς, και σε άλλους επαγγελματίες ψυχικής υγείας της διεπιστημονικής ομάδας, φοιτητές, καθώς και σε ανθρώπους της τέχνης όπως σκηνοθέτες, ηθοποιούς, κριτικούς, κινηματογραφιστές, ζωγράφους, λογοτέχνες.
Το Ινστιτούτο Έρευνας και Εφαρμογής Προγραμμάτων Ψυχικής Υγείας «Επέκεινα» είναι επιστημονικός, μη-κερδοσκοπικός οργανισμός και ιδρύθηκε από επαγγελματίες ψυχικής υγείας το 1994 και δραστηριοποιείται στην ευρύτερη περιφέρεια της Κρήτης. Έχει πραγματοποιήσει αρκετές ερευνητικές εργασίες για την ψυχική υγεία και έχει υλοποιήσει ευρωπαϊκά προγράμματα που σχετίζονται με την αγωγή κοινότητας και τον αποστιγματισμό της ψυχικής νόσου. Συμμετέχει σε πολιτιστικές παραγωγές που αφορούν την ψυχική υγεία (εικαστικά, θέατρο, κινηματογράφος, ποίηση, εκδόσεις κ.α.). Υποστηρίζει την κοινωνική λέσχη ασθενών «Ανήσυχα Πνεύματα» και τον Παγκρήτιο Σύλλογο Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία (ΠΑ.Σ.Ο.Ψ.Υ.).
Στις 8 του Φλεβάρη του 1972, έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος μουσικός και συνθέτης Μάρκος Βαμβακάρης, κατά πολλούς ο στυλοβάτης του ρεμπέτικου τραγουδιού. Γεννημένος στη Σύρο το 1905, ο Βαμβακάρης άφησε πίσω του τη χιλιοτραγουδισμένη «Φραγκοσυριανή» αλλά και περίπου άλλα 200 τραγούδια που αποτελούν θεμελιώδες κεφάλαιο στην ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Παιδί πολύτεκνης και φτωχής οικογένειας καθολικών, ο Μάρκος Βαμβακάρης γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1905 στην Άνω Χώρα της Σύρου. Από παιδί αναγκάζεται να εργαστεί για να συνεισφέρει στην επιβίωση της οικογένειάς του ενώ γύρω στα 13 του μπάρκαρε ως λαθρεπιβάτης για την Αθήνα. Έκανε ότι δουλειά βρέθηκε στο δρόμο του προκειμένου να επιβιώσει: γαιανθρακεργάτης, χαμάλης, εκδορέας στα σφαγεία. Έρχεται σε επαφή με τους τεκέδες και τον κόσμο τους, όπου και ακούει έναν φημισμένο οργανοπαίχτη να παίζει μπουζούκι, κάτι που θα αλλάξει την πορεία της ζωής του.
«...άκουσα κατά τύχη τον μπάρμπα Νίκο τον Αϊβαλιώτη να παίζει το μπουζούκι, το οποίον τόσο πολύ μου άρεσε, ώστε έκανα όρκο ότι αν δεν μάθω μπουζούκι θα κόψω τα χέρια μου με την τσατίρα που σπάνε τα κόκαλα στο μαγαζί…» έγραψε ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του. Και έτσι έγινε, μέσα σε διάστημα έξι μηνών έμαθε μπουζούκι μόνος του και σύντομα γράφει τραγούδια δικά του. Την ίδια εποχή παντρεύεται για α’ φορά αλλά ο γάμος δεν θα έχει μεγάλη ζωή.
Το 1933 είναι ο πρώτος που ηχογραφεί τραγούδι με μπουζούκι, το Καραντουζένι στην ODEON. To 1934 δημιουργεί μαζί με τους φίλους του, Γιώργο Μπάτη, Ανέστη Δελιά και Στράτο Παγιουμτζή το πρώτο συγκρότημα με μπουζούκια. Η ξακουστή τετράς του Πειραιά προσελκύει πλήθος κόσμου και η φήμη του Βαμβακάρη έχει ήδη εδραιωθεί. Μετά από μια επίσκεψη στην Σύρο γράφει την Φραγκοσυριανή, το διασημότερο τραγούδι του, το οποίο όμως έγινε γνωστό 25 χρόνια αργότερα, όταν το τραγούδησε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
«Όλος ο κόσμος της Σύρου μ' αγαπούσε πολύ, διότι κι εγώ ήμουν Συριανός και το είχαν καμάρι οι Συριανοί. Κάθε καλοκαιράκι με περίμεναν να πάω στη Σύρα να παίξω και να γλεντήσει όλη η Σύρα μαζί μου. Το 1935 πήρα μαζί μου τον Μπάτη, τον αδερφό μου τον μικρό και τον πιανίστα Ροβερτάκη και πήγα για πρώτη φορά στη Σύρο, σχεδόν είκοσι χρόνια αφ' ότου έφυγα από το νησί. Πρωτόπαιξα, λοιπόν, σ' ένα μαγαζί στην παραλία, μαζεύτηκε όλος ο κόσμος. Κάθε βράδυ γέμιζε ο κόσμος το μαγαζί κι έκατσα περίπου δύο μήνες. Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, κοίταζα πάντα κάτω, αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. Εκεί όμως που έπαιζα, σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι και βλέπω μια ωραία κοπέλα. Τα μάτια της ήταν μαύρα. Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, μόνο το βράδυ την σκεφτόμουν, την σκεφτόμουν..... Πήρα, λοιπόν, μολύβι κι έγραψα πρόχειρα:
Μία φούντωση, μια φλόγα έχω μέσα στην καρδιά Λες και μάγια μου΄χεις κάνει Φραγκοσυριανή γλυκιά...
Ούτε και ξέρω πως την λέγανε ούτε κι εκείνη ξέρει πως γι ' αυτήν μιλάει το τραγούδι. Όταν γύρισα στον Πειραιά, έγραψα τη Φραγκοσυριανή», έγραψε ο ίδιος για τη Φραγκοσυριανή.
Με την δικτατορία Μεταξά, πρέπει να προσαρμόσει τα τραγούδια του για να αποφύγει τη λογοκρισία και ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα για να βγάλει με το μπουζούκι του τα προς το ζην. Η φήμη του προηγείται του ιδίου και υπάρχει αναφορά για 50.000 θεατές σε συναυλία του στην Θεσσαλονίκη. Κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ερμηνεύει τραγούδια προσαρμοσμένα για την περίσταση. Το φοβερό 1942 με τη γερμανική Κατοχή, ο Βαμβακάρης παντρεύεται για β’ φορά και αποκτά 5 παιδιά, από τα οποία θα επιζήσουν τα τρία.
Η δεκαετία του 1950 είναι σκληρή για τον Μάρκο Βαμβακάρη, ο οποίος εκτός από τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, βρίσκεται στο περιθώριο της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας ως προϊόν ξεπερασμένο. Την ίδια εποχή αφορίζεται από την Καθολική Εκκλησία για τον β’ γάμο του (ο αφορισμός ακυρώθηκε το 1966). Μπορεί στην Αθήνα να μην υπάρχει ενδιαφέρον από τις δισκογραφικές και τα κέντρα, στην Σύρο όμως, όπου εμφανίζεται ο Βαμβακάρης γίνεται το αδιαχώρητο.
Στα μέσα της δεκαετίας, με πρωτοβουλία του Βασίλη Τσιτσάνη, η δισκογραφική Columbia προχωρά στην κυκλοφορία των τραγουδιών του Βαμβακάρη τραγουδισμένα τόσο από τον ίδιο όσο και από καλλιτέχνες όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, η Καίτη Γκρέι, η Άντζελα Γκρέκα, Στράτος Διονυσίου κ.α. Το 1960, ξεκινά η «δεύτερη» καριέρα του όπως είπε ο ίδιος. Του δίνεται εκ νέου η ευκαιρία να δουλέψει και πάλι σε λαϊκά πάλκα, και να δώσει συναυλίες. Η συναυλία του στο θέατρο «Κεντρικό» είναι το αποκορύφωμα και η βιωματική στιχουργική του Μάρκου παραδίδει τη στιγμή στην ιστορία: «Μπουζούκι μου ποιός τόλπιζε στα τόσα μεγαλεία, στο θέατρο το κεντρικό να δώσεις συναυλία».
Ο Μάρκος Βαμβακάρης έφυγε από τη ζωή στις 8 του Φλεβάρη του 1972, σε ηλικία 66 ετών, στο σπίτι του στην Κοκκινιά. Σήμερα θεωρείται αν όχι η σημαντικότερη, μία από τις κορυφαίες μορφές του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Οι «Παραμυθοκόρες» Βασιλεία Βαξεβάνη, Αντωνία Βέλλιου, Ιφιγένεια Κακριδώνη ταξιδεύουν με τα φτερά της φαντασίας σε όλο τον κόσμο και…μαζεύουν παραμύθια.
Το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου στις 12.30 το μεσημέρι κάνουν μια στάση στο Βιβλιοπωλείο Μικρός Κοραής για να μοιραστούν με τα παιδιά όλα όσα είδαν κι άκουσαν. Θα αφηγηθούν παραμύθια και ιστορίες για μικρούληδες ήρωες που τα έβαλαν με δράκους, λύκους, μάγισσες και κατάφεραν να σωθούν!
Γιατί αυτό που πραγματικά μετρά είναι η δύναμη της καρδιάς και του μυαλού.
Οι παραμυθοκόρες θα φέρουν μαζί τους παραμύθια και ιστορίες για τόσο δα μικρούληδες ήρωες. Ήρωες που είναι μικροί μόνο στο μπόι, γιατί από μυαλό έχουν μπόλικο. Γι’ αυτό θα τα βάλουν με τρομερές, κακές μάγισσες με λύκους που κυνηγάνε να τους φάνε, με δράκους που καραδοκούν να τους καταστρέψουν. Θα τα καταφέρουν, άραγε να βγουν νικητές από αυτές τις δοκιμασίες;
Και μήπως θα ακούσουμε μόνο ιστορίες; Όχι, μόνο. Θα παίξουμε όλοι μαζί και θα ζωντανέψουμε τους ήρωες των ιστοριών. Θα πούμε όλοι μαζί και θα μάθουμε παραμυθένια τραγούδια.
Και μετά τα παιδιά θα κατασκευάσουν το δικό τους τόσο, τόσο δα μικρούλη ήρωα, όπως τον έπλασε το κάθε ένα με τη φαντασία του.
Για έβδομη χρονιά εορτάζεται φέτος σε περισσότερες από 60 χώρες η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (Safer Internet Day). Η ημέρα αυτή αποτελεί εφαλτήριο ευαισθητοποίησης μικρών και μεγάλων στα θέματα που αφορούν την ασφαλή και ηθικά σωστή χρήση του Διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου και όλων των διαδραστικών τεχνολογιών που είναι πια κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Στο πλαίσιο των φετινών εορτασμών και εκδηλώσεων, το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου συνδιοργανώνει με το Γραφείο Νεότητος της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών και την Αντιπροσωπεία της Ε.Ε. στην Ελλάδα ΣΥΝΕΔΡΙΟ με θέμα «Ασφαλής χρήση του Διαδικτύου για τα παιδιά», την Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010 και ώρα 11:30 – 18.30 στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52, Αθήνα). Το συνέδριο είναι ανοιχτό για το κοινό. Θα χαιρετίσουν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερώνυμος, η Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κα. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, η Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κα. Φώφη Γεννηματά και ο Ειδικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κος Μιχάλης Κοντογιάννης.
Στη συνέδριο θα παρουσιαστούν τα στατιστικά στοιχεία των καταγγελιών που έγιναν το 2009 προς τη Safeline, την Ελληνική ανοιχτή γραμμή καταγγελιών παράνομου περιεχομένου και παράνομης συμπεριφοράς, που δείχνουν αύξηση κατά 149% συγκριτικά με τις αντίστοιχες καταγγελίες του 2008. Επίσης, θα παρουσιαστούν τα στατιστικά δεδομένα από την πρώτη 4μηνη λειτουργία της Γραμμής Βοηθείας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ, και τα οποία καταδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη των Ελλήνων για πρόληψη σε σχέση με τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τη μη ορθή χρήση του Διαδικτύου. Έγκριτοι επιστήμονες και εκπρόσωποι της Πολιτείας θα παραθέσουν ομιλίες στο συνέδριο. Το παρόν θα δώσει φυσικά και η ομάδα νέων του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου. Η ιστορία της Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου
Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου εορτάζεται κάθε δεύτερη Τρίτη του Φεβρουαρίου. Φέτος η ημέρα αυτή είναι η 9η Φεβρουαρίου. Όλα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2002, όταν γεννήθηκε η ιδέα καθιέρωσης του εορτασμού. Στις 6 Φεβρουαρίου 2004 εορτάστηκε για πρώτη φορά η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου σε 16 χώρες, ανάμεσα σε αυτές και η Ελλάδα. Στις 8 Φεβρουαρίου 2005, η ημέρα αυτή εορτάστηκε σε 29 χώρες. Στην Ελλάδα, ο Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου διοργάνωσε διαγωνισμό παιδικής ιστορίας. Στις 7 Φεβρουαρίου 2006, οι χώρες που συμμετείχαν ήταν 36. Διοργανώθηκε παγκόσμιας εμβέλειας «blogathon», με σκοπό την προώθηση μηνυμάτων επαγρύπνησης σχετικά με τη χρήση των νέων τεχνολογιών. Στην Ελλάδα ο Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου διοργάνωσε μαθητικό διαγωνισμό σταυρόλεξου και κουίζ γνώσεων. Στις 6 Φεβρουαρίου 2007, συμμετείχαν στον εορτασμό 43 χώρες και πλειάδα διεθνών οργανισμών. Διοργανώθηκε για δεύτερη χρονιά «blogathon» αλλά και πανευρωπαϊκός μαθητικός διαγωνισμός, στον οποίο οι Έλληνες μαθητές αναδείχτηκαν πρώτοι σε συμμετοχές και κέρδισαν 2 από τα 4 πανευρωπαϊκά βραβεία. Οι επιτυχίες για τους Έλληνες μαθητές συνεχίστηκαν το 2008. Στον πανευρωπαϊκό μαθητικό διαγωνισμό κατέκτησαν 2 από τα 3 Πανευρωπαϊκά βραβεία και μια αναπληρωματική θέση! Οι νικητές βραβεύτηκαν σε ειδική ημερίδα που διοργάνωσε ο Ελληνικός Κόμβος σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, στις 12 Φεβρουαρίου 2008. Στις 10 Φεβρουαρίου 2009 συμμετείχαν στον εορτασμό 54 χώρες. Με μεγάλη λαμπρότητα και με το πάνελ νέων να κλέβει την παράσταση, το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου παρέθεσε για το εορτασμό της ημέρας αυτής Συνέντευξη Τύπου στο Κέντρο Τύπου της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας – Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης.
Για περισσότερες πληροφορίες: Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, Τηλ. 210 6212365
Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι το μεγαλύτερο μουσείο της Ελλάδας και ένα από τα σημαντικότερα του κόσμου.
Με αρχικό προορισμό να δεχθεί το σύνολο των ευρημάτων από ανασκαφές του 19ου αιώνα, κυρίως από την Αττική, αλλά και από άλλες περιοχές της χώρας, σταδιακά πήρε τη μορφή ενός κεντρικού Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και εμπλουτίσθηκε με ευρήματα από όλα τα σημεία του ελληνικού κόσμου.
Οι πλούσιες συλλογές του, που απαριθμούν περισσότερα από 11.000 εκθέματα, προσφέρουν στον επισκέπτη ένα πανόραμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού από τις αρχές της προϊστορίας έως την ύστερη αρχαιότητα.
Η Σαρακοστή είναι μία μεγάλη περίοδος νηστείας της Εκκλησίας μας.
Ακολουθεί μετά την περίοδο της Αποκριάς,που είναι μέρες χαράς και διασκεδάσεων.
Τη Μεγάλη Σαρακοστή έχουμε νηστεία 49 ημερών για τους χριστιανούς. Οι τρεις πρώτες μέρες είναι οι πιο αυστηρές σε όλη τη νηστεία και ονομάζονται "τριήμερο". Σε πολλά μέρη της Ελλάδας την παριστάνουν σαν μια καλόγρια που έχει επτά πόδια, γιατί επτά είναι και οι εβδομάδες νηστείας έως τη Μεγάλη Εβδομάδα.Κάθε Σάββατο έκοβαν και ένα πόδι το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο.
Έχει τα χέρια σταυρωμένα, γιατί διαρκώς προσεύχεται,δεν έχει στόμα, για να μην πολυλογεί,δεν έχει αυτιά, για να μην ακούει πολλές κουβέντες ή άσχημα λόγια και στο κεφάλι έχει ένα σταυρό,αφού η περίοδος της Σαρακοστής έχει διαρκή προσευχή και νηστεία.
Από το βιβλίο Πάσχα Ελληνικό, Αγγελικής Μαστρομιχαλάκη
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με -- όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη, κ' επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα· όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται, κ' αισθάνονται τα χέρια σαν ν' αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα, όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται....
Καθηγητές στο διαδίκτυο! Στήνουν ιστοσελίδες και blogs και προσπαθούν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον των μαθητών τους και εκτός τάξης. Έτσι η διδασκαλία συνεχίζεται και στο σπίτι, με μέσο το διαδίκτυο...
Το πρωί διδάσκει μπροστά στον πίνακα. Στον υπόλοιπο ελεύθερο χρόνο του συνεχίζει το μάθημά του, αυτή τη φορά μέσω Ίντερνετ. Καθηγητής Φυσικής στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Αμπελοκήπων, στη Θεσσαλονίκη, ο 45χρονος Βαγγέλης Κολτσάκης λανσάρει, εδώ και πέντε μήνες, με επιτυχία τη διαδικτυακή διδασκαλία. Με τη σειρά τους κι αρκετοί από τους νεαρούς μαθητές του υιοθέτησαν το λεγόμενο «e-learning», τo εξωσχολικό διάβασμα στα μαθήματά τους, μπροστά πια στην οθόνη του υπολογιστή τους. «Με την έναρξη της τρέχουσας σχολικής χρονιάς, μόλις ήρθα στο νέο σχολείο μου, σκέφτηκα να στήσω τον δικό μου εκπαιδευτικό ιστότοπο: μια ηλεκτρονική σελίδα (http://kga.based.gr), που θα απευθύνεται κυρίως στους μαθητές μου, με αντικείμενο τη Φυσική και τη Γεωγραφία, τα μαθήματα που τους κάνω κι εντός αιθούσης» δηλώνει στα «Νέα» ο κ. Κολτσάκης.
«Στην πράξη, η υλοποίησή της ήταν για μένα εύκολη υπόθεση: καθώς ασχολούμαι, αρκετά χρόνια τώρα, με την παιδαγωγική αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση, είχα και τη σχετική τεχνογνωσία. Μου πήρε, δηλαδή, μόλις δύο μέρες μέχρι να εγκαταστήσω την απαραίτητη πλατφόρμα της στο Διαδίκτυο, πλήρωσα μόνο για server - για την ενοικίαση του χώρου όπου φιλοξενείται», λέει στα «ΝΕΑ». Για την ανανέωση του υλικού του, δυο και τρεις φορές την εβδομάδα, διαθέτει γύρω στο ένα τρίωρο. «Θέλω η σελίδα μου να είναι πάντα με φρέσκια θεματολογία, ζωντανή! Γι΄ αυτό κι επιλέγω συνήθως ύλη που θα προκαλέσει το ενδιαφέρον των παιδιών για τις φυσικές επιστήμες. Με ενθαρρύνει πως βλέπω πλέον κι ανταπόκριση στο κάλεσμά μου για προαιρετική συμμετοχή: τα πρώτα είκοσι παιδιά έγιναν τουλάχιστον πενήντα, σχεδόν οι μισοί από τους μαθητές των έξι τμημάτων, σε Α΄ και Β΄ τάξη, όπου διδάσκω», υποστηρίζει ο κ. Κολτσάκης.
Ηλεκτρονικό περιοδικό- ατομικό ιστολόγιο (http://3gymnasio-toumpas-thessalonikis. blogspot. com), που φρόντισε να συνδέσει άμεσα με το σχολείο της, λειτουργεί και διαχειρίζεται από πέρυσι και η φιλόλογος του 3ου Γυμνασίου Τούμπας, στη Θεσσαλονίκη, κ. Κατερίνα Προκοπίου. «Στην αρχή πρόθεσή μου ήταν να επικοινωνώ με άλλα σχολεία και να ανταλλάσσω με συναδέλφους μου κείμενα για το μάθημα της Γλώσσας. Ωστόσο το εγχείρημα αυτό δεν ευδοκίμησε. Σε δεύτερο πλάνο, επικέντρωσα το ενδιαφέρον μου στην επικοινωνία μου πια με τα παιδιά. Θέλω να τα βοηθώ στις ασκήσεις τους- έχουν τη χαρά και να δημοσιεύουν στο site μου τα κείμενά τους.», λέει στα «ΝΕΑ». «Το blog αυτό είναι το μεράκι μου! Τρώω πάρα πολύ χρόνο για να το ενημερώνω, μπορεί και να ξεχαστώ και μες στη νύχτα, για να ασχοληθώ. Μέσα εκεί μπορεί κανείς να βρει τα μαθήματά μου, Ιστορία και Νεοελληνική Λογοτεχνία, καθώς και τα εποπτικά μέσα διδασκαλίας μου, π.χ. ακόμα και μικρά βίντεο που σχετίζονται με ποιήματα. Πλέον έχουμε αναγνώστες κι από την Κύπρο, μαθητές με τους οποίους οι δικοί μας συνομιλούν. Έχει γίνει και χώρος συνάντησης των καθηγητών...».
«ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ είναι ένα δωρεάν, κατ΄ οίκον “φροντιστήριο”, αλλά μέσω Ίντερνετ. Με βοηθά πολύ, εμπλουτίζω τις γνώσεις μου, το βλέπω κι ως μια επιπλέον διασκέδασή μου. Θα έλεγα πως και σε σχέση με την τάξη, αυτή η μορφή διδασκαλίας είναι και πιο ευχάριστη: ναι μεν ο καθηγητής είναι ο ίδιος, αλλά από το σπίτι σου εσύ νιώθεις πιο άνετα. Επιπλέον, χάρη στo υλικό που έχει αναρτηθεί στο site, ενότητες που δεν μπόρεσα να τις καταλάβω- ή και δεν τις πρόσεξα με την πρώτη - μες στην τάξη, λίγες ώρες αργότερα είναι πια κατανοητές. Με τον ίδιο τρόπο μπορώ να κάνω κι επαναλήψεις σε προηγούμενα κεφάλαια. Ο καθηγητής μας από την πλευρά του, μας απαντά ηλεκτρονικά σε οποιαδήποτε απορία μας, αναθέτει και εργασίες σ΄ όποιον από μας ενδιαφέρεται. Με τη σειρά μας, εμείς μπορούμε να γράψουμε δημοσίως τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά μας, για το τρέχον μάθημα...», λέει η 15χρονη Ηλιάνα Αραμπατζή, από τις μαθήτριες της Β΄ Γυμνασίου, που σερφάρουν συστηματικά στη σελίδα. «Έχει συνεχώς και νέα πράγματα, συνήθως θες μια- δυο ώρες κάθε φορά για να τα μελετήσεις. Οποιοσδήποτε από εμάς λείψει μια μέρα από το σχολείο και χάσει το μάθημα, μπορεί κάλλιστα να αναπληρώσει τα κενά του"
