Γηγενής, Μιράντα Ποτηριάδου

Κατοικώ τη γλώσσα.
Δυο αιώνες τώρα κοιμόμαστε αγκαλιά
και με το ξημέρωμα
οδεύουμε προς ανατολάς,
εκεί όπου όλα αρχίζουν.

Πυθάρια με καλούδια της φύσης
και άλλα χειροποίητα
απλωμένα καταγής στο παζάρι.
Δεν σε ξεχνώ ό,τι κι αν γίνει,
σου ψυθιρίζω μισοπέλαγα.

Στο ξεθώριασμα του γαλάζιου
που είναι όνομα κι αρμύρα μαζί,
στην υπόκωφη ανάσα
της πόλης που ψυχορραγεί,
έταξα τα φτερά μου.

Οι σχίνοι αναθάρρησαν
κι οι βράχοι σείστηκαν
στο βάρος των αναμνήσεων.
Η χώρα θ' αναδυθεί αίφνης ακμαία,
παράφορα τότε εσύ θα μ' αγκαλιάσεις,
το κάρβουνο θα γίνει διαμάντι
κι εγώ ένα με σένα.

Ανέκδοτο

Το τελευταίο ηλιοβασίλεμα του 20ου αιώνα

Η τελευταία δύση του αιώνα.

Μάνος Χατζιδάκις

Το χαμόγελο της Τζοκόντα

Ορχήστρα των χρωμάτων

Διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης

Σκηνοθεσία Γιώργος Πανουσόπουλος

Robert A. McCabe, ΕΛΛΑΔΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ 1954 - 1965, Εκδόσεις Πατάκη

Μετάφραση:Αθηνά Κακούρη

«Αιχμαλώτισε» με τον φωτογραφικό φακό του την ανεξάντλητη ποικιλομορφία της ζωής που πάντοτε πρόσφερε η Ελλάδα.

Τοπιογραφίες και θαλασσογραφίες, μεγαλοπρεπή χαλάσματα και απέριττες αγροικίες, γεωργία και βιομηχανία, άνθρωποι την ώρα της δουλειάς και την ώρα της αναψυχής, το παλιό και το καινούριο.

Η καθημερινότητα σε όλες τις εκφάνσεις της απαθανατίστηκε από τον Robert Mc Cabe. Αυτά τα «στολίδια» συγκεντρώθηκαν σε μια συλλογή 111 φωτογραφιών και απαρτίζουν το λεύκωμα Ελλάδα, τα χρόνια της αθωότητας: από την καλλιέργεια κρεμμυδιών και ντομάτας έως το παλιό λεωφορείο που συντηρείται με στοργή πέρα από κάθε λογική σε σχέση με τη διάρκεια της ζωής. Δεν πρόκειται για την αφήγηση μιας και μοναδικής ιστορίας, αλλά για την παρουσίαση ενός καλειδοσκοπίου από ανθρώπους, γη και ελληνική ιστορία.

Εικόνες που καλούν το θεατή να κοντοσταθεί, να συλλογιστεί τη δραστηριότητα, τον κοινωνό και την τοποθεσία της εικόνας. Πρόκειται για μια συλλογή που δεν μπορεί να ξεφυλλιστεί στα γρήγορα, αλλά που πρέπει να αφομοιωθεί αργά. Αυτό το βιβλίο καλεί τον αναγνώστη να προβεί στους δικούς του συνειρμούς και να ανασύρει τις δικές του αναμνήσεις. Εδώ εκτίθενται όλες οι διαφορετικές απόψεις που έλκυσαν ξένους στην Ελλάδα ανά τους αιώνες.

Ένα βιβλίο-ταξίδι αναψυχής…

Μετατάξεις εκπαιδευτικών μετά τις συγχωνεύσεις σχολείων

Αναγκαστικές μετατάξεις εκατοντάδων καθηγητών, κυρίως γυμνασίων και λυκείων, θα φέρουν οι επικείμενες συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, σύμφωνα με εκτιμήσεις των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών, οι οποίες τονίζουν επίσης ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί και από τις συνταξιοδοτήσεις και την αναλογία «ένας προς πέντε» στις προσλήψεις.

Ειδικότερα, οι εκπαιδευτικοί επισημαίνουν, σύμφωνα με το «Έθνος», ότι τα προβλήματα που θα ανακύψουν στα σχολεία και στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών αναμένεται να διογκωθούν λόγω και άλλων δύο παραμέτρων: το «κύμα» συνταξιοδοτήσεων που αναμένεται να υπάρξει το καλοκαίρι (υπενθυμίζεται ότι πέρυσι αποχώρησαν μόνο από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση 7.500 καθηγητές) και τον μικρό αριθμό προσλήψεων που θα γίνουν για το επόμενο σχολικό έτος, αφού θα επιτρέπεται μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις.

Παράλληλα, εντείνονται οι αντιδράσεις για το θέμα των συγχωνεύσεων. Εντός της εβδομάδας θα υπάρξουν συνεδριάσεις δημοτικών συμβουλίων προκειμένου να συζητήσουν το ζήτημα. Ακόμα, γονείς και καθηγητές προγραμματίζουν παράσταση διαμαρτυρίας την Τετάρτη έξω από το δημαρχείο της Αθήνας.

Μόνο από τη συγχώνευση των συστεγαζόμενων σχολείων που ανήκουν στην Α' Αθήνας (δήμοι Αθήνας, Ζωγράφου, Γαλατσίου, Νέας Φιλαδέλφειας, Δάφνης, Υμηττού, Βύρωνα και Καισαριανής) θα «χαθούν» 350 οργανικές θέσεις, τονίζει στην εφημερίδα ο Λουκάς Καβακλής, αιρετός εκπρόσωπος στο Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α' Αθήνας.

«Ορισμένοι από αυτούς τους εκπαιδευτικούς θα πάρουν τις θέσεις συναδέλφων που θα συνταξιοδοτηθούν, ενώ η πλειοψηφία τους θα τεθεί στη διάθεση του ΠΥΣΠΕ προκειμένου να τοποθετηθούν -στην καλύτερη περίπτωση- στα όρια του Περιφερειακού Συμβουλίου. Ο σχετικός νόμος, πάντως, δίνει τη δυνατότητα να τοποθετηθούν εκπαιδευτικοί που ''περισσεύουν'' και σε άλλες περιφέρειες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις οικογένειές τους», επισημαίνει.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται να χαθούν περισσότερες από 200 οργανικές θέσεις στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αν προχωρήσουν οι συγχωνεύσεις σε μεγάλο αριθμό σχολείων, όπως επισημαίνει το δημοσίευμα.

Πηγή: tvxs.gr

Ήβη , ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

Ήβη
Ήσουν μικρή μα το ‘χε πια ποτίσει
Το σώμα σου του σφρίγους τα ‘άγιο νάμα.
Κι αντάμα είχε το στήθος σου ανθίσει
Σε δώδεκα καλοκαιριώνε κάμα.
Και ως σκίτραγες πανέμνοστη
Στη φύση,
Βρύση το γέλιο σου γινόταν άμα
Στα δίχτυα σ ‘έπιανα που σου ‘χα στήσει
Και χάιδευα της ήβης σου το θάμα.
Και κάποτε δεν έπαιξα μαζί
Κι ήρθες σε με να δείξεις την οργή σου.
Κι εγώ; Σε ξάπλωσα στη χλόη, στο χώμα
Σε φίλησα βαθιά στο χνούδι τόσο
Που μπόρεσα τον κραδασμό να νιώσω
Της γυναίκας που ‘ ταν παιδί ακόμα.

Τι κρίμα, ΤΑΣΟΣ ΔΕΝΕΓΡΗΣ

Κανείς δεν έρχεται να δει και να θαυμάσει
Αυτήν την όαση
Που μερικοί

Περνώντας μέσα
Απ' την οδύνη της απώλειας
Δημιούργησαν για μας.

Ποίημα από τον τόμο «Μιλάει ο αγριόχοιρος», Υψιλον/Βιβλία, 2008 

Αλκίνοος Ιωαννίδης -Ο κόσμος που αλλάζει

O Kόσμος Που Αλλάζει
Αλκίνοος Ιωαννίδης
Οι Περιπέτειες Ενός Προσκυνητή

Μεγάλο δέντρο ο στεναγμός, μεγάλη κι η σκιά του
απλώνει ρίζες στην ψυχή, στο σώμα τα κλαδιά του
Μα όπως ανοίγει ένα πουλί φτερούγα στον αέρα
το δέντρο γίνεται γιορτή και φτερουγίζει η μέρα

Πόσες φορές να σου το πω, πόσες να στο μηνύσω?
Να σου το πω ψιθυριστά ή να στο τραγουδήσω?
Θα σου το πω ψιθυριστά, όπως μιλάει το βλέμμα
που κρύβει μες τη σιγαλιά του κόσμου όλο το αίμα

Αυτός ο κόσμος που αλλάζει
πως σου μοιάζει, πως σου μοιάζει
Αυτός ο κόσμος που αλλάζει
με τρομάζει, με τρομάζει

Χαμένοι μοιάζουμε, λοιπόν, στο γύρο του θανάτου
στην παγωνιά του οριστικού, στον τρόμο του αοράτου
Μα οριστικά θα χεις χαθεί, μονάχα αν το διαλέξεις
όπως διαλέγει η μουσική τα λόγια και τις λέξεις

Αυτός ο κόσμος που αλλάζει
πως σου μοιάζει, πως σου μοιάζει
Αυτός ο κόσμος που αλλάζει
με τρομάζει, με τρομάζει

Άγγελος Τερζάκης (16 Φεβρουαρίου 1907 - 3 Αυγούστου 1979)

Άγγελος Τερζάκης,λογοτέχνης, ακαδημαϊκός. Γιος του Δημητρίου Τερζάκη, δημάρχου του Ναυπλίου, ο οποίος το 1915 εξελέγη βουλευτής με το Κόμμα των Φιλελευθέρων και έκτοτε εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου ο Άγγελος Τερζάκης τελείωσε το γυμνάσιο και στη συνέχεια σπούδασε νομικά. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή το 1927 και το 1929 άρχισε να δικηγορεί, ενώ παράλληλα εξέδιδε και διηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό "Πνοή"(1928-1930), το οποίο διαδέχθηκε ο επίσης βραχύβιος "Λόγος".

Έχοντας ήδη στο ενεργητικό του δύο συλλογές διηγημάτων (Ο ξεχασμένος και άλλα διηγήματα, 1925 και Φθινοπωρινή συμφωνία 1929) και "στα σκαριά" το πρώτο του μυθιστόρημα (Δεσμώτες, 1932), συνειδητοποίησε ότι είχε πολύ περισσότερα να προσφέρει εκφράζοντας τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες του μέσα από τη λογοτεχνία, που τον κέρδισε τελικά, αφού το 1931 κιόλας αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά τη δικηγορία. Το 1937, καταξιωμένος πια συγγραφέας, ύστερα και από την επιτυχία που σημείωσε το πρώτο του θεατρικό έργο, το ιστορικό δράμα Αυτοκράτωρ Μιχαήλ (1936), ο Τερζάκης διορίστηκε γενικός γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου. Πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε καλλιτεχνικό διευθυντή και γενικό διευθυντή, αλλά προτίμησε τα καθήκοντα του διευθυντή δραματολογίου, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1969. Το 1950 ανέλαβε χρέη καθηγητή και διευθυντή της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, όπου δίδαξε ιστορία του θεάτρου και της δραματολογίας ως το 1971. Επίσης από το 1963 ως το 1967, που επιβλήθηκε η στρατιωτική δικτατορία, διηύθυνε το περιοδικό "Εποχές".

Συγγραφέας της μεταβατικής περιόδου του Μεσοπολέμου, κατέγραψε την Αθήνα και την κοινωνία της "κατά την κρίσιμον φάσιν της μεταβολής της εις μεγαλούπολιν", όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ίδιο σχολιάζοντας το μυθιστόρημά του Η μενεξεδένια πολιτεία (1937), σε βιογραφικό σημείωμά του προς την Ακαδημία Αθηνών, που τον έκανε δεκτό στις τάξεις της το 1974. Εκφράζει το γενικότερο κλίμα αποπροσανατολισμού και βίας που κυριαρχεί στην εποχή αυτή και μέσα στο οποίο ο μέσος άνθρωπος, καταδυναστευόμενος από τις αντίξοες συνθήκες διαβίωσής του, πελαγοδρομεί, δίχως να έχει πιθανότητες να βρει κάποια σανίδα σωτηρίας, ένα όραμα, μια κατευθυντήρια γραμμή, για να δώσει νόημα στη μίζερη ζωή του. Αντίθετα, οι συνθήκες είναι ιδανικές για να εκκολαυθούν πάθη και μίση στις ψυχές των ανθρώπων που, άθελά τους μάλλον, οδηγούνται στην αυτοκαταστροφή (Η παρακμή των Σκληρών, 1934).

Επίκεντρο του ενδιαφέροντoς και των αναζητήσεών του είναι ο αθώος και ανυστερόβουλος άνθρωπος της καθημερινότητας που, παγιδευμένος και ανήμπορος ν΄αντιστρέψει τον συσχετισμό δυνάμεων καλού-κακού, στον οποίο υπερισχύει σαφώς το κακό, αφού όλοι είμαστε Οι απόγονοι του Κάιν(1972), ακολουθεί τυφλά την προδιαγεγραμένη πορεία του. Ιδιαίτερα προβληματισμένος και διαρκώς αμφιταλαντευόμενος, ο Τερζάκης φοβόταν και απέφευγε τις γενικεύσεις και τις δεσμεύσεις. Δίσταζε να ακολουθήσει κάποιο από τα κοινωνικά ρεύματα της εποχής του και προτιμούσε να διατηρεί μια απόσταση ασφαλείας, επιζητώντας να διαφυλάξει την καθαρότητα της συνείδησής του, να παραμείνει "αμόλυντος". Έτσι, έμεινε έξω από κάθε μορφή ενεργού κοινωνικής δράσης και περιορίστηκε στο να εκφράσει τον αποτροπιασμό του για την ασχήμια και την αδικία που τον περιέβαλλαν και να γίνει το φερέφωνο, η φωνή διαμαρτυρία των ανθρώπων-θυμάτων, των χαρακτήρων που με τόση ευαισθησία και συμπόνοια περιγράφει στα ψυχογραφήματά του.

Η καταθλιπτική ατμόσφαιρα, χαρακτηριστική της επιρροής που δέχθηκε από τη σκανδιναβική λογοτεχνία και πολύ περισσότερο από τον Ντοστογέφσκι, τον οποίο αγάπησε ιδιαίτερα, καθώς και η απαισιοδοξία που αποπνέουν τα έργα του εντάθηκαν προοδευτικά μετά την Κατοχή και τον Εμφύλιο (Δίχως Θεό, 1951 Μυστική ζωή, 1957), οπότε ο συγγραφέας άρχισε να στρέφεται προς τη δοκιμιογραφία θέλοντας να εκφράσει πιο συγκεκριμένα τις απόψεις του για τη ζωή.

Ο Τερζάκης τιμήθηκε με το Α΄Κρατικό Βραβείο Θεάτρου για το κοινωνικό δράμα Είλωτες (1938) και την τραγωδία Ο σταυρός και το σπαθί (1939), το 1939 με το Α΄Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το μυθιστόρημα Μυστική ζωή (1957) με το Βραβείο της Ομάδας των Δώδεκα για τη συλλογή δοκιμίων Προσανατολισμός στον αιώνα (1963) και με το Αριστείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών για τη θεατρική μελέτη Το μυστήριο του Ιάγου 1969.

Στο πλουσιότατο συγγραφικό του έργο συγκαταλέγονται επίσης: τα διηγήματα Του έρωτα και του θανάτου, Η στοργή, Απρίλης, τα μυθιστορήματα Η πριγκιπέσσα Ιζαμπώ, στο οποίο αναβιώνει τον θρύλο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα, Ταξίδι με τον Έσπερο, τα θεατρικά Γαμήλιο εμβατήριο, Ο εξουσιαστής, Ο ζηλιάρης, Το μεγάλο παιχνίδι, Αγνή, Νύχτα στη Μεσόγειο, Τα λύτρα της ευτυχίας, Η κυρία με τ΄ άσπρα γάντια, Θωμάς ο δίψυχος, Ο πρόγονος, το ιστορικό έργο Ελληνική εποποιία, η αισθηματική μελέτη Αφιερώματα στην τραγική μούσα και τα δοκίμια Ποντοπόροι, Οδοιπόρος μιας εποχής, Ένας μεταβαλλόμενος κόσμος, Για μια δικαίωση του ανθρώπου.

Τέλος ο Τερζάκης μετέφρασε τις νουβέλες του Τζόζεφ Κόνραντ Ο τυφώνας και Τα νιάτα, την τραγωδία του Μπεν Τζόνσον Βολπόνε, καθώς και τις τραγωδίες Ορέστης του Ευριπίδη και Οιδίπους επι Κολωνώ του Σοφοκλή, γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Ρωσικά,Σουηδικά κ.α.) και θεατρικά του ανεβάστηκαν σε σκηνές των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πηγή: Πάπυρος Larousse Britannica

ELIART

Μια καινούργια ιδέα «φύτρωσε» στo Βοτανικό, στην οδό Κωνσταντινουπόλεως 127. Ο χώρος Τέχνης ELIART. Υπεύθυνοι για αυτό, είναι η Αννέτα Παπαθανασίου, ο Γιώργος Φρατζεσκάκηςκαι ο Θανάσης Ρουμελιώτης.

Το όνομα ELIART είναι εμπνευσμένο από την ελιά που δεσπόζει στο εξωτερικό του θεάτρου. Εξάλλου, δεν υπάρχει αρχαίο θέατρο όπου να μην μνημονεύεται η «ασημόγλαυκη ελιά», το δέντρο της Θεάς Αθηνάς.

Σε αυτόν τον χώρο, σε industrial σκηνικό, χωρητικότητας 100 θέσεων, με πολύ μεράκι δημιούργηθηκε μια σκηνή, που φιλοδοξεί να φιλοξενήσει νέες ομάδες, αλλά και καθιερωμένα σχήματα με γνωστούς Ελληνες και ξένους καλλιτέχνες, μέσα απο θεατρικές παραστάσεις, μουσικές βραδιές, προβολές ταινιών, παρουσιάσεις βιβλίων και αφιερώματα σε Ελληνες ηθοποιούς και συνθέτες.

Οι θεατές θα έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν το ποτό τους, να μιλήσουν με τους δημιουργούς και να συζητήσουν μεταξύ τους, πριν και μετά την παράσταση, στον ειδικά διαμοφωμένο χώρο υποδοχής, αλλά κυρίως θα έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν ποιές παραστάσεις θα παρακολουθήσουν απο το μηνιαίο εναλλασόμενο πρόγραμμα του ELIART.

Με σκοπό την ανταλλαγή ιδεών και την παρουσία πρωτοποριακών προτάσεων σε ένα «ανήσυχο κοινό» που εκτιμά την τέχνη, το ELIART στοχεύει να γίνει χώρος συνάντησης Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών και να προσφέρει στο φιλότεχνο κοινό της Αθήνας, εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης και ψυχαγωγίας.

Οι παραστάσεις και οι μουσικές εκδηλώσεις στο ELIART ξεκίνησαν στις 26 Δεκεμβρίου και θα διαρκέσουν ώς το τέλος Μαίου.

Πηγή: boukalistithalassa.blogspot.com

Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης Ειδικής Σύνθεσης του Διδασκαλείου «Δ. Γληνός»

Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης Ειδικής Σύνθεσης του Διδασκαλείου «Δ. Γληνός»

του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης στο ΑΠΘ

                 

Η Γενική Συνέλευση Ειδικής Σύνθεσης (Γ.Σ.Ε.Σ.) του Διδασκαλείου ‘Δ. Γληνός’ του Π.Τ.Δ.Ε. στο  Α.Π.Θ. που συνήλθε στις 11 Φεβρουαρίου 2011 συζήτησε την απόφαση του Υ.Π.ΔΜ.Θ. για την αναστολή των εξετάσεων εισαγωγής των μετεκπαιδευομένων στα Διδασκαλεία, όπως αυτή αποτυπώνεται στο έγγραφο που ο Γ.Γ. του Υ.Π.ΔΜ.Θ. απέστειλε στις 9 Φεβρουαρίου 2011 στη Διδασκαλική Ομοσπονδία. Υπό το φως των νέων αυτών εξελίξεων και σε συμφωνία με τις θέσεις που έχουν διατυπωθεί από τη Σύνοδο των Προέδρων των Παιδαγωγικών Τμημάτων και Διδασκαλείων στη Θεσσαλονίκη,  η Γ.Σ.Ε.Σ τονίζει τα εξής:

• Τα Διδασκαλεία συνιστούν μια σημαντική δημόσια ακαδημαϊκή δομή που, με τα εχέγγυα της επιστημονικής εγκυρότητας, λειτούργησε και λειτουργεί επιφέροντας ουσιαστικές και μακροχρόνιες αλλαγές στην εκπαίδευση εκ των έσω. Τα Διδασκαλεία έχουν συμβάλει αποφασιστικά στον επαναπροσδιορισμό του ρόλου του/της εκπαιδευτικού ως διανοούμενου και ως φορέα αλλαγών στη σχολική μονάδα, ως ενεργού υποκειμένου που δίδει έμφαση στον κριτικό λόγο, τη δημιουργικότητα και την παιδαγωγική αυτονομία των μαθητών/-τριών.
• Προτείνουμε τη μετεξέλιξη του θεσμού των Διδασκαλείων προς την κατεύθυνση που περιγράφεται στην απόφαση της Συνόδου των Προέδρων των Παιδαγωγικών Τμημάτων και των Διδασκαλείων, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στη διαρκώς μεταβαλλόμενη εκπαιδευτική πραγματικότητα. Οφείλουμε, ωστόσο, να αναγνωρίσουμε ότι τα Διδασκαλεία μέσα από τη μακρόχρονη λειτουργία τους εμπλούτισαν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση με εκπαιδευτικούς και στελέχη (σχολικούς συμβούλους, προϊσταμένους διευθύνσεων κλπ.) που είναι σε θέση να υλοποιούν διάφορα καινοτόμα προγράμματα, συμβάλλοντας στη συνεχή ανατροφοδότηση του σχολείου με το Πανεπιστήμιο. Ως εκ τούτου, η Γ.Σ.Ε.Σ. εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για το ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου προχωρά χωρίς επαρκή αιτιολόγηση στην κατάργηση ενός θεσμού που έχει καταξιωθεί στη συνείδηση των εκπαιδευτικών ως ο μοναδικός θεσμός που ανανεώνει τις γνώσεις τους σε συνθήκες ακαδημαϊκής ελευθερίας. Επιπλέον, με το να υποστηρίζει ότι τα Διδασκαλεία δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των εκπαιδευτικών, το Υ.Π.ΔΒ.Θ. φαίνεται έμμεσα να απαξιώνει έναν θεσμό που έχει μπολιάσει τον εκπαιδευτικό κλάδο με ένα δυναμικό θετικά διακείμενο σε αλλαγές και ρήξεις με παραδοσιακές πρακτικές, καθώς και με κριτική αναστοχαστική στάση απέναντι στο ρόλο τους, στο δημόσιο σχολείο και στις προκλήσεις που η σύνθετη σχολική πραγματικότητα θέτει.
• Εκκινώντας από τη θέση ότι ο προσδιορισμός των «πραγματικών αναγκών των εκπαιδευτικών» συνιστά μια βαθύτατα πολιτική πράξη, φρονούμε ότι στόχος της μετεκπαίδευσης δεν είναι η διαμόρφωση του/της επαρκώς καταρτισμένου/ης (σύμφωνα με τις τρέχουσες κάθε φορά εξελίξεις) εκπαιδευτικού στο πλαίσιο  βραχύχρονων προγραμμάτων με στενά εργαλειακό περιεχόμενο. Αντίθετα, υποστηρίζουμε μια ανθρωπιστικού χαρακτήρα μετεκπαίδευση που επιδιώκει τη διαμόρφωση εκπαιδευτικών με αυτενέργεια, με δεξιότητες κριτικής ανάγνωσης της σχολικής πραγματικότητας και αναστοχασμού του τρόπου που οι ίδιοι/-ες σε συνεργασία με τους μαθητές και τις μαθήτριες συνδιαμορφώνονται ως κοινωνικά υποκείμενα. Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση των στόχων αυτών είναι η απαλλαγή των εκπαιδευτικών από τα διδακτικά τους καθήκοντα και το άγχος της καθημερινής πράξης.

Με βάση τις παραπάνω θέσεις, υποστηρίζουμε ότι κάθε προσπάθεια μετεξέλιξης ενός τόσο σημαντικού θεσμού δεν μπορεί να συντελείται παρά μόνο με το θεσμό αυτό, τα Διδασκαλεία, εν λειτουργία. Καλούμε, επομένως, το Υπουργείο να προβεί στη διενέργεια του σχετικού διαγωνισμού.  

Ζητούμε, επιπλέον, από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να λάβει υπόψη, αφενός, την εκπεφρασμένη κοινή πρόταση των Προέδρων των Παιδαγωγικών Τμημάτων και των Διδασκαλείων (όπως αποτυπώθηκε στη Σύνοδο της Θεσσαλονίκης) και, αφετέρου, να συνεργαστεί με τους/τις Προέδρους των Διδασκαλείων έτσι ώστε μέσα από τη δημόσια  διαβούλευση να προκύψει μια κοινά αποδεκτή προσέγγιση για τη μετεξέλιξη του θεσμού της μετεκπαίδευσης προς όφελος της εκπαίδευσης στη χώρα μας αλλά και της παιδείας γενικότερα. 

Η Πορτοκαλέν​ια - Ελύτης

Διαβάζει: Kαράλη Tόνια, Ανέκδοτη ηχογράφηση, 1962

Tόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου
Που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει
Σιγά-σιγά : η μικρή Πορτοκαλένια !

Έτσι καθώς γλαυκόλαμψαν οι εφτά ουρανοί
Έτσι καθώς αγγίξαν μια φωτιά τα κρύσταλλα
Έτσι καθώς αστράψανε χελιδονοουρές
Σάστισαν πάνω οι άγγελοι και κάτω οι κοπελιές
Σάστισαν πάνω οι πελαργοί και κάτω τα παγόνια
Kι όλα μαζί συνάχτηκαν κι όλα μαζί την είδαν
Kι όλα μαζί τη φώναξαν : Πορτοκαλένια !

Mεθάει το κλήμα κι ο σκορπιός μεθάει ο κόσμος όλος
Όμως της μέρας η κεντιά τον πόνο δεν αφήνει
Tη λέει ο νάνος ερωδιός μέσα στα σκουληκάκια
Tη λέει ο χτύπος του νερού μέσ’ στις χρυσοστιγμές
Tη λέει κι η δρόσο στου καλού βοριά το απανωχείλι :

Σήκω μικρή μικρή μικρή Πορτοκαλένια !
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δεν σε ξέρει
Mήτε σε ξέρει ο γελαστός Θεός
Που με το χέρι του ανοιχτό στη φλογερή αντηλιά
Γυμνή σε δείχνει στους τριανταδυό του ανέμους !

Eπήγα - Κ.Καβάφης

Δεν εδεσμεύθηκα. Τελείως αφέθηκα κ’ επήγα.
Στες απολαύσεις, που μισό πραγματικές,
μισό γυρνάμενες μες στο μυαλό μου ήσαν,
επήγα μες στην φωτισμένη νύχτα.
Κ’ ήπια από δυνατά κρασιά, καθώς
που πίνουν οι ανδρείοι της ηδονής.

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Το 63% των μαθητών του Δημοτικού έχει πέσει θύμα ενδοσχολικής βίας

Άμεσης αντιμετώπισης χρίζει το πρόβλημα της ενδοσχολικής βίας το οποίο επισημάνθηκε στην παρουσίαση της έκδοσης «Ομαδική Βία και Επιθετικότητα στα Σχολεία» την οποία επιμελήθηκε η Ειδική Επιτροπή Μελέτης των Ομάδων Ενδοσχολικής Βίας και αποτελεί πρωτοβουλία της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η εν λόγω έκδοση αναφέρεται στο φαινόμενο του bulling το οποίο είναι αρκετά εκτεταμένο στην Ελλάδα αν και μέχρι τώρα, όχι γνωστό κι όχι ενδελεχώς ερευνημένο.

Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες το 63% των μαθητών Δημοτικού, το 51% των μαθητών Γυμνασίου και το 36% των μαθητών Λυκείου στην Ελλάδα δηλώνουν ότι υπάρχουν συμμαθητές που τους συμπεριφέρονται άσχημα.

Το 55% των παιδιών του Δημοτικού αναφέρουν ότι κάποιος συμμαθητής του έχει κοροϊδέψει ή βρίσει, το 24% ότι κάποιο παιδί τα έχει κατηγορήσει σε κάποιον καθηγητή, το 18% ότι έχουν απειληθεί από συμμαθητή τους, το 37% ότι έχουν χτυπηθεί από συμμαθητή τους. Αντίστοιχα οι μαθητές του Γυμνασίου, αναφέρουν σε ποσοστό 43% ότι τους έχουν κοροϊδέψει ή βρίσει, σε ποσοστό 13% ότι τους έχουν απειλήσει άλλοι μαθητές, σε ποσοστό 17% ότι τους έχουν χτυπήσει. Τα ποσοστά στο Λύκειο δεν είναι τόσο υψηλά αλλά δεν εκλείπουν. Έτσι το 28% των μαθητών δηλώνουν ότι κάποιος συμμαθητής τους, τους έχει υβρίσει, το 5% ότι έχει απειληθεί και το 3% ότι κάποιος συμμαθητής τους, τους έχει χτυπήσει.

Σύμφωνα με τις έρευνες, οι καθηγητές αναφέρουν ότι οι διαπληκτισμοί στο προαύλιο στο μεγαλύτερο ποσοστό, 89,1% αφορούν ύβρεις και σε ποσοστό 47,7% την ταπείνωση του άλλου. Επιπλέον επισημαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν παρατηρείται καμιά σχέση μεταξύ των ποσοστών επιθετικότητας των μαθητών ενός σχολείου με το ποσοστό των αλλοδαπών που φοιτούν σε αυτό.

«Η θλιβερή περίπτωση του φόνου του Αλεξ, μαθητή σε σχολείο της Βέροιας και στη συνέχεια η άλλη, των βιασμών του κοριτσιού του σχολείου της Αμαρύνθου, υπήρξαν το έναυσμα σοβαρών ανησυχιών για το τι συμβαίνει και πού μπορούν να φθάσουν τα πράγματα»αναφέρει στο εισαγωγικό της σημείωμα η υπεύθυνη της έκδοσης κ.Αλίκη Γιωτοπούλου - Μαραγκοπούλου. «Δεν είχαμε ως τότε συνείδηση οι Έλληνες μελετητές πόσο διαδεδομένο και σοβαρό πρόβλημα αποτελούσε και στη χώρα μας η οργανωμένη ομαδική ενδοσχολική βία και επιθετικότητα».

Η ΕΕΜΟΕΒ συστάθηκε το 2006 με αφορμή το τραγικό περιστατικό της εξαφάνισης του Άλεξ στη Βέροια προκειμένου να καταγράψει, να μελετήσει και να αναλύσει το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας. Σύμφωνα με τους ομιλητές της εκδήλωσης ο εν λόγω τόμος είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την εκπαιδευτική κοινότητα γι’ αυτό και θα μοιραστεί δωρεάν στους εκπαιδευτικούς. Περιλαμβάνει εξάλλου συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με την κατάρτιση των εκπαιδευτικών και την οργάνωση του σχολείου για την πρόληψη αλλά και τον χειρισμό των περιστατικών ενδοσχολικής βίας.

Σειρά προτάσεων κατέθεσε και ο Συνήγορος του Παιδιού, Γιώργος Μόσχος για την αντιμετώπιση του προβλήματος.Ανάμεσα σε αυτές είναι η διαμόρφωση ενός κλίματος επικοινωνίας και διαλόγου ανάμεσα στους μαθητές αλλά και η ύπαρξη σχολικών κανόνων που θα προκύπτουν από συνεργασία εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων. Πρότεινε επιπλέον και την αξιοποίηση του θεσμού των μαθητικών συμβουλίων ενώ επισήμανε ως αποφασιστικής σημασίας την ενίσχυση του ρόλου των μαθητών στην επίλυση των συγκρούσεων.

Επιπλέον στις προτάσεις που έχει καταθέσει και στην κυβέρνηση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ενδοσχολικής βίας, ο Συνήγορος του Παιδιού περιλαμβάνεται η καθιέρωση της διαδικασίας ακρόασης, όταν εκδηλώνονται περιστατικά βίας και η ανάθεση ρόλων συμβούλων και μεσολαβητών σε εκπαιδευτικούς με ειδικές γνώσεις και δεξιότητες, ώστε να δίνεται δυνατότητα στους μαθητές να εξηγούν τις συμπεριφορές τους, σε περιπτώσεις συγκρούσεων και κατόπιν να ακολουθεί προσπάθεια συμφιλίωσης των εμπλεκομένων. Όσο για τις κυρώσεις, ο Συνήγορος του Παιδιού επισημαίνει ότι θα πρέπει να αποτελούν την έσχατη λύση και να προηγείται προσεκτική ακρόαση των μερών και φυσικά μόνο στην περίπτωση που μιλάμε για σοβαρό παράπτωμα.

Παράλληλα, χρειάζεται η ανάπτυξη υποστηρικτικών μηχανισμών, όπως ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε περιπτώσεις που κρίνεται αναγκαίο, για την επίλυση σοβαρών ζητημάτων που σχετίζονται και με παράγοντες εξωτερικούς των σχολείων, όπως προσωπικά ή οικογενειακά προβλήματα αλλά και η ανάπτυξη προαιρετικών ομαδικών δραστηριοτήτων που ενδιαφέρουν τους μαθητές και βοηθούν στην καλλιέργεια στενότερων δεσμών και σχέσεων συνεργασίας μεταξύ τους.

Πηγή: tvxs.gr

Βραβεύτηκε φωτογραφία-σοκ

Το συγκλονιστικό πορτρέτο της νεαρής Αφγανής που κακοποιήθηκε από τον σύζυγό της είναι αυτό που κέρδισε σήμερα το βραβείο World Press Photo.

Η φωτογραφία της Μπίμπι Αίσα, 18 ετών, από την επαρχία Ορουζγκάν στο Αφγανιστάν, με κομμένη τη μύτη είχε ληφθεί από την φωτογράφο Τζόντι Μπίμπερ για το περιοδικό TIME.

Η νεαρή από το Αφγανιστάν είχε εγκαταλείψει το σύζυγό της λέγοντας ότι την κακοποιούσε. Τότε, διοικητής των Ταλιμπάν, έδωσε εντολή για την 18χρονη να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και ο σύζυγός της της έκοψε τη μύτη και τα αυτιά.

«Είναι μια απίστευτα σκληρή εικόνα. Στέλνει ένα ισχυρότατο μήνυμα στον κόσμο. Περίπου το 50% του πληθυσμού είναι γυναίκες, πολλές από τις οποίες ζουν ακόμη κάτω από άθλιες συνθήκες και δοκιμάζονται από τη βία» δήλωσε ο Ρουθ Έικχρορν, ένας εκ των κριτών του διαγωνισμού.

Πηγή: www.tanea.gr

Vinicio Capossela - Che coss'è l'amor

Che cos'è l'amor
chiedilo al vento
che sferza il suo lamento sulla ghiaia
del viale del tramonto
all' amaca gelata
che ha perso il suo gazebo
guaire alla stagione andata all'ombra
del lampione san soucì
che cos'è l'amor
chiedilo alla porta
alla guardarobiera nera
e al suo romanzo rosa
che sfoglia senza posa
al saluto riverente
del peruviano dondolante
che china il capo al lustro
della settima Polà r
Ahi, permette signorina
sono il re della cantina
volteggio tutto crocco
sotto i lumi
dell'arco di San Rocco
ma s'appoggi pure volentieri
fino all'alba livida di bruma
che ci asciuga e ci consuma
che cos'è l'amor
è un sasso nella scarpa
che punge il passo lento di bolero
con l'amazzone straniera
stringere per finta
un'estranea cavaliera
è il rito di ogni sera
perso al caldo del pois di san soucì
Che cos'è l'amor
è la Ramona che entra in campo
e come una vaiassa a colpo grosso
te la muove e te la squassa
ha i tacchi alti e il culo basso
la panza nuda e si dimena
scuote la testa da invasata
col consesso
dell'amica sua fidata
Ahi, permette signorina
sono il re della cantina
vampiro nella vigna
sottrattor nella cucina
son monarca e son boemio
se questa è la miseria
mi ci tuffo
con dignità da rey
Che cos'è l'amor
è un indirizzo sul comò
di unposto d'oltremare
che è lontano
solo prima d'arrivare
partita sei partita
e mi trovo ricacciato
mio malgrado
nel girone antico
qui dannato
tra gli inferi dei bar
Che cos'è l'amor
è quello che rimane
da spartirsi e litigarsi nel setaccio
della penultima ora
qualche Estèr da Ravarino
mi permetto di salvare
al suo destino
dalla roulotte ghiacciata
degli immigrati accesi
della banda san soucì
Ahi, permette signorina
sono il re della cantina
vampiro nella vigna
sottrattor nella cucina
Son monarca son boemio
se questa è la miseria
mi ci tuffo
con dignità da rey
Ahi, permette signorina
sono il re della cantina
volteggio tutto crocco
sotto i lumi dell'arco di San Rocco
Son monarca son boemio
se questa è la miseria
mi ci tuffo
con dignità da rey

Συνάντηση, ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συναντηθήκαμε ισότιμοι κι απλοί

κυρίαρχος ή σκλάβος δεν υπήρξε.
Όλα έγιναν με τέλεια συντομία
ώσπου ξανατραβήξαμε τους χωριστούς μας δρόμους.
Σαν στιγμιαίο όνειρο της μέρας
που θα συναντηθούν
ο άντρας κι η γυναίκα.

Παρίσι, Μάρτης 1960